Suçiçeği bağışıklık sistemi düşük bireylerde sinir sistemi ile alakalı bazı problemlerin görülmesine neden olabilir. Suçiçeğinin en riskli olduğu dönemler şu şekilde sıralanabilir;

• Gebelik
• Yenidoğan bebek
• Uzun dönemde kortizon tedavisi alan bireyler,
• Bağışıklık sistemi baskılanmış olanlar,
• Prematüre doğan bebeklerde suçiçeğinin görülmesi hayati durumları tetikleyebilir.

Ülkemizde aşı takviminde çocuklarda 12. ayda tek doz olarak suçiçeği aşısı uygulanmaktadır. Suçiçeği hastalığından korunmanın en önemli yolu aşılamadır. Ülkemiz takviminde yer almamakla birlikte 4-6 yaşlarında yapılan hatırlatma doz aşısı ile bağışıklık güçlendirilebilir.

Eğer 12 yaşından büyük birine aşı yapılacaksa 1 ay ara ile yine 2 doz uygulanması gerekmektedir. Eğer çocuğunuz suçiçeği olan bir çocukla bulaşıcı olduğu bir dönemde temas ettiyse ilk 72 saat içinde aşı yaptırmak onu hastalıktan koruyabilir.

Suçiçeğinden korunma yöntemleri şöyle sıralanmaktadır:

• İlk sırada en etkili yöntem olarak aşı gelmektedir.
• Suçiçeği damlacık, temas ve hava yoluyla bulaş sağladığından sosyal mesafeye dikkat edilmelidir.
• Temastan kaçınmak için çocuklar bu süreçte kreş veya okula gönderilmemelidir.
• Kişisel ürünler ortak kullanılmamalıdır.

Suçiçeği, solunum yolu (öksürme, hapşırma veya tükürük damlacıklarını soluma) ve deri lezyonlarıyla doğrudan temas yoluyla bulaşır. Suçiçeği olan bir kişiyle temas halinde olunması bulaşması için yeterlidir.

Suçiçeğinde spesifik bir tedavi seçeneği yoktur. Burada ortaya çıkan belirtilere ilişkin bazı ilaçlı tedaviler önerilmektedir. Ateş varsa hekimin uygun gördüğü ateş düşürücü ilaç önerilir. Vücutta oluşan döküntüler için ise yine aynı şekilde uygun kremler önerilmektedir. Farklı bir enfeksiyon ile karşılaşılmadığı sürece suçiçeği döküntüleri iz bırakmaz. Bu süreçte ilaçlarla birlikte hastalığın kendiliğinden geçmesi beklenmektedir. Döküntüler kabuklanarak ve kuruyarak geçecektir.

Suçiçeği ciltte oluşan döküntüler sayesinde kolayca teşhis edilmektedir. Tüm bu belirtilere ek olarak döküntüden alınacak sürüntü ve kan testi ile suçiçeği tanısı konulabilir.

Suçiçeği, sivilce veya böcek ısırığı gibi görünen birçok küçük kırmızı şişlikle başlar ve 2-4 gün içinde yayılarak içi sıvıyla dolu ince duvarlı kabarcıklara dönüşürler. Bu kabarcıklar zamanla patlar, yaralara ve sonunda kabuklanıp kuru, kahverengi kabuklara dönüşür.

Su çiçeğinde belirtiler varicella virüsünün vücuda girmesinden yaklaşık 3 hafta içinde ortaya çıkar. Burun akıntısı, ateş, baş ağrısı, boğaz ağrısı, yorgunluk ve su çiçeği hastalığının tipik semptomu olan kaşıntılı, kırmızı ve içi sıvı dolu kabarcıklar içeren deri döküntüleri su çiçeğinin yaygın belirtileridir. Döküntüler genellikle gövdede başlayarak yüzde, kafa derisinde, koltuk altlarında, üst kollarda, bacaklarda ve hatta ağız içinde de kendini gösterebilir.

