Rektum Kanserinin neden olduğu kesin olarak bilinmemektedir. Ancak rektum kanserine neden olan çok sayıda risk faktörü bulunmaktadır.

• Rektum kanserlerinin büyük bir çoğunluğu ileri yaşta ortaya çıkmaktadır.
• Alkol ve sigara tüketimi rektum kanseri riskini artırmaktadır.
• Hayvansal kaynaklı yüksek yağlı beslenme düzeni rektum kanseri nedeni olabilmektedir.
• Kolorektal kanser veya polip öyküsü rektum kanserini sebep olabilmektedir.
• Ülseratif kolit ve Crohn hastalığı gibi kolon ve rektumun kronik enflamatuar hastalıkları rektum kanseri riskini artırmaktadır.
• Polipsiz kalıtsal olmayan kolorektal kanser (Lynch) ve ailesel adenomatoz polipozis (FAP) gibi genetik sendromlar rektum kanseri sebepleri arasındadır.
• Hareketsiz bir yaşam ve obezite
• Kanser tedavisi için özellikle karın bölgesine radyoterapi tedavisi almak rektum ve kolon kanserine neden olabilmektedir.
• Diyabet (Şeker hastalığı)
• Ailede özellikle birinci derece yakınlarda kolon ve rektum kanseri bulunması önemli bir rektum kanseri nedenidir.

Rektum kanserinde görülen en yaygın belirti, makatta kanama veya dışkıda kan görülmesidir. Kanama dışında, kabızlık ya da ishal gibi dışkılama alışkanlığında değişim, dışkıda mukus, ağrılı dışkılama, aşırı miktarda gaz, karın ağrısı, kilo kaybı ve baş dönmeside rektum kanserinde görülen belirtilerdir.

Rektum kanseri belirtileri şunları içerir:

• Makatta kanama veya dışkıda kan görülmesi
• Kabızlık, ishal, aşırı miktarda gaz gibi bağırsak hareketlerindeki değişiklik
• Dışkıda mukus
• Yeterli dışkılayamama hissi
• Dışkılama esnasında ağrı
• Karın bölgesinde şiddetli ağrı ve kramp
• Kalem inceliğinde dışkılama
• Beklenmedik kilo kaybı
• Nefes darlığı
• Baş dönmesi

Rektum, kolon yani kalın bağırsağı anüse bağlayan son kısımdır. Rektumun ana görevi vücuttan atılacak dışkıyı saklamaktır. Rektum kalın bağırsağın yaklaşık olarak son 12-15 cm’lik kısmıdır. Kolonun son bölümünde başlar anüse ulaşan kısa ve dar geçide ulaştığında biter. Rektum 3 tabakadan oluşur.

Dışkının geçişini kolaylaştırmak için mukus salgılayan bezlerden oluşan mukoza bölümü rektumun iç yüzeyini kaplar. Muskularis propria denilen ve rektum duvarının orta tabakasını oluşturan katman büzüşmeyi sağlayan kaslardan oluşur.

Rektumun son kısmı ise yağ tabakasıdır. Rektumu oluşturan bu üç bölümün dışında bağışıklık sisteminin bir parçası olan lenf bezleri rektumu çevrelemektedir.

Rektum kanseri, kanserli hücrelerin rektum dokularında büyümesiyle ortaya çıkan bir kanser türüdür. Rektum kanseri genellikle rektum astarındaki poliplerden kaynaklanmaktadır. Rektum ve kolon kanseri genellikle "Kolorektal kanser" olarak adlandırılır.

Hızlı müdahale gerektiren bağırsak fıtığı durumlarında sıkışan organın kan dolaşımı bozulma riski bulunduğundan organda çürüme meydana gelebilir. Bu durum nedeniyle bağırsak zarar göre parçasının ameliyatla alınması gerekebilir.

Rektosel (Bağırsak Fıtığı) normal ve birden fazla doğum yapmış kadınlarda ve erkeklerde görülebilir.

Rektosel ya da pelvik organ sarkmasını önlemek mümkün olmayabilir. Yine de pelvik tabanın güçlendirebilecek uygulamalar yapabilirsiniz.

