Tedavi başarılı olsa bile mantar hastalıkları tekrar edebilmektedir. Tırnak mantarının tekrarlamasının nedenleri arasında ileri yaş, tırnakta tekrarlayan travma, ailede tırnak mantarı geçmişi, diyabet hastalığı ayrıca sigara ve damar hastalıkları bulunmaktadır.

Mantar oldukça bulaşıcı bir enfeksiyondur. İnsandan, hayvandan ve topraktan direkt temas ile yada bu enfeksiyonun bulunduğu maddelere temas ile bulaşabilmektedir. Ortak alanlarda yeteri kadar hijyenin olmadığı her koşulda kolaylıkla çoğalabilmektedir.

Mantar enfeksiyonları özellikle sıcak ve nemli ortamlarda yaşayan çeşitli mantarların neden olduğu cilt enfeksiyonlarıdır. Mantar hastalıklarının en yaygın olanları saçkıran, tırnak enfeksiyonları, kasık ve vajinal mantar enfeksiyonlarıdır.

Genel olarak maya, dermatofit, derin mantar ve diğer mantar enfeksiyonları şeklinde sınıflanırlar. Kaşıntı, kızarıklık ve döküntü gibi belirli semptomlara neden olurlar.

Temre, kaşıntılı veya döküntülü lekelere neden olan, egzama, sedef hastalığı, saçkıran benzeri bir cilt hastalığıdır. Cilt hücrelerinin normalden daha hızlı çoğalması nedeniyle ciltte pembemsi ve kırmızı halkalar halinde ortaya çıkarlar.

Mantar hastalıklarına karşı mantar oluşan bölgeyi her gün düzenli yıkamak, antifungal ilaç veya kremler kullanmak, mantar oluşan bölgeyi kaşımamak, dar giysiler giymekten kaçınmak iyi gelir.

Mantar hastalığına karşı iyi gelebilecek yöntemler şöyle sıralanır:

• Antifungal etkisi bulunan hindistancevizi yağı, aloe vera, çay ağacı ve kekik yağı
• Mantar enfeksiyonunun daha da çoğalmasını önlemek için temiz giysiler tercih etmek
• Etkilenen bölgeyi günde en az 2 ila 3 kez yıkamak ve iyice kurulamak

Mantar hastalığının tedavisi antifungel etkili ilaçlar ve mantar kremleri ile tedavi edilir. Çoğu mantar türü için cilde doğrudan uygulanan antifungal ilaçlar, vücuttaki mantarların büyümesini durdurarak ya da onları mantarı geçirmede yeterli olabilmektedir. Mantar, nemli ortamlarda rahatça çoğalabildiği için bölgeyi kuru ve temiz tutmak gerekir.

Mantar hastalığını geçirmek için şu yöntemler uygulanabilir:

• Reçetesiz satılan mantar önleyici kremler
• Uzman doktorun önerdiği ve yazdığı güçlü reçeteli ilaçlar
• Mantar enfeksiyonu şiddetli ise ağızdan alınan ilaçlar

Mantarlar farklı görünümlerle ortaya çıkarak diğer cilt hastalıkları ile karışabilirler. Bu sebeple mantar hastalıklarının teşhisi, bir dermatoloji uzmanı tarafından kişideki bulgular ve hasta hikayesi doğrultusunda yapılmalıdır. Teşhis edilirken mikroskobik bir inceleme yapılmasında yarar vardır.

Mantar enfeksiyonu vücudun hemen her bölgesine yerleşebilir. En sık rastlanan belirtisi kaşıntıdır. Mantar nerede yerleşmişse o bölge kaşınır. Cilt yüzeyini etkilediği durumlarda ciltte; pullanma, kırmızı döküntüler ve yumrular, saç mantarında; saç dökülmesi ve etkilenen bölgede kellik meydana getirebilmektedir.

Tırnak mantarında; tırnak altında beyaz ve sarı renk değişikliği, tırnağın kalınlaşması, genital bölge mantarlarında; idrarda yanma ve cinsel ilişki sırasında ağrı, ayak mantarında ise parmak aralarında kızarıklık ve kötü koku belirtiler arasındadır.

