Tevazu, alçak gönüllülük anlamına gelir ve ilahi kudret karşısında acziyetin farkına varmayı ifade eder. Tevazu sahibi kişiler, kibir ve böbürlenmekten kaçınarak tüm yaratılanlara karşı şefkat ve merhamet gösterirler.
Tevazu örnekleri:
Tevazu örnekleri:
- Hz. Ömer: Yamalı elbise giyer, dul ve yetimlerin evine sırtında su ve yiyecek taşır, hasır üzerinde yatıp uyurdu. Halifeliği sırasında geceleri sokak sokak dolaşarak halkın şikayetlerini dinler ve dertleriyle ilgilenirdi.
- Hz. Hüseyin: Bir gün yoldan geçerken, ekmek kırıntıları yiyen fakirlere rastladı ve onların davetine memnuniyetle icabet ederek onlarla birlikte yedi.
- Peygamber Efendimiz: Kendi işlerini kendi görür, ayakkabısını onarır ve elbisesini yamardı 2. Bir meclise girdiğinde insanların kendisini ayakta karşılamasını istemezdi.
- Hint atasözü: "Meyveli ağacın dalları yere yakın durur". Bu atasözü, tevazunun hem emeğin karşılığını verme anlamında bir teşekkür olduğunu hem de başarıların sadece kişiyle ilgili değil, çevresindekilerle ilgili olduğunu gösterdiğini ifade eder.