Tularemi tanısı için öncelikle doktor tarafından hastanın muayenesi yapılır. Muayenede hastanın belirtileri, şikayetleri ve hastalığın etkilendiği bölgeler incelenir. Muayenenin ardından hastalığın kesin tanısı için bazı testler istenebilir.

Tularemi teşhisinde istenebilecek test yöntemleri şunlardır:

• Kan tahlili
• Biyopsi
• Burun veya boğaz sürüntüsü
• Plevral sıvı testi

Ayrıca pnömonik tularemi’nin meydana getirebileceği olası zatürre teşhisi için de göğüs röntgeni istenebilir.

Tularemi, vücudu etkilediği bölgelere göre farklı farklı belirtiler gösterir. Sık görülen ve kişiyi en çok etkileyen tularemi belirtileri ateş, döküntü ve lenf bezlerinde şişmedir. Bunların dışında gözlerde iltihaplanma, boğaz ağrısı, öksürük, ishal, kusma, karın ağrısı ve nefes darlığı da tularemi belirtileri arasında sayılır.

Tularemi hastalığı şu belirtilerle ortaya çıkar:

• Ateş
• Lenf bezlerinde şişme
• Gözlerde iltihaplanma
• Boğaz ağrısı
• Öksürük
• İshal
• Mide bulantısı ve kusma
• Karın ağrısı
• Nefes darlığı
• Kas ağrıları
• Bilinç bulanıklığı
• Göz ağrısı
• Işığa duyarlılık
• Gözlerde açık yara (kornea ülseri)

Tularemi’nin enfekte olma durumu ve belirtilerin hangi bölgede meydana gelmesine bağlı olarak kendi içinde ayrıldığı bazı türleri bulunur.

Tularemi türleri şu şekildedir:

Ülseroglandüler tularemi: Tularemi’nin en sık görülen çeşididir ve cilt ve lenf bezlerini etkiler.

Glandüler tularemi: Yalnızca lenf bezlerini etkiler.

Oküloglandüler tularemi: Gözde meydana gelen oküloglandüler tularemi, gözü etkiler ve kontamine su veya vücut sıvılarının bulaşması sonucu oluşur.

Orofaringeal tularemi: Kontamine besinler ve kirlenmiş su içmekten veya ellerinizi yıkamadan ağzınıza götürmenin sonucunda meydana gelir. Boğaz ağrısına ve bazen de sindirim (gastrointestinal) semptomlarına neden olabilir.

Pnömonik tularemi: Pnömonik tularemi, tulareminin en ciddi versiyonudur. Zatürreye benzer semptomlar gösterir ve mutlak tedavi gerektirir.

Tifo tularemi: Tifo tularemisi yüksek ateş meydana getirir ve vücudunuzun birçok bölümünü etkiler.

Tularemi, francisella tularensis bakterisinin enfekte hayvanlardan insanları geçmesi sonucunda meydana gelen ateşli bir hastalıktır. Vakaların çoğunluğu kırsal alanlarda meydana gelir ve keneler ve sineklerin ısırması veya enfekte kemirgenler ve yabani tavşanlarla edilen temastan kaynaklanır.

Hayvanlardan geçen francisella tularensis bakterisi vücudun belirli bölgelerinde birtakım belirti ve komplikasyonlar geliştirir. Belirtilerin yok edilmesi ve enfeksiyonun iyileştirilmesi için kişiye antibiyotik tedavisi uygulanır.

Tularemi (tavşan ateşi), küçük, çubuk şeklinde, hareketsiz bakteri Francisella tularensis'in neden olduğu, hayvanlardan insanlara geçen nadir fakat bulaşıcı bir ateşli zoonotik hastalıktır. Lenf düğümlerinin ağrılı bir şekilde şişmesine neden olarak bakterilerin enfekte ettiği yere göre akciğerler, cilt, gözler, boğaz ve bağırsaklarda daha sık görülen tularemi bu bölgelerde birtakım semptomlar ortaya çıkarır.

İnsanlara, francisella tularensis enfeksiyonlarına sahip tavşanlar, geyik sinekleri ve kenelerden geçen tularemi, ayrıca enfekte olan kemirgen hayvanlardan da bulaşabilir. Bunun yanı sıra bakterilerle kontamine olmuş yiyecek ve sulardan da tularemi hastalığı bulaşabilir. İşi, yaşam tarzı veya hobileri gereği enfekte olmuş hayvan ve böceklerle yakın temasta olan kişilerde daha yaygın olarak görülen tularemi ayrıca bağışıklık sistemi zayıf kişileri de yakalar. Şiddetli tularemi vakalarında beyin ve kalp de dahil olmak üzere herhangi bir organda iltihap da meydana gelebilir.