Deri altı enfeksiyonundan kaynaklı olarak görülen mantar hastalığı belirtileri:

• Deri yüzeyinde kaşıntı ve ağrı
• Tat kaybı, boğazda meydana gelen beyaz lekeler
• Çatlamış tırnaklar
• Cildin altında görülen yumru
• Deride döküntü
• Tahriş

Akciğerlerinizdeki mantar enfeksiyonlarının belirtileri:

• Halsizlik ve yorgunluk
• Öksürük
• Ateş
• Nefes darlığı
• Kas ve eklem ağrıları
• Baş ağrısı
• Gece terlemeleri

Bunların yanında ışığa duyarlılık, bulanık görme, karın ağrısı, yüzde ağrı gibi semptomlar da mantar hastalığının diğer belirtileri olarak sıralanabilir.

Mantarın hastalık oluşturabilmesi için nem önemli bir faktördür. Çok sıcak ve nemli hava, vücut temizliğine dikkate etmemek, aşırı terlemek ve kurulanmamak, dar ve sentetik kıyafetler tercih etmek mantar için uygun zemin hazırlamaktadır. Bağışıklık sisteminin zayıf olması da yine mantar hastalıklarına yakalanma riskini artırır. Kemoterapi, kortizon tedavileri gibi bağışıklığı baskılayan ilaçlar da mantarın nedenleri arasındadır.

Mantar hastalığının nedenleri şöyle sıralanabilir:

• Nemli ve sıcak ortamlar
• Zayıf bağışıklık sistemi
• Hijyen eksikliği
• Dar ve hava almayan kıyafetler
• Stres
• Yüzme ya da spor sonrası ıslak kalmak

Mantar hastalıklarının yayılımını önlemede genel ve kişisel hijyen kurallarına uymak önem taşımaktadır. Ortak kullanım alanlarının ve burada bulunan malzemelerin gerekli hijyenin sağlanması için sürekli dezenfekte edilmesi gerekmektedir. Kuaför ve güzellik salonları, yaz mevsiminde ise havuzların düzenli şekilde dezenfekte edilmemesi mantar enfeksiyonun kolayca yayılmasına neden olmaktadır.

Saç mantarı​

Saçlı derisinde oluşan mantar enfeksiyonuna verilen isimdir. Saç derisinde soluk kırmızı zemin üzerinde ince kepeklenmelere neden olmaktadır. Yuvarlak veya oval yamalar oluşturur, hastalıklı bölge üzerinde gri, mat renkli, kırık saçlar gözlenir.

Sakal ve bıyık mantarı ​

Erkeklerde sakal ve bıyık bölgesinde gözlenen mantar hastalığıdır. En önemli bulaşma sebebi ortak kullanılan traş malzemeleridir. Hastalıklı bölge ile temas etmemek ya da hastalıklı bölgede kullanılmış materyalleri kullanmamak gerekmektedir.

Genital mantar​

Kasık bölgesinde meydana gelen mantar enfeksiyonudur. Daha sık erkeklerde gözlenmektedir. Lezyonlar, yarım ay şeklinde kenarı deriden kabarık, kızarık görünümlüdür. Kaşıntı en sık gözlenen bulgudur.

Ayak mantarı ​

Ayak mantarı en sık gözlenen mantar enfeksiyonudur. Nemli ortamlar hastalığın oluşumundaki faktörlerin en başında yer almaktadır. Bu nedenle yaz aylarında ve tropikal iklimlerde yaygındır. Uzun süre kapalı ayakkabı giyenler, ayakları aşırı terleyenler, ıslak ortamlarda çalışanlarda hastalık daha fazla görülmektedir. Ortak terlik veya ayakkabı kullanımı ayak mantarının bulaşmasına sebep olmaktadır. Ayak mantarlarının 4 farklı tipi bulunmaktadır. Hastalarda bu tiplerden bir veya birkaçı birlikte bulunur. Aynı anda birkaç tip mantar bir arada görülebilmektedir.

Vücut mantarı​

Saçlı deri, sakal, el, ayak ve genital bölgeler hariç diğer vücut bölgelerinde gözlenen mantar enfeksiyonuna vücut mantarı denmektedir. Hastalıklı bölgeye temasla ya da hastalıklı bölge ile temas etmiş giysilerle bulaşabilmektedir. Ortaya çıkan lezyonlar, görünüm olarak iç içe girmiş halkalar şeklindedir.