Genel olarak su çiçeği hastalığında görülen belirtiler şunlardır:

• Deride kaşıntılı, kırmızı ve içi sıvı dolu döküntü ve şişlikler
• Kabarcıkların patlaması sonrası kabuk oluşumu
• Hafif ateş
• Baş ağrısı
• Boğaz ağrısı
• Burun akıntısı
• İştahsızlık
• Yorgunluk
• Lenf bezlerinde şişme
• Karın ağrısı

Kaşıntılı, kırmızı ve içi sıvı dolu kabarcıklar içeren deri döküntüleri ​

Su içeğinin en tipik belirtisi kaşıntı yapan, renk olarak kırmızı ve içi sıvı dolu kabarcıklar içeren deri döküntüleridir. Bu döküntüler varicella virüsünün vücuda girmesi sonucunda meydana gelir. Süre olarak ise virüs vücuda girdikten yaklaşık 3 hafta içinde ortaya çıkar. Ortaya çıkan döküntüler genellikle gövdede başlayarak yüzde, kafa derisinde, koltuk altlarında, üst kollarda, bacaklarda ve hatta ağız içinde de kendini gösterebilir.

Döküntüyle birlikte papül adı verilen kabarık şişlikler​

Varicella virüsünün vücuda girmesinden yaklaşık 3 hafta içinde deri döküntüleri ortaya çıkmaya başlar. Kaşıntılı, kırmızı ve içi sıvı dolu kabarcıklar içeren bu deri döküntüleri aynı zamanda papül adı verilen şişliklere de dönüşebilir.

Hafif ateş ​

Ateş, suçiçeği hastalığının döküntüler görülmeden önce ortaya çıkan belirtisidir. İlk olarak hafif bir şekilde başlayan ateş zaman geçtikçe 38 derecenin üstüne çıkabilir ve döküntülerle birlikte vücut sıcaklığı da ciddi oranda artabilir.

Baş ağrısı ​

Ateşle birlikte baş ağrısı da suçiçeği hastalığında görülen tipik belirtiler arasında yer alır.

Boğaz ağrısı ​

Ateş ve baş ağrısının yanında boğaz ağrısı da özellikle döküntüler ortaya çıkmadan meydana gelen suçiçeği belirtileri arasında bulunur.

Lenf bezlerinde şişme ​

Suçiçeği aynı zamanda lenf bezlerinde şişme de meydana getirebilir. Çok yaygın görülen bir belirti olmasa da bazı suçiçeği vakalarının lenf bezlerinde şişme yarattığı görülmüştür.

Yorgunluk​

Varicella virüsünün vücutta ortaya çıkardığı grip benzeri belirtilerden biri de yorgunluktur. Özellikle çocukluk dönemi hastalıklarından biri olan suçiçeği çocukları yorgun ve bitkin düşürür.

Karın ağrısı​

Suçiçeği hastalığı bazı vakalarda hareket edilmesini ve yemek yenmesini bile engelleyecek şiddette karın ağrısı meydana getirebilir.

Suçiçeğinde, hafif ateş, burun akıntısı ve halsizlik bulgularından bir iki gün sonra da deri döküntüleri gözükmeye başlar. Ciltte kaşıntılı kızarıklıklar şeklinde başlayan döküntüler 24-48 saat sonra, hafif kabarıklaşarak, berrak, içi sıvı dolu kabarcıklar haline gelir ve kabuklanmaya başlar. İlk oluşan döküntüler kabuklanmaya başlarken yaklaşık 5-7 güne kadar yeni döküntüler ortaya çıkar.

Döküntüler saçlı deriden başlayarak yüz ve gövdeye doğru yayılır. Bacak ve kollarda daha az döküntü izlenir. Döküntüler ilk hafta daha yoğundur, ilerleyen haftalarda ise hekim kontrolleri ve uygun görülen tedavi eşliğinde azalmaktadır.

Suçiçeği, varicella-zoster virüsünün neden olduğu, vücudun birçok yerinde kırmızı, küçük ve içi sıvı dolu kaşıntılı lezyonların meydana geldiği bulaşıcı bir hastalıktır. Genellikle çocukluk çağında görülen su çiçeği, 11 ila 21 gün sonrasında kendine has kırmızı ve kaşıntılı deri döküntüsü, ateş, baş ve boğaz ağrısı gibi belirtiler ile ortaya çıkar.

Deride oluşan kaşıntılı lezyonlar nedeniyle çocuklarda huzursuzluğa ve ağlama nöbetlerine yol açabilen suçiçeği çoğu zaman iyi seyirli olarak bilinse de farklı immün sistem hastalığı yani bağışıklık yetersizliği olan hastalarda görüldüğünde ciddi sonuçlara neden olabilmektedir. Aynı zamanda suçiçeği geçirmiş çocuklarda dahi ilerleyen dönemlerde hava ve temas yoluyla tekrar suçiçeğine yakalanma ve suçiçeği geçirme olasılığı mevcuttur.

