Düşük tansiyonun teşhisi için kişilerin belirli periyotlarla tansiyon ölçümü yapılması gerekir. 90/60 mmHg’nin altında olması, yanında fiziki gücün azalması, bitkinlik gibi belirtilerin gerçekleşmesi düşük tansiyonun göstergesidir. Ancak düşük tansiyonun teşhisinde bazı karışıklıklar yaşanabilir. Kişinin ani bayılması epilepsi tablosunda da görülebilir.

Epilepsi ile bu tabloyu ayırmak için Tilt Table ismindeki tetkik yapılır. Tilt Table yani Eğik Masa testinde hasta baş kısmı kaldırılabilen bir masaya yatırılır. Emniyet kayışlarıyla hastanın güvenliği sağlandıktan sonra tansiyon ve nabzı ölçülür.

Sonrasında masanın baş kısmı 60-70 dereceye kadar kaldırılır, bu aşamada da yine hastanın tansiyon ve nabzı ölçülür. Hasta yatırıldıktan sonra, ayağa kaldırılır, sonrasında yine yatırılır ve ölçümleri yapılır. Bu test öncesinde hastaya dama genişletici bir ilaç verilir.

Bayılması olan kişilerde, bayılma hastane ortamında test sırasında yaratılır. Bu test sonucunda hastanın düşük tansiyonlu mu yoksa farklı bir hastalığı mı var ayırt edilir.

Ani tansiyon düşmesinde yaşanan belirtiler, bir anda gelişen baş dönmesi, görüşün bulanıklaşması veya göz kararması, yorgunluk, sersemleme, baygınlık hissi, mide bulantısı, terleme ve bilinç kaybıdır.

• Bulanık görme
• Baş dönmesi
• Halsizlik
• Odaklanma sorunu
• Bayılma
• Terleme
• Mide bulantısı ve kusma
• Üşüme
• Susuzluk hissi
• Nefes darlığı
• Nefes almada sıklaşma

Diastolik tansiyon olarak da bilinen küçük tansiyonun düşmesinin nedenleri, yaşlılığa bağlı atardamarlardaki elastikiyet kaybı ve sertleşme, diyabet, kalp sorunları, enfeksiyon, anemi, susuzluk, uzun süre ayakta kalma, yatar pozisyondayken aniden ayağa kalkma, ilaç yan etkileri ve strestir.

Diastolik basıncın düşmesine neden olan durumlar genel olarak şunlardır:

• Yaşlılık (atardamarlarda elastikiyet kaybı ve sertleşmeye bağlı)
• Şeker hastalığı (diyabet)
• Kalp hastalıkları
• Şiddetli enfeksiyon
• Kansızlık
• Uzun süre ayakta kalma
• Aniden ayağa kalkma
• İlaç yan etkileri (diüretik, antidepresan, yüksek kan basıncı ve erektil disfonksiyon için kullanılan ilaçlar)
• Alerjik reaksiyon
• Parkinson hastalığı
• Susuzluk
• Alkol tüketimi
• Gebelik

Vücudun aşırı düzeyde susuz kalması, sağlıksız- dengesiz beslenme, alınan bazı tansiyon, kalp, idrar söktürücü ilaçları, uzun süre hareketsiz kalmak, uzun süre sıcakta kalmak, kalp yetmezliği, damar genişlemeleri de düşük tansiyon neden olur sorusunun yanıtlarından sayılabilir. Ayrıca hamilelikte düşük tansiyon görülebilir.

• Vücudun uzun süre susuz kalması
• Uzun süreli yatalak olma gibi hareketsiz kalınan durumlar
• Hamilelik
• Kan kaybı
• Antihipertansif ve idrar söktürücü ilaçlar
• Çok fazla sıcağa maruz kalmak

Hipotansiyon çok çeşitli nedenlerle ortaya çıkabilir.

Düşük tansiyonun nedenleri şöyle sıralanır:

Ortostatik hipotansiyon​

Aniden ayağa kalkma durumunda, vücuttan beyine doğru fazla kan akışı meydana gelir ve tansiyonun düşmesine neden olur.

