Kaçınılması gereken hastalar bulunmaktadır. İşlem sonrasında bir dönem kan sulandırıcı kullanılması gerekmektedir. İşlem esnasında daha kuvvetli kan sulandırıcılar kullanılmaktadır.

Eğer hasta kan sulandırıcı kullanamayacak durumdaysa, hastanın aktif bir kanaması varsa uygulanamamaktadır. Sorun kapakta endokarditse yine uygulanamamaktadır. Romatizmal mitral kapak hastalığı varsa kapakta kireç olduğu için uygulanmaması gerekmektedir.

Bir yaş sınırı yoktur. Her yaşta potansiyel olarak uygulanabilmektedir. Genel olarak cerrahi riski yüksek olan hastalarda uygulanması gerekmektedir. Genç mitral yetersizliği olan bir hastada yüksek risk yoksa çok da önerilmemektedir.

Yapılan araştırmalar güvenli bir işlem olduğunu göstermektedir. Bunun yanında araştırmalara göre mitral yetersizlikte ciddi azalmaları sağladığı, kalp yetersizliğine bağlı hastaneye yatışlarda düşüş olduğu bilinmektedir. Cerrahiye göre hastanede yatış süresi daha kısadır.

Genellikle kasıktan lokal anestezi verilerek yapılan bir işlem olduğu için minimal bir ağrı hissettirecektir.

Başarı oranı açık cerrahi kadar yüksek olmayabilmektedir. Görerek kalp damar cerrahının mitral kapağı tamir etmesi daha sağlıklı bir yaklaşımdır. Maliyet açısından da açık kalp cerrahisine göre daha dezavantajlıdır.

En büyük avantajı minimal invaziv bir işlem olması, hastanın göğüs kemiğinin kesilmemesidir. Cerrahiye göre hastanede yatış süresi daha kısadır.

Olduktan sonra birtakım kan sulandırıcı ilaçların kullanılması gerekmektedir. Buna özellikle dikkat edilmelidir. Yine mitraclip sonrasında hastalar mitraclipi uygulayan kardiyoloji doktoru tarafından bilgilendirmektedir.

Mitraclip öncesinde hastalara yemek borusundan ekokardiyografi işleminin yapılması gerekmektedir. Kardiyolog tüm bu süreci organize etmektedir. Hastanın özel olarak dikkat etmesi gereken bir durum söz konusu olmamakla birlikte kardiyoloji uzmanı hastaları uygun bir biçimde bilgilendirmektedir.

MİTRACLİP yani mandallama yöntemi, özellikle nefes almakta zorlanan hastaların, nefesini düzeltip, hareketlerini rahatlatan ve uzun vadede kalbin bozulmasını önleyebilecek bir yaklaşım olarak kullanılmaya başlanmıştır.

Herkese mitraclip yapılması doğru bir yaklaşım değildir. Esas olarak ameliyatı kaldıramayacağı düşünülen, yüksek riskli hastalarda, ağır kalp yetersizliği olan, ileri yaşta olan, böbreklerinde ve diğer organlarında ciddi sorunları bulunan, büyük bir cerrahiyle iyileşme sürecini atlatamayacak müşkül hastalar mitraclip için ideal hastalardır.

Mitraclipte çok net kriterler belli olmamakla birlikte ileri düzeyde mitral yetersizlik olması gerekmektedir. Mitral yetersizliğin sebebinin romatizmal kalp hastalığı olmaması gerekmektedir. Bu tür kapaklar kireçli, bu tür işlemlerin başarılı olamayacağı türde kapaklardır.

Günümüzde kalp yetersizliğinin eşlik ettiği mitral yetersizliğinde mitraclip daha çok kullanılmaktadır. Mitral kapak prolapsusu hastalarında da kullanılabilmektedir. Ancak hala en önemli tedavi metodu cerrahidir.

Bu girişimsel yöntem sonrasında hastalar, kısa sürede günlük aktivitelerine geri dönebilmektedir.

Mitraclip yöntemi, 1-1 buçuk saat süren bu işlemdir.

Standart tedavi metodu mitral kapağın tamiridir. Bu da kalp cerrahisiyle yapılmaktadır. Mitraclip şu aşamada biraz deneysel bir metoddur. Mitraclip cihazın ismidir. Bu küçük mandala benzeyen bir cihazdır.