Stres kırığında da ayağı dinlendirmek önemlidir. Şişliği ve ağrıyı azaltmak için ayak yükseltilebilir. Kırılmaya neden olan aktivite veya egzersiz kesinlikle yapılmamalıdır. Yürümek ağrılıysa, yürürken vücut ağırlığını desteklemeye yardımcı olması için koltuk değneği kullanılabilir.

Stres kırığı için ortalama 8 haftalık bir iyileşme süreci gerekebilir. Tam iyileşme sağlanmadan aktivite yapmak daha büyük bir kırığa neden olabilir.

Stres kırığı tedavisinde hastanın stres kırığının durumu, hastanın yaşı ve aktivite düzeyi dikkatlice değerlendirilmelidir. Daha genç hastalarda hareketi kısıtlamak ve kırığın iyileşmesini sağlamak için alçı ve ortez tedavileri uygulanır.

Daha geç kalınmış kırıklarda bazen kırık uçlar ayrılabilir ve cerrahi tedavi dahi gerekebilir. Sporcuların stres kırık tedavisinde çoğunlukla girişimsel tedaviler gündeme gelir. Daha yaşlı ve aktivite düzeyi düşük stres kırığı gelişmiş hastalarda ise cerrahi dışı alçı tedavileri çoğunlukla yeterlidir.

Stres kırığının kırık kaynama süreci normal kırığa göre çok da farklı değildir hatta normal kırık kaynamasından daha uzun sürebilmektedir. Böyle durumlarda hastada olası metabolik hastalıklar akla gelmeli ve kan tahlilleri ile daha detaylı bir inceleme yapılmalıdır.

Tanıda klinik bulguların varlığı ve öykü değerlidir. Tam kırık oluştuktan sonra ağrılı bölgeye çekilen röntgen filmleri ile kırık görülebilir. Belirgin düşme veya travma öyküsü yoksa bu durumda stres kırığı tanısı konulur.

Stres kırığının tanısı özellikle kırığın erken saflarında zordur. Bunun nedeni geleneksel röntgen filmlerinde kırığın görünmemesidir. Bu noktada hastadan alınan detaylı öyküde aşırı zorlanmanın varlığı stres kırığını akla getirmelidir. Hastaların bir kısmı erken stres kırığı safhasındayken kas ağrısı ve tendinit gibi daha basit hastalık tanıları almakta ve bu durumlara yönelik yanlış tedaviler uygulanabilmektedir.

Bu nedenle aşırı egzersiz ve zorlanmaya maruz kalan ve ayaklarının belli noktasındaki ağrısı zamanla gittikçe artan hastalar stres kırığı şüphesi ile mutlaka ortopedi hekimine başvurmalıdır. Ortopedi hekimi tarafından çektirilen röntgen filmlerinde kırık görünmüyorsa öykü ve ağrı ilerleyiş şekli de stres kırığı ile uyumlu ise o bölgeye yönelik MR çekilmesi planlanır. Erken safha stres kırıklarının tanısının sadece MR ile konulabileceği unutulmamalıdır.

Stres kırığının başlıca belirtisi ağrıdır. Hastanın ağrı duyduğunu ifade ettiği bölgenin muayenesinde dokunmayla hasta ağrının arttığını ifade edecektir. Yine bu bölgede ödem, kızarıklık ve ısı artışı görülebilir. Kırık şüphesi olan bölgenin yakınındaki eklem hareketlerinde kısıtlılık çoğunlukla diğer belirtilere eşlik eder. Bazı hastalar ortopedi polikliniğe aksayarak gelebilir. Hastaların hikayesinde hemen hemen her zaman son aylarda yaptığı yoğun fiziksel aktivite öyküsü vardır. Hasta ağrının birkaç aydır olduğunu ancak son haftalarda iyice arttığını söyleyebilir.

Stres kırığının belirtileri aslında normal kırığa benzer. Farklı olarak ağrı zamanla ortaya çıkıp zamanla artış gösterdiği için hasta bu ağrıyı tolere etmeyi benimsemiştir. Bu nedenle stres kırığı olan hastaların büyük kısmı normal kırıktan farklı olarak doktora yürüyerek ve ayağının üzerine basarak gelir.