Merkezi sinir sistemi hastalıkları​

Parkinson hastalığı gibi sinir sistemine etki eden durumlar kan basıncını doğrudan etkileyebilir. Özellikle bu hastalıklara sahip olan kişilerde yemek yedikten sonra tansiyon düşüklüğü görülür. Çünkü sinir sistemi besinlerin sindirimi sırasında çok fazla kan kullanır.

Düşük kan hacmi​

Yaralanma ya da bir travma sonucunda meydana gelen kan kaybı kişide düşük tansiyona sebep olabilir. Bunun yanında dehidrasyon da düşük kan hacmine zemin hazırlar.

Kalp ve akciğer hastalıkları​

Kalp çok hızlı veya çok yavaş attığı durumda akciğerler olması gerektiği gibi çalışmaz ve hipotansiyona neden olur. İlerlemiş kalp yetmezliği de düşük tansiyonun bir diğer nedenleri arasında yer alır.

Reçeteli ilaçlar​

Yüksek tansiyon, depresyon, kalp yetmezliği, erektil disfonksiyonu ve nörolojik sorunları tedavi eden ilaçlarla hipotansiyon meydana gelebilir.

Hamilelik​

Hamileliğin birinci ve ikinci trimesterinde hipotansiyon görülebilir. Bu durum kişiden kişiye farklılık gösterir. Kanama veya hamileliğin diğer komplikasyonları da düşük tansiyona neden olabilir.

Aşırı sıcaklıklar​

Aşırı sıcak havalar, düşük tansiyonu etkileyerek kişide meydana gelen semptomların artmasına neden olabilir.

Tansiyon düştüğünde bol su ve sıvı tüketmek, tuzlu gıdalar tüketmek, kompresyon çorapları giymek, otururken bacak bacak. üstüne atmaktan kaçınmak tansiyonu dengelemeye yardım eder.

Tansiyon düşüklüğüne iyi gelen yöntemler şunlardır:

• Su ağırlıklı olmak üzere bol sıvı içmek
• Daha fazla tuzlu besin tüketmek
• Uzun süre oturmaktan ve ayağa hızlı kalkmaktan kaçınmak
• Bacak bacak üstüne atmamaya çalışmak
• Yastığı yükseltmek
• Kompresyon çorapları giymek
• Küçük öğünlerle beslenmek
• Karbonhidratı azaltmak
• B12 ve folat içeren gıda tüketimini arttırmak ya da takviye almak
• Kafein içeren yiyecek ve içecekler tüketerek kan basıncını yükseltmek
• Kan şekeri seviyelerini düşük tutmaya çalışmak
• Ağır egzersizler yapmaktan kaçınmak

Ani tansiyon düşmesinde tansiyonu birden düşen kişilerin yapması gereken şey beyne oksijen gitmesini sağlamaya çalışmaktır. Kişi hemen sırtüstü uzanmalı ve ayaklarını kalp seviyesinden yükseğe kaldırarak dinlenmeye geçmelidir.

Bu sırada tansiyon ölçümü yapılmalıdır. Tansiyon ölçümünde nabız düşük değilse dinlenme sırasında tuzlu ayran, su mutlaka içilmelidir. Bu süreçte solunumun rahatlatılması önemlidir. Kravat gibi vücudu sıkan giysiler gevşetilmelidir.

Tansiyon düşmesi durumunda, ani gelişen baş dönmesi, göz kararması ya da görüşün bulanıklaşması, baygınlık geçirme, sersemlik hissi, terleme, bulantı, nefes darlığı, çarpıntı ve yorgunluk gibi belirtiler görülür. Belirtiler tansiyonun neden düştüğüne ve ne kadar düştüğüne göre de farklılık gösterebilir.

Tansiyon düşüklüğü belirtileri şunlardır:

• Baş dönmesi
• Sersemlik hissi ve baygınlık
• Görüşün bir anda bulanıklaşması veya göz kararması
• Mide bulantısı ve nadiren kusma
• Halsizlik ve yorgunluk
• Nefes darlığı
• Hızlı nefes alıp verme
• Terleme ve susama
• Odaklanmada güçlük

Hipotansiyon olarak da bilinen düşük tansiyon, kan basıncı değerinin 90/60 mmHg'den düşük olmasıdır. Bu durum tansiyon düşüklüğü olarak kabul görür. Tansiyon düşüklüğünde, halsizlik, baş dönmesi, terleme, bulantı ve kusma, nefes darlığı, göz kararması ve bayılma gibi belirtiler görülür.