Tırnak mantarı​

Tırnakta görülen mantar hastalıkları ‘onikomikoz’ olarak adlandırılmaktadır. El ve ayak tırnaklarında görülebilmektedir. Tırnak mantarlarının 4 tipi bulunmaktadır.

1.Tırnak mantarları içinde en sık görülenidir. Enfeksiyon tırnağın serbet ucu ya da tırnağın yanlarından beyazımsı veya kahverengi sarımsı renkte bir renk değişikliği olarak başlar. Enfeksiyon ilerledikçe kalınlaşma ve tırnak bozukluğu gelişir. Tedavi edilmezse zamanla tüm tırnak etkilenir.

2. Tırnak yüzeyinde yer yer gri lekelenmelerin olduğu beyaz renk ile kaba ve yumuşak görünümle ortaya çıkar.

3. Tırnak tabakasının dip kısmında beyazımsı veya beyaz - kahverengi alanlar şeklinde gözlenir. Bağışıklık yetmezliğinin görüldüğü durumlarda daha sıklıkla ortaya çıkmaktadır. Az sıklıkta gözlenir.

4. Bütün tırnak mantarı türlerinin son evresini tanımlayan bir isimdir. Tırnak artık kalın ve bozuk görünümdedir.

Mantar hastalığı, mikoz olarak da adlandırılan mantar enfeksiyonunun neden olduğu, ciltte keratin hücrelerinin enfekte olmasıyla görülen bulaşıcı bir cilt hastalığıdır. Kızarıklık şeklinde kaşıntılı pullanma gibi belirtilerle ortaya çıkan mantar enfeksiyonu, cilt, eller, ayaklar, saç, tırnak, genital bölge yanı sıra erkeklerde sakallarda görülür.

Vücutta deri yüzeyinde meydana gelen mantar hastalığının en yaygın olanı dermatofit enfeksiyonudur. Dermatofitler, keratin dokulara yerleşerek istila ederler. Bu sebeple deri, kıl ve tırnak gibi keratin dokularda hastalık yaparlar. Mantar hastalıkları insanlardan, hayvanlardan ve topraktan bulaşabilir. Mantar, kişinin yaşam konforunu düşürdüğü gibi estetik açıdan kişinin hayatını olumsuz etkileyebilir.

Parmaklardaki kemik büyümesi, hücresel anormalliklerden kaynaklanır. Normalde belirli bir hızla büyüyen kemik hücreleri, makrodaktili gibi durumlarda aşırı hızda çoğalır. Bu durum, büyüme hormonlarının dengesiz çalışmasından ya da kemik hücrelerinin büyüme sinyallerine aşırı tepki vermesinden kaynaklanabilir.

Parmaklarda kemik büyümesinin en önemli nedenleri arasında yanlış beslenmek, günümüzde ortaya çıkan aşırı hormonlu sebze ve meyvelerden tüketmek, heyecan ve stres yer alır. Bu gibi faktörler sadece kemik büymesine değil vücudun bir çok bölgesinde de anormalliklerin görülmesine neden olabilir.

Makrodaktili, nadir görülen ancak estetik ve işlevsel olarak kişiyi etkileyen bir durumdur. Makrodaktili teşhisi alan bireyler için uygun tedavi seçenekleri bulunduğundan erken teşhis ve doğru tedavi ile yaşam kalitesini artırmak mümkündür.

Makrodaktili el ya da ayakta herhangi bir parmağı etkileyebilir. Ancak bazı parmaklarda daha sık görülür. El parmaklarında başparmak ve işaret parmağı gibi işlevsel öneme sahip parmaklarda makrodaktili daha belirgin olabilir. Parmakların işlevsel özellikleri göz önüne alındığında hangi parmakların etkilendiği günlük yaşamda önemli bir faktör haline gelir.

Makrodaktili, bir bebeğin alttaki kemiklerin ve yumuşak dokunun aşırı büyümesi nedeniyle anormal derecede büyük parmaklar veya ayak parmaklarıyla doğduğu konjenital bir durumdur.

Makrodaktili tedavisi söz konusu olduğunda amaç, parmağın normal boyutuna en yakın hale getirilmesi ve işlevselliğin artırılmasıdır. Tedavi yöntemleri vakaya göre değişiklik gösterir ve genellikle cerrahi müdahale ile yapılır.

