Peygamber sünneti / hipospadiyas ve bazı Peyronie olgularında tedavi mutlak cerrahidir. Bunun dışında genellikle 30 dereceden fazla ve penis eğriliği cinsel birleşmede sorun yaratacak düzeyde olanlara cerrahi tedavi önerilmektedir.

Ancak, unutulmamalıdır ki, penis eğrilikleri kişiyi psikolojik olarak rahatsız edebilmektedir. Dolayısı ile her hastanın detaylı olarak değerlendirilmesi ve tedaviden beklentisi iyice anlaşılması; hasta ile uygun tedavi yöntemleri, sonuçları ve komplikasyonları tartışılarak karar verilmesi gereklidir.

Peygamber sünnetli doğan çocuklarda idrar deliğinin testislere yakınlığı meninin boşaltılmasını zorlaştıracağı için çocuk sahibi olma ihtimalini zorlaştırabilmektedir. Ancak, delik penisin uç kısmına yakın, eğrilik cinsel işlev bozukluğuna ve meni boşalmasına engel teşkil etmiyor ise bu hastalarda çocuk sahibi olma açısından engel yoktur.

Diğer taraftan nadiren de olsa, bazı hastalarda, beraberinde inmemiş testis gibi ek sorunlar da izlenebilir. Bu olguların ayrı olarak değerlendirilmesi gereklidir.

Penis eğriliği Peyronie hastalığında kişi ereksiyon halini sağlayabiliyor ve cinsel ilişkiye girebiliyor ise çocuk sahibi olmasında engel bir durum söz konusu değildir.

Doğuştan penis eğriliği olan hastalarda ise penis eğriliği cinsel ilişki sırasında zorluk yaratacak boyutta ise çocuk sahibi olma konusunda sıkıntı yaşanabilir.

Diyabet hastalarında Peyronie rahatsızlığının daha sık yaşandığın bilinmektedir. Ayrıca, bir takım kolajen veya bağ doku hastalığı olan kişilerde de penis eğriliği Peyronie hastalığı daha fazla görülmektedir. Prostat ameliyatı olan hastalarda da az da olsa ilerleyen dönemde Peyronie hastalığı yaşanabilmektedir.

Hipospadias yani peygamber sünneti rahatsızlığının tedavisi kesinlikle cerrahidir. Penis yeterli uzunluğa eriştikten sonra erişkin döneme ulaşmadan çocukken cerrahi tedaviyi gerçekleştirmek önemlidir. Cerrahi girişimle idrar deliği penisin ucuna taşınırken eğrilik varsa düzeltilmelidir.

İleri yaşlarda penis eğriliğine en sık neden olan Peyronie hastalığını tedavisi ise akut ve kronik döneme göre farklılık göstermektedir.

Akut dönem Peyronie hastalığının tedavisi: Akut döneminde henüz penis eğriliğine neden olan plak oluşumu tam olarak başlamadığı için ilaç tedavisi uygulanmaktadır. Plak oluşumunu engelleyen ilaçların yanı sıra son yıllarda şok terapi, kolajen sentez inhibitörü adı verilen bir takım maddelerin enjeksiyonu gibi yöntemler de kullanılabilmektedir.

Eğer bu dönemde erken tanı konulur ve etkin tedavi yapılırsa penis eğriliği kendini sınırlar hatta geri çevrilebilir. Bu nedenle akut dönemde tanıyı koymak son derece önemlidir. Ağrıyla birlikte özellikle penis üzerinde bir sertlik bir düzensizlik ele geliyorsa mutlaka doktor değerlendirmesi yapılması gerekmektedir.

Kronik dönek Peyronie hastalığının tedavisi: Kronik döneme geldikten sonra yani ağrılı dönemin bitip şekil bozukluğunun başladığı dönemde ise ilaç tedavilerinin çok fazla etkililiği olmamaktadır. Yine de bu dönemde lezyon içine madde enjeksiyonu veya şok tedavilerin denenebilir. Ancak, kronik dönemde esas olarak düzeltici cerrahi tedaviler uygulanmaktadır.

Cerrahi tedavi kararı vermede de şekil bozukluğu ile birlikte spontan ereksiyonun olup olmadığı da değerlendirilmektedir. Ereksiyon yani sertleşme sorunu olan hastalarda şekil bozukluğunu gideren cerrahi tedavinin yanında halk arasında mutluluk çubuğu olarak bilinen penil protez uygulaması da gerekmektedir.