Mitral kapak ön ve arka yapraktan oluşmaktadır. Anjiyo metoduyla kateterle kasık toplardamarından girilip, karın içindeki büyük toplardamara geçilerek kalbe ulaşılmaktadır. Bu sırada hastaya kasıktan lokal anestezi uygulanmaktadır. Sonrasında damar içindeki kateter kanalıyla mitral kapak seviyesine kadar mitraclip cihazı ulaştırılmaktadır.

Mitraclipin kanatları bu noktaya ulaştığında açılmaktadır. Problemli olan mitral kapak kısımları mitraclipin kanatları altına alınır, dikiş halkaları serbest hale getirilir ve hedeflenen kapak yapısı sağlanınca dikişler karşılıklı olarak tutturulur. Bu noktada kapakta yeterli kapanma sağlandığı test edilir. Bu şekilde kapak tamir edilmiş olur.

Mitral kapak kaçaklarında ameliyat, ileri yaş hastaları için önemli sıkıntıları da beraberinde getiriyor. Yaşlı hastalar genellikle damar sertliği ve vücut yıpranmasına bağlı olarak sıklıkla aort kapakta zaman zaman da mitral kapakta ciddi sorunlarla karşılaşıyor.

Bu problemlerin çözümü ne yazık ki klasik yöntemlerle her zaman mümkün olamıyor. Çünkü 90 yaşındaki bir hastaya kapak değiştirme ameliyatı uygulamak çok riskli. Ameliyat sonrası oluşabilecek komplikasyonlar ileri yaştaki hastalarda kötü sonuçlara neden olabiliyor. Hekimler olarak öyle durumlarla karşılaşıyoruz ki, bazen çok yaşlı hastaları ameliyat edemediğimiz için onları kaderlerine terk ediyoruz.

Özellikle uzun yıllar sigara kullanımı olan yaşlı hastalar akciğer sorunlarının yanı sıra başka hastalıklarla da karşımıza çıkabiliyor. Bunun yanında geçirdikleri kanser operasyonları, diyabet gibi sorunları yani eşlik eden hastalıkları çok sayıda olabiliyor. Bu tür durumlar yaşlı hastaların ameliyat edilmelerine engel teşkil ediyor.

Açık kalp cerrahisini kaldıramayacak hastalarda daha düşük riskli olduğu için, yani ameliyat kadar büyük prosedür olmadığı için yüksek riskli, eşlik eden başka hastalıkları olan, yaşı ilerlemiş hastalarda mitraclip zaman zaman uygulanmaktadır.

Ancak halen standart tedavi metodu kapağın görülerek tamir edilmesidir. Bunu açık kalp cerrahisiyle kalp damar cerrahları yapar, mitraclip işlemi ise girişimsel kardiyoloji uzmanları tarafından yapılmaktadır.

Mitraclip mitral kapağın kaçağında uygulanan minimal invaziv bir tedavi metodudur. Klasik olarak kaçak olan mitral kapaklar açık kalp cerrahisiyle tedavi edilmektedir. Birçok hastada göğüs kemiğinin kesilmesi gerekmektedir.

Robotla da bu tedavinin yapılması mümkündür ama robotla da açık kalp cerrahisi söz konusudur. Yani robotla da göğüste bir takım kesiler yapılmaktadır. Mitraclip metodu ise tümüyle anjiyo yöntemiyle uygulanmaktadır. Göğüste hiçbir kesinin olmadığı, kasıktan yapılan bir işlemdir.

Bazı durumlarda miringotomi işleminde kulağa tüp takılabilir. Bu tüpler kısa süreli olduğundan 6-9 ay süresince kalır. Bu sürenin sonunda ise tüpler vücutta kendi kendine atılır.

Orta kulak içerisinde biriken sıvının dışarı atılması için kulağa çizik atılması gerekebilir. Böylelikle sıvı boşaltılarak işitme kaybının önüne geçilir.

Miringotomi, genel olarak güvenli bir işlem olarak kabul edilen bir durumdur. Her cerrahi müdahalede olduğu gibi bu durumunda bazı riskleri ve olası yan etkileri bulunur.