Tansiyonun sağlıklı kabul edilebilmesi için ideal tansiyon değerleri büyük tansiyonun 120 mmHg, küçük tansiyonun 90 mmHg arasında olmasıdır. Tansiyon aralıklarında, büyük tansiyonun 120-129 arası, küçük tansiyonun 80-84 mmHg arasında olması normal, büyük tansiyonun 130-13 arasında, küçük tansiyonunda 85-89 mmHg arasında olması yüksek tansiyon olarak kabul edilir.

Dupuytren kontraktürü hastalığına ortopedi ve travmatoloji bölümü bakar. Özellikle el cerrahisi konusunda uzmanlaşmış ortopedistler, teşhis ve tedavi sürecini yönetir.

Dupuytren kontraktürü kendi kendine geçmeyebilir. Zamanla ilerleyerek ve parmaklarda hareket kısıtlılığına yol açabilir. Bu nedenle erken teşhis ve uygun tedaviyle hastalığın ilerlemesi yavaşlatılabilir veya kontrol altına alınabilir.

Dupuytren kontraktürü tedavisi, hastalığın şiddetine, parmaklardaki eğrilik derecesine ve hastanın günlük yaşamını nasıl etkilediğine bağlı olarak farklılık gösterebilir.

Buradaki amaç kişinin günlük hayattaki aktivitelerin devam etmesini sağlamak ve parmak hareketliliğini kazandırarak kontraktürün ilerlemesini durdurmaktır.

Dupuytren kontraktürü tedavi yöntemleri şöyle sıralanabilir:

• Erken teşhis durumunda dupuytren kontraktürü hafifse ve günlük aktiviteleri sınırlamıyorsa tedaviye hemen başlanmaz ama düzenli olarak kontrolü sağlanır.
• Sertleşmiş dokular iğne aponörotomi tekniği ile uygulanan iğne yardımıyla zayıflatmak yapılır ve parmakların açılması sağlanır.
• Kollajenaz enjeksiyonu ile kalınlaşmış dokulara enzim enjekte edilerek yumuşatılması hedeflenir.
• Tedavi öncesi veya sonrasında uygulanan fizik tedavi ile parmak hareketliliği artırılır.
• İlerlemiş vakalarda veya diğer yöntemlerin etkisiz kaldığı durumlarda cerrahi müdahale gerekebilir.
• Sertleşmiş bağ dokusu fasiyektomi uygulanabilir
• Bağ dokusuyla birlikte cilt de alınan dermofasiyektomi yapılabilir.
• Parmakların açık kalmasını sağlamak için atel veya splint kullanılabilir.

Bunlarında yanında hastalığın ilerlememesi için kişinin tütün kullanımı ya da alkolden kaçınması gerekir.

Dupuytren kontraktürünün teşhisi, doktorun fiziksel muayenesinin ardından testlerin yapılmasını içerir. Doktor kişinin parmakların kabiliyetini, avuç içerisinde yer alan değişiklikleri kontrol eder. Bazı durumlarda nedenini araştırmak için özel incelemeler istenebilir.

Dupuytren kontraktürünün teşhisinde izlenen yöntemler şöyle sıralanabilir:

• Avuç içinde sertleşme veya yumru şeklinde nodüllerin kontrolü yapılır
• Hasta, avucunu düz bir yüzeye koyar ve tüm parmaklarını düzleştirmeye çalışarak masa testi uygulanır
• Kişinin bir nesneyi tutup tutamadığına veya el sıkışma sırasında zorlanıp zorlanmadığı kontrol edilir
• Avuç içindeki kalınlaşmış dokuları ve nodülleri ayrıntılı olarak ultrasonla incelenir.

Dupuytren kontraktürü, kesin olarak nedeni bilinmese de tiroid problemleri, siroz, diyabet ve bazı hastalıklara bağlı olarak gelişebilir. Bunların yanında genetik olarak yatkınlık da dupuytren kontraktürü nedenleri arasında sıralanabilir. Dupuytren kontraktürünün olası nedenleri şöyle açıklanır:

Genetik yatkınlık​

Dupuytren kontraktürü, aileden gelerek genetik yatkınlık sonucunda oluşabilir. Aile geçmişinde bu hastalık bulunuyorsa kişilerde de riskin artmasına neden olur.

