Paget hastalığı hiçbir belirti göstermeden ilerleyebilmektedir. Hastalık genellikle yaşanan bir ağrının kesin kaynağını bulabilmek ya da farklı bir rahatsızlığın teşhisi için yapılan tetkiklerde tesadüfen belirlenmektedir.

Kemiğin paget hastalığı tek kemiği tutabildiği gibi vücutta birden fazla kemikte aynı anda tutulum gösterebilmektedir.

Paget hastalığının belirtileri genel olarak şu şekilde sıralanabilir;

• En sık belirtisi genellikle akşam ve istirahat anlarında ağrıdır. Mikro düzeyde yaşanan küçük kırıklar, eklem bütünlüğünün bozulduğu durumlar ve hastalığa bağlı olarak kemiklerin kalınlaşması komşu sinirlere baskı yaptığından ağrıya yol açar.
• Kemik bütünlüğünün bozulması zamanla kemiklerde şekil bozukluğuna yol açar, özellikle bacak eğriliği olarak bilinen O bacak görünümü oluşur.
• Paget hastalığı birkaç kemikte aktif olduğunda kandaki kalsiyum seviyeleri artabileceğinden zayıflık, iştah kaybı, karın ağrısı ve kabızlık görülebilir.
• Paget hastalığı tutulum gösterdiği kemiğe göre de farklı belirtiler verebilir. Örneğin: Leğen kemiğinde tutulum gösterdiğinde kalça ağrısı, kafatasında tutulum gösterdiğinde işitme kaybı, kulak çınlaması, baş ağrısı gibi belirtiler oluşabilirken, omurgada yaşanan paget hastalığında sinir köklerinde yaşanan sıkışmaya bağlı olarak kol ve bacaklarda ağrı, karıncalanma ve uyuşma olabilmektedir.
• Paget sarkomu adı verilen bir tür kemik kanserine kadar varabilir. Çok nadir olarak görülen bu durumda belirtiler etkilenen bölgede şiddetli bir ağrı yaşanır.

Kemiğin paget hastalığının nedeni tam olarak bilinmemekle birlikte genetik faktörlerin de etkisi olduğu gözlemlenmiştir.

• İngiltere, İskoçya, Orta Avrupa gibi beyaz Avrupa ırklarında daha fazla görülmesinden ötürü nedenlerinde genetik yatkınlıktan söz edilebilir
• Paget hastalığı erkeklerde kadınlara oranla daha fazla görülmektedir.
• Hastaların %10-30 kadarında aile öyküsü mevcuttur.
• Paget hastalığının nedenleri arasında enfeksiyonlar da yer almaktadır.
• Paramiksovirus denilen bir grup virüsü geçirenlerde paget hastalığının daha sık görüldüğü ileri sürülmekle birlikte bu konuda kesin veriler bulunmamaktadır.
• Paget hastalığında yaş da önemli bir risk faktörüdür. Paget hastalığı genellikle 50’li yaşlardan sonra görülmektedir.

Paget hastalığı ya da Osteitis Deformans, vücutta kemik yapımının yoğun olarak arttığı, kemiklerin kabararak, kalınlaşmasına neden olan iyi huylu ve kronik bir kemik rahatsızlığıdır.

Bu hastalıkta, kemiğin yapımı ve yıkımıyla ilgili denge çeşitli nedenlerle bozulabilmekte olup, ekstra kemik oluşmaz ve var olan kemik kalınlaşır. Kalınlaşma ve kabarıklık radyolojik görüntülerle de belirgin olarak görülebilmekte olup, çoğunlukla rastlantısal olarak belirlenir.

Kemik erimesinde kemikteki yıkım lehine döngü bozulurken, paget hastalığında kemik yapımı lehine bozulma olmaktadır.

Özofajite iyi gelmesi adına asit reflüyü tetikleyen, hazımsızlığa neden olan ve alerjik reaksiyon oluşumuna yol açan besinlerden uzak durmalısınız.. Akşamları yemeği kısıtlamak, sigara ve alkolden uzak durmak da özofajite iyi gelir ve olumsuz etkilerini azaltır.

