Abdurrahim KARAKOÇ-Beşinci Mevsim

Beşinci Mevsim
Düştü can evime dördüncü cemre

Dünyayı üçüncü gözümle gördüm

Dört yüz seksen beş gün çekti bir sene

On altıncı aya takvimsiz girdim.


Aynalara baktım korku gösterdi

Saatler her sabah kırkı gösterdi

Mermiler nişanlar Türk'ü gösterdi

Hayatım boyunca hedefte durdum.


Gül sundum yediler koklamadılar

Armağan can verdim saklamadılar

Gittim... gelir diye beklemediler

Kaybolan gölgemi yollara sordum.


Getirdim yanıma ayı bir karış

Ölçtüm ki dağların boyu bir karış

Şehiri bir adım köyü bir karış

Damlada denizdir en küçük derdim.


Savurdum eledim seçtim zamanı

Yaprak,yaprak tel,tel açtım zamanı

Haftada üç asır geçtim zamanı

Nereye gittimse zamansız vardım.


Yırtıldı ruhlara çizdiğim resim

Yazık kulaklara sığmadı sesim

Yaşadığım şimdi BEŞİNCİ MEVSİM

Çağın çilesini sırtıma sardım...