Hafif rektoseli yönetmek için bu yöntemlerden yararlanabilirsiniz:

• Pelvik tabanın güçlenmesini sağlayan kegel egzersizlerini düzenli olarak yapın
• Kabızlık için bol miktarda sıvı tüketin ve lifli besinlerden yararlanın
• Ağır kaldırmaktan kaçının ya da doğru şekilde kaldırın
• Kronik öksürük veya bronşit için tedavi alın
• İdeal kilonuzu koruyun

Hafif rektosel durumunda, pelvik taban kaslarını güçlendirmek için pelvik taban egzersizleri yapılabilir. Orta ya da daha şiddetli sarkmalarda ise bağırsak fıtığı tedavisi için ameliyat önerilebilir. Bu noktada kişinin yaşı, genel sağlık durumu, prolapsusunuzun derecesi, gelecekteki hamilelik planları göz önünde bulundurulur.

Rektoseli tedavi etmek için sıklıkla posterior kolporafi adı verilen cerrahi bir prosedür kullanılır. İşlem esnasında doktor, artık pelvik organlarını desteklemeyen hasarlı dokuyu çıkarır ve daha fazla destek için sağlıklı dokuyu birbirine diker.

Uzman doktor kişinin sağlık geçmişini öğrendikten sonra fiziki muayene eder ve böylelikle rektosel tanısı koyabilir.

Bağırsak fıtığı teşhisi için şu durumlar istenebilir:

Pelvik muayene​

Vajinal kanalı ya da mesane sarkma belirtileri açısından incelemenin yanı sıra, doktorun muayene sırasında pelvik taban gücünüzü de test edebilir. Sizden idrar akışını durduruyormuşsunuz gibi pelvik taban kaslarını sıkıp gevşetmenizi isteyebilir. Ayrıca bağırsaklara baskı uygulanmasını veya idrar yapıyormuş gibi gerilmenizi talep edebilirler.

Görüntüleme​

Bazı durumlarda uzman doktor, ince bağırsağın sarkıp sarkmadığını (enterosel) kontrol etmek için transvajinal ultrason görüntüleme talep eder. Böylelikle rektoselin ne kadar şiddetli olduğu ortaya çıkarılır.

Rektosel (bağırsak fıtığı), vajina ya da kas duvarında yer alan dokuları zayıflaması sonucunda meydana gelebilir. Kalın bağırsak (rektum) ile vajina arasında yer alan dokuların incelmesi nedeniyle de bağırsak fıtığı ortaya çıkar.

Pelvik taban zayıfladığında da görüle rektoselin nedenleri ve risk faktörleri şöyle sıralanır:

Hamilelik ve doğum​

Vajinal doğum ya da birden fazla doğum yapmak pelvik tabanına zarar vererek zayıflamasına neden olur. Uzun süreli doğum ve büyük yeni doğanlar pelvik taban kaslarını gerer, bu da vajinanın desteğinin zayıflamasına yol açar. Bu da bağırsak fıtığı oluşumuna zemin hazırlar.

Yaşlanma​

Pelvik taban zamanla ve yaşlandıkça zayıflayabilir. Menopoz vücutta östrojen kaybı gibi birçok değişikliğe neden olur ve bu da pelvik bölgesindeki kas dokularını azaltarak rektosel oluşumuna sebep verir.

Kronik öksürük veya bronşit​

Astım, sigara içme ve solunum yolu hastalıklarıyla ilişkili uzun süreli öksürük, zamanla pelvik tabanı zorlayabilir ve bu da kişiyi rektosele karşı daha duyarlı hale getirebilir.

Kronik kabızlık​

Dışkılama yapmak için çok fazla dayanmak veya ıkınmak, zamanla pelvik kasları zayıflatabilir. Bu da bağırsak fıtığı oluşumuna sebep olabilir.

Tekrarlanan ağırlık kaldırma​

Sık sık ağır kaldırmayı gerektiren bir işte çalışmak pelvik taban kaslarına çok fazla baskı uygulayarak onların esnemesine ve zayıflamasına neden olabilir.

Daha ağır bir vücuda sahip olmak ya da obezite​

Obeziteye sahip olmak ya da fazla kilolu olmak rektosel riskini artırabilir.

Geçirilmiş ameliyatlar​

Pelvik organlarını ilgilendiren histerektomi gibi ameliyatlar, pelvik tabanındaki dokuya zarar vererek bağırsak fıtığı riskini artırır.

Rektosel her zaman semptomlara neden olmasa da bazı zamanlarda vajinal kanama, rektumda dolgunluk hissi, sık tuvalete çıkma isteği gibi belirtilerle ortaya çıkabilir.