Özofajit, tedavi edilmediği takdirde iltihabın ilerlemesine bağlı olarak yemek borusu kanserine (özofagus) dönüşebilir ancak her özofajit vakasının kansere dönüşme ihtimali bulunmaz.

Özofajit gerek tıbbi tedavi gerekse yaşam tarzı değişimlerini içeren adımları uygulayarak iyileşmesi mümkün olan bir durumdur.

Özofajit, besinlerin mideye aktarımını sağlayan yemek borusunun iltihaplanmasıdır.

Özofajit tedavisi, tıbbi olarak tedavi edilmesi gerekiyorsa asit engelleyici, antiinflamatuar, antiviral ilaçlarla birlikte antibiyotik reçete edilir. Özofajit tedavisinin türüne göre reçete edilecek ilaçlar doktor kontrolünde değişkenlik gösterebilir. Eğer cerrahi müdahale gerekiyorsa mide ve yemek borusunu ayıran valfi güçlendirme ameliyatına da ihtiyaç duyulabilir.

Tıbbi tedaviye ihtiyaç duyulmadığı senaryolarda kişi yaşam tarzını değiştirerek özofajit şikayetlerinden kurtulabilir. Bunların başında da sağlıklı beslenme gelir.

Asit hazımsızlığını, reflüyü veya alerjik reaksiyonu tetikleyen yiyecek ve içeceklerden kaçınmak özofajit tedavisinde fayda sağlar. Yatmadan en az önce 3-4 saat önce yemeği kesmekle birlikte sigara ve alkolü bırakmak da yaşam tarzı değişikliklerinin içine dahil olur ve bu adımlar özofajit şikayetlerinden kurtulmanızı sağlar.

Yemek borusu iltihaplanması anlamına gelen özofajit, kişinin belirtileri incelenerek tanısı koyulabilir bir sorundur. Belirtilere rağmen teşhis konamıyorsa, doktor tarafından yemek borusuna bakılmak üzere üst endoskopi işlemi yapılır. Ayrıca yemek borusundaki asit içeriğinin tespit edilmesi için PH metre cihazına başvurulabilir.

Kişinin yutma güçlüğü yaşaması, besinleri yutarken boğazda ağrı hissedilmesi ve göğüs ağrısı, yaygın görülen karakterize özofajit belirtileri arasındadır.

Bunlarla birlikte besinlerin yemek borusunda sıkışması, hazımsızlık, mide bulantısı-kusma ve ağız yaraları da zaman zaman rastlanılan özofajit belirtilerindendir.

Özofajit durumunda görülen belirtiler şöyledir:

• Özofajitin yaygın belirtisi yutma güçlüğüdür
• Besinleri yutarken boğaz ağrısı hissedilir
• Göğüste ağrılı bir şekilde yanma görülür
• Besinler yemek borusunda sıkışabilir
• Özofajitte hazımsızlık yaşanır
• Kişiler mide bulantısı ve kusmadan şikayet eder
• Zaman zaman ağız yaraları da ortaya çıkabilir
• Kanlı kusma veya dışkıda koyulaşmaya da rastlanır

Özofajit, kendi içinde görülme sıklığı ve şiddetine bağlı olarak türlere ayrılır. Özofajitin en yaygın görülen türü reflü özofajittir.

Özofajit türleri şunlardır:

• Reflü özofajit
• İlaca bağlı özofajit
• Bulaşıcı özofajit
• Eozinofilik özofajit
• Otoimmün özofajit
• Radyasyon özofajiti

Reflü özofajit: En yaygın özofajit türü olan reflü özofajit, asitler ve sindirim ajanlarının mideden kaçması ve özofagusa (yemek borusu) geri akması sonucu mukoza astarını tahriş etmesi ve aşındırmasıyla ortaya çıkar.

