Ameliyat sırasında hastaya uygulanan kesi açık ve kapalı ameliyatlara göre daha az olur. Ayrıca hastanın iyileşme konforu yüksektir ve hastanede yatış süresi diğer ameliyat yöntemlerine göre daha kısadır.

Robotik cerrahiden sonra kemoterapi veya radyoterapi gerekip gerekmediği tümörün evresine göre değişiklik gösterir. Cerrahi ile alakalı olmayan bu durumun nasıl olacağına onkoloji ve radyasyon onkolojisi bölümü uzmanları karar verir.

Robotik cerrahi ile yapılan akciğer kanseri ameliyatından sonra hastanın iyileşme süreci diğer yöntemlere göre daha kısadır. Yapılan işleme ve hastaya göre değişmekle beraber, diğer yöntemlerle kıyaslandığında hastanın iyileşmesi daha çabuk gerçekleşir. Çünkü bu cerrahi de yapılan insizyon (kesi) azdır. Bununla birlikte hasta az ağrı duyarken, daha kontrollü işlem yapıldığı için komplikasyon oranı daha düşük olur.

Robotik cerrahi teknik olarak açık ve kapalı yönteme göre daha avantajlıdır. Bu avantajlar şöyle sıralanabilir:

- Robot kolları bir insanın el ve bilek hareketlerini bire bir anlık olarak uygulayabilir. Bu cerraha çok büyük kolaylık sağlar. Özellikle dar alanlarda damarların daha rahat dönülmesini ve bronş veya lenf düğümlerinin arkasındaki yapıların daha net görülebilmesini sağlar.

-Robotik cerrahinin olağanüstü hassasiyeti ve 540 derece dönebilen yüksek manevra kabiliyetine sahip “bilekleri”, gerekli akciğer dokularını rezeke etmek ( çıkarmak) ve lenf düğümlerini kesmek için idealdir.

-Operasyonu gerçekleştiren cerrah oturduğu konsolda sadece kolları değil kamerayı da çok rahat kontrol edebildiği için istediği alanları çok daha net, istediği açıda ve büyüklükte görebilir. Bu cerrahı çok rahatlatan bir avantajdır.

-Robotik cerrahide kullanılan kamera 3 boyutlu ve yüksek çözünürlüklü görüntü sağlar. Bununla birlikte bu kamera çift gözlü olduğu için derinlik hissini gerçekçi olarak yansıtır.

-Robotik akciğer kanseri cerrahisi ayrıca, cerrahın akciğer yapılarını göğüs duvarının önden görmesini sağlar; bu, açık cerrahiye daha çok benzeyen bir yaklaşım olmaktadır.

-Robotik cerrahi ile yapılan akciğer kanseri ameliyatlarında kanama riski daha az olur.

-Hastanede yatış süresi ve gelişebilecek komplikasyon oranları düşer.

-Ameliyat ağrısı daha az olur.

- Hasta günlük yaşantısına daha kolay dönebilir.

Robotik cerrahi akciğer kanseri ameliyatlarında uygulanan bir tekniktir. Ameliyathane ortamında masaya yatırılan ve gerekli olan pozisyon verilen hasta üzerinde öncelikle yapılacak işleme göre ameliyat giriş yerleri belirlenir. Bu giriş yerlerine uygun şekilde “da Vinci” robot kolları konuşlandırılır.

Bu işleme “Docking” denilmektedir. Daha sonra cerrahiyi gerçekleştirecek operatör doktor, üzerinde joystick bulunan ve robot ile masadan bağımsız ünite olan konsola oturur. Bu konsolda parmakların geçirileceği ve simülasyon yapılmasını sağlayan iki adet joystick kolu, kameraya açı verecek ve koagülasyonu gerçekleştirecek pedallar ile 3 boyutlu görüntü sağlayan vizör bulunur.

Ayrıca hasta başında da ikinci bir cerrah operatörün emirlerini ve operasyonu kolaylaştıracak manipülasyonları yapmak için hazır bulunur. Hastanın vücuduna 4 adet 1-1,5 cm genişliğinde delikler açılır.

Akciğer rezeksiyonu yapılması durumunda genellikle 3 robot kolu kullanılır. Bu kollardan bir tanesi kamera portu, bir tanesi tutucu, diğeri de hem yakacak hem de diseksiyon yapacak özel bir kol olarak kullanılır.