Bağırsak fıtığı belirtileri şöyle sıralanabilir:

• Rektum veya vajinada basınç hissi ve ağrı
• Günde birkaç kez tuvalete çıkma isteği
• Cinsel ilişki sırasında ağrı (disparoni)
• Vajinada içeri girebilecek veya girmeyebilecek yumuşak bir doku çıkıntısı
• Boşaltım yaptıktan sonra rektumun tamamen boşalmadığını hissetmek
• Kabızlık
• Vajinada kanama
• Parçalı dışkılama
• Vajinada gevşeklik veya kas kaybı hissi hissetmek
• Bağırsak hareketlerinde problemler

Mesanenin sarktığı başka bir sarkma şekliyle birlikte rektosel varsa idrar kaçırma da yaşanabilir. Sık sık işeme isteği hissedilerek kaçırma yaşanabilir.

Halk arasında bağırsak fıtığı olarak da bilinen rektosel, kalın bağırsağın kadınlarda vajinaya erkeklerde mesaneye doğru prolapsus (çıkıntı) yapmasıdır. Rektum kolonun (kalın bağırsak) alt kısmıdır. Hem rektum hem de vajinanın yerinde kalması için pelvisdeki kaslar ve bağlar önemli bir yer tutar.

Pelvik taban zayıfladığında bu organlar yer değiştirebilir ve hatta birbirlerinin üzerine düşebilir. Rektosel, zayıf pelvik taban sebebiyle organların sarktığı bir durum olan pelvik organ prolapsusunun bir şekli olarak da bilinir. Bunun yanında rektosel, arka vajinal duvar prolapsusu olarak da adlandırılır.

Papatya, meyan kökü ve zencefil gibi bitki çayları, az yağlı süt ve badem sütü, salatalık yemek, havuç yemek, su içmek ve antasitler asit reflü etkilerini ortadan kaldırmaya yardım eder.

Reflü genellikle yemek yedikten sonra, uzanırken ve gece uyurken, yakın zamanda tüketilen bir gıda veya sıvının acımsı bir tatla boğaza geri gelmesi, göğüs ağrısı, mide yanması, yutma güçlüğü ve boğazda yumru hissine neden olur.

Reflülün tipik belirtileri, midede yanma ve ekşime, ağıza acı sıvı gelmesi, göğüste yanma, yutma güçlüğü, boğazda yumru hissi, öksürük, ağız kokusu ve kusmadır. Belirtiler özellikle yemek yedikten sonra ve geceleri yatarken daha sık yaşanır.

Mide, kendisine gelen yiyecekleri sindirebilmek için asit salgılar. Mide içeriğinin ve sıvısının mide dışına çıkmaması için var olan kapakçık sistemi mide sıvısının mideden dışarı kaçağını önlemeye çalışır. Mide ile yemek borusu arasındaki kapakçık (alt özofagus sfinkteri) uygun çalışmadığı zaman, midenin asitli içeriği yukarıya yemek borusuna doğru kaçar.

Buna “Gastroözofageal reflü (GÖR)” denir. Yemek borusu ile boğaz arasındaki kapakçık (üst özofagus sfinkteri) çalışmadığı zaman ise, mide içeriği aside, mide içeriğine ve safraya karşı çok daha hassas olan boğaza ve larinkse yani ses tellerine kadar ulaşır. Bu duruma ise, boğaz reflüsü yani “Laringofaringeal reflü (LFR)” adı verilir. Bu reflü yaygın olarak bilinen mide reflüsundan farklıdır.

Boğazda olan üst reflü gün içinde ve ayakta daha fazla iken, mide reflüsü yatarken daha sık ve rahatsız edicidir. LFR gelişiminde gırtlak ve yutak dokularının hassas yapısı ve bazı sinirsel refleksler, yemek borusu hareketleri de önemli role sahiptirler. Reflüye bağlı ses problemleri ya asidin doğrudan irritatif etkisiyle ya da boğaz, gırtlak ve boyun kaslarının aside karşı refleks olarak kasılması ve sertleşmesiyle ortaya çıkar.

Bebeklerde gelişen reflünün türünün saptanması çok önemlidir. Her beslenmenin ardından, bir miktar kusan, kusmuğunda safra ve kan olmayan, gelişmesi iyi olan bebeklerde görülen reflü fizyolojiktir. Bebeğin tartı alımı duraklamışsa, kilo kaybı varsa patolojik reflü olabilir; bu mutlaka araştırılmalıdır. Reflü bebeklerde pek çok probleme yol açmakta ve farklı hastalıklara da zemin hazırlayabilmektedir.