Penis eğriliği teşhisi uzman doktorun yaptığı muayene ile konulabilmektedir.

Penis eğrilikleri doğuştan olabileceği gibi ilerleyen dönemde yaşanan bir takım hastalıklar, cerrahi gelişmeler ya da travmalara bağlı bağlı olarak ortaya çıkabilmektedir.

• Doğuştan penis eğriliği: Penisin anatomik yapısında ereksiyonu sağlayan kan damarı içeren iki adet süngerimsi doku ile içinde idrar yolunun bulunduğu bir adet süngerimsi doku bulunmaktadır. Anne karnında bu süngerimsi yapıların birinde gelişme geriliği olabilmektedir. Bu durum ereksiyon esnasında gelişimin az olduğu tarafa doğru penisin eğrilmesine neden olmaktadır.

Ayrıca halk arasında peygamber sünneti olarak bilinen “hipospadias” hastalığı yani idrar deliğinin olması gereken yerden daha aşağıda bulunması da doğum sonrası penis eğriliğine neden olabilmektedir. Bu hastalarda genelde idrar yolunun içinde yer aldığı süngerimsi doku gelişimi daha az olmakta ve ereksiyon esnasında penis aşağıya doğru eğrilmektedir.

• Sonradan gelişen penis eğriliği: Penis şekil bozuklukları ileri yaşlarda en sık “Peyronie” hastalığından kaynaklanmaktadır. Peyronie hastalığı penisin sertleşmeyi sağlayan kan damarı içeren süngerimsi doku ile bu dokuyu çevreleyen ve ereksiyon esnasında sertleşmeyi sağlayan dış kılıf arasında kireçlenmeyle ilerleyen bir rahatsızlıktır. Genellikle 50 yaşından sonra ortaya çıkan Peyronie hastalığında önce ağrı daha sonra zamanla şekil bozukluğu yaşanmaktadır.

Bunun dışında penise yönelik cerrahi girişimler sonucunda da peniste şekil bozukluğu ve eğrilik oluşabilmektedir.

Hipospadias yani peygamber sünneti ya da doğuştan penis eğriliği olan hastalarda ağrı veya buna benzer bir yakınma yaşanmamaktadır. Ancak, Peygamber sünneti olan hastalarda idrar deliğinin penis alt tarafında olmasına bağlı olarak idrarın normal yerinden değil, bu bölgeden gelmesi ve idrar deliğinin durumuna bağlı olarak zorlu idrar yapma, sık idrara çıkma, artık idrar; eşlik eden enfeksiyonlara bağlı olarak idrar yaparken yanma gibi idrar yakınmaları olabilir. Penis eğriliği genellikle doğumla birlikte ve doğum sonrası izlenmektedir.

Doğuştan penis eğriliği olan hastalarda ise penis eğriliği genelde ergenlikle birlikte ereksiyon oluşmaya başladığında fark edilebilmektedir. Çocukluk çağında ise dikkatli bir muayene esnasında bu durumu fark edebilir.

İleri yaşlarda ortaya çıkan Peyronie hastalığında ise ilk belirti peniste ağrıdır. Peyronie hastalığı “Akut” ve “Kronik” olmak üzere iki dönemde ortaya çıkar. Plak oluşumu başladığı ve özellikle ereksiyon sırasında ağrının eşlik ettiği dönem “Akut” dönemdir.

On iki 18 ay süren bu dönemin ardından şekil bozukluğunun ortaya çıktığı kronik döneme geçilmektedir. Gerek akut gerekse kronik dönemde penis üzerinde sert plaklar ele gelmektedir. Kronik dönemde plağın yerleşimi ve yaygınlığına göre hastada ereksiyon kaybı da eşlik edebilir.

Ereksiyon olduğu anda penisin 90 derecelik bir açı yapacak düz bir şekilde bulunması gerekmektedir. Bunun dışında penisin sağa sola yukarı ya da aşağı doğru dik açı dışındaki her türlü deformasyonu penis eğriliği olarak tanımlanı

Birçok hastalıkta olduğu gibi genetik faktörden pemfigus hastalığı için de söz edilebilir ancak hastalığa genetik neden olmaz.

Pemfigus, uzun süre fark edilmeyip tedavi edilmezse meydana gelen kabarcıklar ve lezyonlar ölümcül sonuçlar doğurabilir.

