Nefrotik sendrom tedavisi çok çeşitlidir. Genellikle nefrotik sendrom saptanan hastalara böbrek biyopsisi yapılmaktadır. Böbrek biyopsi sonucuna göre nefrotik sendromun alt grubu belirlenir.

Nefrotik sendromda birçok alt grup hastalık bulunmaktadır. Bu nedenle alttaki hastalığın tam olarak ne olduğu saptanmadan herhangi bir nefrotik sendrom tedavi metodu uygulanamaz.

Hastalığın alt tipine göre ve hatta hastalığın alt tipinin de kendi içerisindeki alt tipine göre çok çeşitli tedavi alternatifleri ve yöntemleri bulunmaktadır. Hepsinin seyri ve tedavisi farklıdır. Bir tipinde birkaç doz kortizon tedavisi gerekebilirken başka bir tipinde tedavi süresi 2 yıla kadar çıkabilmektedir.

Hatta bazı tiplerde ömür boyu ilaç kullanımı süreleri vardır. Genel itibariyle eğer hastalığın şiddeti ve biyopsi sonucu hafifse protein kaçağını azaltıcı bazı tansiyon ilaçları öncelikli tedavi olarak uygulanmaktadır. Bununla birlikte hastaya tuz kısıtlaması gerekirse sıvı kısıtlaması yapılmaktadır. Ancak daha şiddetli olgularda kortizon tedavisi ya da bağışıklık sistemini baskılayıcı tedaviler de gündeme gelebilir.

Çocuklarda görülen tipler farklıdır, yetişkinlerde görülen tipler farklıdır. Bazı tiplerin kanserle ilişkisi bulunabilmektedir. Bu nedenle tedavi yöntemleri de birbirinden oldukça farklı olabilmektedir. Bu noktada bilhassa kulaktan dolma bilgilerle, doktora danışmadan ve gerekli kontroller yapılmadan bitkisel ya da öneriyle kullanılan ilaçların ölümcül sonuçları olabilmektedir.

Nefrotik sendromdan şüphelenen veya nefrotik sendrom tanısı alıp henüz biyopsi yapılmamış hastaların muhakkak bir Nefroloji uzmanına giderek gerekli görüldüğü takdirde mutlaka böbrek biyopsilerini yaptırmaları önem taşımaktadır.

24 saat idrardaki protein atılımına gramaj cinsinden bakılmaktadır. Tanıda şüphelenildiğinde bazen spot idrar adı verilen bir yöntem kullanılabilir. Ancak spot idrarda protein kaçağı yüksek miktarda saptanırsa hastadan genelde 24 saat boyunca idrar toplaması istenir ve bu 24 saatlik idrardaki protein atılımının ne kadar olduğuna bakılmaktadır.

Aynı zamanda kanda albümin seviyesi ölçülür, hastaların kanlarındaki yağlarına bakılır. Muayene sırasında tespit edilen ödem de yine tanı açısından önemli belirtiler arasındadır.

Nefrotik sendrom belirtileri hastalar tarafından en sık sorulan sorular arasında yer almaktadır. nefrotik sendromun en sık belirtisi (her zaman olmamakla birlikte) genellikle hastalar vücutlarında yüz bölgesi, el ve ayak bileği gibi bölgelerde ani gelişen ödemden şikayet ederler. Bazı hastalardaysa dikkat çekici belirti idrarın köpüklü olmasıdır. Bazı hastalardaysa vücutta su tutulmasına bağlı olarak kilo artışı, halsizlik ve iştah kaybı görülebilmektedir.

İdrarda anormal miktarda protein kaçağı ile karakterize olan bir hastalıktır. İlave olarak kanda albümin seviyesinin düşmesi, kandaki lipit, trigliserit gibi yağ oranlarının artması ve beraberinde ciddi ödem gözlenebilir. Nefrotik sendrom tedavi edilmediğinde bazı türlerinde böbrek kaybına kadar gidebilecek sonuçlar gelişebilir.

Geniz eti, nazofarenks bölgesinde oluşmaktadır ve çocuklarda sık görülmektedir. Vücudun savunma mekanizması olarak oluşan, iyi huylu, lenfoid dokulara geniz eti denmektedir. Çocuklarda belli bir yaşa kadar görülen bu dokular normal doku olarak kabul edilir.

Burun boşluğu ve ağız boşluğunu birleştiren geçiş bölgesine nazofarenks ( geniz) denir. Östaki borusu ile her iki yandan da orta kulağa açılan boşluktur.