İlaca bağlı özofajit: Sık kullanılan ilaçların yemek borunuzun mukoza zarını aşındırması sonucu ortaya çıkan özofajit türüne ilaca bağlı özofajit adı verilir. Bu ilaçlar steroid olmayan inflamatuar ilaçlar, parasetamoller ve bazı antibiyotiklerdir.

Bulaşıcı özofajit: Bağışıklık sistemini zayıflatarak yemek borusunu enfeksiyonlarına karşı duyarlı hale getiren özofajit türü bulaşıcı özofajittir. Bunların başında mantar enfeksiyonları gelirken viral enfeksiyonlar da bulaşıcı özofajite yol açabilir.

Eozinofilik özofajit: Bağışıklık sistemi, enfeksiyon veya alerji tehdidine karşı harekete geçer ve bu durum karşısında çok fazla beyaz kan hücresi (eozinofiller) üreterek eozinofilik özofajite sebep olur. Bu durum, beyaz kan hücrelerinin yemek borusunda birikmesine ve algılanan tehdit geçtikten sonra bile kronik iltihaplanma oluşmasına sebebiyet verebilir.

Otoimmün özofajit: Konak hastalığı, inflamatuar bağırsak hastalığı ve behçet hastalığı gibi bazı otoimmün hastalıklar da özofajite yol açabilir.

Radyasyon özofajiti: Alınan radyasyon tedavisi, yemek borusundaki mukozanın iltihabı anlamına gelen radyasyon mukozitine neden olabilir. Bu durum genellikle geçici bir reaksiyon olarak değerlendirilir ancak nadiren de olsa bazı kişilerde radyasyon nedeniyle kronik özofajit gelişir.

Yemek borusu iltihaplanması olan özofajitin temel nedeni gastroözofageal reflü hastalığıdır. Reflü dışında özofajite neden olan durumlar arasında yemek borusuna kaçan mide asitleri, enfeksiyonlar, alerjenler, ağızdan alınan bazı ilaçlar, sigara-alkol ve zaman zaman da stres yer alır.

Özofajit nedenlerini şu şekilde sıralamak mümkündür:

• Gastroözofageal reflü
• Yemek borusuna kaçan mide asitleri
• Enfeksiyonlar
• Alerjenler
• Sigara-alkol tüketimi
• Aşırı yağlı besinler
• Kafein
• Otoimmün hastalıklar
• Stres
• Yaşlılık
• Genetik
• Radyasyon
• Hamilelik
• Obezite
• Bağışıklık sisteminin zayıflaması

Özofajit, yiyecekleri boğazdan mideye taşımakla görevli, farenks ile mideyi birbirine bağlayan bir tüp olan yemek borusunun iç zarının ltihaplanmasıdır. Özofajit sıklıkla mide sıvısının yemek borusuna geri akmasından kaynaklanır.

Yemek borusu, yiyecekleri ağızdan mideye ileten kaslı bir tüptür. Bu göreviyle besinleri sorunsuz bir şekilde mideye aktaran yemek borusu, asit reflü, yemek borusuna kaçan mide asitleri ve enfeksiyon gibi faktörler sonucu tahriş olup iltihaplandığı zaman bu görevini tam olarak yerine getirememekle birlikte birtakım belirtiler ortaya çıkarır ve kişinin yaşam kalitesini olumsuz etkiler.

Yutma güçlüğü, besinleri yutarken ağrı hissedilmesi ve göğüs ağrısı gibi karakterize belirtilerle ortaya çıkan özofajit, göğüste veya boğazda yanma hissinin yanı sıra mide bulantısı ve kusma gibi semptomlar da gösterebilir.

Özofajit tedavisi altta yatan nedene ve yemek borusunu kaplayan dokunun ne kadar hasar gördüğüne bağlı olarak şekillenir. Özofajit tedavi edilmezse bu zar-doku zarar görebilir ve besinleri ağızdan mideye taşıma görevine müdahale edebilir. Özofajit ayrıca yemek borusunun yara izi veya daralması, istenmeyen kilo kaybı ve dehidrasyon gibi komplikasyonlara da yol açabilir.