Pemfigus her yaş ve cinsiyetten insanları etkileyebilen bir hastalıktır ancak daha çok orta yaş ve yaşlı bireylerde görülür.

Pemfigus genellikle kronik olarak görülen bir hastalıktır kişiyi uzun süre rahatsız eder. Tedavi edildiği takdirde hasta sağlığına rahatlıkla kavuşabilir.

Pemfigus, ciltte ve mukus zarlarında meydana gelen nadir bir otoimmün hastalıktır ancak kanser değildir.

Pemfigus tedavisinde kullanılan başlıca ilaçlar kortikosteroidlerdir. Bu ilaç sayesinde pemfigus hastalığının tedavisindeki başarı yüzdesi oldukça artmıştır. Kortikostreoidler kullanarak ciltteki enfeksiyon ve yaraların iyileşmesi mümkündür.

Pemfigus tedavisi için öncelikle enfeksiyonları önlemek ciltte meydana gelen yaraların önlenmesi amaçlanır. Ayrıca belirtilere neden olan ilaçların kullanımına ara verilir ve yaralar için özel bir bakım uygulanabilir.

Fiziki muayeneyle birlikte belirtilerin incelenmesinin ardından doktor tarafından pemfigus teşhisi koyulabilir. Pemfigus hastalığının tanısı için ek olarak deri ve mukoza biyopsileri ve kan testine de başvurulabilir.

Pemfigus, cilt ve mukus zarları, ağız içi, burun, boğaz, göz, koltukaltı ve genital bölgelerde meydana gelen bül adı verilen içi sıvı dolu kabarcık belirtisiyle ortaya çıkar.

Bu kabarcıklar kırılgandır ve patlama eğilimi göstererek kabuklu ve ağrılı yaralara yol açar. Ayrıca pemfigus hastalığı yüksek ateş ve halsizlik belirtisi de gösterebilir.

Pemfigus belirtileri genel olarak şunları içerir:

• Ciltte içi sıvı dolu kabarcıklar
• Kabarcıkların patlamasıyla oluşan kabuklu ve ağrılı yaralar
• Ciltte meydana gelen kabuklu döküntüler
• Deride pembemsi kızarıklıklar
• Bazı yaralarda kanamalar
• Ciltte kaşıntı
• Ateş
• Halsizlik

İçi sıvı dolu kabarcıkların nerede meydana geldiğine veya boyutuna göre bazı pemfigus çeşitleri söz konusudur. En yaygın pemfigus çeşidi ise pemfigus vulgaris’tir.

Pemfigus çeşitleri şu şekildedir:

Pemfigus vulgaris​

Pemfigus vulgaris, bağışıklık sisteminin cilde saldırdığı, ağızda ve ciltte kabarcıklara neden olan pemfigus hastalığının en yaygın formudur. Pemfigus vulgariste ağızda başlayan daha sonra cilt ve genital mukoza zarlarında görülen kabarcıklar meydana gelir. Kabarcıklar genelde ağrıyla karakterizedir ancak kaşıntı ortaya çıkarmaz. Ağız veya boğazdaki kabarcıklar yutmayı zorlaştırıcı bir hal alabilir.

Pemfigus foliaceus​

Pemfigus’un bir diğer türü olan pemfigus foliaceus, göğüs, sırt ve omuzlarda kabarcıklara neden olur. Kabarcıklar ağrıdan ziyade daha çok kaşıntı meydana getirir.

Pemfigus vegetans​

Pemfigus vegetans, pemfigus vulgaris’le benzerlik gösterir ancak daha kalın lezyonlarla ortaya çıkar. Bu lezyonlar genellikle kasık ve koltuk altı gibi deri kıvrımlarının bulunduğu bölgelerde oluşur.

Pemfigus eritematozus (Senear-Usher sendromu)​

Pemfigus eritematozus, sırtın üst kısmında, göğüste, yanaklarda ve kafa derisinde kabarcıkların oluşmasına neden olan lupusla örtüşür. İçi sıvı dolu kabarcıklar oluştuğunda genellikle kırmızı ve pullu ortaya çıkar.

Paraneoplastik pemfigus​

Kanser tanısı alan kişilerde görülen en nadir pemfigus türüdür. Ağızda şiddetli kabarcıklar oluşur.

