Sağlık uzmanı lomber ponksiyon planlarsa, sağlık geçmişi ve fiziksel müdahale sonrasında varsa kullanılan kan sulandırıcı ilaçların kesilmesini ve tedavi sürecinde bu rutinin değişmemesi. Tüm bunlarla birlikte herhangi bir komplikasyon gelişmemesi için bazı testler de isteyebilir.

Bu testler şöyledir:

• BT taraması
• MR
• Kan testi

Güvenli bir şekilde bu sürecin devam etmesi için doktorun gözetiminde ve önerisi dışına çıkmamak önemlidir.

Lomber ponksiyon, omurilikten sıvı alma işlemi sonrasında hastalıklar teşhis edilir.

Bu teşhisin yapılabilmesi için laboratuvarda beyin omurilik sıvısında değerlendirilmesi için beklenen sonuçlar şunlardır:

• Bakteri
• Mantar
• Anormal hücrelerin varlığı
• Kan şekeri (glikoz) seviyeleri
• Protein çeşidi ve seviyeleri
• Beyaz kan hücresi tipleri ve seviyeleri

Lomber ponksiyon sürecinde sağlık uzmanının önce cilt temizliği daha sonra ise bel bölgesinin lokal anestezi ile uyuşturularak yaptığı bir işlemdir. Uyuşma gerçekleştiğinde iki omurun özellikle üçüncü ve dördüncü bel omurları arasına ince bir iğne yerleştirilir. Bu iğne omuriliği örten zar tabakalarının arasındaki bölgeye doğru yönlendirerek hareket ettirilir.

Doktorlar, iğneyi doğru noktaya yönlendirmek için floroskopi adı verilen röntgen cihazı kullanabilir. İğne yerleştirildikten sonra omurilik sıvısının basıncı ölçülerek örnek alınabilir.

Bu işlem genellikle sol tarafa yatılarak yapılan bir işlemdir. Dizler göğüse kadar çekilir, işlem boyunca bu pozisyonda olunması beklenir. Doktorun önerisi ile pozisyonda değişiklikler yapılabilir.

Lomber ponksiyon beyni, sinirleri ve omuriliği etkileyen hastalıkların teşhis edilmesi için yapılır. Teşhis dışında tedavi amaçlı da kullanılabilir.

Lomber ponksiyon aynı zamanda bazı tedavi şekilleri ya da tedavi amacıyla omurilik sıvısına enjeksiyon yapmak için kullanılan bir yöntemdir.

Sağlık uzmanları aşağıda bulunan hastalıkları ya da durumları teşhis etmek lomber ponksiyon yapabilir:

• Guillain-Barre sendromu
• Multipl skleroz merkezi sinir sisteminin diğer hastalıklarının
• Beyin çevresindeki kanamaları (intrakranial hemoraji).
• Demans
• Alzheimer hastalığı
• Menenjit
• Beyin omurilik sıvısının fazla olması
• Lösemi / diğer kanserler
• Otoimmun durumlar
• Miyelit (omurilik iltihabı)

Sağlık uzmanlarının uygun gördüğü durumlarda kullanılan diğer durumlar şöyledir:

• Ameliyat, operasyon gibi durumlarda işlem sıraında vücutta ağrıyı azaltmak, engellemek için epidural gibi bölgesel anesteziler
• Miyelogram gibi X-ışını tanı testleri için boya enjekte edilmesi
• Kemoterapi gibi kanser tedavi ilaçları
• Bazı kas gevşeticiler
• Kafatası içinde oluşan basıncın (intrakranial) azaltılması

Lomber ponksiyon; beyni, sinirleri ve omuriliği etkileyen rahatsızlıkların teşhisinde kullanılan, sağlık uzmanları tarafından omurgadan beyin omurilik sıvısı alınarak yapılan işlemdir. Lomber ponksiyon sırasında anestezi uygulanır ve işlem hissedilmez. Spinal musluk olarak da isimlendirilir. Lomber ponksiyon işlemi belden uygulanır.

Beyin omurilik sıvısı, beyni ve omurgayı çevreleyen berrak renkli sıvıdır. Bu sıvının alınması ile enfeksiyonlar, sendrom ve hastalıklar teşhis edilebilir. Teşhis dışında lomber ponksiyon işlemi ile beyin omurilik sıvısına tedavi sırasında kullanılan aneztezik ilaçlar veya kemoterapi gibi tedavi ilaçları da enjekte edilmesi için kullanılabilir.

60 yaşından küçük yetişkinler için referans aralığı 10 ila 140 U/L'dir. 60 yaş ve üstü yetişkinler için ise normal kabul edilen değerler 24 ila 151 U/L'dir.

Yağlı dışkı, karın ve sırt ağrısı, iştah kaybı, mide bulantısı, ateş ve ani kilo kaybı lipaz yüksekliği belirtileri arasında yer alır.

Normalden değerden daha yüksek lipaz seviyeleri, normal üst sınırın üç katından fazla olması durumudur. Bununla birlikte, lipaz seviyesindeki yükseklik her zaman pankreas bozuklukları ile ilişkili olmayabilir. Doğum kontrol hapları, diüretikler veya kodein gibi ilaçlardan dolayı da görülebilir.

Lipaz (LPS) testi, iştahsızlık, ateş, kusma, mide bulantısı, sırt ve karın ağrısı görüldüğü durumlarda yaptırılarak pankreas sorunlarının, obezite, safra kesesi sorunlarının ortaya çıkarılmasını sağlar.

Lipaz düşüklüğü, kanda enfeksiyon olmadığının bir göstergesi olarak kabul edilir. Sağlıklı bireylerde lipaz değerleri düşük olmaktadır. Fakat bazı durumlarda lipaz düşüklüğü semptomlarla birlikte görülebilir.

Halsizlik, midede bulantı, ishal ve karın ağrısı lipaz (LPS) düşüklüğün göstergesidir. Bunların yanında pankreastaki lipaz yapan hücrelerde kalıcı hasarın bir işareti olarak lipaz düşüklüğü görülebilir.

Test sonucunda değerin 140 U/L üstü olduğu lipaz yüksekliği, akut pankreatit, pankreas iltihaplanması, safra sorunları veya enfeksiyon bulunduğu anlamına gelir.

Sindirim sisteminde yer alan bakterilerin neden olduğu enfeksiyonlar kandaki lipaz seviyesini yükselterek lipaz yüksekliğine neden olur.

