Vulva kanseri türleri kendi içinde ikiye ayrılır. Yaygın olarak görülen vulva kanseri türleri vulvar skuamöz hücreli karsinom ve vulvar melanomdur.

Vulva kanseri türleri şöyledir:

Vulvar skuamöz hücreli karsinom​

Vulva kanserinin yaklaşık %90'ı skuamöz hücreli karsinomdur. Cildin yüzeyindeki hücrelerde gelişir ve yaygın olarak görülür.

Vulvar melanom​

Vulva kanserinin yaklaşık %5'i melanom olarak kabul edilir. Vulvar melanomlar hızla gelişme özelliği gösterir ve vücudun diğer bölgelerine yayılma riski daha yüksektir.

Yaygın olarak görülmeyen diğer vulva kanseri türleri ise aşağıdaki gibidir:

• Bazal hücreli karsinom
• Bartholin bezi adenokarsinomu
• Vulvanın Paget hastalığı
• Sarkom
• Verrüköz karsinom

Vulva kanseri, dış genital bölge olan vulvadaki hücrelerin anormal büyümesiyle ortaya çıkan mutasyonlar sonucu meydana gelir. Bununla birlikte kişinin HPV virüsüne yakalanması, HIV enfeksiyonu, bağışıklık düşüklüğü ve sigara tüketimi de vulva kanserine neden olan durumlar arasında yer alır.

Vulva kanseri nedenleri genel olarak şunlardır:

• Vulvadaki hücrelerin kontrolsüz ve anormal büyümesi
• HPV virüsüne maruz kalınması
• HIV enfeksiyonu
• Yaş faktörü
• Liken skleroz
• Vulvar intraepitelyal neoplazi (VIN)
• Bağışıklık düşüklüğü
• Aşırı sigara tüketimi

Vulva kanseri, kadınların cinsel organının dış yüzey bölgesi olan vulvadaki hücrelerin anormal büyümesi sonucu kaşıntıyla birlikte ağrılı bir şekilde ortaya çıkan ve nadir görülen bir kanser türüdür.

Vulvar kanseri genellikle vulvada sıklıkla kaşıntıya neden olan bir şişlik veya ağrı belirtisiyle ortaya çıkar. Her yaşta ortaya çıkabilme ihtimaline rağmen vulva kanseri sık olarak yaşlı kadınlarda meydana gelir. En yaygın nedeni hücrelerin mutasyona uğraması olarak görülen vulva kanseri HPV virüsüne maruz kalınması ve yoğun sigara tüketimi sonucu da meydana gelebilir.

Vulva kanseri tedavisi genellikle kanserin ve çevresindeki az miktardaki sağlıklı dokunun alınması için yapılan ameliyatla söz konusu olur. Bazen ise vulva kanseri ameliyatı vulvanın tamamının çıkarılmasını gerektirebilir. Vulva kanseri ne kadar erken teşhis edilirse, tedavi için kapsamlı bir ameliyata ihtiyaç duyulması olasılığı da o kadar az olur.

Von Willebrand hastalığı(vWD) ülkemizde yapılan çalışmalarda hastalık sıklığının % 0.44-1 olduğu görülmüştür.

Von Willebrand faktör trombositin damar çeperine bağlanarak pıhtılaşma reaksiyonlarını başlatmada rol oıynayan bir proteindir. Bu proteinin düşük seviyelerine sahip olduğunuzda veya olması gerektiği gibi çalışmadığında, trombosit adı verilen küçük kan hücreleri bir yaralanma meydana geldiğinde düzgün bir şekilde birbirine yapışamaz veya kendilerini kan damarı duvarlarına normal şekilde bağlayamazlar.

vWD antijeninin ve vWD aktivitesinin artan konsantrasyonları tanısal olarak kabul edilmez. vWD, birçok akut faz reaktanından biridir. Yani, enfeksiyonlar, iltihaplanma, travma ve fiziksel ve duygusal stresörlerle geçici olarak artabilir ancak bunun klinik üzerine bir etkisi beklenmez.

Von Willebrand hastalığı(vWD) bulaşıcı bir hastalık değildir.

Von Willebrand hastalığı (vWD), günlük yaşamı veya yaşam beklentisini etkilemez. Hastaların problemlerin ne zaman ortaya çıkabileceğini (ameliyat, diş prosedürleri, menstrüasyon, travmatik yaralanma) öngörmeleri ve bu durumlarda ne yapacakları konusunda doktorlarının tavsiyelerine uymaları gerekir.