Yaş ve cinsiyet​

Dupuytren kontraktürü genellikle 50 yaş ve üzerinde bulunan bireylerde daha sık görülür. Yaş ilerlediği durumda ise bağ dokusunun yapısındaki değişiklikler hastalığın gelişimine katkıda bulunabilir. Erkeklerde Dupuytren kontraktürü, kadınlara göre daha yaygın görülebilir.

Etnik Köken​

Dupuytren kontraktürü, özellikle İskandinav ve Kuzey Avrupa kökenli bireylerde daha sık görülen bir durumdur. Bu etnik gruplar nedeniyle kişinin genetik yapısının hastalığın gelişimine etkisi ortaya çıkabilir.

Kronik hastalıklar​

Diyabet, alkol bağımlılığı, karaciğer hastalıkları ve bazı romatizmal hastalıklar gibi sağlık problemleri, dupuytren kontraktürü riskini artmasına neden olabilir. Özellikle diyabetli bireylerde hastalığın görülme sıklığı daha yüksek olarak bilinir.

Travmalar​

Dupuytren kontraktürü, avuç içerisinde bulunan bağ dokusuna yönelik travmalar veya sürekli mesleğe bağlı olarak tekrar eden yüklenmeler hastalığın gelişimine katkıda bulunabilir.

Hormonal değişiklikler ve ilaç kullanımı​

Hormonal değişiklikler, bazı ilaçların kullanımı ve yaşam tarzı gibi diğer faktörler de hastalığın oluşmasına neden olabilir.

Dupuytren kontraktürü, avuç içinin bağ dokusunda kalınlaşma, sertleşme, avuç içerisinde nodül görülmesi, parmaklarda eğilme gibi belirtilerle kendini gösterir. Belirtileri yavaş şekilde ortaya çıkarak zaman içerisinde ilerleyebilir.

Dupuytren kontraktürünün belirtileri şöyle sıralanabilir:

• Avuç içerisinde görülen ağrısız, sert nodüller
• Zaman içerisinde bağ dokunun kalınlaşması ve sertleşmesi
• Etkilenen parmağın avuç içinde görülen kalın kordonlar
• Parmaklarda eğrilme ve bükülme
• Parmakların tam olarak açılmaması
• Ellerde hareket kısıtlılığı
• Ağrı ve rahatsızlık hissi
• Serçe ve yüzük parmaklarının daha çok etkilenmesi
• Gündelik yaşamda yazarken, el sıkışırken, bir şey tutarken zorlu çekme

Dupuytren kontraktürü az görülen semptomları da şu şekilde sıralanabilir:

• İltihaplanma
• Parmaklarda şişme
• Ağrı veya yanma
• Kaşıntı

Dupuytren kontraktürü belirtileri genellikle yavaş gelişerek ve başlangıçta hafif olarak kendini gösterebilir. Zamanla parmakların bükülmesi ve hareket kısıtlılığı gibi durumlar daha da belirginleşerek kişinin yaşam kalitesinin düşmesin neden olur.

Dupuytren kontraktürü, elde avuç içlerindeki dokunun kalınlaşması ve parmakların sertleşerek bükülmesine neden olan kronik olarak görülen bir doku hastalığıdır. Bu rahatsızlık sonucunda kişinin parmaklarını açması zorlaşır ve zaman içerisinde fonksiyon kaybına neden olabilir.

Avuç içerisinde yumru şeklinde oluşan nodüller, özellikle serçe ve yüzük parmaklarında eğrilme, parmakları düz haline getirmede güçlük çekme dupuytren kontraktürü belirtileri arasında yer alır. En yaygın görülen risk faktörü ise genetik yatkınlıktır. Dupuytren kontraktürüne sebep olan büyümeler iyi huyludur, kanser olarak kabul edilmemektedir.

Dumping sendromu için yeni ilaçlar geliştirilmekte ve klinik deneylerde test edilmektedir. Bu, oktreotide benzer şekilde çalışan ancak aynı yan etkilere sahip olmayan yeni bir ilaç araştırmaları sürmektedir. İlk sonuçlar umut vericidir, ancak daha fazla denemeye ihtiyaç vardır.