Olası komplikasyonların yaşanmaması adına uygulanabilecek özofajit tedavisi yöntemlerinin başında kişinin yaşam tarzında yapacağı değişiklerle beraber reçeteli ilaçlar gelir. Gerektiğinde de cerrahi müdahaleye ihtiyaç duyulabilir.

Öpücük hastalığını geçiren bir kişi hastalığa karşı bağışıklık kazanacağı için genellikle yaşamı boyunca bir daha hastalığa yakalanmaz. Ancak vücutta aktif olmayan bir form kalırsa nadir de olsa semptomlar görülebilir.

Öpücük hastalığına neden olan Epstein-Barr virüsünün lösemiye yol açabileceği değerlendirilse de bu konuyla ilgili daha fazla bilimsel çalışmaya ihtiyaç vardır

Toplumda bu virüs hastalığı geçirip iyileşen bireylerin solunum yolunda bulunmaktadır. Dolayısıyla sağlam ancak virüsü damlacık yoluyla taşıyan kişiler öpücük hastalığını bulaştırmaktadır.

Öpücük hastalığında bütün tablonun iyileşmesi genellikle 1 ayı bulabilmektedir.

Bulaşıcı bir hastalık olan öpücük hastalığı yakın temas ve damlacık yoluyla bulaşmaktadır. Öpüşme sırasındaki tükürük en bilinen bulaş yoludur ve bu nedenle ismi öpücük hastalığıdır.

Öpücük hastalığı, vücuttaki tüm sistemleri tutabildiği için, yakın takip edilmesi gereken bir viral hastalıktır. Eğer dalak yırtılması zamanında fark edilmez ve karın içine kanarsa hayati tehlike barındırmaktadır.

Ya da solunum yolunu tamamen tıkaması da risklidir. Bunların dışında vücut direnci baskılanmış hastalarda daha ağır seyretmektedir. Komplikasyonları da daha sık görülmektedir.

Öpücük hastalığına neden olan virüse özel bir antiviral tedavi yoktur. Hastaların mutlaka istirahat etmesi çok önemlidir. Çünkü dalak yırtılması özellikle hastalığın 2-4’üncü haftalarında görülebilmektedir.

Bunlar genç hastalar olduklarından dans, spor gibi dalak yırtılmasına zemin hazırlayabilecek aktivitelerden en az 4 hafta uzak kalması gerekmektedir.

Yine ıkınmayı artırmaması için kabız kalmamaları önemlidir. Ateş düşürücü, boğaz gargarası gibi semptomatik tedavi önerilmektedir. Aspirin kullanılmamalıdır. Hastaların kontrolü ve takibi önemlidir.

Yine bu hastalarda çok büyüyen bademcikler boğazı kapatıp nefes almayı engelleyebilmektedir. Böyle bir durumda derhal hekime başvurması önerilmelidir. Bu hastaların haftalık yakın takibi önemlidir. Öpücük hastalığından korunmak için ise herhangi bir aşı bulunmamaktadır.

Öpücük hastalığı için özellikle kan sayımı ve yayması ayırt edicidir. Çünkü atipik lenfosit adı verilen, enfekte olmuş B hücrelerine reaksiyon olarak gelişen T lenfositlerin %10dan fazla olması durumu hastaların büyük çoğunluğunda görülmektedir. Bunun dışında hastaların %80-90’ında karaciğer fonksiyon testlerinde artış, (normalin 2-3 katı kadar), %5-10 unda trombosit adı verilen kan pıhtılaştırmasında görev alan hücrelerde düşüklük görülmektedir.

Tanıda yardımcı test olarak enfeksiyon sırasında gelişen hetorofil antikorların saptandığı monospot testinin pozitifliği önemlidir. Ancak monospot testi özellikle hastalığın erken dönemlerinde negatif olabilmekte ya da hepatit lenfoma gibi bazı hastalalıklarda yalancı pozitiflikler görülebilmektedir.

Virüse özgü viral kapsit antijenine karşı gelişen IgM-IgG sınıfı antikorların saptandığı testler kesin tanıda kullanılmaktadır.

