İmmünoterapi, ileri evre yani 3. ve 4. evre kanserlerde uygulanır. Bunların yanında metastaz yapmış veya standart tedavilere yanıt vermeyen kanser türlerinde tercih edilir. Kanserin türüne bağlı olarak bazı kanserlerin erken evrelerinde de tercih edilebilir.

İmmünoterapi çeşitlerinden immün kontrol noktası inhibitörleri metastatik malign melonom, ileri evre böbrek tümörleri ve hodgkin lenfoma tanılı hastalarda 2018 yılında Türkiye’de geri ödeme kapsamına alınmıştır. İmmünoterapiler diğer tümör tiplerinde özel izinler dahilinde tıbbi onkoloji merkezlerinde uygulanabilmektedir.

İmmünoterapi de dahil olmak üzere herhangi bir kanser tedavisi için başarı oranları, kanser türü ve evresi dahil olmak üzere birçok bireysel faktöre bağlıdır.

İmmünoterapi ilaçları şu anda çoğunlukla ileri evre (metastatik) kanser dönemlerinde kullanılmaktadır. Bununla beraber cilt kanseri türü olan malign melanom tedavisinde erken dönemde de etkindir, onaylıdır. İmmünoterapinin erken dönem tümörlerde özellikle de operasyon öncesi ve sonrası dönem dahil olmak üzere yaygın şekilde çalışmaları devam etmektedir.

Kemoterapi, kanser hücresinin çekirdeğinde yer alan yapıları hedef alarak hareket eder. Bu yapıyı tahrip eder ve kanser hücresini ortadan kaldırır.

İmmünoterapi tedavisinde ise amaç; bağışıklık sistemini güçlendirmek, kanserle savaşmak üzere tetiklemek yani vücudun kanseri kendi kendine yenmesini sağlamaktır.

İmmünoterapinin ne sıklıkta ve ne kadar süreyle alınacağı, kanser türüne ve ilerlemesine, immünoterapi türüne, vücudun tedaviye nasıl tepki verdiğine ve uygulanacak tedavinin döngüsüne bağlı olarak değişir.

Bazı immünoterapiler döngüler halinde verilir. Döngü, bir tedavi periyodu ve bunu izleyen bir dinlenme periyodunu kapsar. Dinlenme süresi vücuda iyileşme, tedaviye cevap verme ve yeni sağlıklı hücreler oluşturma fırsatı verir.

İmmünoterapi, hastanelerin onkoloji bölümleri, immünoterapi merkezleri veya özel kanser tedavi merkezlerinde uygulanabilir. Kişinin bazı durumlarda, tedavi süreci ayaktan tedavi şeklinde yürütülürken, ağır vakalarda hastanın bir süre hastanede yatması gerekebilir.

Tedavi sürecine başlamadan önce kişinin immünoterapiye uygun olup olmadığını belirlenir. İmmünoterapi genellikle multidisipliner bir yaklaşımla, uzman hekimler, hemşireler ve diğer sağlık profesyonellerinin yer aldığı ekipler tarafından yönetilerek uygulanır.

İmmünoterapi yan etkileri kişide görülen yorgunluk, halsizlik, ciltte oluşan reaksiyonlar ve bağırsak problemleri şeklinde ortaya çıkabilir. Bunların yanında endokrin bozukluklar ve ishal gibi belirtiler de immünterapinin yan etkileri arasında yer alır. Kas-iskelet sistemi, böbrek, sinir, hematolojik, kardiyovasküler sistemler üzerine de yan etkiler görülebilir.

Kemoterapi gören hastalarda görülen bulantı, saç dökülmesi, kan değerlerinin düşmesi, halsizlik gibi yan etkiler, immünoterapide minumum düzeyde olarak bilinir.

İmmünoterapi insan vücudunda bulunan bu kanser savaşçısı hücreleri kanser dokusuna yönlendirmekte ve bu şekilde hastalığı tedavi etmektedir. Hücre ve aşı tedavileri gibi birçok farklı çeşitleri olan immünoterapi; bir sağlık merkezinde, doktor muayenehanesinde, ayakta tedavi ünitesinde alınabilir.

Günümüzde kanser immünoterpisi denilince akla ilk olarak kontrol noktası düzenleyicileri gelir. Bu immünoterapi ilaçları PD-1, PD-L1 ve CTLA4 adlı hücre yüzey moleküllerinin çalışmasını engelleyerek bağışıklık sistemi hücrelerini aktifleştirir.