Tularemi’nin yaygın görülen klinik belirtileri arasında ateş, lenf bezlerinde şişlik, boğaz ağrısı, öksürük, döküntüler, gözlerde sulanma ve nefes darlığı yer alır. Tularemi hastalığının etkilendiği bölgeye göre bu belirtilerin sayısı artabilir.

Meydana gelen belirtiler, hastalığın şiddeti ve etkilediği bölgeden bağımsız olarak tularemi hastalığına yakalanan kişiler vakit kaybetmeden antibiyotik yoluyla tedavi edilmelidir.

Trismus önlenmesi mümkün bir hastalık türüdür. Ağız hijyenini sağlamak, düzenli diş kontrolleri yaptırmak, diş enfeksiyonlarını erken tedavi etmek ve çene travmalarından kaçınmak trismus riskini azaltabilir.

Trismus, yani ağız açma güçlüğü yaşandığı durumda 2 ila 3 haftada içerisinde kendiliğinden düzelme gösterir.

Trismus yani çene kitlenmesi tedavisi, altta yatan nedenine bağlı olarak değişiklik gösterir. Tedavi, genellikle bir dizi yöntem ve yaklaşımı içerir. Çoğunlukla geçici bir durum olan trismus, erken tedaviye ile hızlı bir şekilde iyileşme sağlanabilir.

Çene germe egzersizlerinden yararlanma​

Bir fizyoterapist eşliğinde yapılan çene egzersizleri, çene kaslarının esnekliğini artmasını sağlayarak ve hareket kabiliyetini geri kazandırılmasını amaçlar. Günlük olarak tekrarlanan basit çene açma-kapama ve yan hareket egzersizleri kasları esnetir ve güçlenmesinde etkili olur.

İlaç tedavisi​

Uzman doktor trismus tanısının ardından kişiye kas gevşetici, ağrı kesici veya antiinflamatuar ilaç önerebilir.

Beslenme değişiklikleri​

Yumuşak gıda diyetinin uygulanması ve sert, gevrek yiyeceklerden kaçınılması, trismus semptomlarının düzelene kadar ağrıyı hafifletmek için yapılması önerilir.

Trismus tedavisinde, multidisipliner bir yaklaşım önemlidir. Diş hekimleri, çene cerrahları, fizyoterapistler ve psikologların birlikte çalışmasıyla beraber hastanın en iyi sonucu alması sağlanır.

Trismus yani çene kilitlenmesi çene kasları, temporomandibular eklem (TME) veya çevre dokuların zarar görmesi gibi çeşitli nedenlere bağlı olarak görülebilir.

Trismusun başlıca nedenleri şöyle açıklanabilir:

• Diş apsesi, enfeksiyon gibi diş problemleri
• Temporomandibular eklem (TME) bozuklukları
• Travma ve yaralanmalar
• Radyoterapi
• Kas ve sinir sistemi bozuklukları

Diş Problemleri​

Dişte meydana gelen apseler ve enfeksiyonlar çenedeki kasların hareketinin kısıtlanmasına neden olabilir. Bunun yanında diş problemleri kişinin çene kaslarında spazma sebebiyet verir. Özellikle alt yirmilik dişlerin çekimi sonrasında trismus gelişebilir.

Temporomandibular eklem (TME) bozuklukları​

TME disfonksiyonu veya artriti, çenenin kasılarak açılmasını engelleyen ve ağrıya neden olan durumlar arasında yer alır. Bu da trismusa zemin hazırlar.

Travma ve yaralanmalar​

Travma, çeneye darbe ya da yaralanmalar sonucunda çene ya da yüz bölgesinde yer alan kasların zarar görmesine neden olan trismusa neden olabilir.

Radyoterapi​

Özellikle baş ve boyun bölgesine uygulanan radyoterapi, kaslarda ve bağ dokularda fibrozis (doku sertleşmesi) neden olarak trismus yani çene kitlenmesini doğurabilir.

Kas ve sinir sistemi bozuklukları​

Miyofasiyal ağrı sendromu, Parkinson, MS gibi sinir sistemi hastalıkları, stres ve anksiyete, çene kaslarında istemsiz kasılmalara neden olarak trismus oluşmasını zemin hazırlar.

Trismusun en yaygın görülen belirtisi, çenenin normal hareketinin kısıtlanması ve açılmamasıdır. Bunun yanında çeşitli sebeplerden dolayı ortaya çıkan trismus belirtileri arasında çenede hissedilen ağrı olarak tanımlanabilir.