Öpücük hastalığı daha çok 15-30 yaş grubu genç yetişkinlerde görülür. Çocuklarda herhangi bir solunum yolu enfeksiyonu şeklinde geçip giderken büyüklerde uzun süren yüksek ateş, boğazda ağrı, genel durum düşkünlüğü, kas eklem ağrısı, baş ağrısı gibi ağır bir klinik tablo şeklinde seyreder.

Hastalar zaman zaman düşmeyen ateş, lenf bezlerinde, dalak ve karaciğerde büyüme bulgularıyla, lenfoma şüphesiyle, hematoloji bölümüne ya da düşmeyen ateş nedeniyle acil, kulak burun boğaz gibi bölümlere birden fazla kez başvurabilmektedir.

Öpücük hastalığının yaygın belirtileri, 39-40 dereceye varabilen, 10-14 gün kadar uzun süren yüksek ateş, boğaz ağrısı, lenf bezlerinde şişlik, yutma güçlüğü, bademciklerde şişme ve üzerlerinde beyaz iltihapların oluşmasıdır. Bunlarla birlikte karında dolgunluk hissi, halsizlik ve iştahsızlık da görülebilir.

Öpücük hastalığı şu belirtilerle ortaya çıkar:

• Yüksek ateş
• Boğaz ağrısı
• Lenf bezlerinde şişlik
• Bademcik iltihabı
• Yorgunluk
• Ciltte döküntüler
• Karında dolgunluk hissi
• İştahsızlık
• Baş ağrısı
• Dalak şişmesi

Ampisilin içeren antibiyotiklerin kullanımı sonrası döküntü olması bu hastalığı düşündürebilir ancak hastalığa özgü olarak da her tür döküntü görülebilir.

Eğer dalak rüptürü adı verilen dalağın kendiliğinden yırtılması gibi bir komplikasyon gelişirse; şiddetli karın ağrısı, nabzın düşmesi, ateşin daha da yükselmesi gibi semptomlar ortaya çıkabilir.

Öpücük hastalığına (mononükleoz) neden olan virüs Epstein-Barr olarak bilinen herpes virüsüdür. Bu virüs kişiden kişiye tükürük yoluyla bulaşır.

Bunun en önemli tetikleyici ise öpüşmektir. Öpüşmekle birlikte aynı yerden yemek yemek veya aynı bardaktan içecek tüketmek de öpücük hastalığına yol açabilir.

Epstein-Barr dışında şu virüsler de öpücük hastalığına neden olabilir:

• Adenovirüs
• Sitomegalovirüs (CMV)
• Hepatit A, hepatit B ve hepatit C
• Herpes simpleks virüsü (HSV)
• HIV
• Kızamıkçık
• Toksoplazmoz

Tıbbi adı mononükleöz olan öpücük hastalığı, herpes virüsü tip 4 olarak bilinen Epstein-Barr virüsünün neden olduğu bulaşıcı bir hastalıktır.

Genellikle öpüşme sırasında tükürük yoluyla yayıldığı yayılan öpücük hastalığı, ateş, boğaz ağrısı ve lenf bezlerinde şişlik gibi belirtilere neden olur. Epstein-Barr virüsü dışında başka virüsler de hastalığı tetikleyebilir ancak yaygın nedeni bu virüstür.

Öpüşme veya aynı içeçecekleri tüketmenin sonucunda tükürük yoluyla hastalık kişiye bulaşır ve bazı bulgular göstermeye başlar. Öpücük hastalığının karakterize belirtileri arasında ateş, boğaz ağrısı, lenf bezlerinde şişme, bademcik iltihabı, yorgunluk, döküntüler, baş ağrısı ve bazen de dalak şişmesi yer alır.

Öpücük hastalığının tedavi seçenekleri arasında ise dinlenme, sıvı alımı, ağrıları ve semptomları hafifletmek için reçetesiz satılan ağrı kesici veya ateş düşürücü ilaçlar bulunur.