Bunun yanında kandaki lipaz, normal değerden 3 ila 10 katı yüksekse akut (ani gelişen) pankreatit atağının belirtisi olabilir. Böbrek yetmezliği, bağırsak sorunları ve siroz gibi sağlık sorunları da lipoz değerini yükselten nedenler arasında sayılır.

Lipaz yüksekliği nedenleri şöyle sıralanabilir:

• Pankreas kanseri dahil olmak üzere pankreas hastalıkları
• Kronik böbrek hastalığı
• Ülser
• Safrakesesi rahatsızlıkları
• Tıkalı bağırsak gibi bağırsak sorunları
• Diyabet
• Tükürük bezi bozuklukları
• Alkol kullanım bozukluğu

Lipaz Yüksekliği Nasıl Önlenir?​

Lipaz değerine etki ederek yükselmesine neden olan bazı faktörler bulunur.

Lipaz yüksekliğine karşı şu önlemleri alabilirsiniz:

• Gün içerisinde bol sıvı tüketimine dikkat edin
• Düzenli olarak lipaz testi yaptırın ve doktor kontrolüne gidin
• Alkol tüketmeyin
• Size dokunan ilaçları tespit ederek kullanımını durdurun
• Sağlıklı beslenerek az yağlı besinler tüketin ve sebze, meyveden yararlanın.

Normal lipaz değeri birim hacimde kanda yer alan miktar 0-160 birim aralığında değişir. 60 yaş ve altı yetişkinler için normal aralık 10-140 U/L, 60 yaş ve üzeri için ise 24-151 U/L arasında yer alır. Değerler laboratuvarlar arasında farklılık gösterebilir.

Pankreas sorunlarının teşhisinde yararlanılan lipaz testi, bazı belirtiler doğrultusunda uzman doktor tarafından istenilerek yapılır.

Özellikle şu belirtiler varsa lipaz (LPS) testi istenebilir:

• Şiddetli karın
• Sırt ağrısı
• Ateş
• İştah kaybı
• Mide bulantısı

Akut ya da kronik pankreatit teşhisi konulan kişilerin takibi için düzenli olarak lipaz testi istenebilir. Böylelikle lipaz değerindeki yükseliş ve düşüş gözlemlenmiş olur.

Bunların yanında şu hastalıkların ortaya çıkarılmasında da lipaz testinde yararlanılır:

• Peritonit
• Bağırsak düğümlenmesi
• Pankreas kisti
• Kistik fibroz
• Crohn hastalığı
• Çölyak hastalığı

Lipaz testi, pankreas hastalıkları, akut (ani) pankreatitlerin teşhisi için kanda bulunan lipaz seviyesini ölçen bir kan testidir. Kistik fibrozis, crohn hastalığı ve çölyak hastalığı gibi hastalıkların tespitinde de lipaz testinden yararlanılır.

Uzman doktorun yönlendirdiği kişiden kan alınarak yapılan lipaz testinde 8-12 saatlik bir açlık istenir. Kan alındıktan sonra laboratuvara gönderilerek incelemesi yapılır. Sağlıklı kişilerde kanda lipaz normal değeri 10-140 U/L aralığında olmaktadır.

Lipaz (LPS) testi sonucunda normal lipaz aralığı üzerinden inceleme yapılır. Lipaz değerlerinde bir artış varsa pankreatit yani pankreas iltihabının belirtisi olabilir. Teşhis için uzman doktor bu noktada başka testler de talep edebilmektedir.

Lipaz (LPS), vücudun, besinlerdeki yağları bağırsaklarda emilebilmesi için parçalayıp kullandığı, pankreas tarafından ince bağırsağa salınan bir enzimdir. Lipaz, yağları küçük yağ asitlerine ve gliserol gibi moleküllere dönüştürerek emilimi kolaylaştırır. Bu da vücuda enerji sağlanmasını ve yağda çözünen vitaminlerin emilmesini sağlar.

Kanda lipaz değerinin yüksek olması vücutta bakteriyel bir enfeksiyon olduğunun göstergesidir. Bu değer lipaz (LPS) testi ile ortaya çıkarılarak hastalıklara karşı önlem alınmasına destek olur.

Sultan San Kimdir?
Yönetmen, yönetmen yardımcı, oyuncu. 1983,İstanbul doğumlu. Boyu 1.63 cm, kilosu 56 kg. Sultan San, genellikle komedi şovlarında yönetmenlik, yardımcı yönetmenlik ve konuk oyunculuk yapmıştır.

Şöhret dizisinin 1. ve 2. sezonunda yardımcı yönetmenlik yapan Sultan San, genellikle BKM projelerinde yer almaktadır.

Sultan San ayrıca son zamanlarda çok izlenen ve Exxen'de yayımlanan "Konuşanlar" programının da yönetmenidir. Arkadaşı Hasan Can Kaya, programda Sultan San'ın katkısını da bir röportajında şu sözlerle dile getiriyor: "Sultan'ın ısrarıyla benim yazdığım diğer projelerden birisi olan Konuşanlar'ı çekmeye karar verdik. Konuşanlar'ın tutmasının sebebi de format hem bizden, hem özgün. Biz de çok eğleniyoruz çekimlerde. O enerji de seyircilere geçiyor diye düşünüyorum."

Yönetmeni Olduğu Film ve Diziler
Bir Yeraltı Sitcomu (TV Dizisi 2021)

Hayallerim, Aşkım ve Ailem (TV Dizisi 2021)

Konuşanlar (TV Dizisi 2021)

Yönetmen Yardımcısı Olduğu Film ve Diziler
Güldüy Güldüy Show Çocuk (TV Dizisi 2016-2017)

Güldür Güldür Show (TV Dizisi 2013)

İnsanlar Alemi (TV Dizisi 2012)

Çeto: Onlar da Bir Zamanlar Çocuktu (Sinema Filmi 2010),

Şöhret 2 Sezon (TV Dizisi 2005-2006)

Rol Aldığı Film ve Diziler
Can Dostlar (Fırat’ın annesi, Sinema Filmi 2019)

5’er Beşer (Konuk oyuncu, TV Dizisi 2011)

Nazlı Bulum Kimdir?
Oyuncu, yapımcı, yönetmen, senarist. 158 cm boyunda ve 48 kg’dır. 17 Temmuz 1992, İstanbul doğumlu. Kadir Has Üniversitesi Tiyatro Bölümü'nden 2015 yılında mezun oldu.

2009 Yılında katıldığı Yeni Metin, Yeni Tiyatro projesinin Liseli Gençler Oyun Yazıyor! atelyesi kapsamında Kişi Çevrimdışı ve Plastik Sınır isimli iki kısa oyun yazdı. Uluslararası Leonardo Oyun Yazarlığı Müfredat ve Eğitimi Geliştirme Projesi’ne katıldı.