Nadir olan daha şiddetli formlarında ise komplikasyon ortaya çıkma ihtimali daha yüksektir. Bu nedenle yüksek yaralanma olasılığı ile ilişkili temas sporlarından ve aktivitelerden kaçınmalıdır.

Von Willebrand hastalığı(vWD) genetik veya kazanılmış yani sonradan edinilmiş olabilir. Hastalarının büyük kısmında genetik mutasyonlar gösterilir. Ancak nadiren ailesel olmayan vWD hastaları da bildirilmiştir. Bu duruma kazanılmış vWD hastalığı adı verilir. Bu durumun altında yatan başka bir hastalık olduğu ve bunun vWD hastalığını tetiklemesi ile ortaya çıkması beklenir.

Von Willebrand hastalığı(vWD) kesin tedavisi yoktur. Ancak hastalık genellikle ilaçlarla ve bazı basit yaşam tarzı önlemleriyle kontrol altına alınabilir.

Kanamaları durdurmaya yardımcı olabilecek 3 ana ilaç vardır. Bu ilaçlar burun spreyi veya enjeksiyon, tablet, gargara veya enjeksiyon ile Von Willebrand faktör konsantresidir. Bu ilaçlar kanama riskini azaltmak için bir işlem veya ameliyattan önce de kullanılabilir. Şiddetli vWD varsa, ciddi kanamaları önlemeye yardımcı olmak için bunları düzenli olarak almak gerekebilir.

Von Willebrand hastalığı(vWD) şikayeti ile gelen hastanın kişisel ve aile kanama geçmişi olağandışı morarma gibi belirtiler sorgulanır. Bundan sonra kanın nasıl pıhtılaştığını ölçecek bazı kan testleri istenir. Testlerde kanda bulunan pıhtılaşma proteinlerinin miktarı ve pıhtılaşma proteinlerinin düzgün çalışıp çalışmadığı hakkında bilgi edinilir.

Ayrıca, bazı ilaçlar kanama bozukluğu olmayan kişilerde bile kanamaya neden olabileceğinden, kanamaya yol açabilecek veya tabloyu daha da kötüleştirebilecek ilaçlar ve diğer faktörlerde değerlendirilir.

Von Willebrand hastalığı(vWD) semptomları her yaşta başlayabilir. Semptomlar çok hafif veya zor fark edilenden sık ve şiddetliye kadar değişebilir.

Von Willebrand hastalığının(vWD) ana belirtileri şunlardır;

• Vücutta büyük morluklar veya kolayca morarma
• Sık veya uzun süreli burun kanamaları
• Diş eti kanaması
• Vücut kesiklerinde ağır veya uzun süreli kanamalar
• Kadınlarda adet dönemi kanamalarının uzaması
• Doğum sırasında veya sonrasında görülen kanamalar
• Diş çekimi veya ameliyattan sonra ağır ya da uzun süreli kanamalar
• Bazı insanlarda bağırsakta ortaya çıkan kanama
• Eklem içi ve kaslara ağrılı kanamalar

Von Willebrand hastalığı için ana risk faktörü aile öyküsüdür. Hastalığın geni ebeveynlerden çocuğa geçmektedir. Bu rahatsızlık genellikle "otozomal dominant kalıtsal" bir hastalıktır ve yalnızca bir ebeveynde mutasyona uğramış bir gen varsa ortaya çıkabilir.

Kişi von Willebrand hastalığı genine sahipse, bu geni çocuklarınıza aktarma riski %50'dir. Daha şiddetli ve nadir tipi olan "otozomal resesif Von Willebrand hastalığında ise, anne ve babanın her ikisinin de mutasyonu çocuklarına aktarması söz konusudur.

Von Willebrand hastalığının sebebi, kanın pıhtılaşmasında önemli rol oynayan bir protein olan Von Willebrand faktörü eksikliği ve buna bağlı, burayı kontrol eden gendeki mutasyondur. Bu protein düşük seviyelerde olduğunda veya olması gerektiği gibi çalışmadığında, trombosit adı verilen küçük kan hücreleri bir yaralanma meydana geldiğinde düzgün bir şekilde birbirine yapışamaz veya kendilerini kan damarı duvarlarına normal şekilde bağlayamazlar.

Bu, pıhtılaşma sürecinin uzamasına veya bazen kontrolsüz kanamaya neden olabilir. von Willebrand hastalığı olan birçok insan, pıhtılaşmaya yardımcı olan başka bir protein olan düşük faktör VIII seviyelerine de sahiptir.