Trismus yani çene kilitlenmesi belirtileri şöyle sıralanabilir:

• Yemek yeme, konuşma ve diş fırçalama gibi günlük aktiviteleri zorlaştıran çene açma güçlüğü
• Çene, yüz veya kulak bölgesinde hissedilen ağrı
• Çene kaslarında sertlik ve spazmlar
• Çene veya yüz bölgesinde şişlik ve enflamasyon
• Çenenin yana hareket ettirilmesinde zorluk
• Baş Ağrısı
• Çene hareketlerinin kısıtlanmasına bağlı olarak yutma güçlüğü
• Kulak çınlaması (tinnitus) ve işitme problemleri

Bu trismus belirtileri, hastalığın şiddetine ve altta yatan nedenine bağlı olarak değişiklik gösterebilir.

Kişinin normalde ağız açıklığı 40 ila 60 mm arasında yer alır. Trismus yani çene kitlenmesi yaşandığı durumda ise ağız açma açıklığı 20 ila 30 mm genişliğine düşer. Bu durum kişinin beslenmesine ve konuşmasına önemli derecede etki eder. Trismus, çoğunlukla birkaç hafta içinde kaybolabilir. Kronik ya da uzun süreli trimus olan bazı kişilerde konuşamama kaynaklı olarak da depresyon gelişebilir.

Trismus, yüz ve çene kasları ile sinirlerdeki hasar nedeniyle çenenin tam olarak açılamaması durumudur. Halk arasında çene kilitlenmesi olarak da bilinen trismus, kişinin yemek yeme, konuşma ve ağız hijyenine müdahalenin azalmasına ve zorlaşmasına neden olur.

Diş apseler, enfeksiyon ve darbeler trismusa sebebiyet verebilir. Bunun yanında eklem bozuklukları, kas-iskelet sistemi sorunları ve baş ve boyun bölgesine uygulanan radyoterapi de çene kitlenmesinin nedenleri arasında sayılır. Trismus, günlük yaşamı olumsuz etkileyen bir sorun olarak görülür. Bu nedenle, rahatsızlığın altta yatan nedenini belirleyerek uygun tedavi yöntemlerini uygulamak gerekir.

Trikotillomani halk arasında saç koparma hastalığı olarak bilinir. Temel bağlamda ise bireylerin yaşadığı stres, kaygı gibi olumsuz hayat deneyimleriyle başa çıkamadıkları taktirde saçlarını yolabilirler.

Farklı sebeplerden dolayı insanlar saçlarını koparırlar. Klinik ortamlarda gerçekleştirilen test ve ölçekler sonucunda nedenleri hakkında daha detaylı bilgi alınabilir.

Ruh sağlığı çalışanlarının hastalıkları tanımlamak için kullandıkları DSM-5'te Trikotillomani OKB sınıfında yer alan ayrı bir tanı olarak karşımıza çıkmaktadır.

Bilimsel ortamlarda yapılan ikiz çalışmalarında genetik faktörlerin bu hastalığın görülmesinde rol oynayabileceğini düşündürmüştür.

Trikotillomani hastaları tekrarlayan bir şekilde saçlarını yolarlar. Bu durum kıl köklerine kalıcı zararlar verebilir. Zamanla bölgede kellik görülebilir. Fakat zamanında fark edilerek tedavinin gerçekleştirildiği durumlarda kıl köklerini kurtarmak mümkündür.

Saç koparma hastalığı belirli sıklıklarla gerçekleşip bir süre sonra bu davranış ortadan kalkıyor olabilir. Hastalık tedavi edilmediği taktirde tekrarlayabilir, şiddetlenebilir.

Bir uzman tarafından gerçekleştirilen tedaviler, uzmanın kullandığı tedavi yöntemine göre değişiklik gösterebilir. Tedavi planı yapılırken hastanın yaşı, şiddet, eşlik eden tanılar etkilidir. Bunun dışında hastalığın seviyesi, hastanın durumu, tedaviye istekliliği gibi durumlar tedavi süresini etkilemektedir.

Halk arasında saç koparma hastalığı olarak bilinen trikotillomaniye sahip bireyler istemsizce vücutta bulunan kılları yolma eğilimi içerisindedir. Tedavinin gerçekleştirilememesi kalıcı kelliğe sebebiyet verebilir. İlerleyen durumlarda bölgede zarar gören dokular enfeksiyon kapabilir. Bu da ciddi yaralanmalara sebebiyet verebilir.

Trikotillomani bir saç koparma hastalığı olarak bilinir. Hastalığın tedavinin bir uzman tarafından gerçekleştirilmesi en sağlıklı yöntem olur. Bu konuda uzman psikiyatrist ve psikologlardan destek almanız sürecin rahat ve kolay bir şekilde atlatılmasını sağlar.

Trikotillomani (saç koparma hastalığı) tedavi süresi değişkenlik gösterebilir. Hastalığın sıklığı, süresi, eşlik eden tanılar gibi hastadan hastaya değişen süreçler tedavi süresini farklılaştırır.