Dumping sendromu, uzman doktor gözetiminde tedavi edilecek bir sorundur.

Bu sorunu çözmek için doktora sormanız gereken sorular şu şekilde olabilir:

• Dumping sendromu tanısını doğrulamak için herhangi bir teste ihtiyacım var mı?
• Ne tür yiyecekler yemem/kaçınmam gerektiğini tartışmak için bir diyetisyenle görüşebilir miyim?
• Diyet değişikliği semptomlarıma yardımcı olmazsa, hangi ilacı önerirsiniz.

Birçok insanlarda beslenme değişiklikleri sonrası bu sorun çözülür. Ancak ilaç tedavisi görenlerde bazı yan etkiler oluşabilir.

Bu yan etkiler şöyle sıralanabilir:

• Düşük kan şekeri
• Safra kesesi taşları
• Yağlı, kötü kokulu dışkı
• Enjeksiyon bölgesinde ağrı

Dumping sendromu mide ile ilgili ameliyatların komplikasyonlarındandır. Bu sendromla birlikte besin emilimiyle ilgili sorunlar, Vitamin B12, folik asit veya demir eksikliği nedeniyle anemi, kalsiyum emilimiyle ilgili problemlerin neden olduğu osteoporoz ortaya çıkabilir.

Dumping sendromunda belirtiler arasında hipoglisemi vardır. Bu sendromu yaşayan kişilerde pilorik sfinkterin fonksiyonu bozulabilir ve bu nedenle bu besinler hızla ince bağırsağa geçer. Bağırsak damarlarında genişleme olur.

Besinler bağırsakta emilince insülin salınımı artar ve hiperglisemi oluşur. İnsülin artışı yükselince hipoglisemi meydana gelir. Kan şekeri yemek sonrasında hızla artar ve hızla düşer. Bu nedenle bu hastalara diyabette verilene benzer beslenme programı önerilir.

Midenin yapısını değiştiren cerrahi operasyonlar dumping sendromunu riskini artırabilir. Çoğunlukla obezite ameliyatları sorumlu tutulur. Ancak mide kanseri, yemek borusu kanseri için yapılan ameliyatlarda da dumping sendromu riski vardır.

Bu cerrahiler şöyle sıralanabilir:

- Midenin bir kısmının ya da tamamının çıkarıldığı cerrahiler

- Morbid obezite tedavisi için yapılan cerrahiler, özellikle gastrik bypass ameliyatı

- Özefagus cerrahileri

Dumping sendromunun belirtilerini hafifletmek için bazı beslenme prosedürlerini uygulamak gerekir.

• Yiyecekler iyi çiğnenmeli
• Yemekten yarım saat sonra uzanılmalı
• Beyaz ekmek, pirinç, makarnadan uzak durulmalı
• Sütten uzak durulmalı
• Günde 8 bardak su içilmeli ama sular öğünlerde değil öğün aralarında tüketilmeli

Dumping sendromunda günde üç büyük öğün yerine beş- altı küçük öğün yemek gerekir. Yemeklerden 30-60 dakika önce hiçbir şey içilmemelidir.

Sıvıların çoğu öğün aralarında alınmalıdır. Daha fazla protein içeren kırmızı et, beyaz et, fıstık ezmesi, kompleks karbonhidratlar, balık ile lif oranı yüksek yulaf ezmesi ve taze sebzeler tüketilebilir.

Yüksek lif içeren besinler, protein, yumurta, balık, beyaz et, yulaf, brokoli, ıspanak tüketilmelidir. Proteinler ve yağlar meyve-sebzeler ile kombin edilerek tüketilmelidir. Basit karbonhidrattan kaçınılmalıdır.

Dumping sendromunda kişiler az ve sık besin tüketmelidir. Hazır gıdalardan, sofra şekerinden, gazlı içeceklerden, basit karbonhidratlardan kaçınmak gerekir. Dumping sendromu tedbir alındığında yaşamı tehdit etmez. Lif oranı yüksek besinler tercih edilmelidir.

Ağır ve yorucu olmayan egzersizler dumping sendromunda yapılabilir. Rahatsızlık hissedilirse egzersize ara verilebilir.