Makrodaktili ameliyatı gibi başlıca tedavi seçenekleri şunlardır:

• Cerrahi Müdahale: Büyüyen doku, cerrahi olarak çıkarılabilir ya da kemik ve yumuşak doku küçültülebilir. Bu işlem, parmağın işlevselliğini korumak, estetik olarak daha doğal bir görünüm kazandırmak amacıyla yapılır. Özellikle bebeklerde makrodaktili görüldüğünde cerrahi müdahale büyük önem taşır.
• Debulking (Doku Azaltma): Parmaktaki fazla dokunun alınması işlemidir. Bu yöntem, özellikle yumuşak doku büyümesinin baskın olduğu vakalarda tercih edilir.
• Epifizektomi: Kemik büyümesini durdurmak için kullanılan bir işlemdir. Genellikle kemik büyümesinin çok hızlı olduğu durumlarda tercih edilir.
• Osteotomi: Parmak kemiğinin kesilerek küçültülmesi işlemidir. Bu operasyon, parmağın boyutunu küçültmek ve işlevselliği korumak için uygulanır.
• Fizik Tedavi: Cerrahi sonrası parmağın işlevini yeniden kazanması için fizik tedavi uygulanabilir. Bu tedavi, parmak hareketlerinin esneklik kazanması, günlük aktivitelerin kolaylaşması açısından önemlidir.

Makrodaktili teşhisi genellikle fiziksel muayene ile başlar. Doktorlar; parmak boyutlarını, doku yapısını ve diğer parmaklarla olan orantısını değerlendirir. Teşhisi kesinleştirmek ve parmağın hangi doku katmanlarıdan etkilendiğini görmek için aşağıdaki görüntüleme yöntemlerine başvurulur:

• X-Ray (Röntgen): Kemik yapısını ve büyüme oranını görmek için kullanılır. Özellikle kemikte aşırı büyüme ve kalınlaşma varsa bu durum X-ray ile görüntülenebilir.
• MRI (Manyetik Rezonans Görüntüleme): Yumuşak doku, kas ve sinir yapısının durumunu analiz etmek için tercih edilir. MRI sayesinde kemik dışında ya da kas dokusunda anormallikler olup olmadığı anlaşılır.
• Ultrason: Bazı durumlarda yumuşak dokunun görüntülenmesi için ultrason kullanılabilir.

Teşhis sürecinde doktor, parmağın işlevselliği ve büyüme hızı ile ilgili bilgileri de değerlendirerek doğru tanıyı koymaya çalışır.

Makrodaktili tanısı, görüntüleme sonuçları ve fiziksel değerlendirme ile konur. Doktorlar, parmağın kemik yapısındaki ve yumuşak dokudaki büyüme oranını, ağrı ve hareket kısıtlılığı gibi diğer belirtileri dikkate alır. Bazı durumlarda hastanın büyüme süreci boyunca düzenli olarak takip edilmesi gerekebilir. Çünkü makrodaktili her yaşta farklı şekillerde kendini gösterebilir. Bu nedenle makrodaktili hastalığı tedavisi için erken tanı çok önemlidir.

Ayrıca genetik bir bağlantıdan söz edilse de makrodaktilinin büyük bir kısmı rastgele oluşur ve ebeveynlerden bebeklere geçme olasılığı çok düşüktür. Bir hastalığın genetik bağlantısının teşhis edilebilmesi için daha spesifik özelliklere sahip olması gerekir. Kanser gibi vücudun bütün bölümlerine sıçrayan hastalıklar daha fazla genetik transfer denebilecek bulgularla öne çıkar. Lokal hastalıkların ise genetikten ziyade kişinin kendi nitelikleri dolayısıyla ortaya çıkması daha sık rastlanılan bir durumdur.

Makrodaktili tanısı konduktan sonra ya da cerrahi müdahale sonrasında bazen büyüme devam edebilir; bu durum kullanılan tedavi yöntemine ve bireysel faktörlere göre değişiklik gösterir. Genellikle bir yıl boyunca düzenli doktor kontrolüne gitmek ve hastalığın kontrolünün yapılmasını sağlamak, tekrar görülme riskini mininmum seviyelerde tutmak için yeterlidir.

Makrodaktilinin en önemli belirtisi, el veya ayak parmaklarının diğer parmaklara göre belirgin bir şekilde daha büyük olmasıdır. Büyüme; kemik, kas, yağ dokusu ve sinir dokusu gibi parmağı oluşturan tüm dokuları etkileyebilir.