Faktör VIII, hemofili adı verilen başka bir kalıtsal pıhtılaşma bozukluğunda rol oynar. Ancak esas olarak erkekleri etkileyen hemofilinin aksine, Von Willebrand hastalığı erkekleri ve kadınları etkiler ve genellikle daha hafiftir.

Nadiren Von Willebrand hastalığı, bir ebeveynden etkilenmiş bir geni aktarmaksızın yaşamın ilerleyen dönemlerinde gelişebilir. Bu edinilmiş Von Willebrand sendromu olarak bilinir ve muhtemelen altta yatan bir tıbbi durumdan mevcuttur.

Von Willebrand (vWD) hastalığı, kanın düzgün pıhtılaşmadığı kronik bir kan hastalığıdır. Kan, gerektiğinde kanın pıhtılaşmasına yardımcı olan birçok protein içerir. Bu proteinlerden biri de Von Willebrand faktörüdür. Bunun eksikliği neticesinde Von Willebrand(vWD) hastalığı ortaya çıkar.

Vitiligonun cerrahi tedavisi vardır. Punch greft uygulaması denilen bir yöntemle derinin rengini kaybettiği bölgelere vücudun başka alanından alınan derilerin konulmasıyla renk kaybı olan bölgenin yeniden renklenmesi sağlanabilmektedir.

Vitiligo sadece cildi etkilemektedir ve bulaşıcı değildir. Vitiligo bir bağışıklık sistemi hastalığıdır. Nedeni tam olarak bilinememektedir. Bağışıklık hücreleri deriye renk veren melanosit hücrelerine saldırmaktadır. En önemli tetikleyicilerinden biri strestir. Erken dönemde fark edilmesi ve tedaviye başlanması bu hastalıkta önemlidir.

Vitilogo hastalığının yayılımını öngörmek ne yazık ki mümkün olmamaktadır. Ufak bir bölgede lokal olarak kalabildiği gibi bütün vücuda da yayılabilmektedir. Bu gibi endişeler stres kaynağı oldukları için hastalığı ilerletici seyir sergilemektedir. Vitiligo hastalığı travmayla artan hastalık kategorisinde yer almaktadır. Buna köbnerizasyon denmektedir.

Çarpma, sıkıştırma gibi travmalar sonrası yeni lekelenmeler ortaya çıkabilmektedir. Güneş ışınlarıda yanığa neden olarak travma etkisi yaratır ve yeni lekelere neden olabilir. hastalığın ilerlemesini önlemek için, travma yaratacak etkilerden kaçınmak, stresten uzak durmak ve güneşten çok iyi korunmak gereklidir.

Cilde, saç ve gözlere renk veren pigment üreten hücreler olan melanositlere saldırıldığında ya da bu hücreler tarafından pigment üretimi azaldığında ciltte parça parça renk açılmaları ve beyaz lekeler meydana gelir. Beyaz lekeler oluşmasına neden olan bu cilt sorununa vitilgo denmektedir.

Vitiligo kişinin hayatı boyunca beraber olacağı bir hastalıktır. Kişinin hayatı boyunca dikkat etmesi gereken unsurlar bulunmaktadır. Bağışıklık sistemini onarmak güçlü tutmak bu hastalıkta önem taşır. Antioksidanlardan zengin, sağlıklı ve doğal beslenme, düzenli egzersiz ve uyku bağışıklık sistemini destekleyen ve kuvvetli olmasını sağlayan olmazsa olmazlardır.

Güneş ışınları yani ultraviyole ışınlar da deride travma etkisi yaratarak vitiligoyu tetikleyebilmektedir. Deriye renk veren ve ultraviyole ışınlardan koruyan pigmentleri olmaması cilt kanseri riskini de artırmaktadır. Bu yüzden güneşten korunmak vitiligo hastaları için her zaman çok önemlidir.

Hastalığın erken teşhisi ve tedavisi önemlidir. Vitiligo sosyal ve psikolojik anlamda da kişileri etkileyen bir hastalıktır. Vitiligo tedavisi için uygulanabilecek birçok yöntem bulunmaktadır. Vitiligo tedavilerinde amaç derinin renk bütünlüğünü sağlamaktır. Lekelerin çoğalmaması ve var olanların belirginliğinin artmaması için ilk kural güneşten korunmak şarttır.