Ekartasyonda ya da aspirasyon işlemlerini gerçekleştirmek için masa başında bulunan operatör de kendine ait port ile cerrahiye yardımcı olur. İşlem sırasında robot kolları yardımı ile gereken cerrahi içeride kapalı olarak gerçekleştirilmiş olur.

Cerrahiye uygun olarak kabul edilen bütün akciğer kanseri türlerinde robotik cerrahi uygulanabilir.

Akciğer kanserinde robotik cerrahi, kapalı yöntem olarak kabul edilen bir uygulama tekniğidir. “da Vinci” robot teknolojisi yardımı ile akciğerde bulunan tümörün alınmasını sağlayan bir cerrahidir.

Aferez, otoimmün hastalıkları, kan kanserleri, böbrek ve karaciğer hastalıkları gibi spesifik hastalıklara sahip olan kişilere tedavi amacıyla uygulanan bir işlemdir. Ayrıca, plazma veya trombosit bağışında bulunmak isteyen sağlıklı bireylere de aferez yapılabilir.

Aferez işleminde kan vermek zararlı değildir.

Aferez, hastalığın türüne, hastanın durumuna ve tedavi amacına bağlı olarak farklı sıklıkla uygulanır. Bu işlem haftada 1-3 kez uygulanabilir. Bağış amacıyla yapılan aferez ise genellikle 2 hafta ya da hafta arayla yapılabilir.

Birçok tıbbi prosedür de olduğu gibi aferez de de komplikasyonlar gelişebilir. Doktor, olası komplikasyonları ve riskleri kişinin sağlık durumuna bağlı olarak açıklayabilir.

Aferez riskleri ve komplikasyonları şöyle sıralanabilir:

• Alerjik reaksiyonlar
• Damara iğne batırıldığından aşırı kanama
• Kan pıhtıları
• Elektrolit dengesizliği
• Sıvı yüklenmesi ve ödem
• Enfeksiyon
• Düşük kan basıncı (hipotansiyon)
• Sinir hasarı

Aferez, kanı bileşenlerinden ayırarak tedavi amacına yönelik olarak spesifik hücre ve maddelerin çıkarılmasını içerir. Otoimmün hastalıklar, kanserler, böbrek hastalıkları ve kan hastalıklarının tedavisinde aferez yönteminden yararlanılır. Bunun yanında aferez işlemi hastalıkların ilerlemesini durdurmak ve tedavi sürecinin hızlanmasını sağlamak için de yararlanılır.

Aferez işleminin tedavi ettiği hastalıklar şöyle sıralanabilir:

Otoimmün hastalıklar​

Otoimmün hastalıklar olan lupus, multipl skleroz (MS) ve guillain-barré sendromu, kişinin kendi vücut hücrelerine saldırmasına neden olarak zararlı antikorlar üretir. Aferez işlemi sayesinde bu antikorlar kandan uzaklaştırılabilir. Böylelikle belirtileri hafiflemesi ve hastalığın ilerlemesi durdurulur.

Kan kanserleri​

Lösemi, lenfoma ve kan kanserleri durumunda lökoferez sayesinde beyaz kan hücrelerinin aşırı artışı kontrol edilebilir. Aferez yöntemi, kemoterapi veya diğer tedavilerle birlikte kullanılarak kanser hücrelerinin sayısını azaltması hedeflenir.

Polisitemi​

Kırmızı kan hücrelerinin aşırı üretilmesi durumunda ortaya çıkan polisitemi, eritroferez yöntemi sayesinde vücuttan kırmızı kan hücrelerinin uzaklaştırılması sağlanır. Böylelikle kanın kalınlaşması önlenerek dolaşım sorunlarının önüne geçilmesi hedeflenir.

Trombositoz​

Trombositoz hastalığı, kanda bulunan trombosit sayısı aşırı derecede artmasına neden olur. Bu durum kanın pıhtılaşma riskinin artmasına sebebiyet verir. Aferez işlemi sayesinde trombositler kandan temizlenerek pıhtı oluşma riskinin önüne geçilmesi sağlanır.

