Tetanoz aşısı olduktan sonra uzman doktorun bir uyarısı olmadığı sürece duş alınabilir ya da banyo yapılabilmektedir.

Tetanoz aşısı Clostridium tetani bakterisinin yaralara yerleşip salgıladığı, tetanoz hastalığına neden olan tetanoz toksinine karşı bağışıklık oluşturur. Aşı tetanoz hastalığının ortaya çıkmasını önler.

Tetanoz aşısının yan etkileri arasında hafif ateş, aşı yapılan bölgede kızarıklık, şişlik, ağrı, halsizlik, baş ağrısı, mide bulantısı ve kusmadır. Belirtiler çocuklarda neredeyse hiç görülmemekle birlikte genellikle daha çok yetişkinlerde görülmektedir.

Tetanoz aşıları, güvenilirliği kanıtlanmış aşı merkezleriyle birlikte sağlık ocaklarında da yaptırılabilir.

Koruma süresi 10 yıl olarak kabul edilen tetanoz aşılarının yetişkinlerde her 10 yılda bir tekrarlanması gerekir çünkü bu süre zarfında tetanoz aşısıyla birlikte üretilen antikorlarda azalma meydana gelir.

Tetanoz aşısı, çocuklarda 2, 4, 6, 18, 48. aylar ve 13 yaşında, hamilelerde ise 27 ile 36. gebelik haftaları arasında Tdap (tetanoz, difteri ve boğmaca) uygulanması tavsiye edilir.

Yetişkinlerde ise her 10 yılda bir tekrarlayıcı tetanoz aşısı yaptırılması önerilmektedir.. Bu ay veya yaşlarda yapılan tetanoz aşılarının erken yapılma nedeni tetanoz hastalığına karşı erken koruma sağlamasının amaçlanmasıdır.

Yetişkinlerde tetanoz aşısı​

Yetişkinlerde ise 10 yılda bir tetanoz aşısının tekrarlanması gerekir. Daha önce tetanoz aşısı olmamış erişkinlere 3 doz aşı ile primer aşı şeması tamamlanır ve sonrasında bu aşı 10 yılda bir tekrarlanır. 10 yılda bir tekrarlanmasının sebebi ise tetanoz antikorlarının zamanla azalmasıdır. Bu nedenle tetanoz aşısının tekrar dozları yapılmazsa ileri yaşlarda tetanoz gelişme riski söz konusudur.

Gerek çocuklarda gerekse de yetişkinlerde yapılan tetanoz aşılarının yan etkileri söz konusu olabilir. Bu durum kişinin bağışıklık sistemiyle bağlantılıdır. Kimi bireylerde yan etkiler daha ciddi şekilde seyredebilirken kiminde ise süreç normal bir şekilde ilerler.

Hamilelikte tetanoz aşısı​

Hamilelik döneminde, tercihen 27 ile 36. gebelik haftaları arasında Tdap (tetanoz, difteri ve boğmaca) aşısının yapılması tavsiye edilir. Bu aşılar özellikle yenidoğanlarda boğmacaya karşı koruma sağlamayı amaçlasa da, tetanoza karşı da bağışıklık kazandırır.

Hamilelik döneminde tetanoz aşısı yaptırılması genel olarak önerilir. Bu durum hem annenin hem de bebeğin tetanozdan korunması açısından kritik bir öneme sahiptir. Dünya Sağlık Örgütü (WHO), özellikle tetanoz toksoid içeren aşıların (TTCV) üreme çağındaki kadınlara, özellikle de hamilelik sırasında uygulanmasını hem annenin hem de bebeğin sağlığı için önerir.

Hamilelik sırasında Tdap aşısı yapılması, annenin bağışıklık sisteminin tetanoza karşı antikor üretimini artırır ve bu antikorlar plasenta yoluyla fetüse geçerek doğumdan sonraki ilk haftalarda bebeği de tetanoza karşı korur. Bu aşı yaklaşımı, yenidoğan tetanozu ve boğmaca vakalarının azaltılmasında da önemli bir rol oynar.

Tetanoz aşısı için koruma süresi 10 yıldır. Her 10 yılda bir tetanoz aşısı tekrar yaptırılmalıdır. Tetanoz aşısı 3 doz olarak yapılır. İlk doz yapıldıktan sonra 1-2 ay sonra ikinci doz ve sonraki 6-12 ay içerisinde üçüncü doz yapılacak şekilde uygulanır.

Tetanoz aşısı kas içi enjeksiyonla uygulanır. Bebeklerde ve küçük çocuklarda uyluğun dış kısmı olan vastus Lateralis kasına, yetişkinlerde ise üst kolun gövdeyle birleştiği yer olan deltoid kasına enjekte edilir.