Miringotomi riskleri şöyle açıklanabilir:

• Miringotomi sonrasında nadir de olsa enfeksiyon görülebilir. Bu da kulak zarına atılan keşiden bakterilerin orta kulağa girmesi nedeniyle gelişir
• Ventilasyon tüpü yerleştirildiği durumda bu tüp etrafında enfeksiyon oluşma riski bulunur
• Kulak zarına kesi atılmasına bağlı olarak hafif kanama görülebilir
• Miringotomi sonrasında kesi yerinin tamamen iyileşmemesi nedeniyle kulak zarında kalıcı bir delik oluşması riski vardır
• Miringotomi işlemi sırasında veya sonrasında oluşabilecek komplikasyonlar nedeniyle nadiren de olsa işitme kaybı meydana gelebilir
• Ventilasyon tüpü takıldığı durumda tüp erkenden düşebilir veya çok uzun süre kulakta kalabilir
• İşlem sonrasında, geçici olan kulaktan sıvı akıntısı gelebilir
• Bazı kişiler işlem sonrasında geçici olarak kulak çınlaması (tinnitus) yaşayabilir

Miringotomi işlemi sonrasında kulağın suya karşı korunması gerekir. Bunun yanında kulak hijyenine dikkat etmek de büyük önem taşır. Böylelikle kulakta hızlı bir iyileşme sağlanarak oluşabilecek komplikasyonların da önüne geçilmiş olur.

Miringotomi sonrasında dikkat edilmesi gereken durumlar şöyle sıralanabilir:

• Kulaklara su girmemesi için banyo esnasında kulak tıkacı kullanılmalıdır
• İşlem sonrası kulak bölgesi hijyenine özen gösterilmelidir ve doktorun önerdiği şekilde bakım yapılmalıdır.
• Tüpün durumu ve kulak iyileşmesi için düzenli olarak doktor kontrolüne gitmek gerekir.

Miringotomi işlemi, kulak zarına küçük bir kesi açılmasıyla yapılan ve orta kulakta biriken sıvının dışarı atılmasını sağlayan bir işlemdir. Bu işlem genellikle kısa sürede tamamlanır ve çoğu hasta için minimal rahatsızlık yaratır. İşlem adımları şöyle sıralanabilir:

• Miringotomi işlemi, çocuklarda genel anestezi altında, yetişkinler için ise lokal anestezi ile yapılır
• Cerrah, mikroskop yardımıyla kulak zarını detaylı bir şekilde görür ve zarın yüzeyinde küçük bir kesi açar
• Bu kesi genellikle 1-2 milimetre boyutunda olup, sıvının dışarı çıkmasını sağlayacak kadar küçüktür
• Açılan kesi sayesinde orta kulakta birikmiş olan sıvı yavaşça dışarı atılır
• Bu işlem kulaktaki basıncın azalmasını ve işitme kalitesinin geri kazandırılmasını sağlar
• Bazı durumlarda aspirasyon cihazından yararlanılarak orta kulaktaki sıvı tamamen temizlenir
• Gerekli olduğu durumda enfeksiyonların tekrarlamasını ve sıvı birikimini önlemek amacıyla kulak zarına küçük bir ventilasyon tüpü yerleştirilebilir.

Kulak zarın yerleştirilen tüp, kulak zarının hava almasını sağlayarak orta kulak basıncını dengelemede etkilidir. Tüp birkaç ay sonra kendiliğinden düşerek çıkarılabilir. İşlem sonrasında kulak su ve enfeksiyondan korunması gerekir.

Miringotomi diğer adıyla kulak zarı çizilmesi, orta kulakta oluşan sıvı birikimi, enfeksiyon ve östaki borusu disfonksiyonu durumlarının tedavisi amacıyla uygulanır. İşlem esnasında kulak zarı küçük bir kesi açılarak orta kulakta biriken sıvının akması sağlanır. Böylelikle kulaktaki basınç da dengelenmiş olur. Özellikle çocuklarda işitme kaybı, ağrı ve enfeksiyonların görülmesi durumunda miringotomi yapılabilir.

Miringotominin yapılma nedenleri şöyle sıralanabilir:

Orta kulakta sıvı birikimi (seröz otit)​

Orta kulakta sıvı birikimi, genellikle östaki borusunun sağlıklı çalışmadığı durumlarda görülür. Bu biriken sıvı kişinin kulağında rahatsızlığa yol açarak işitme kaybı oluşmasına neden olabilir. Bu nedenle sıvının boşaltılması gerekir. Miringotomi ile biriken sıvı boşaltılarak hem işitme iyileştirilir hem de oluşan basıncın azaltılması sağlanır.