Pemfigus hastalığı, bağışıklık sisteminin kendi derisini yabancı olarak algılaması sonucu bül olarak adlandırılan içi sıvı dolu kabarcıklar ortaya çıkarması sonucunda meydana gelir. İçi sıvı dolu kabarcıklar derinin dış kısmı olan epidermis’te ve mukus zarlarında ortaya çıkar.

Bağışıklık sistemi vücuttaki mikroplara saldırmak yerine yanlışlıkla deriyi yabancı olarak algılayıp cilde saldırır. Yaşanan bu durum da cilde zarar verir ve içi sıvı dolu kabarcıkların ortaya çıkmasına yol açar.

Pemfigus, başta deri ve mukoza olmak üzere ağız içi, burun ve boğazda da ortaya çıkıp şişlik ve bül adı verilen içi sıvı dolu kabarcıklarla karakterize olan, hücresel yıkımlara yol açan ve potansiyel olarak yaşamı tehdit eden nadir bir otoimmün hastalıktır.

Derinin dış kısmı olarak bilinen epidermisi kolaylıkla etkileyebilen pemfigus hastalığı, kolayca yırtılabilen lezyonlara ve kabarcıklara neden olur.

Hemen her yaş ve cinsiyette görülebilme riski bulunan pemfigus, genellikle orta yaşlı ve yaşlı kişilerde daha yaygın görülür. Kronik bir şekilde uzun süre görülebilen bir hastalık olan pemfigusun bazı türleri tedavi edilmezse hayati bir tablo ortaya çıkabilir ancak hastalık çoğunlukla ilaç tedavisiyle kontrol altına alınır.

Pelvik inflamatuar hastalıkların tanı ve tedavisi için Kadın Hastalıkları ve Doğum bölümü doktorlarından randevu alabilirsiniz.

Pelvik inflamatuar hastalığın tedavi edilmediği durumlarda dış gebelik, kısırlık ve kronik pelvik ağrı gibi problemler ortaya çıkabilir. Bunların oluşumunu engellemek için erken teşhis ve tedavi kritiktir.

Pelvik veya alt karında ortaya çıkan ağrı, kötü kokulu vajinal akıntı ve idrar sırasında ağrı ile kendini gösteren pelvik inflamatuar hastalıkta cinsel ilişki sırasında da ağrı görülebilir. Enfeksiyona bağlı olarak yüksek ateş de belirtiler arasındadır.

Pelvik inflamatuar hastalığıa sebep olan cinsel yolla bulaşan hastalıkların önlemek için cinsel ilişki sırasında korunmak çok önemlidir. Bununla birlikte doğum kontrol haplarının kullanılması ile doktor kontrolü ve cinsel yolla bulaşan hastalıkların riski için test yaptırmak da pelvik inflamatuar hastalığın önlenmesi adına alınabilecek tedbirlerdir.

Pelvik inflamatuar hastalığın en geçerli tedavisi ağızdan alınan antibiyotiklerdir. Doktorun reçete edeceği bu antibiyotikler sayesinde enfeksiyon iyileşmesi amaçlanır. Antibiyotik tedavisi alırken aynı zamanda hastalık iyileşene kadar cinsel ilişkiden kaçınmak da önemlidir.

İlaç tedavisinin dışında pelvik inflamatuar hastalık için nadiren ameliyat gerekebilir. Ameliyat, pelvik bölgede ortaya çıkan apsenin patlaması veya antibiyotik tedavisine yanıt alınmadığı durumlarda denenebilir. Ancak öncelikli tedavi antibiyotik kullanımıdır.

Pelvik inflamatuar hastalığın teşhis sürecinde öncelikle doktor fiziksel bir muayene yapar. Bu muayene sırasında hastaya nasıl belirtiler yaşadığı sorulur. Daha sonra pelvik bölgede bir hassasiyet veya apse durumu olup olmadığı incelenir.

Sürecin akabinde vajinal akıntıdaki bakterilerin belirlenmesi için vajinal kültür testi istenir. Gerek duyulursa farklı tahlil ve testler de istenebilir.

Pelvik inflamatuar hastalığın teşhisinde faydalanılan yöntemler şu şekildedir:

• Kan testleri
• Vajinal kültür
• Ultrason
• Endometriyal biyopsi
• Laparoskopi

Tam tanı için hangi yöntemin uygun olacağına doktor tarafından karar verilir. Hastalığın kesin teşhisi konulursa bu kez tedavi aşamasına geçilir.