Bebeklerde reflü tedavi edilmezse, kilo kaybı ve gelişme geriliğine neden olur. Yemek borusundaki tahrişe bağlı olarak ağrı ve iştahsızlığa yol açar. Uyku pozisyonundan kaynaklanan rahatsızlık nedeniyle huzursuzluk görülebilir. Uykuya dalma ve sürdürmede zorluk yaşar. Sürekli kusan bebeklerin soluk borusuna da süt kaçırma riski yüksek olduğu için sık sık akciğer enfeksiyonları yaşanabilir. Ses telleri zarar görebilir. Solunum yollarında bronş tıkanıklığına bağlı olarak aşırı hışıltı ve hırıltı olabilir.

Bebeklere anestezi altında endoskopi yapmak çok da tercih edilen bir tanı yöntemi değildir. Bebeğe daha az zarar vermek amacıyla tedaviden teşhise gidilmesi tercih edilir. Eğer reflü olduğu düşünülüyorsa; mide asidini baskılayacak ilaçlar verilebilir. Midede şişkinlik, az kaka yapılması, sürekli geğirme mide hareketinin az olduğu gösterir. Bunun için mide hareketini artıracak ilaçlar verilebilir. Bebekler azar azar ve sık beslenmelidir. Yatmadan 2 saat önce emme işlemi kesilmelidir.

Her emmeden sonra en az 45 dakika dik pozisyonda tutulmalıdır. Bebek reflü yastığı önlem için merak edilen bir konudur. Ancak bebeklerde reflü yastığı dışında, bebeğin uyurken de başının en az bir 30 derece yukarda olması önemlidir. Ek gıdaya geçmiş olan bebeklere mandalina, portakal ve alerji riski yüksek olan çilek, gazlı içecekler, kakao içeren çikolata, fındık, fıstık reflüyü tetiklediği için verilmemelidir.

Fizyolojik reflü hemen hemen her bebekte görülmektedir. Doğru tanı ve tedavisi uygulanırsa bebeğin reflüden kaynaklanan tüm rahatsızlıkları sonlandırılabilir. Tanı için bebeğe bir elektrot prop yutturulur. Aynı zamanda yemek borusunun mideye en yakın kısmına iki tane pH ölçer elektrot yerleştirilir. Bu şekilde günde kaç kez reflünün tekrar ettiği takip edilebilir ve asidik derecesi ölçülebilir. Bir diğer tanı yöntemi ise endoskopidir.

Bebeklerde çok sık görülen sindirim sorunlarından biri, yiyecek ve içeceklerin kusma olmadan ağıza geri gelmesi durumudur. Bu yolla, ağız ve burundan dışarıya çıkabilir. Bebeklik döneminde görülen ve reflü olarak adlandırılan bu sorun. bebeğin yaşamının ilk yılında sıklıkla ortaya çıkar, daha çok 4’üncü ayda zirve yapıp, 6’ıncı aydan sonra giderek azalır. Sorunun kalıcı olduğu düşünülse de genellikle 12-15’inci aylara doğru sorun tamamen ortadan kalkmaktadır.

Hidrojen karbonat bakımından zengin bir maden suyu, reflünün yarattığı mide ekşimesini azaltabilir.

Reflü ataklarından kaçınmak için tüketilen besinler önem taşımaktadır. Belli besinleri tüketerek bu semptomlardan kaçınabilirsiniz.

• Yağsız süt mide ekşimesi semptomlarının rahatlamasına yardımcı olur. Tüketilebilecek olan az yağlı yoğurt da midede yatıştırıcı özellik gösterebilir.
• Zencefil, alkali bir besin olduğundan sindirime yardımcı olur. Mide ekşimesi hissettiğinizde zencefil çayından yararlanabilirsiniz.
• Limon suyu asidik olsa da ılık su ve bal ile karıştırıldığında mide asidini dengelemede etkili olabilir.

Reflü tedavisinde bu besinleri tüketmeden önce mutlaka uzman doktora danışınız.

Reflü atağından dolayı oluşan mide ekşimesinin süresi kişiden kişiye göre değişebilir. Bazı durumlarda reflü atağı dakikalarca ya da saatlerce sürebilir. İlk reflü atağı sona erdikten sonra, eğilme ya da yatma durumunda semptomlar tekrar ortaya çıkabilir.

Reflü hastaları için yağ oranı düşük yoğurt tüketmek güvenli olabilir. Tam yağlı yoğurdun sindirimi zor olduğundan, semptomları tetiklememesi için tüketmemek faydalı olacaktır.

Özofajit, özofagus yani yemek borusunun iltihaplanması anlamına gelmektedir. Özofajit önce yemek borusunun mukozasını etkilemektedir. En sık görülme nedeni gostoözofageal reflüdür.