Kulak enfeksiyonu (otitis media)​

Kulak enfeksiyonu, özellikle çocuklarda görülerek ağrı, işitme kaybı gibi durumlara neden olabilir. Enfeksiyonların sürekli olarak tekrarlaması durumunda miringotomi işleminden yararlanarak enfeksiyonun azaltılması sağlanır. Böylelikle işitme kaybının önüne de geçilmiş olur.

İşitme kaybını önlemek​

Orta kulakta sıvı birikimi nedeniyle işitme kaybı oluşabilir. Bu durum çocukların dil ve konuşma gelişimini olumsuz etkileyebilir. Miringotomi, sıvıyı temizleyerek işitme kaybını önler ve özellikle gelişim dönemindeki çocuklarda işitme sağlığını korur.

Östaki borusu disfonksiyonu​

Orta kulakla burun boşluğu arasında yer alan östaki borusu, kulak basıncının dengelenmesine yardımcı olur. Östaki borusu sağlıklı çalışmadığı durumda orta kulakta basınç artmasına neden olarak sıvı birikimine neden olur. Miringotomi işlemi basıncın dengelemesine yardımcı olur.

Basınç dengesi sağlamak​

Pilot ve dalgıç gibi mesleklere sahip olan kişiler genellikle basınç değişikliklerine maruz kalabilir. Bu da kulakta rahatsızlık hissine ve ağrılara sebebiyet verir. Miringotomi işlemi sayesinde bu tür basınç dengesizliklerinin çözümü sağlanır.

Bazı durumlarda, miringotomi işlemi sonrasında kulak zarına küçük bir ventilasyon tüpü yerleştirilebilir. Bu tüp kişinin kulak basıncının dengelenmesinde etkilidir. Böylelikle enfeksiyonların önlenmesi de sağlanır. Tüp, kulak zarının havalanmasını sağladığı için uzun süreli çözüm sunarak ve orta kulakta sıvı birikimini önler.

Miringotomi, enfeksiyona bağlı olarak işitme kaybını önlemek amacıyla kulak zarı (timpanik membran) üzerinde delik açılması işlemidir. Orta kulaktaki sıvının boşaltılmasını içeren bu işleme kulak zarı çizilmesi de denebilir.

Kulak burun boğaz uzmanları tarafından gerçekleştirilen miringotomi, bir kulağa veya her ikisine de uygulanabilir. Miringotomi işlemi özellikle çocuklarda, östaki borusu daha dar ve kısa olduğu durumda kulakta sıvı birikimi yaygın olarak görüldüğü zaman yapılabilir.

Sürekli olarak kulak enfeksiyonu geçiren bireylerde, miringotomi enfeksiyon artışının önlenmesini sağlar. Bu sayede hem işitme sağlığı korunur hem de enfeksiyonun yol açtığı rahatsızlıklar hafifletilir.

Genel olarak minimal invaziv cerrahinin uygulanmasındaki kısıtlılıkların en başında kalp ve akciğer etraf dokularında daha önceki geçirilmiş kalp operasyonu nedeniyle yapışıklık oluşması gelmektedir.

Kısa bir ifade ile daha önceden kalp operasyonu geçirmiş hastalarda, kalp ve akciğerler etraf dokulara çok yapışık olduğundan minimal invaziv cerrahinin uygulanması teknik olarak biraz daha zorlaşmaktadır.

Ancak bu cerrahideki tecrübelerin artması ve cerrahi ekipmanlardaki gelişmeler nedeniyle bugün ikinci, üçüncü ve dördüncü ameliyatlar da minimal invaziv yaklaşımlarla gerçekleştirilebilmektedir.

Bu kapsamda daha önceden minimal invaziv bypass yapılan hastalara gelecekte tekrar ihtiyaç olması durumunda küçük kesi yöntemi ile cerrahi işlem uygulanabilir.

Vücuda yapılan kesi ne kadar fazla olursa ameliyat sonrasındaki ağrı da o kadar fazla olur. Özellikle kemik gibi dokuların kesilmiş olması, ameliyat sonrası ağrı ile direkt ilişkilidir. Minimal invaziv bypass cerrahisinde herhangi bir kemik kesisi olmadığı için ameliyat sonrası ağrı son derece tolore edilebilir boyutlarda olur.