Nazofarenks tedavisi kitlenin tipine göre, iyi huylu yada kötü huylu tümör olup olmadığına göre, cerrahi, ya da radyoterapi ya da kemoterapi ile tedavi edilmektedir. Tedaviye kulak burun boğaz uzmanları ve onkoloji uzmanları karar vermektedir. Bu tedavilerden sonra hasta kulak burun boğaz hastalıkları ve onkoloji uzmanı tarafından düzenli olarak takip edilmelidir. Tedaviden sonra ilk 5 yıl çok önemlidir.

Burun boşluğu ve ağız boşluğunu birleştiren geçiş bölgesine nazofarenks ( geniz) denir. Östaki borusu ile her iki yandan da orta kulağa açılan boşluktur. Burnun içinden çıplak gözle görülen bir bölge olmadığı için burundan endoskop cihazıyla görüntülenmektedir. Ya da ağız içinden ayna denilen aletle görülebilmektedir.

Çocuklarda sık görülen geniz eti de nazofarenks bölgesinde oluşmaktadır. Geniz eti vücudun savunma mekanizması olarak oluşan, iyi huylu, her çocukta sıklıkla olan lenfoid dokularıdır.

Çocuklarda belli bir yaşa kadar görülen adenoid doku erişkin yaşta beklenmeyip, erişkin kişide nazofarinkste lenfoid doku izlenmişse mutlaka biyopsi alınıp patolojik incelemeye gönderilmelidir.

Yapılan biyopsi sonucunda tipi belirlenen kitlenin tedavisi de bu doğrultuda yapılmaktadır. Nazofarensk kanserinde tedavi genellikle radyoterapi + kemoterapi ile yapılmaktadır. Özellikle Tip 3 İndiferansiye karsinom radyoterapiye çabuk cevap veren bir türdür. Erken tanı ve düzenli takip ile tedavi başarılı sonuçlar vermektedir.

Lenfoma ve lösemi hastalıkları da nazofarensk bölgesinde tutulum yapabilmektedir. Bu hastalıkların tedavisinde de radyoterapi ve kemoterapi kullanılmaktadır.

Nazofarenks kanseri erken evrede yakalanamaz ve tedavi edilmezse, geç aşamalarda metastaz yapabilmektedir. Nazofarenks bölgesi beyne yakın bir bölge olduğu için kafa tabanı ve sinir tutulumları sık görülebilmektedir. Özellikle 6. 3. 4 ve 5. sinirleri tutabilmektedir. Kafanın arka tabanına ve sinirlere metastaz yaptığında hasta çift görmeler yaşayabilir ya da düşebilmektedir.

Hastanın yaşı ve cinsiyeti tedavinin gidişatını etkileyen faktörler arasında yer almaktadır. Erkekleri daha fazla etkileyen nazofarenks kanserinde ileri yaş, boyun bölgesinde lenf nodu tutulumları, kafa bölgesindeki sinir tutulumları ve Epstein Bar virüsün neden olmadığı kanser tipleri tedavinin seyrini olumsuz etkileyebilmektedir.

Nazofarensk bölgesinde var olan şüpheli bir durumda ilk olarak fizik muayene yapılmaktadır. Daha sonra gerekirse tomografi, MR ve Pet CT gibi görüntüleme tekniklerinden de yararlanılmaktadır.

Nazofarensk bölgesi burun içinden endoskop cihazıyla ya da ağız boşluğundan ayna ile görülebilmektedir. Normalde nazofarenks

bölgesi düz bir yapıdadır. Eğer bu bölgede bir kitle, kabarıklık ya da farklılık varsa kulak burun boğaz uzmanı bu bölgeden biyopsi almalıdır. Nazofarenks kanseri bazen de boyunda tutulumlar yapabilmektedir. Bu tutulumlar ilaçlı tomografi ya da PET CT sonucu net olarak belirlenebilmektedir.

Nazofarenks kanserinde kesin tanı biyopsi ile konmaktadır. Yapılan biyopside kitlenin tipi belirlenmektedir. Nazofarenks kitlelerinde tedavi kitlenin tipine göre belirlenmektedir; iyi huylu tümörler cerrahi olarak çıkartılabilir yada takip edilebilir, eğer sonuç nazofarenks kanseri olarak geldi ise tedavi seçeneği öncelikli radyoterapi + kemoterapidir.

Nazofarenks kanserinin en yaygın belirtisi boyunda kitle oluşumudur.Tek taraflı orta kulak iltihabı ve yine tek taraflı işitme kaybı, burun tıkanıklığı, burunda kanama, baş ağrısı, kulak çınlaması gibi belirtilerde görülebilir.