21. Saraybosna Film Festivali, Genç Yetenek Kampüsü’ne, Berlinale (2017) Talent Campus'e seçildi ve oyunculuk stüdyolarına katıldı.

Nazlı Bulum, tiyatro oyunculuğu yanı sıra 2013 yılından itibaren film ve dizi sektöründe oyuncu, yapımcı, yönetmen, senarist olarak yer almayı sürdürmektedir.

Görev Aldığı Bazı Tiyatro Oyunları
Kral Lear / Oyuncu - 2018

Berlin Zamanı / Yönetmen Yardımcısı - 2017

Zakir / Oyuncu - 2017

Köprüden Görünüş / Catherine - 2015

Rol Aldığı Film ve Diziler
Kader Bağları (Aliye, TV Dizisi 2023)

Centilmen (Sinema Filmi 2023)

Oregon (Ceren, Sinema Filmi 2023)

Sadece Arkadaşız (Sinema Filmi 2022)

Mahkum (Eylül, TV Dizisi 2021)

Hilal, Feza and Other Planets (Hilal, Sinema Filmi 2021)

Birlikte Öleceğiz (Şahika, Sinema Filmi 2021)

Cemre & Eda (Cemre, Kısa Film 2021)

Sadakatsiz (Nil Tetik, TV Dizisi 2020-2021)

Penny Bank (Selin, Sinema Filmi 2020)

Yarım Kalan Aşklar (Ebru, TV Dizisi 2020)

Büyük İstanbul Depresyonu (Didem, Kısa Film 2020)

Günlerin Ardından (Elif, Kısa Film 2019)

Bartu Ben (Gizmo, TV Dizisi 2018)

Cemre & Eda (Cemre, Kısa Film 2018)

Kaygı (Genç kadın, Sinema Filmi 2018)

Ground Level (Ayça, Kısa Film 2017)

Kar (Ebru, Sinema Filmi 2017)

Umuda Kelepçe Vurulmaz (Peri, TV Dizisi 2016-2017)

Mavi Dalga (Gül, Kısa Film 2013)

Çıplak Gerçek (Naime, TV Dizisi 2012)

Senaryosunu Yazdığı Filmler
Kot Farkı (Kısa Film 2016)

Yapımcısı Olduğu Filmler
Büyük İstanbul Depresyonu (Kısa Film 2020)

Ground Level (Kısa Film 2017)

Ben Bir Slogan Buldum: Annem Benim Yanımda (Belgesel 2014)

Yönetmeni Olduğu Filmler
Ben Bir Slogan Buldum: Annem Benim Yanımda (Belgesel 2014)

Emin Gürsoy Kimdir?
Tiyatro oyuncusu ve yönetmeni, sinema ve dizi oyuncusu, senarist. 12 Mayıs 1968, Denizli’nin Güney ilçesinde doğdu. İlk orta ve lise eğitiminin ardından 1994 yılında Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuarı Tiyatro bölümünden mezun oldu. Ayrıca İtalya Workcenter of Jerzy Grotowski’de oyunculuk eğitimi aldı.

Antalya, Van, İzmit Şehir Tiyatrolarında uzun yıllar görev almıştır. 2005 yılında İzmir Şehir Tiyatrosu kadrosuna dahil olarak 2007 yılına kadar çeşitli oyunlarda yer aldı.

Emin Gürsoy, tiyatro çalışmaları yanı sıra 1997 yılından itibaren Baba Evi, Muhteşem Yüzyıl, Kalk Gidelim, Karakomik Filmler, Kuruluş Osman, Yeşil Deniz Mülenyum gibi birçok film ve dizide rol aldı. Yeni projelerde yer almayı sürdürmektedir.

Ödülleri
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Sibel) / 25. Uluslararası Adana Film Festivali 2018

Görev Aldığı Bazı Tiyatro Oyunları
Hıdrellez / Oyuncu - 2016

Evham / Yönetmen

Senaryosu Kendisine Ait Film ve Diziler
Bıçak Sırtı (TV Dizisi, 2005)

Rol Aldığı Film ve Diziler
Yeşildeniz Milenyum (Hicabi Makasçı, TV Dizisi 2023)

Fatih Sultan Mehmed: Yeni Çağ (Aşıkpaşazade,TV Filmi 2023)

Kuruluş Osman (Abdal, TV Dizisi 2019-2020)

The Mute/Dilsiz (Tahir Selimoğlu, Sinema Filmi 2019)

Karakomik Filmler 2 (Sinema Filmi 2019)

Sibel (Sibel ve Fatma'nın babası, Sinema Filmi 2018)

Dip (TV Dizisi 2018)

Kalk Gidelim (Muhtar Sefer Zeytin, TV Dizisi 2017-2020)

Deli Saçması (Tahsin, TV Filmi, 2016)

Muhteşem Yüzyıl: Kösem (TV Dizisi, 2. Sezon, Şeyh Sivasi Abdülmecid, 2016)

Yeşil Deniz (TV Dizisi, 2 Sezon, Hicabi Makasçı, 2014-2015)

Bu İşte Bir Yalnızlık Var (Altan, Sinema Filmi, 2013)

Azap Çavuşu (Kısa Film, 2013)

Entelköy Efeköy'e Karşı (Aşırı Mustafa, Sinema Filmi, 2011)

Denizden Gelen (Recep, Sinema Filmi, 2009)

Bozkırda Deniz Kabuğu (Zurnacı, Sinema Filmi, 2009)

Baba Ocağı (Recep, TV Dizisi, 2008)

Sözün Bittiği Yer (İsmail, Sinema Filmi, 2007)

Kınalı Kuzular: Üçpınar'lı Ali (Emin Bey, TV Filmi, 2006)

Kınalı Kuzular: Kınalı Hasan (Hacı Mahmut, TV Filmi, 2006)

Kınalı Kuzular: Ezine'li Yahya Çavuş (Hidayet, TV Filmi, 2006)

Kınalı Kuzular: Bir Tutam Saç (Saya Recep, TV Filmi, 2006)

Kınalı Kuzular: Bedeli Çanakkale'de Ödendi (Yüzbaşı Murat,TV Filmi, 2006)

The İmam (Mehmet, Sinema Filmi, 2005)

Eylül (Veysel, TV Dizisi, 2005)

Bıçak Sırtı (Binbir Surat, TV Dizisi, 2005)

Beşinci Boyut (Ömer / Kemal Korkmaz, TV Dizisi, 2005)

