Misket (Güvercin Uçuverdi) Türküsünün Hüzünlü Hikâyesi
Her ne kadar günümüzde neşeli bir oyun havası olarak bilinse de "Misket" türküsünün orijinali derin bir hüznü barındırmaktadır.
Ankara'nın eğlenceli düğünlerinde sıkça çalınan "Güvercin Uçuverdi" melodisinin ardındaki hüzünlü hikâye, türküye her dinleyişimizde yeni bir anlam katmaktadır.
Ankara'nın sevilen oyun havası "Misket", çoğumuzun bildiği gibi neşeli bir türkü olarak bilinir. Ancak bu türkü, aslında derin bir hüzün ve aşk hikâyesini taşır. "Misket", sadece bir oyun havası değil, acının ve kaybedilen bir sevdanın simgesi olmuştur.
Ankara’da meşhur bir elma türü olan “misket” bu türküye ismini vermiştir. Evlerinin önündeki misket ağacına çıkıp yollarını gözlediği için sevdiği Osman Efe tarafından “Misket” adı konan Huriye’nin hikâyesini anlatan türküdür. Ankara’nın gözde efelerinden olan yakışıklı Osman Efe ile Huriye’nin gönlü zamanla birbirine kayar. Günlerden bir gün, yiğitliğiyle meşhur Kır Ağa Huriye’yi çeşme başında görür, kısa zaman sonra Misket’i istemeye gelir. Osman Efe ile Kır Ağa meseleyi kendi usullerince çözmek için karşı karşıya gelirler. Kazanan Misket’i alacaktır. Ancak kavga sırasında Osman Efe’nin yiğitliğini gören Kır Ağa çekilir ve Misket’i Osman Efe’ye bıraktığını söyler. Evine doğru gelenleri elma ağacının üzerinden seçmeye çalışan Misket, o kalabalık arasında Kır Ağa’yı görüp de Osman Efe’yi göremeyince başı döner ve ağaçtan düşer. Son nefesini veren genç kızın ardından Osman Efe bir feryat koparır ve bu türküyü yakar.
Güvercin uçuverdi
Kanadın açıverdi
El oğlu değil mi
Sevdi de kaçıverdi
A benim hacı yarim
Başımın tacı yarim
Eller bana acımaz
Sen bari acı yarim
Güvercinim uyur mu
Çağırsam uyanır mı
Sen orada ben burada
Buna can dayanır mı
Densiz susuz olur mu
Dibi kumsuz olur mu
Ben mühtüye danıştım
Yiğit yarsız olur mu