Gerçekleştirilen bilimsel çalışmalara göre farklı yaş gruplarda farklı yaygınlık düzeyi vardır. üniversite öğrencilerinde bu sıklık %1-3 arasındayken çocuklarda ise %1 olduğu belirtilmiştir. Cinsiyetler arası görülme yaygınlığı ise tartışmalı bir süreçtir.

Trikotilomani hastalığı sadece fiziksel görünüşü değil aynı zamanda duygusal bağlamda da kişiyi etkiler. Hastalığa sahip kişiler bir süre sonra içine kapanık bir yaşam sürdürmeye başlayabilirler. Diğerleri ile iletişimi minimum seviyeye indirebilirler. Burada aile bağlarında bir zayıflama söz konusu olabilir. Böyle durumlarda bir uzmandan destek almak gerekebilir.

Sosyal ve duygusal etkileri​

Trikotillomani hastalığı saç kaybına neden olur. Oluşan bu fiziksel görüntü hastanın sosyal çevresinden kendisini soyutlamasına sebep olabilir. Yalnız ve içine kapanık bir birey haline gelebilir. Aynaya baktığında birey görüntüsünü beğenmediğinden dolayı sosyal ortamlardan uzak durmak isteyebilir. Bunun dışında elbette Trikotillomani duyguları da etkileyerek bireyin olumsuz duygu durumunda olmasına sebebiyet verir.

Ebeveynler ve aileler için stratejiler​

Trikotillomani görüldüğü taktirde bir uzman tarafından destek almak bu süreci daha rahat atlatmayı sağlar. Özellikle ailelere ve çocuğa verilen psikoeğitimler hastalığı ve tedavi süreci hakkında daha detaylı ve doğru bilgi edinmede yardımcı olur. Bunun dışında Trikotillomani hakkında bilimsel yayınları okumakta süreç hakkında daha detaylı bilgi edinmeyi sağlar. Bu rahatsızlığın sebebi çocuğun içsel dünyasında yaşamış olduğu , başa çıkamadığı durum, duygu, düşünceler olabileceği gibi olumsuz aile tutumları da sebebiyet verebilir. Bu noktada ailenin ve ebeveynlerinde gözden geçirmesi gereken sorunlar olabilir.

Trikotilomani tedavisi olan bir rahatsızlıktır. Saç koparma hastalığı tedavisi, ruh sağlığı çalışanları tarafından gerçekleştirilen psikoterapi yöntemleri veya gerektiği taktirde uzman tavsiyesinde ilaçlar kullanılır. Hastaya ve ailesine ise psikoeğitimler verilerek hastalık hakkında doğru, detaylı bilgi edinmesi sağlanır.

Bu psikoeğitimler tedavinin ilk basamağını oluşturur. Daha sonraki süreçte tercih edilen yöntemlere göre tedavi gerçekleştirilir. Kimi zaman terapi yöntemleri kullanılırken kimi zaman ilaçlı tedavi gerçekleştirilmektedir. Farklı saç koparma hastalığından kurtulma yolları vardır.

Bilişsel davranışçı terapi yöntemi​

Bilişsel Davranışçı terapi, psikoterapi türlerinden biridir. Bilişsel davranışçı terapide belirli sorunları belirleyerek danışan - terapist işbirliği içerisinde duygu, düşünce, davranışlar çalışılır. Kişide güncel olarak sıkıntı yaratan durum hakkında konuşulur. Hastalığı saptamada işbirliği içerisinde olmak önemlidir. Bundan dolayı Trikotillomani hastasının işbirliğine açık, hastalığının farkında ve iyileşme odaklı olması önemlidir. Terapi seansları esnasında saç yolma davranışının yoğun olduğu zamanlar tespit edilerek buradaki dürtüsel tepkilere karşı tepki ve farkındalık oluşturulur. Bu seansların dışında ev ödevleri verilerek seans içerisinde ki duygu, düşünce ve davranışların pekiştirilmesi amaçlanır.

İlaç tedavisi​

Terapi yöntemlerinin dışında ilaçlı (psikofarmakolojik) tedavilerde uygulanabilir. Bu konun uzmanlarına danışarak ilaçlı tedaviye başlayabilirsiniz. Dikkat edilmesi gereken en önemli husus ise ilacın yan etkileridir.

Destek grupları ve kendine yardım stratejileri​

Bilişsel Davranışçı terapi başta olmak üzere birçok terapi türünde temel hedefler arasında hastanın kendine yardım etmesi amaçlanır. Bunu nasıl gerçekleştireceği konusunda psikoeğitim seansları düzenlenerek hastanın problemle baş etme stratejileri geliştirilmeye çalışılır. Bireysel görüşmelerin dışında benzer rahatsızlıklardan muzdarip hastaların bir araya gelirler. Başta birbirlerine destek olmak gibi birçok amaca hizmet eden destek gruplarıyla da tedavi gerçekleştirilebilir.