Yabancı Damat (TV Dizisi, 2004)

Gülizar (Kamber, TV Filmi, 2004)

Görünmez Adam (Kör Salih, TV Dizisi, 2004)

Canım Annem (Cemil, TV Dizisi, 2004)

Çınaraltı (Kısmetçi Kadir, TV Dizisi, 2003)

Sırlar Dünyası / Sır Kapısı (TV Dizisi, 2002)

Derviş (Ali, Sinema Filmi, 2001)

Deli Yürek-Boomerang Cehennemi (Kuşçu, Sinema Filmi, 2001)

Üvey Baba (Tutuklu, TV Dizisi, 2000)

Hayat Bağları (Kuşçu, TV Dizisi, 2000)

Filler ve Çimen (Sabit'in Adamı, Sinema Filmi, 2000)

Deli Yürek (Kuşçu, TV Dizisi, 1999)

Baba Evi (TV Dizisi, 1997)

Eseri Kendisine Ait Film ve Diziler
Baba Ocağı (TV Dizisi, 2008)

Oya Unustası Kimdir?
Tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu. 31 Mart 1988, İstanbul doğumlu. 173 cm boyundadır. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Devlet Konservatuarı Flüt Bölümü mezunudur. Okuduğu bölümden de anlaşılacağı gibi müzik ile arası iyi olan oyuncu dans etmeyi de seviyor. Piyano çalmak, at binmek, masa tenisi oynamak gibi kişisel özelliklere sahiptir.

Ayrıca oyunculuk dersleri de alan güzel oyuncu Ayla Algan’dan oyunculuk ve sahne sanatları dersleri almıştır. Sahne önü oyunculuk dersleri de almıştır. 2013 Mıss Turkey Güzellik Yarışması Finalisti olarak tanınmıştı.

Oya Unustası, 2010 yılından itibaren tiyatro çalışmaları yanı sıra Kaybedenler Kulübü, Sevdaluk, Kalbim Ege'de Kaldı, Diriliş: Ertugrul, Masum Değiliz, Hercai, Biltmore Oteli Cinayeti gibi birçok film ve dizide rol almıştır. Yeni projelerde yer almayı sürdürmektedir.

Rol aldığı Bazı Tiyatro Oyunları
Çok Satanlar / Olivia - 2017

Rol Aldığı Film ve Diziler
Biltmore Oteli Cinayeti (Sina Baydur, TV Dizisi 2023)

Hercai (Gönül Aslanbey, TV Dizisi 2019-2020)

Masum Değiliz (Ceyda, TV Dizisi 2018)

Diriliş: Ertugrul (Sugay Hatun, TV Dizisi 2018)

Kalbim Ege'de Kaldı (Zeliş Gıpgıp, TV Dizisi 2015)

Beyaz Karanfil (Nergis, TV Dizisi 2014)

Sevdaluk (Gülben Gedik, TV Dizisi 2013)

İzmir Çetesi (Duru, TV Dizisi 2011)

Kaybedenler Kulübü (Bardaki Kız, Sinema Filmi 2010)

Gülderen Güler Kimdir?
Sinema ve dizi film oyuncusu. 1999 yılında İstanbul'da doğdu. 1.65 cm boyunda ve 54 kg. Başkent İletişim Akademisinde temel oyunculuk eğitimi aldı.

İlk olarak 2016’da Atv ekranlarında yayınlanan başrolü Emrah ve Burcu Kıratlı'nın paylaştığı Aşk ve Mavi dizisi ile ilk oyunculuk deneyimini yaşadı.

2017’den itibaren Kalk Gidelim dizisinde Behice, 2020’den itibaren rol aldığı Emanet dizisinde Kiraz karakterini canlandırdı.

Rol Aldığı Film ve Diziler
Emanet (Kiraz - Meryem, TV Dizisi 2020-2021)

Hashtag (Sinema Filmi 2020)

Kalk Gidelim (Behice, TV Dizisi 2017-2020)

Aşk ve Mavi (Sevda Göreçki, TV Dizisi 2016-2017)

Gülderen Güler instagram hesabı
https://www.instagram.com/gulderengulerr

Sezer Avcı Kimdir?
16 Kasım 1981, İstanbul doğumlu. Boy: 1.59 cm, 60 kg. Medyada adı Sezer Koç olarak da geçmektedir. Oyunculuğa çocukluk yaşlarında ilgi duymaya başladı. Koç, Akademi 35Buçuk Oyunculuk Okulu ve Craft Atölye’de 2014-2016 arası 2 yıl oyunculuk eğitimi aldı.

2010 yılında Vahide Perçin’in yönettiği “Havhavlarla Hevhevler” adlı oyunla tiyatro sahnesine adım attı. İngilizce, Almanca ve İtalyanca bilen Sezer Koç’un en büyük hobisi ise şarkı söylemek, resim ve heykel yapmak.

Önce tiyatro oyunlarında rol alan, Ateş Menajerlik şirketine kayıtlı Sezer Avcı, tiyatro çalışmaları yanı sıra 2016 yılından itibaren Familya, Nefes Nefese, Son Yaz, Kısmet gibi birçok film ve dizide rol aldı. “Familya” dizisindeki rolüyle de televizyon izleyicisinin beğenisini kazandı. Yeni projelerde yer almayı sürdürmektedir.

Rol Aldığı Bazı Tiyatro Oyunları
2010-2011- Havhavlarla Hevhevler, Çocuk Tiyatrosu, Vardiya Oyuncuları, Akademi 35Buçuk

Sahne Çalışmaları
2016- Frenk & Jolie – Frenk, Sahne Çalışması, Atölye Craft

2016- Keely & Du – Yaşlı Kadın, Sahne Çalışması, Atölye Craft

2015- İyi Geceler Anne – Anne, Sahne Çalışması, Atölye Craft

2015- Sırça Hayvan Koleksiyonu – Amanda, Sahne Çalışması, Atölye Craft

2014- Macbeth – Lady Macbeth, Sahne Çalışması, Atölye Craft

Rol Aldığı Film ve Diziler
Kısmet (TV Dizisi 2023)

Son Yaz (Emel Yaman, TV Dizisi 2021)

Kafa Doktoru (Zinnur, TV Dizisi 2020)

Nefes Nefese (Mihriban, TV Dizisi 2018)

Familya (Hava Beyoğlu, TV Dizisi 2017)

Kankalar (Kısa Film 2016)

Demet Sağıroğlu Kimdir?
5 Aralık 1966, Erzurum doğumlu. Mühendis bir baba ve öğretmen bir annenin kızı olarak dünyaya gelen Demet Sağıroğlu ilk, orta ve lise öğrenimini Ankara’da tamamladı. Sağıroğlu, ailesinin konservatuara gitmesine izin vermemesine rağmen habersiz olarak 17 yaşında Ankara Devlet Konservatuarına başvurdu ve şan bölümü sınavlarında yedek olarak sıraya girdi. Fakat ailenin onayı gerekiyordu ve o onay da babasından döndü.