Organ nakli​

Organ nakli öncesi ve sonrasında yapılan aferez işlemi vücutta yer alan zararlı antikorların temizlenmesini sağlar ve bunun için kullanılır. Özellikle böbrek ve karaciğer nakilleri öncesinde, organı reddetme riskinin azalmasında etkilidir.

Nefrotik sendrom​

Nefrotik sendrom gibi böbrek hastalıklarında, aferez sayesinde böbreklerde hasara yol açan zararlı proteinlerin vücuttan uzaklaştırılması hedeflenir. Bu da hastalığın ilerlemesini yavaşlatarak ve böbrek fonksiyonlarını korumada etkili olur.

Aferez, kanda bulunan belirli bileşenlerin ayrıştırılarak tedavi amaçlı kullanılmasını içeren bir tıbbi işlemdir. Bu prosedür esnasında kişiden alınan kan, bileşenlerine ayrılır.

Plazma, kırmızı kan hücreleri, beyaz kan hücreleri veya trombositler gibi belirli hücreler dışarıdan eklenerek kalan bileşenler vücuda geri verilir. Bu noktada aferez, otoimmün hastalıklar, kanserler ve çeşitli kan hastalıklarının tedavisinde kullanılır. Kan bağışında trombosit ve plazma toplama işlemleri için de aferez işleminden yararlanılabilir.

Aferez, başkasının kullanması için kırmızı kan hücreleri gibi kan elementleri bağışlanması veya tıbbi bir kan hastalıkları gibi rahatsızlıklar için kullanılır. Aferezin farklı türleri bulunabilir.

Aferez türleri şöyle sıralanır:

• Lökaferez: Doktor, bu tedaviyi kanda yer alan beyaz hücreleri çıkarmak için uygular. Böylelikle beyaz kan hücrelerinin kontrolsüz bir şekilde çoğalmasının önüne geçerek semptomların hafiflemesinde etkili olur.
• Fotoferez: Doktor, fotoferezle ile çeşitli hastalıkların tedavisini sağlar. Bu işlemle beraber lenfositleri, kanserli hücreler, virüsler ve bakteriler gibi davetsiz misafirlere karşı savaşması için değiştirir. Fotoferez esnasında lenfositler çıkarılarak UVA ışığına maruz bırakılır.
• Plazmaferez: Doktor, kandan plazmayı ayırarak alır. Bu durum otoimmün hastalıklar ve plazmadaki zararlı maddelerin temizlenmesi için kullanılır.
• Tromboferez: Trombositlerin kandan ayrılarak dışarı alınması işlemidir. Trombosit seviyelerinin aşırı yüksek olduğu durumda ya da trombosit bağışı yapmak için bu işlemden yararlanılır.
• Eritroferez: Kırmızı kan hücrelerinin (eritrositler) kandan ayrılmasıdır. Polisitemi gibi hastalıklarda ya da kırmızı kan hücrelerinin fazlalığı durumunda uygulanır.

Adjuvan tedavinin kanseri kesin olarak yok etme gibi bir garanti sonucu yoktur. Amaç, kanser tedavisi sonrası kanserin nüksetme riskini azaltmaktır.

Neoadjuvan tedavi, ana kanser tedavisinden önce uygulanırken adjuvan tedavi ise kanser tedavisi sonrasında kanserin nüksetmesinin önüne geçmek amacıyla uygulanan destekleyici tedavidir.

Kelime anlamı ‘yardımcı’ olan adjuvan, kanser tedavisinde ana tedaviden sonra, özellikle sekonder tümör oluşumunu baskılamak amacıyla uygulanan ek kanser tedavisidir.

Adjuvan tedaviler, uygulanan kanser tedavisi yöntemine bağlı olarak çeşitli yan etkilere neden olabilir. Kemoterapi ve radyoterapi genellikle yorgunluk, bulantı, saç dökülmesi ve enfeksiyon riskinde artış gibi yan etkilere yol açabilir.

Diğer bir tedavi yöntemi olan hormon tedavisi, sıcak basması ve hormonal değişikliklere neden olabilirken, immünoterapi ise bağışıklık sistemine bağlı reaksiyonlara sebebiyet verebilir.

Tedavi planı oluşturulurken, hastanın genel sağlık durumu ve olası yan etkiler dikkate alınmalıdır.

Özetle adjuvan tedavi, kanser tedavisinde önemli bir rol oynar ve hastalığın tekrarlama riskini azaltmada etkili bir yol olarak kabul edilir.