Nazofarenks kanseri belirtileri şunlardır:

• Boyunda lenf bezi, kitle
• Burun tıkanıklığı
• Burun kanaması
• Geçmeyen orta kulak enfeksiyonu
• Kulak uğultusu ve kulak tıkanıklığı
• Kranial sinir tutulumlarına bağlı görme sıkıntıları ve ağrı şikayetleri

Nazofarenks kanserinin nedeni tam olarak bilinmemekle birlikte, etnik köken, genetik yatkınlık, hava kirliliği, kimyasal buhara maruz kalmak gibi çevresel koşullar ve Epstein-Barr gibi virüslere maruz kalmanın nazofarenks kanserinde rol oynadığı düşünülmektedir.

• En sık ergenlik döneminde ortalama 40-50’ li yaşlarda görülen nazofarenks kanseri erkekleri daha fazla etkilemektedir.
• Kişinin ailesinde nazofarenks kanserinin görülmesi yine riskini artırmaktadır.
• Epstein Barr virüs ( EBV) yakından nazofarenks kanseriyle ilişkilidir. EBV pozitif kişilere mutlaka bir nazofarenks muayenesi yapılmalıdır.
• Sigara içen kişilerde yine nazofarensk kanseri görülme sıklığı daha fazladır.
• Beslenme alışkanlıkları da nazofarenks kanseri nedenleri arasında yer almaktadır. Kötü beslenme alışkanlıkları, tütsülenmiş gıdaların fazla tüketimi, odun ateşinde yemek pişirilmesi bu hastalığın görülme olasılığını artırmaktadır.

Nazofarenks kanserinin 3 tipi bulunmaktadır.

1. Tip 1 Skuamöz cell nazofarenks karsinom ( SCC)
2. Tip 2 Keratinize olmayan iyi diferansiye nazofarenks karsinom
3. Tip 3 İndiferansiye nazofarenks karsinom

Tedaviye en çabuk cevap veren nazofarenks kanseri tip 3’tür. Tedavi edildikten sonra tekrar görülme olasılığı düşüktür. Tip 1 skuamöz cell nazofarenks karsinom ise tedavi olduktan sonra tekrarlayabilmektedir.

Ayrıca lösemi ve lenfoma kanserleri de nazofarenks bölgesinde sık olarak tutulum gösterebilmektedir. Bu sebeple nazofarenks bölgesinde görülen şüpheli dokulardan mutlaka örnek alınıp patolojik incelenmesi yapılmalı ve dokunun iyi huylu mu yoksa kanser riski olan bir doku mu olduğu belirlenmelidir.

Nazofarenks kanseri, burun arkasını ağız arkasına bağlayan boğaz kısmını (farenks) etkileyen nadir bir kanser türüdür. Nazofarenks bölgesinde iyi huylu( benign) tümörler ve kötü huylu (malign) tömürler oluşabilmektedir. Eğer hasta bir erişkinse bu bölgede geniz eti oluşumu beklenmemektedir. Erişkin hastanın nazofarenks bölgesinde bir lezyon ya da kitle bulunuyorsa mutlaka bir inceleme yapılmalıdır.

Erişkin grubunda sık olarak nazofarenks karsinomları görülmektedir. Ayrıca erişkinlerde lenfoma ve lösemi de bu bölgede sık olarak tutulum gösterebilmektedir. Çocuklarda erişkinlerden farklı olarak nazofarenks bölgesinde yumuşak doku (raptomiyosarkom) kanseri ya da iyi huylu olan anjiofibrom ya da plazmasitom de görülebilmektedir.

Pedikür işlemi nasır tedavisi olmamaktadır. Bununla birlikte pedikür sırasında nasır ile beraber sağlıklı derinin de alınması durumu iltihaplanma ve yaralara sebep olabilir. Pedikür, nasıra daha fazla zarar verebilir. Evde ya da kuaför salonlarında nasıra müdahale edilmemeli, nasır tedavisi kesinlikle cilt hastalıkları uzmanı tarafından hastanelerde yapılmalıdır.

Nasır herhangi bir bakteri veya virüs ile oluşmadığı için bulaşıcı değildir.

Nasır bandı nasıra uygulandıktan 2 ya da 3 gün sonra çıkarılmalıdır.