Tetanoz aşısı, kişiyi tetanoz aşısından korumak amacıyla yapılır. Çocukluk çağında farklı dozlarda yapılarak başlanan aşı takviminde yetişkinlerin ise her 10 yılda bir tekrarlayıcı tetanoz aşısı yaptırması gerekir. Çünkü tetanoz aşısının koruyuculuk süresi 10 yıl olarak kabul edilir.

Tetanoz aşısında farklı aşı türleri mevcuttur. Kimlere hangi aşıların yapılacağı kişinin yaşı ve mevcut sağlık durumuna bağlı olarak değişir. Tetanoz aşıları şöyle sınıflandırılabilir:

DTaP aşısı: Tetanoz aşısının türlerinden biri olan DTaP aşısı difteri, tetanoz ve boğmacaya karşı koruma sağlar.

Daha büyük çocuklar ve yetişkinler için:

Tdap: Difteri, tetanoz ve boğmacaya karşı koruma sağlamak amacıyla yapılır.

Td: Td aşısı ise büyük çocuklara ve yetişkinlere uygulanan bir hatırlatma aşısıdır ve yalnızca difteri ve tetanoza karşı koruma sağlar.

Tetanoz aşısının uygulandığı kişilerin büyük çoğunluğunda ciddi yan etkiler ortaya çıkmasa da bazı hafif yan etkiler görülebilir.

Tetanoz aşısı sonrasında en sık karşılaşılan yan etkiler, enjeksiyon bölgesinde kızarıklık, şişlik ve ağrı, hafif ateş, halsizlik, baş ağrısı, bulantı ve kusmadır. Yan etkiler yaygın değildir, görülen yan etkilerde genellikle 24 ila 48 saat içinde kendiliğinden geçer.

Tetanoz aşısı kaynaklı potansiyel yan etkiler şunlardır:

• Tetanoz aşısının yapıldığı enjeksiyon yerinde kızarıklık, şişlik ve ağrı
• Vücut ve kas ağrıları
• Halsizlik
• Hafif ateş
• Bulantı ve kusma
• Baş ağrısı
• Karın ağrısı
• İshal
• Nadiren nefes darlığı gibi alerjik reaksiyon

Tetanoz aşışı, clostridium tetani bakterisinin yaralara yerleşip salgıladığı, tetanoz hastalığına neden olan tetanoz toksinine karşı vücutta bağışıklık oluşturan koruyucu aşı uygulamasıdır. Tetanoz aşısının temel amacı tetanoz hastalığına karşı koruma sağlamasıdır.

Bakteriyel bir enfeksiyon olan tetanoz hastalığına karşı koruma sağlamasıyla öne çıkan tetanoz aşısı için bebeklerin, çocukların ve her yaştan yetişkinlerin hayatları boyunca farklı zamanlarda tetanoz aşısının farklı dozlarına ihtiyacı vardır. Genel olarak dört farklı tetanoz aşısı türü mevcuttur ve bunlar farklı dozlarda uygulanarak vücuda etki eder.

Kişi tetanoz aşısı olduğunda aşı bağışıklık sistemini uyararak güçlü bir bağışıklık tepkisi yaratmaya çalışır. Tetanoz toksoidini aşıyla vücuda girdiğinde bağışıklık sistemi antikorlar oluşturarak tepki verir.

Antikorlar, vücutta belirli hastalığa neden olan bakterilerle savaşan proteinler olarak bilinir. Tetanoz aşısı olunduğunda ise bağışıklık sistemi clostridium tetani bakterisine maruz kalınma riskine karşı vücudu korumaya hazırdır. Eğer bakteriler cilde girerse, aşı ile oluşan antikorlar onları tanır ve saldırıya geçerek hastalığa engel olur.

Ventrikül taşikardisi kalbin sol ya da sağ karıncığından köken alan hızlı atma şeklinde olan bir ritim bozukluğudur. Kalpte önemli bir yapısal bozukluk olmadan sadece bir elektriksel arıza nedeni ile ortaya çıkabileceği gibi kalp kası hastalıkları (kardiyomiyopati) ve koroner kalp hastalığına bağlı damar tıkanması sonucu da meydana gelebilir. Özellikle kalpte yapısal bir bozukluk sonucu olan ventrikül taşikardileri hayati önem taşımaktadır.

Çözülemeyen ve hayati önemi olduğu için ventriküler taşikardisi olan hastaların hastaneden çıkabilmesini ve yaşayabilmesini sağlayan bir yöntemdir. Bununla birlikte hayati önemi olan çarpıntıya sahip olan ve şok cihazı takan hastalara şok verilmesini azaltarak da yarar sağlıyor.

Bu yöntemin uygulamasında her hangi bir yaş sınırı bulunmamaktadır. Koşulları karşılayan bütün hastalara uygulanabilir.

Diğer tedavilerin uygulanamadığı ve çaresiz kalındığı durumlarda uygulanan bu yöntem hastanın ömrünü uzatmaktadır.

Ritim bozukluğunda sterotaktik radyoterapi yöntemi çok fazla hastaya uygulanmadığı için henüz uzun süreli sonuçları bilinmemekle beraber, umut verici bir yöntem olarak kabul edilmektedir.