Adjuvan tedavinin genel olarak uygulanma kriteri, tümör 1 cm’den büyükse, koltuk altı lenf bezine yayılımı varsa veya tümör olumsuz özellikler taşıyorsa, hastalığın gelecekte nüksetme ihtimali %10 ve üzeri olabilir.

Özellikle, geleceğe yönelik 5 yıllık süreçte yenileme ihtimali %10’un üzerinde olan kanser türlerinde koruyucu kemoterapi olarak ifade edilen adjuvan tedavi uygulaması yapılabilir.

Adjuvan tedavinin hangi durumlarda kimlere uygulanacağına yönelik şu şekilde bir açıklama yapılabilir:

Kanserin türü​

Adjuvan tedavi genellikle meme kanseri ve kolon kanseri gibi spesifik kanser türleri için olumlu sonuçlar verebilir. Ancak bu durum hastanın son durumuna bağlıdır. Adjuvan tedavi tüm kanser türlerinin tedavisine yardımcı olmayabilir ve belirli kanser türleriyle sınırlı kalabilir.

Kanserin evresi​

Kanserin evresi, kanserin vücutta ne kadar yayıldığını gösterir. Kanser eğer erken evredeyse, yayılmak için çok fazla zaman bulmayabilir ve bu durum fark edilirse hızlı müdahale şansı vardır. Ameliyattan sonra kanserin geri dönme olasılığı da oldukça düşük olabilir. Bu durumda, adjuvan tedavi çok fazla fayda sağlamayabilir ancak kanser daha ileri evredeyse veya yakındaki lenf düğümlerine yayılmışsa, adjuvan tedavi daha faydalı bir sonuç verebilir.

Dahil olan lenf düğümü sayısı​

Kanser başladığı yerden yayıldığında, genellikle önce lenf düğümlerine gider. Kanser lenf düğümlerine yayılmışsa, adjuvan tedaviden faydalanma olasılığı daha yüksek olarak değerlendirilir.

Hormon durumu​

Kanser eğer belirli hormonlarla beslenmiyorsa hormon tedavisi etkili olmayabilir.

Diğer kanserlere özgü değişimler​

Bazı kanserler, kanserin geri dönme olasılığını gösteren hücrelerinde değişikliklere sahip olabilir. Bu kanserlerde, adjuvan tedavi tedavi sürecine katkı sağlayabilir. Ancak yapılan testler kanserin geri dönme olasılığını düşük olduğunu gösteriyorsa, adjuvan tedaviye ihtiyacınız olmayabilir.

Sonuç olarak, adjuvan tedavi kanserin nüksetmeyeceğini garanti etmez. Ancak kanserin geri dönme riskini azaltıcı bir etki sunar.

Kanser için herhangi bir tedavi garantisi yoktur ancak adjuvan tedavi kanser tedavisi sonrası kanserin nüksetme riskini ortadan kaldırmaya yönelik uygulanan bir yöntemdir. Ayrıca bazı kanser türlerinde hayatta kalma süresini artırabilir.

Adjuvan tedavinin işe yaradığı 2 temel nokta şöyledir:

• Kanserin nüksetme riskini azaltması
• Bazı kanser türlerinde hayatta kalma süresini uzatabilmesi

Kanser tedavisinin devamı niteliğinde olan adjuvan tedavi, kanser için yaygın olarak uygulanan kemoterapi, radyoterapi, immünoterapi ve hormon tedavisi gibi kanser tedavisi türlerini içerir.

Kemoterapi​

Kemoterapi, kanseri güçlü ilaçlarla tedavi etmeyi amaçlayan bir tedavi türüdür. Birçok kemoterapi ilacı vardır ve çoğu hastaya damar yoluyla verilir. Bazıları ise hap formundadır.

Hormon tedavisi​

Bazı kanser türleri vücudun hormonları tarafından beslenir. Örnekler arasında meme kanseri ve prostat kanseri yer alır. Hormon tedavisi tedavileri, bu hormonları vücuttan uzaklaştırmak veya etkilerini engellemek için ilaçlar kullanmayı içerir. Bu, kanser hücrelerinin büyümesini durdurmaya yardımcı olabilir.