Cilde renk veren hücreler aynı zamanda cildi ultraviyole güneş ışınlarına karşı korumaktadır. Vitiligonun tedavisinde yapılması gereken ilk şey güneş ışınlarından korunmaktır. Çünkü deride açılmanın olduğu bölgelerde artık deriye renk veren ve cildi koruyan hücreler bulunmamaktadır. Ultraviyole ışınlar bu bölgelerde yanık yaparak travmaya neden olmaktadır. Ayrıca var olan lekelerin belirginliğini artırmaktadır.

Vitiligonun birinci basamak tedavilerine topikal kremlerle başlanmaktadır. Topikal immünomodülatörlerden topikal kortikosteroidlere kadar değişen geniş bir yelpazede ilaçlar kullanmaktadır. Antioksidan maddeler içeren bitkisel kökenli vitiligo kremleri de bulunmaktadır.

Diğer bir tedavi yöntemi puva tedavisidir. Puva tedavisi kontrollü ultraviyole ışın cihazlarıyla uygulanmaktadır. Genel puva tedavisi solaryum benzeri kapalı bir kabinde yapılmaktadır. Tedavi öncesinde hastaya ışığa duyarlandırıcılı ilaç verilmektedir. Puva ışını lekelerin kenar dokularındaki deriye renk veren hücreleri yani melanositleri aktive ederek vitiligolu bölgelere renk veren hücre göçünü sağlamaktadır. Puva ışınıyla ayrıca birçok cilt hastalığın tedavisi yapılabilmektedir.

Vitiligo tedavisinde immunsupresif ( bağışıklık sistemini baskılayan) ajanlar ve immünmodülatör (bağışıklık sisteminin gücünü baskılayan ya da artıran) ilaçlarda bulunmaktadır. Bu ilaçlar bağışıklığı baskılayarak tedavi ettikleri için çok iyi değerlendirilerek kullanılmaları gerekmektedir. Bütün bu ilaçlar ve ışın tedavileri derinin eski rengine dönmesi için yapılmaktadır.

Bu tedavilerin işe yaramadığı ve vitiligonun çok yayıldığı durumlarda depigmantasyon tedavisi başvurulabilmektedir. Lekelerin çok büyük olduğu ve bütün vücuda yayıldığı hastalarda depigmantasyon yöntemiyle vücut rengi eşitlenmektedir. Bu yöntemle tüm vücut beyazlatılarak ten rengi eşitlenmektedir. Bu yöntemi dünyaca ünlü şarkıcı Michael Jackson uygulatmıştır. Bu işlem sonrası hastaların renk kaybı kalıcıdır ve güneşten her zaman çok iyi korunmaları gerekmektedir.

Vitiligonun cerrahi tedavisi de mevcuttur. Punch greft uygulamalarıyla derinin rengini kaybettiği bölgelere vücudun başka alanından alınan derilerin konulmasıyla vitiligolu bölgenin yeniden renklenmesinin sağlanmaktadır. Kök hücre nakilleri de yapılabilmektedir.

Vitiligo tedavisinde beslenmenin de katkıları olmaktadır. Bağırsaklar T lenfosit ve mukoza altı içerikleri nedeniyle 2. beyin olarak görülmektedir. Beslenme ve gastrointestinal sistemle ilgili negatifliklerin günümüzde birçok hastalıkla bağlantısı olduğu üzerinde durulmaktadır. Bir takım serbest oksijen radikalleri oksidatif stres yaratarak buna neden olmaktadır. Oksidatif streste, serbest radikaller sağlıklı hücrelere saldırarak inflamasyon yaratmaktadır. Zaten hastalığın zemininde de bir inflamasyon söz konusudur. Oksidan maddelerin neden olduğu inflamasyonu azaltmak adına, bir detoks şeklinde antioksidan mekanizmalar beslenmeyle devreye sokulabilmektedir. Vitiligo gibi lekelenmelerle giden hastalıklarda antioksidandan zengin sebze ve meyve ağırlıklı beslenmenin tedaviye olumlu katkıları olmaktadır.

Bir dermatoloji uzmanı var olan renk açılmalarını klinik olarak değerlendirerek vitiligo hastalığını %90 oranında teşhis edebilir. Teşhisin kesinleştirilmesi için yardımcı tanı yöntemleri bulunmaktadır.