Solid (Katı) tümörlerin tedavisinde başarılı ve etkin bir şekilde kullanılan stereotaktik radyoterapi yöntemi, son zamanlarda ilaç ve ablasyon tedavisine dirençli olan kalp ritim bozukluklarının tedavisinde de kullanılmaya başlandı.

Ablasyon yöntemi ile çarpıntının çıktığı bölgeye ulaşılamadığı durumlarda uygulanmaya başlanan streotaktik radyoterapi yöntemi ile bilgisayar destekli 3 boyutlu cihazlar aracılığıyla çok hassas ışınlama yapılarak, bu tür çarpıntıların tedavisi sağlanabilmektedir.

Ritim bozukluğunda kullanılmaya başlanan ve radyasyon onkologları ile kardiyologların ortak ekip çalışmasıyla gerçekleştirilen stereotaktik radyoterapi tedavisi için önemli bir hazırlık süreci gerekmektedir.

Bu işlemde kalp krizi sonrası gelişen nedbe (skar) dokularından köken alan bu tür taşikardilerin öncelikle kaynak bölgesinin haritalanması yapılır ve kaynağın yeri belirlenir. Daha sonra bu bölge kardiyak MR, bilgisayarlı tomografi gibi diğer ileri radyolojik yöntemlerle kesinleştirilir. Sınırları belirlenen bu bölge radyasyon onkologları tarafından işaretlenir.

Sonrasında işaretlenen bu bölgeye bilgisayarla desteklenmiş 3 boyutlu ışınlama yeteneği olan cihazlarla, noktasal ışın gönderilerek tedavi uygulanır.

Ritim bozukluğunda stereotaktik radyoterapi yöntemi; her türlü ilaç tedavisine dirençli ve yakma tedavilerine rağmen tekrarlayan ritim bozukluğu olan hastalarda, çarpıntının köken aldığı bölgeye ulaşılamayan hastalarda ve kalp krizi sonrası nedbe dokusundan gelişen çarpıntıları olan hastalarda uygulanmaktadır.

Özellikle kalp krizi geçiren hastalarda ölen kalp dokusunun yerine gelişen bağ doku ve canlı doku arasında oluşan hızlı atma şeklindeki, hayatı tehdit eden ve karıncıktan gelişen çarpıntıların normalde ilaç tedavisi veya sonrasında gerekirse ablasyon tedavisi ile ortadan kaldırılması söz konusudur.

Bu yıllarca uygulanmış bir yöntemdir. Ancak bazı hastalarda, hastaların daha önce geçirdiği koroner bypass ameliyatı, kapak ameliyatı gibi ameliyatlar nedeniyle özelikle de kalbin dış yüzünden kaynaklanan ritim bozukluğu durumlarında, ritim bozukluğunun çıktığı bölgeye ulaşma zorluğu veya ulaşılamaması nedeniyle o bölgenin kaynağına ulaşıp tedavi etmek zorlaşır.

Ulaşılması zor olan ritim bozukluğu kaynağı bölgesinin, özel radyoterapi yöntemi ile bilgisayarlar aracılığıyla ışınlanmasına yani tedavi edilmesine 3 boyutlu stereotaktik radyoterapi yöntemi denilmektedir.

Bugün için saf aort kapak yetmezliği olan hastalara; takılacak kapağın tutunabileceği kireçlenme yoksa özellikle TAVI işlemi önerilmemektedir.

Aort kapağı kalpten çıkan ana damarın ağzındaki kapaktır. Yaşla birlikte bu kapakta kireçlenme görülebilmekte ve kapak iyi açılıp kapanamamaktadır. Aort kapağı darlığı, genellikle ileri yaş hastalığı olmaktadır.

Kalp kapak hastalarının belli aralarla hekim kontrolüne gelmesi gerekir. TAVI sonrası 1-3-6 aylık kontroller önemlidir.

TAVI işlemi ile aort kapağının değişimi göğüs açılmadan kasıktan girilerek, hiçbir kesi yapılmadan gerçekleştirilir. Genel anestezi gerekmemesi, anesteziye bağlı sorunlar ve komplikasyonların olmaması nedeniyle çok önemli bir avantajdır.

TAVI işlemi sonrası hastalar çok kısa süre hastanede kalmakta ve çok kısa sürede günlük yaşamlarına dönmektedir.

TAVI işleminin çok uzun yıllar takip sonuçları henüz elde bulunmadığından, (Halen 9 yıla kadar) çok genç hastalar için önerilmemektedir.

İşlem riski esas itibariyle düşüktür. Sonuçlar cerrahi ile eşdeğer ve hatta daha iyi olmaktadır.

İşlem sonrası hastalar belli aralıklarla kalp hekimince izlenir. İşlemin ardından hastalar kısa süre kan sulandırıcı ilaç kullanırlar.