Radyasyon terapisi​

Radyasyon terapisi veya radyoterapi, kanseri güçlü enerji ışınlarıyla tedavi etmeyi amaçlar. En yaygın radyasyon terapisi türü, harici ışın radyasyonudur. Bu tür radyasyon terapisi sırasında, bir makine kişinin etrafında hareket ettiği sırada kişi yatar vaziyettedir.

Makine, radyasyonu vücuttaki belirli noktalara yönlendirir. Başka bir radyasyon türüne ise brakiterapi adı verilir. Bunun için, tedavi edilmesi gereken bölgenin yanına vücudunuzun içine kapalı bir radyasyon kaynağı yerleştirilir.

İmmünoterapi​

Özellikle son dönemde yaygın olarak uygulanan kanser tedavisi türlerinden olan immünoterapi, kanser hücrelerini öldürmek için vücudun bağışıklık sistemiyle birlikte çalışan güçlü bir ilaç tedavisidir.

Bağışıklık sistemi, mikroplara ve vücutta olmaması gereken diğer hücrelere saldırarak hastalıklarla savaşır. Kanser hücreleri, bağışıklık sisteminden saklanarak hayatta kalır. İmmünoterapi ise bağışıklık sistemi hücrelerinin kanser hücrelerini bulup öldürmesine yardımcı olur.

Hedefe yönelik terapi​

Kanser için hedefli terapi, kanser hücrelerindeki belirli kimyasallara saldıran ilaçlar kullanan bir tedavi yöntemidir. Bu kimyasalları bloke eden hedefli tedaviler kanser hücrelerinin ölmesine neden olabilir.

Adjuvan tedavi, cerrahi gibi birincil olarak uygulanan kanser tedavisi yöntemi yanı sıra kemoterapi, radyoterapi, hormon tedavisi veya hedefli tedavi gibi kanser tedavileri sonrasında, kanserin nüksetme riskini azaltmaya yönelik uygulanan ana tedaviyi destekleyici ek kanser tedavisidir.

Adjuvan tedavi genellikle meme, kolon ve akciğer kanserleri için takip tedavisi olarak kullanılır. Adjuvan tedavisinin temelinde birincil kanser tedavisinin (genellikle cerrahi) yok etmediği kanser hücrelerini hedef alması vardır. Aynı zamanda adjuvan tedavi, kanser tedavisinin biraz daha fazla uzun sürmesine anlamına da gelir. Ancak aynı kansere tekrar yakalanma şansını azaltır.

Adjuvan tedavi genellikle erken evre kanserleri tedavi etmek için cerrahi operasyonu takip eder ve böylelikle kanserlerin nüksetme riskinin önüne geçer. Bazen, daha ileri evredeki kanserlere sahip kişilerin yaşam sürelerinin uzatılması noktasında da etkili olabilen bir tedavi yöntemidir.

Adjuvan, ilacın içindeki diğer bileşenlerin aktivitesini ve antijene karşı bağışıklık tepkisini artırmak, tümör oluşumunu baskılamak amacıyla kullanılan bileşendir.

Radikal nefrektomi, kısmi yani parsiyel nefrektominin mümkün olmadığı durumlarda böbreğin ya da böbreklerinin tamamının çıkarılması işleminde verilen addır. Amaç böbreğin tümünü ve etrafındaki yağlı dokuyu çıkarmaktır. Bu cerrahi tümörü çıkarıp geride böbrek dokusu bırakmanın mümkün olmadığı durumlarda yapılmaktadır.

Radikal nefrektomi ameliyatları büyük dikkat gerektiren ameliyatlardır. Bu yöntem ile gerçekleştirilen böbrek kanseri ameliyatı yaklaşık olarak 30 ila 90 dakika arasında sürebilmektedir. Tümör boyutu 10 cm'den daha büyük olan hastaların ameliyatları 120 dakikaya kadar uzayabilir. Özetle tümörün yapısına ve büyüklüğüne göre değişmektedir.

Parsiyel nefrektomi lokalize yani bölgesel böbrek kanserinde bir tedavi seçeneğidir. Amaç tümör tarafından etkilenen böbrek parçasını çıkarmak ve mümkün olan en fazla miktarda sağlıklı böbrek dokusu bırakmaktır. Parsiyel nefrektomi operasyonu genel anestezi altında yapılmaktadır.