1988 yılında Bilkent Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümüne girdi. Ancak çok istediği için aynı üniversitenin şan bölümünde açılan sınavda birinci olunca Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesi Şan Bölümüne burslu olarak geçiş yaptı. Fakültenin üçüncü sınıfında bursu kaybedince İTÜ Devlet Konservatuarı Şan Bölümüne geçti.

Demet Sağıroğlu tesadüfen Kayahan’la tanıştı. Bu tanışmanın meyvesi olarak Kayahan’ın 1989 yılında Türkiye’yi Eurovision Şarkı Yarışmasında temsil ettiği “Ve Melankoli” şarkısında vokal yapması oldu. Böylece profesyonel müzik yaşamına da adım atmış oluyordu. 1990 yılında, Kayahan ile birlikte seslendirdikleri "Gözlerinin Hapsindeyim" ile Eurovision Şarkı Yarışması Türkiye Elemeleri'nde birinci oldular ve Türkiye'yi Zagrep' de temsil ettiler.

1993 'te katıldığı Pop Show Şarkı Yarışması'nda ikinci olan Sağıroğlu; 1994 yılının Eylül ayında aranjörlüğünü Uzay Heparı'nın, prodüktörlüğünü Şehrazat'ın yaptığı ve albüme adını da veren “Kınalı Bebek” ile büyük başarı yakaladı. Albümde sözü ya da müziği kendisine ait olan “Arnavut Kaldırımı”, “Hazan Mevsimi”, “Yadigar”, “Gönlünce Yaşa” gibi şarkılara da yer veren Demet Sağıroğlu ilk albümüyle Türk pop müzik dünyasında kalıcı olacağının sinyalini verdi ve parçaları Türk Pop Müziği'nin unutulmaz eserleri arasına girdi. Klipleriyle görsellik üzerine yeni bir dönem başlattı. “Kınalı Bebek” Amerika MTV' de yayınlandı, “Arnavut Kaldırımı” ise MCM'de en iyi klipler dalında Türkiye'ye 3.lüğü kazandırdı.

1996 haziran ayında aranjörlüğünü Gürol Ağırbaş ve Erdal Kızılçay'ın yapmış olduğu Sağıroğlu'nun ikinci stüdyo albümü ;" Şikayetim Var " müzikseverlerin beğenisine sunuldu. Prodüktörlüğünü Kayahan'ın yaptığı albüm büyük beğeni topladı.‘ 'Aşk Perisi'', ‘'Zar Attık'', ‘'Alacakaranlık'', ‘'Ne Acı'', ‘'Söylemem'', ‘'Anlatma Bana'' sanatçının imzasını taşıyan şarkılardı. 1996 yılında Mustafa Altıoklar yönetmenliğinde çekilen ‘'Ağır Roman'' filminin sound track albümünde Demet Sağıroğlu'nun sesinden yankılanan şarkı ‘'Bir Vurgun Bu Sevda''ydı. 1998 'de kayıtları Atina 'da Yannis Doulamis prodüktörlüğünde yapılan üçüncü albümü "Sımsıcak"ta, Sağıroğlu usta müzisyenler Şehrazat ve Sezen Aksu'yla çalıştı.

Sağıroğlu aynı yıl sahnelenen “ Zeki Müren İçin “Bir Demet Yasemen” isimli müzikalde ünlü aktris Belgin Doruk 'u canlandırdı. Oyunculukta da başarılı olan Sağıroğlu 1999 yılında Yağmur Ajans yapımı "Nilgün" isimli dizide başrolde yer aldı.

Sanatçı, 2000 yılında Nino Varon prodüktörlüğünde dördüncü albümünü çıkardı. ‘'Demet'' adlı albümün çıkış şarkısı olan "Papatya Falları"yla dinleyicisiyle buluştu. Albümde "Papatya Falları" dışında ‘'Savruldum ‘'ve ‘'Misafir'' gibi beğenilen şarkılarda yine onun imzası vardı. 2004 Eylül ayında Sinan Akçıl aranjörlüğünde “Korkum Yok” isimli albümünü çıkardı. ‘'Korkum Yok'', ‘'Bye- Bye Sevgilim'', ‘'Yar Diye Diye'', ‘'Bulunur mu?'',''Herşeyim”; sanatçının söz yazarı veya besteci olarak bu albüme imzasını attığı şarkılardı.

2007 yılında yönetmenliğini Berkun Oya'nin yaptığı " Iyi Seneler Londra" da Fazil Say ile birlikte çalıştı. İki yıl sonra "Silkelen" adını taşıyan ilk single çalışması müzik marketlerde yerini aldı. 2 şarkı ve 1 playbackten oluşan single çalışması Demet Sağıroğlu'nun güçlü yorumculuğu dışında söz yazarlığı ve besteci kimliğini tekrar ön plana çıkartırken, tüm düzenlemelerde başarılı aranjör Tansel Doğanay imzası vardı. Yönetmenliğini Tuna Kiremitçi'nin yaptığı ve Melih Kibar'ın son bestesine Demet Sağıroğlu'nun sözlerini yazıp seslendirdiği ‘'Adını Sen Koy'' 2009 aralık ayında vizyona girdi. Sanatçı son olarak 5 Aralık 2012’de 11 şarkıdan oluşan "Hiç Özlemedin mi?" albümünü müzik piyasasına sundu.

Stüdyo Albümleri
1994: Kınalı Bebek, 1996: Şikayetim Var, 1998: Sımsıcak, 2000: Papatya Falları, 2004: Korkum Yok, 2012: Hiç Özlemedin mi?

Single
2009: Silkelen.

Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar, bahar kokularının evlere dolduğu, çocukların seslerinin sokaklara karıştığı bir kasaba varmış.

Bu kasabada altı yaşında Nehir adında bir kız yaşarmış. Nehir sabahları pencereyi aralayıp yüzünü esintiye uzatmayı severmiş. Çiçeklerine su verir, kuşların sesine kulak verirmiş. Günleri sakin, rüzgâr gibi yumuşak geçermiş. Ama bazı günler varmış ki, Nehir’in kalbi o günleri düşününce biraz daha hızlı çarparmış.