Stres kırığının oluşumunda en sık neden kemik dokunun alışkın olduğu fiziksel aktivitenin çok ötesinde strese maruz kalmasıdır. Bu yoğun fiziksel aktivitenin düzeyi kişiden kişiye farklılık gösterebilir. Daha genç ve aktif bir insanda atletizm, koşu, basketbol gibi sporlarla yoğun antrenman programlarına maruz kalmak stres kırığı oluşumuna zemin hazırlayabildiği gibi, daha sedanter yani hareketsiz yaşayan yaşlı bir insanın uzun zaman sonra aniden spor aktiviteye başlaması veya uzun yürüyüşler bile ilk örnekteki etkiyi göstererek stres kırığına yol açabilmektedir.

Kadınların, erkeklere göre kemik dokuları daha incedir. Aynı zamanda adet döngüsü kemik dokularının travmalara daha hassas olmasına yol açar. Bu nedenlerle kadın cinsiyet stres kırığı oluşumu açısından bir risk faktörü olarak görülmektedir.

Ayrıca kemik gelişim bozukluğu hastalıkları (osteogenesiz imperfekta, vs.), kemik erimesi (osteoporoz, osteomalazi ) ve kemik gelişim problemlerini ortaya çıkaran (D Vitamini ve kalsiyum eksikliği gibi) hastalıkları olan kişilerde stres kırığı daha sık görülür.

Daha önce geçirilmiş normal kırık veya stres kırığı da kırılan bölgenin kemik gücünün zayıflamasına yol açtığı için bu bölgelerde tekrar stres kırığı oluşma ihtimalini arttırır. Ayaktaki yük dağılımının olması gerektiği durumdan farklı olmasını sağlayan anatomik ayak bozuklukları ve hastalıkları da yine stres kırığının ortaya çıkmasına zemin hazırlar.

Stres kırığı çoğunlukla ayak kemiklerinde (en sık ayak tarak kemiklerinde) ve kaval kemiği gibi yüke ve zorlanmaya daha açık olan kemiklerde görülür. Nadiren de olsa çeşitli nedenlerle aşırı zorlanmaya maruz kalmış vücuttaki diğer kemik yapılarda da karşılaşılabilir.

Vücudun yüke ve travmaya en çok maruz kalan bölgeleri ayak kemikleri ve tibia olarak adlandırılan kaval kemikleridir. Normal şartlar altında vücuttaki kemikler karşılaştıkları yüklere ve zorlanmalara karşı görevini uygun şekilde yapabilmek amacı ile kemik dokusunun yoğunluğunu ve gücünü düzenlemektedir. Bir taraftan yıkım devam ederken, bir taraftan da bu bölgelerde yeni ve daha güçlü kemik dokuları oluşmaktadır.

Ancak bu turn-over diye adlandırılan yıkım ve yapımı birlikte içeren değişim süreci aslında ayları kapsayan uzun periyodlardır. Kemiğin bu değişim sürecine ayak uyduramayacak seviyede zorlanmaya, yüke ve dirence daha kısa sürede maruz kalması ile stres kırığı olarak adlandırılan kırıklar ortaya çıkabilir.

Stargardt hastalığı bir kalıtsal olarak ortaya çıkan genetik bir göz hastalığıdır. Bu durum anne ve babadan çocuklarına aktarılır.

Stargardt hastalığı tamamen körlüğe neden olmasa görmeyi ciddi oranda etkiler. Gün içerisindeki işlerini yapmakta ve kişi seçmekte zorluk çekerler.

Stargardt hastalığı, merkezi görme kaybına neden olabilir. Kişiler bulanık, karanlık bir leke veya görme bozukluğu hissederler. Periferik yani yan görmeleri genellikle korunur fakat yüz tanıma, okuma gibi detaylı işlerde zorluk çekebilirler.

Stargardt hastalığı tedavisi bulunmadığından hastalığın ilerlemesini durdurmak ve semptomlarını yönetmek için çeşitli yöntemlere başvurulabilir. Bu hastalığın tedavisi genellikle görme kaybını azaltmaya ve kişinin yaşam kalitesini artırmaya yönelik olarak yapılır.