Nasır bandının içinde bulunan ilaçlar nasırın üzerindeki sertleşmiş ölü tabakayı soyarak nasırı tedavi eder. Bandın içeriğindeki ilacın sağlıklı ve canlı deriye zarar vermemesi için nasırın boyutuna göre bant seçilmesi önem taşımaktadır.

Nasırın tekrar oluşmasını engellemek için mutlaka o bölgedeki baskı ve basıncı ortadan kaldırmak gerekmektedir. Eğer baskı ve basınç nasırın temizlendiği bölgelerde yine oluyorsa nasırın tekrarlaması kaçınılmazdır.

Eğer nasır ayak topuğuna yayılmış bir şekilde oluşuyorsa silikon tabanlıklar mutlaka kullanılmalı ve o bölgedeki baskı azaltılmalıdır. Parmak aralarında tekrarlayan nasırlar içinse yine ayak parmaklarına takılabilen silikon koruyucular kullanılmalıdır.

Nasır tedavisi görmüş kişilerin ayakkabı tercihleri geniş burunlu, ortopedik, çok topuklu olmayan, yumuşak derili, ayakkabının iç kısmı da çok kaygan ve sert olmamalıdır. Bununla birlikte ayağın doğal yapısına yani ayak kavislerine destek verecek biçimle olmalıdır.

Ayağın en uzun parmağı ile ayakkabının ucu arasında yarım santim boşluk olmalıdır. Ayağın anatomik yapısına uymayan ve büyük ya da sıkan ayakkabı giymeye devam etmek nasırların tekrarlanmasına neden olmaktadır.

Nasır tedavisi olduktan sonra tekrarlamaması için uygun ayakkabılar tercih edilmeli ve nasırın tekrar oluşmasını engelleyen koruyucular kullanılmalıdır.

Nasır zamanında tedavi edilmezse çok daha büyük sorunla yol açabilir. Zaman içerisinde sert ve yüksek bir yumru şeklinde ya da kuru, sert ve pürüzlü bir şekilde ortaya çıkabilir. Tedavi edilmeyen nasırlarda baskı ve basınç arttıkça yaşattığı ağrı da artabilir.

Nasır en çok ayak topuğunda, parmak aralarında, özellikle ayak dördüncü parmağı ile serçe parmağı arasında görülmektedir.

Nasır tedavisinde, nasır bantları, kremler, dondurma ve nasırın mekanik olarak çıkarılması gibi tedavi yöntemleri bulunmaktadır. Nasır bantları nasırın büyüklüğüne göre seçilir.

Bantın içeriğindeki ilaçla nasırın yumuşayıp soyulması sağlanmaktadır. Piyasada çok çeşitli ve kullanım süreleri birbirinden farklı nasır bantları bulunmaktadır. En uygun bandı seçmek için mutlaka bir uzmana danışılmalıdır.

Nasır kremlerinin ise sertleşmiş bölgeyi yumuşatma ve soyma özelliği bulunmaktadır. Çok ilerlemiş vakalarda ise nasırın alınması gerekebilir. Çok kalınlaşmış ve sertleşmiş nasırların tedavisinde önce o bölge çeşitli kremler ve ilaçlarla 7-10 gün boyunca yumuşatılmaktadır. Daha sonrasında nasır yumuşayan bölgeden alınarak temizlenir.

Kriyoterapi yönteminde ise nasır dondurularak yok edilir. Kriyoterapi -190 derecede nitrojen oksit gazı ya da sıvı azotla uygulanman bir tedavi yöntemidir. Öncesinde uygulama yapılacak bölgede herhangi bir uyuşturma yapılmamaktadır. Bu yöntem ağırlıklı olarak yumuşak nasırlara uygulanmaktadır. Yumuşak nasırlar daha çok parmak aralarında görülmektedir ve üst kısımları beyaz olmaktadır.

Özellikle ayağın dördüncü parmağı ve serçe parmağı arasında oluşur. Kriyorterapi bu nasırlarda başarılı sonuçlar vermektedir. Sert nasırlara da kriyoterapi uygulanmaktadır ama öncesinde sert ve kalınlaşmış bölgenin bir takım ilaçlarla inceltilip tıraşlanması gerekmektedir.

Gözle görülebilen bir rahatsızlık olan nasır kolaylıkla anlaşılabilen bir cilt rahatsızlığıdır. Farklı türlerinin ve farklı boyutlarının olması siğil gibi başka hastalıklarla karıştırılabilmektedir. Bu sebeple hastaların mutlaka bir dermatoloji uzmanına muayene olması gerekir. Dermatolog yapacağı fiziki muayene ile nasırın teşhisini koyabilir.