İşte o günlerden biri yaklaşıyormuş: 23 Nisan.

Nehir için 23 Nisan sıradan bir gün değilmiş. O gün, okulda sahneye çıkacak, arkadaşlarıyla birlikte şiir okuyacakmış. Ama sadece bu yüzden değilmiş heyecanı. Nehir, bu özel günü Atatürk’ün tüm çocuklara armağan ettiğini bildiğinden, bu günü kalbinde ayrı bir yere koyarmış.

Hazırlıklar günler öncesinden başlamış. Okulda her sınıf bir gösteri hazırlıyormuş. Kimisi şarkı söylüyor, kimisi halk oyunları çalışıyormuş. Nehir’in sınıfı ise bir şiir korosu oluşturmuş. Her sabah öğretmenleriyle bahçede prova yaparlarmış.

Sabahları okula yürürken, sokaklardaki bayrakları izlemek Nehir’in en sevdiği şey olmuş. Evlerin camlarında, dükkânların girişinde, hatta bahçe çitlerine asılmış küçük bayraklar… Her yer kırmızı beyaza bürünmüş.

Ama ne kadar renkli olursa olsun, Nehir’in içinde sessiz bir düşünce varmış. “Ya sahnede unutuverirsem?” diye geçirirmiş içinden. Bu düşünce gelip gelip kapısını çalarmış.

Bir akşam, okuldan döndüğünde çok konuşmamış. Bahçedeki salıncağa oturup sessizce sallanmış. Annesi pencereye çıkıp seslenmiş:

“Nehir, içeri gelsene tatlım. Üşüteceksin.”

Nehir başını çevirmiş.
“Sadece biraz sallanmak istedim anne.”

Annesi yanına gelmiş, sessizce salıncağın yanındaki banka oturmuş.
“Bir şey mi oldu?” diye sormuş.

Nehir biraz düşünmüş, sonra içini çekmiş:
“Anne, ya şiiri unutursam? Herkes bakıyor olacak. Sesim çıkmazsa?”

Annesi gülümseyerek bakmış ona.
“Nehir, insan bazen korkar. Bu kötü bir şey değil. Ama biliyor musun? Korkmak, bir şeyi çok önemsediğini gösterir. Kalbinden geleni söylersen, kelimeler yolunu bulur.”

Nehir başını sallamış. Bu sözler ona iyi gelmiş. O gece yastığa başını koyduğunda şiiri içinden fısıltıyla tekrarlamış. Sadece ezberlemek için değil, gerçekten anlamak için.

Ertesi sabah, okulda yapılan provada biraz daha rahatmış. Sınıf arkadaşlarıyla birlikte durduğu sırada öğretmeni Mine Hanım konuşmuş:

“Unutmayın çocuklar, bugün eğlenmek için sahnedeyiz ama aynı zamanda bir şeyi hatırlatmak için de. Bu bayram bize hediye edildi. Bunu gururla taşıyoruz.”

O gün, Nehir şiirini ilk kez hiç takılmadan okumuş. Ne çok yüksek sesle, ne de fısıltıyla… Kendi tonunda, içinden geldiği gibi. Bitince arkadaşları gülümseyerek onu alkışlamış. O an içindeki korku biraz daha küçülmüş.

Bayram sabahı geldiğinde, güneş pencereden içeri süzülüyormuş. Nehir erkenden kalkmış. Annesi saçlarını özenle örmüş, kırmızı beyaz tokalarla süslemiş. Üzerine ütülü forması, yüreğine ise büyük bir heyecan giymiş.

Evden çıkarken babası küçük bir bayrak uzatmış. “Bunu sahnede tut istersen,” demiş.

Nehir bayrağı almış, iki eliyle sımsıkı tutmuş.
“Teşekkür ederim baba. Bugün elimden düşürmem bunu.”

Nehir, annesiyle birlikte okula doğru yürürken yol boyunca hazırlık yapan insanları izlemiş. Kasabanın meydanı sabahın erken saatinde bile kalabalıkmış. Kurulan sahne, süslenen sandalyeler ve kenarlara dizilmiş bayraklar… Her şey çocuklar için hazırlanmış.

Okul kapısından içeri girerken arkadaşlarını görünce kalbi biraz daha hızlanmış. Kimi tokasını düzeltiyor, kimi şiirini tekrar ediyormuş. Nehir, en yakın arkadaşı Can’la göz göze gelince gülümsemiş. Can da ona yaklaşmış:

“Hazır mısın?” diye sormuş fısıltıyla.

Nehir başını eğip gülmüş. “Hazırım gibi… ama biraz heyecanlıyım.”

Can başını sallamış. “Ben de öyleyim. Ama birlikte olunca daha kolay geliyor.”

Gösteri başlamadan önce tüm öğrenciler sırayla sahne arkasında yerlerini almışlar. Müzik öğretmeni, ritim grubuna işaret etmiş. İlk grup sahneye çıkıp okul marşını söylemiş. Ardından dans eden çocuklar sahneye gelmiş. Renkli kıyafetleriyle döndükçe, izleyen herkes keyifle alkışlamış.

Nehir’in sınıfı ise sıranın sonlarındaymış. Herkes sahneye çıkarken heyecan biraz daha artmış. Ama o sırada öğretmenleri Mine Hanım yanlarına gelmiş:

“Unutmayın,” demiş, “siz sadece şiir okumuyorsunuz. Bir duyguyu anlatıyorsunuz. Nehir, sen bu şiiri içinden geldiği gibi oku. Kimseyi düşünme, sadece ne hissettiğini söyle.”

Nehir derin bir nefes almış. İçinde bir sıcaklık hissetmiş. Bu sözler ona iyi gelmişti.

Sonunda sıra onlara gelmiş.

Sahneye doğru yürürken bayrağını iki eliyle tutmuş. Kalabalık, sessizce onları izliyormuş. Ama Nehir gözlerini yerde gezdirmemiş. Kalabalığa değil, göz ucuyla annesine bakmış. Annesi onu görünce gülümsemiş ve başıyla minik bir “aferin” işareti yapmış.

Mikrofonun önüne geldiğinde herkes bir adım geri durmuş. Nehir öne çıkmış.

Bir an durup etrafa bakmış. Sonra başını hafifçe eğerek şiiri okumaya başlamış:

“Bugün 23 Nisan,
Sevinç doluyor her yan.
Atatürk’ten armağan,
Kutlu olsun her zaman!”