Makrodaktili vakalarında gözlemlenen başlıca belirtiler şunlardır:

• El veya ayaklarda anormal parmak büyüklüğü
• El-ayaklarda ağrı ve rahatsızlık
• Hareket kısıtlılığı

Anormal Parmak Büyüklüğü: Parmak, diğer parmaklara göre daha büyük ve kalın görünür. Bu durum bazen doğumda fark edilirken bazı çocuklarda büyüdükçe belirgin hale gelir.

Ağrı ve Rahatsızlık: Büyüyen parmak, çevresindeki sinirler ve dokular üzerinde baskı oluşturabileceği için ağrıya neden olabilir. Özellikle günlük aktivitelerde zorlanma yaşanabilir.

Hareket Kısıtlılığı: Makrodaktili nedeniyle parmağın hareket kabiliyeti azalabilir. Eklem sertliği ve sınırlı esneklik gibi sorunlar, parmak işlevselliğini kısıtlayabilir.

Estetik Kaygılar: Parmak büyüklüğü kişide estetik kaygılara neden olabilir, özellikle ellerin daha belirgin olduğu durumlarda sosyal olarak rahatsızlık duyulabilir.

Büyüme süreci her hastada farklılık gösterebilir. Bazı vakalarda parmak, çocuğun genel büyüme hızından bağımsız olarak hızlı büyürken bazı durumlarda daha yavaş bir seyir izler.

Makrodaktili hastalığı, büyüme sürecinde sinir dokusu, yağ dokusu ya da kemik dokusunda meydana gelen hücresel anormallikler sonucunda meydana gelir. Genellikle embriyonik gelişim sırasında bazı hücrelerin fazla büyümesi ya da yanlış sinyaller alması nedeniyle makrodaktili gelişir. Bu anormal büyüme, çevredeki sinir hücreleri veya büyüme faktörleri ile ilişkili olabilir. Bazı araştırmacılar makrodaktilinin genetik faktörlerle ilişkili olabileceğini öne sürse de durum çoğunlukla rastgele ortaya çıkar ve genetik olarak görülme oranı yüzde bir seviyesindedir.

Makrodaktili, el veya ayak parmaklarının doğumsal olarak normalden daha büyük olması durumudur. "Makrodaktili" kelimesi, Yunanca "makro" (büyük) ve "daktil" (parmak) kelimeleri bir araya getirilirek, parmaklarda görülen büyüme hastalığını tanımlamak için kullanılır.

Aynı zamanda bir anomali hastalığı olan makrodaktili, parmaklardan birinin ya da birden fazlasının diğer parmaklara kıyasla orantısız bir büyüklük göstermesi ile karakterizedir. Çocuklarda doğuştan ortaya çıkabilen makrodaktili, bazen sadece estetik bir sorun olarak görülse de ciddi vakalarda parmağın işlevselliğini olumsuz etkileyebilir, günlük yaşamda ihtiyaç duyulan zorunlu hareketlerin gerçekleştirilmesi açısından engeller yaratabilir.

Derin makat çatlağı olan kişilerde idrar yaparken ağrı yaşanabilir. Makat çatlağının prostat bölgesine yakın olduğu durumlarda hastalarda hem ağrı hem de sık tuvalete çıkma ihtiyacı yaşanabilir.

Makat çatlağı hastanın hayat kalitesini bozmaktadır. Farklı bir hastalık ya da kansere neden olmayan makat çatlağı hastaların tuvalette geçirdiği süreyi uzatabilir. Şiddetli ağrı ve kanamalara yol açabilir.

Makat çatlağı ve basur yani hemoroit komşu hastalıklardır. Makat çatlağı makat bölgesinin en uç kısmı olan dudak denilen bölgede ortaya çıkmaktadır. Hemoroit yani basur ise makat çatlağının ortaya çıktığın bölgenin daha üst kısmında ve içeridedir.

Makat çatlağı kronik hale geldiğinde dışa doru bir et parçası çıkabilmektedir. Bu et parçası tahriş olursa şişebilir. Aynı zamanda iltihap yaşanan makat çatlaklarında da şişme şikayeti oluşabilir.

Makat çatlağı mide bulantısı yapmaz.

Makat çatlağı kanser yapmamaktadır.