Stargardt hastalığı tedavisinde kullanılabilecek yöntemler şöyle sıralanabilir:

• Görme kaybı azalan kişilere yönelik olarak gözlükler ve elektronik büyütme gibi cihazlardan yararlanılabilir.
• Stargardt hastalığı olan kişilerde retina hassas olduğundan güneş ışığı rahatsız edebilir. Bu nedenle UV ışınlarına karşı güneş gözlüklerinin kullanılması önerilir.
• Stargardt hastalığı olan kişilerin A vitamininden kaçınması önemlidir. A vitamini retinada lipofuscin birikimini artırarak görme kaybını artırabilir.
• Gen tedavisi de Stargardt hastalığının bir tedavi yöntemi olarak görülür. ABCA4 genindeki hatalı mutasyonların düzeltilmesi amaçlanır.

Bunun yanında hastalığın ilerlemesini yavaşlatmak için kişinin tütün kullanımını azaltması ve sağlıklı yaşam tarzını benimsemesi gerekir.

Stargardt hastalığı, çeşitli göz hastalıklarına ve görme kaybına neden olduğundan teşhisi için kişiye göz testleri uygulanır. Doktorun, fiziki muayenesi ve kişinin tıbbi geçmişinin öğrenmesinin ardından aşağıda yer alan testler uygulanabilir:

• Görme sorunlarını incelemek göz muayenesi yapılır
• Optik koherens tomografi (OCT) sayesinde retinanın katmanları detaylı şekilde non-invaziv bir görüntüleme sağlanır
• Fundus fotoğrafı ile retina ve makula bölgesinin görüntüsünü alınır ve retinada sarımsı lipofuscin birikimleri ortaya çıkarılır.
• Flöresein anjiyografi sayesinde retina damarlarının yapısı incelenir.
• Elektroretinografi (ERG), retinadaki hücrelerin ışığa verdiği elektriksel yanıtları ölçen bir testtir. Bu test sayesinde zarar gören hücreler açığa çıkarılır.
• Hastalığın kesin tanısını koymak için ABCA4 genindeki mutasyonları görüntülemek adına genetik test yapılabilir.

Stargardt hastalığı, ABCA4 geninde meydana gelen genetik mutasyonlar nedeniyle ortaya çıkar. Genetik olarak kişiden kişiye aktarılan bu hastalıkta ABCA4 geninde protein üretiminden sorumlu hücreler düzgün çalışma gösteremez. Bu gen aynı zamanda vücutta A vitaminin kullanımın düzenlemeden sorumludur. Bu gen mutasyona uğradığında ise retina hücrelerinde atık maddelerden özellikle lipofuscin adlı toksik bir bileşiğin birikmesine sebep olarak görme bozukluklarının ortaya çıkarır.

Stargardt hastalığı belirtileri arasında net şekilde görememe, loş ışıkta figürleri seçememe, renkleri görme yeteneğinin kaybolması ve istemsiz göz hareketleri yer alır. Stargardt hastalığı belirtileri genellikle çocukluk ya da gençlik döneminde ortaya çıkarak zaman içerisinde ilerleyebilir.

Stargardt hastalığı belirtileri şöyle sıralanabilir:

• Görme alanı merkezinde bulanık ya da bozulmuş görmenin oluşması
• Renkleri ayırt etme yeteneğinin azalması
• Işığa duyarlılık (fotofobi)
• Karanlıkta görme güçlüğü yaşama
• Bozuk ve dalgalı görme
• İstemsiz göz hareketleri
• Ortamdaki ışık değişimlerine uyum sağlamada zorluk çekme

Bu oluşan belirtiler zaman içerisinde ilerleyerek kişide görme kaybına sebep olabilir. Bu durum kişiden kişiye farklılık gösterir.

Stargardt hastalığı, kişiye kalıtsal olarak geçen daha çok yetişkin ve çocuklarda görülen göz hastalığıdır. Bu hastalık, ABCA4 geninde yer alan mutasyonlar sonucunda meydana gelir ve retina hücrelerinde biriken lipofuscin maddesi nedeniyle hücrelerin bozulmasıyla oluşur. Stargardt hastalığının belirtileri arasında görme kaybı, renklerin soluk görünme ve gece körlüğü yer alır. Gözde bulunan yağlı sarı bir madde olarak bilinen lipofuscin maddesi stargardt hastalığı olan kişilerde makula üzerinde toplanarak görüşün kısıtlanmasına neden olur.