Şiirin sonunda başını kaldırmış. Kalabalık alkışlamış. Ama Nehir’in içini dolduran şey alkıştan fazlasıymış. O anda, gerçekten bir şey anlatabildiğini hissetmiş. Annesi gözyaşlarını siliyormuş. Babası dimdik durmuş, sessizce bayrağını sallıyormuş.

Sahneden indikten sonra Can hemen yanına gelmiş.

“Çok güzeldi,” demiş.

Nehir gülümsemiş. “Korkmadım artık,” demiş. “Çünkü bu gün bizim günümüzmüş. O yüzden sadece söyledim.”

Bayram kutlamaları sürerken çocuklara meyve suları, simitler, küçük hediyeler dağıtılmış. Oyun alanlarında şişme kaydıraklar, yüz boyama stantları kurulmuş. Ama Nehir’in en sevdiği an, gökyüzüne balonların bırakıldığı an olmuş.

Renk renk balonlar, ellerden bırakıldığında gökyüzüne doğru süzülmüş. Her balonun ucunda küçük bir kâğıt varmış. Nehir’in tuttuğu balonda şu yazıyormuş:

“Çocuklar güldükçe bayram büyür. 23 Nisan kutlu olsun.”

O günün sonunda herkes evine dönerken yüzler gülümsüyormuş. Nehir yolda babasına dönmüş:

“Biliyor musun baba, bugün sahnede hiç korkmadım. Sanki birileri beni izliyormuş ama yargılamadan, sadece dinliyormuş gibi.”

Babası başını okşamış.
“Çünkü herkes senin gibi hissediyordu. O yüzden seni kalpten dinlediler.”

Akşam olduğunda, Nehir pijamalarını giymiş, yatağına uzanmış. Başucundaki küçük lambayı açıp tavanı izlemeye başlamış. Bugünü düşündükçe yüzünde bir tebessüm oluşmuş.

Ve 23 Nisan Kutlu Olsun Masalının sonunda içinden şu cümle geçmiş: “Atatürk bu günü bize armağan etmiş. Çünkü bize inanmış. Ben de artık kendime inanıyorum.”

Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar, dağların eteğinde kurulmuş, çiçeklerin her sabah dans ettiği yemyeşil bir köyde, annesiyle birlikte yaşayan minik bir kuzu varmış. Bu tatlı kuzunun adı Pıtırcık’mış. Adını yürürken çıkardığı pıtırtılardan almış. Ne zaman adım atsa, çimenler çıtırtılarla gülümsermiş.

Pıtırcık, doğduğu günden beri annesinin yanından hiç ayrılmamış. Gündüzleri birlikte taze otlar yemişler, geceleri yıldızları sayarak uykuya dalmışlar. Yaşamı huzur doluymuş. Ta ki bir sabah, annesi onu yanağından öpüp şöyle diyene kadar:

“Pıtırcığım, bugün çok özel bir gün. Artık okula başlıyorsun.”

Pıtırcık’ın gözleri kocaman açılmış. Minik kuyruğu kıpırdamış ama içindeki his karışıkmış. Kalbi pıt pıt pıt diye atarken kulağının ucu hafifçe düşmüş.
“Okul… ama ben orayı tanımıyorum. Ya kimse benimle oynamazsa? Ya öğretmenim beni beğenmezse?” diye fısıldamış.

Annesi onu sabırla dinlemiş, sonra yumuşacık sesiyle, “Korkmak normaldir, yavrum. Yeni şeyler tanımadan önce hep biraz böyle hissederiz. Ama bir de tanıdıktan sonrasına bak…” demiş ve hafifçe gülümsemiş.


O günün sabahı, Pıtırcık çantasını sırtına takmış. İçinde renkli kalemler, minik bir defter ve annesinin koyduğu bir elma varmış. Yol boyunca çevresine bakmış. Kuşlar dallarda kanat çırpıyor, arılar çiçeklerin etrafında vızıldıyormuş. Ama Pıtırcık’ın aklı okuldaymış.

Okul binası, köyün ortasındaki en güzel yerlerden birindeymiş. Renkli pencereleri, kapısında asılı balonlarla dikkat çekiyormuş. Girişte büyük bir tabela varmış:
“Kuzular Okulu – Merak Eden Minikler İçin Açık!”

İçeri girdiğinde, yumuşak halılarla döşenmiş bir sınıf görmüş. Duvarlar rengârenk resimlerle süslüymüş. Masalar küçük, sandalyeler tam onun boyundaymış. Ama içeri girdiği anda, sessizleşmiş. Diğer kuzular gruplar hâlinde oynamaktaymış. Pıtırcık kenarda durmuş, onları izlemeye başlamış.

O sırada bir ses duymuş:
“Hoş geldin minik kuzu. Ben Öğretmen Koyun. Adın nedir bakalım?”
Pıtırcık biraz utangaç bir şekilde, “Pıtırcık…” demiş.
Öğretmen gülümsemiş. “Ne güzel bir isim. Bugün birlikte çok şey öğreneceğiz.”

O anda sınıftan bir kuzu Pıtırcık’ın yanına yaklaşmış. Üzerinde mavi bir fular olan, kıvırcık tüylü bir kuzuymuş bu.
“Ben Tonti,” demiş. “Yeni gelen sensin değil mi? İstersen birlikte oyun hamuruyla bir şeyler yapabiliriz.”
Pıtırcık önce şaşırmış, sonra başını yavaşça sallamış. “Olur,” demiş usulca.

Birlikte renkli hamurlarla çiçekler, güneşler, hatta minik bir inek yapmışlar. Tonti çok konuşkanmış, Pıtırcık da zamanla açılmaya başlamış. Birlikte gülmüşler, sohbet etmişler. Derken zil çalmış ve herkes kitap köşesine geçmiş. Öğretmen Koyun, yumuşacık sesiyle bir masal okumuş. Pıtırcık dikkatle dinlemiş; her kelime sanki kalbine dokunmuş.

Öğle yemeğinde, annesinin koyduğu elmayı çıkarırken, Tonti kendi üzümünü onunla paylaşmış.
“O kadar güzel gülüyorsun ki, elmayı paylaşmak istedim,” demiş.
Pıtırcık utanmış ama mutluymuş. İlk kez biri onunla sadece olduğu gibi olduğu için arkadaş olmuş.

Gün bitiminde annesi okulun kapısında onu bekliyormuş. Pıtırcık, koşa koşa annesine sarılmış.
“Anne, okul harikaydı! Tonti diye biri var. Öğretmen Koyun bize masal anlattı. Birlikte resim yaptık. Yarın yine gelmek istiyorum!” demiş heyecanla.