Wood ışığı muayenesi bunlardan biridir. Wood ışığı ultraviyole bir ışıktır ve bu yönteme pigmentasyonla ilgili hastalıklarda hızlı sonuç vermesinden dolayı sık başvurulmaktadır. Wood ışığı çıplak gözle görülmeyen bazı maddeleri, florasan verme özelliklerinden yararlanarak görünür hale getirmektedir. Wood ışığıyla bakıldığı zaman eğer lekeler tırnağın beyaz kısmı olan pulpayla aynı oranda belirginleşiyorsa vitiligo teşhisi daha güçlenmektedir. Bu ışıkla bakıldığında lekelenmelerden bir değişiklik yoksa lekelenmelerle ilerleyen başka hastalıklar olabilmektedir.

Vitiligo hastalığı ile karışabilen diğer hastalıklardan ayırabilmek ve vitiligo teşhisini kesinleştirebilmek için deri biyopsisi gibi patolojik incelemelerde yapılabilmektedir.

Beyaz lekeler genelde vitiligo hastalığının bir sonucudur ancak her beyaz leke vitiligo değildir. Beyaz lekelere, güneşe maruziyet, tinea versicolor gibi mantar enfeksiyonu veya topikal olarak uygulanan stereoidler neden olabileceği gibi, hipopigmentasyon, pityriasis alba veya milia gibi farklı deri hastalıkları nedenli de oluşabilmektedir.

Hipopigmentasyon, cildin bazı bölgelerinin geriye kalan kısımdan daha beyaz olmasına neden olur. Bunun nedeni ciltteki pigmentasyon üretiminin düşük olmasıdır. Normalde vücutta melanin adı verilen bir pigment sentezlenir ve bu cilde rengini vermesini sağlar fakat hipopigmentasyonda bu üretimde sorun vardır ve buna bağlı olarak, yüzde ve vücutta beyaz lekelerin oluşur.

Pityriasis alba, daha çok çocuk ve ergen yaşta görülen dermatolojik bir rahatsızlıktır. Kesin nedeni bilinmeyen ve egzama ile ilişkilendirine bu rahatsızlık, genellikle kuru, ince pullu, soluk beyaz lekelere neden olur.

Tine versicolor ise mantar enfeksiyonu sonucu gelişen bir rahatsızlıktır. Cildin yüzeyindeki mayanın büyümesi sonucu cildin pigmentasyonunu etkileyerek beyaz lekelere neden olur.

Vitiligo, cilt pigmentini veya rengini kaybetmesine neden olan kronik bir otoimmün bozukluktur. Derinin dış katmanı olan epidermisteki melanin üreten hücrelerin yer yer azalması ya da kaybolması sonucunda ortaya çıkar. Bunun nedeni bağışıklık sisteminin melanositlerin (pigment üreten cilt hücreleri) saldırıp, bunları yok etmesidir.

Bu durum cildin süt beyazı bir renge dönüşmesine neden olur. Genetik geçişli olan vitiligonun risk faktörleri arasında immünolojik ve çevresel faktörler yer almaktadır. Stres bu hastalığın en büyük tetikleyicilerinden biridir. Çevresel faktörlerin içinde ise oksidatif stres yaratan maddeler bulunmaktadır. Gen mutasyonu tetikleyicilerden biridir.

Temelde vitiligo hastalığının çevresel koşullar, genetik veya farklı faktörlere bağlı olarak bağışıklık sistemi hücrelerinin cilde renk veren hücreleri yabancı olarak algılayıp yok etmeye çalışması nedeniyle oluşmaktadır. Bağışıklık sistemi hücrelerinin bunu neden yaptığı henüz bilinmemektedir. Bu da hastalığın tedavisini zorlaştırmaktadır.

Vitiligonun şüphesiz en karakteristik belirtisi ten renginde parça parça açılmalar ve beyaz yamalı bir görünüm meydana gelmesidir. Bununla birlikte saç derisi, kirpikler, kaşlar ve sakallardaki kılların erken beyazlaması veya grileşmesi de vitiligo belirgin semptomlarıdır.

Vitiligo şu belirtilerle ortaya çıkar:

• Ten renginde parça parça açılmalar ve beyaz yamalı görüntüler
• Saç derisi, kirpik, kaş ve sakalların erken beyazlaması veya grileşmesi
• Ağız ve burnun içini kaplayan dokularda (mukoza zarları) renk kaybı
• Göz retinasında anormal renk değişimi

Vitiligoda meydana gelen parça parça açılmalar kişinin ten renginden daha beyaz ve açık, sanki deride bir soyulma meydana gelmiş gibi olur. Bununla birlikte saç derisi, kirpik, kaş ve sakal kıllarında erken bir beyazlama yaşanır.