Annesi onu başından öpmüş.
“İşte bu yüzden, bazen sadece bir adım atmak gerekir,” demiş.
Pıtırcık, o günden sonra her sabah erkenden uyanmış. Artık okula gitmek korkulacak bir şey değilmiş. Merakla, sevgiyle, cesaretle yürünmesi gereken bir yolmuş.

Ve minik kuzu Pıtırcık, her gün biraz daha büyürken, içinde yepyeni cesaret çiçekleri açıyormuş.
Çünkü bilirmiş artık:
Yeni şeyler önce korkutur, sonra kucaklarmış.

Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar, minik bir köyde, yemyeşil çimenlerin üzerinde koşmayı çok seven bir kız çocuğu yaşarmış. Adı Nehir’miş.

Nehir’in en sevdiği şey çamurla oynamak, en sevmediği şey ise ellerini yıkamakmış. Ellerine bulaşan toprağı, boyayı ya da kek hamurunu pek umursamazmış. Hatta bazen parmaklarını gösterip, “Kirli eller mutlu eller,” dermiş.

Annesi ise ona her fırsatta ellerini yıkaması gerektiğini hatırlatırmış. “Nehirciğim, dışarıdan geldin, hadi önce ellerini yıka. Sonra sarılırız,” dermiş yumuşak bir sesle. Ama Nehir çoğu zaman annesini dinlemezmiş. Ellerini sildiği havlular bile sabun görmeden ıslanırmış.

Bir sabah, Nehir evin bahçesinde çamurdan kekler yapıyormuş. Parmakları çikolata gibi simsiyah olmuş. Tam o sırada içeriden annesi seslenmiş. Kahvaltı hazırmış. Nehir mutfağa koşmuş, ellerini yıkamadan sandalyeye oturmuş. Tabağındaki yumurtaya uzanırken parmak uçlarındaki çamurlar da ekmeğe bulaşmış. Nehir hiç önemsememiş, her zamanki gibi gülümseyip yemeğini yemiş.

O gün akşam olduğunda Nehir’in karnı hafif hafif ağrımaya başlamış. Önce annesi bunun sadece fazla hareket etmekten kaynaklandığını düşünmüş. Ama gece olduğunda ağrılar artmış, Nehir’in ateşi yükselmiş. Annesi sabaha kadar başında beklemiş, sabah da hemen sağlık ocağına gitmişler.

Doktor, Nehir’in karnını muayene etmiş. Sonra gözlüklerini düzelterek annesine dönmüş. “Biraz üşütmüş olabilir ama büyük ihtimalle mikroplar midede sorun çıkarmış. Çocuklar ellerini iyi yıkamazsa böyle şeyler olabiliyor,” demiş.

Nehir bunları duyunca başını eğmiş. O an geçmişte sabunsuz geçirdiği tüm dakikaları tek tek hatırlamış. Annesi, kızının omzuna hafifçe dokunarak, “Bundan sonra sabunla tanışmaya ne dersin?” demiş. Nehir başını yavaşça sallamış. İlk kez, el yıkamanın sadece büyüklerin kuralı değil, kendisini koruyan bir alışkanlık olduğunu hissetmiş.

O gün eve döndüklerinde annesi sabunu lavabonun kenarına koymuş. Nehir ise dikkatlice musluğu açmış, ellerini ıslatmış ve sabunu avuçlarının ortasına almış. Köpüklerin arasında parmaklarını gezdirirken sanki sabun ona minik minik fısıldıyormuş gibi hissetmiş. “Ben buradayım, seni korumaya geldim,” der gibiymiş o yumuşacık his.

Ertesi gün, Nehir anaokuluna gittiğinde öğretmeni sınıfa gülümseyerek girmiş. “Bugün hijyen günü çocuklar,” demiş ve tahtaya kocaman bir sabun resmi asmış. Öğretmen, mikropların nasıl ellerimize bulaştığını, onları gözümüzle göremediğimizi ama sabunla kolayca uzaklaştırabileceğimizi anlatmış.

Ardından hep birlikte küçük bir çizgi film izlemişler. Filmdeki mikroplar gözlüklü, şapkalı ve biraz da komikmiş. Sabunu görünce kaçışıyorlarmış. Nehir filmi izlerken gülmüş ama bir yandan da daha fazla dikkatli olması gerektiğini anlamış.

Filmden sonra sınıftaki herkes sırayla lavaboya gitmiş. Nehir de sabunu avuçlarına alıp parmak aralarını iyice ovalamış. Köpükler ellerini sararken, su da yavaş yavaş her şeyi temizlemiş. Ellerini kurularken içi huzurla dolmuş. O andan itibaren artık sadece kendi sağlığı için değil, küçük kardeşi Toprak’ı da korumak için ellerini yıkamaya karar vermiş.

Bir gün Toprak, yere düşen oyuncağını alıp ağzına götürmek istemiş. Nehir hemen yanına koşmuş ve onun minik ellerini tutarak, “Dur canım kardeşim, önce lavaboya gidelim,” demiş. O andan sonra Nehir’in içi hem güvenle hem de sevgiyle dolmuş. Çünkü sadece kendine değil, başkasına da iyi geldiğini biliyormuş.

O günden sonra Nehir ellerini yıkamadan asla yemek yememiş, dışarıdan gelince hemen musluğa koşmuş. Ellerini yıkarken artık oyun oynar gibi eğlenirmiş. Köpükleri minik dağlara benzetir, parmaklarını o dağlarda kaydırırmış. Su şırıltısı da ona sabunun şarkısını hatırlatırmış.

Günler geçtikçe Nehir’in bu alışkanlığı sınıfındaki arkadaşlarına da yayılmış. Hatta öğretmeni bir gün onu sınıfın “temizlik yıldızı” ilan etmiş. Tahtaya kocaman bir yıldız resmi çizmiş ve içine Nehir’in adını yazmış.

Nehir o gün çok mutlu olmuş ama en çok da öğretmeninin şu sözünü unutamamış: “Ellerini yıkamak, sadece suyla sabun arasında değil, sağlıkla mutluluk arasında bir köprüdür.”

O günden sonra Nehir ne zaman lavaboya gitse, bu cümleyi içinden tekrar etmiş. Çünkü artık biliyormuş ki temiz eller sadece mikrop taşımamakla kalmaz; aynı zamanda sevgi, sorumluluk ve özen de taşırmış.

Ve Ellerimizi Neden Yıkamalıyız Masalının sonunda her çocuk onun gibi düşünmüş, dünya daha sağlıklı, daha mutlu, daha parlak bir yer olmuş.