Bazı hasta gruplarında iki farklı kontrol noktası inhibitörü veya immünoterapi ile beraber kemoterapi tedavileri de yapılmaktadır.

İmmünoterapi genellikle günlük, haftalık, aylık veya bir döngü halinde infüzyon şeklinde uygulanır. İmmünoterapi kanser hastalarına özetle şu şekillerde uygulanabilir:

Damar yoluyla (İntravenöz – IV): İmmünoterapi ilaçları, kemoterapi gibi damardan serum yoluyla verilebilir. Serum yoluyla verilen immünoterapi kemoterapiden daha rahattır. Damardan kana verilen immünoterapi ilaçları kanser hücresinin yüzeyindeki reseptörlerine bağlanır. Bunun ardından kanser hücreleriyle vücudun mücadelesi başlamış olur. Serum şeklinde verilen bu ajanlar 2-3 hafta aralıklarla uygulanabilmektedir.

Ağız yoluyla (oral): İmmünoterapi yutulan bir hap veya kapsül şeklindedir.

Lokal yolla: İmmünoterapi, çok erken teşhis edilen bir cilt kanseri için krem formunda kullanılabilir.

İntravezikal (Mesane içi): İmmünoterapi doğrudan mesaneye verilir.

İmmünoterapi, bağışıklık sisteminin güçlenmesine yardımcı olarak kanser hücreleriyle savaşmada önemli bir rol oynar.

Çeşitli kanser türlerinde etkili olan immünoterapinin kullanıldığı kanser türleri şöyle sıralanabilir:

• Küçük hücre dışı akciğer kanseri,
• Küçük hücreli akciğer kanseri,
• Cilt kanserleri (melanom, merkel hücreli karsinom, yassı hücreli karsinom)
• Genitoüriner kanserler (Böbrek ve mesane kanseri)
• Bazı gastrointestinal kanserler (Yemek borusu, mide, karaciğer kanseri)
• Üçlü negatif meme kanseri,
• Baş boyun kanserleri
• Böbrek kanseri
• Mesane kanseri
• Lenfoma
• Mide kanseri
• Karaciğer kanseri

İmmünoterapi, kişinin kanserin türüne ve evresine bağlı olarak uygulanan bir yöntemdir. Bu tedavi yöntemi kişiden kişiye farklılık gösterebilir.

İmmünoterapi, kanser tedavi sürecinde bağışıklık sisteminin güçlendirilmesi için uygulanan ve yararlanılan bir yöntemdir. Bağışıklık sistemi, vücutta doğal bir savunma mekanizması oluşturarak kanser hücrelerine karşı savaş açsa da bazı durumlarda kanser hücrelerinin kaçmasına neden olarak büyümesini engelleyemeyebilir. İmmünoterapi, bu noktada bağışıklık sistemini etkin hale gelmesini sağlayarak bu hücreleri tanımasını ve yok etmesini sağlar.

İmmünoterapi, vücutta bağışıklık sisteminin güçlenmesine yardımcı olarak başta kanser olmak üzere diğer hastalıklara karşı savaşan bir tedavi yöntemi olarak bilinir. Kontrol noktası inhibitörleri, karsinojen ile ilişkili makrofajlar, T hücre tedavisi, monoklonal antikorlar, sitokin tedavisi ve kanser aşıları olarak incelenir. İmmünoterapi türleri şöyle açıklanabilir:

Bağışıklık kontrol noktası inhibitörleri​

Kontrol noktası inhibitörleri, bağışıklık sisteminin doğal döngüsünde bulunan ve belirli proteinleri hedef alan immünoterapi türüdür. Bu terapi türü, bağışıklık sisteminin kansere karşı savaşmasını engelleyecek olan durumların devre dışı kalmasını sağlayarak, vücutta kanser hücrelerinin tanınmasına ve onlara saldırılmasına ortam hazırlar.

Bunun yanında bağışıklık sistemindeki T hücreleri, bakteriler, virüsler veya kanser hücreleri gibi yabancı maddeleri tespit ederek yok etmede görevlidir. Vücudun sağlıklı hücrelerine saldırmasını önlemek için bazı kontrol mekanizmaları bulunur. Bu görülen kontrol noktaları, T hücrelerinin etkinliğini sınırlayarak bağışıklık tepkisini düzenlemede etkili olur. Kanser hücreleri, bu kontrol noktaların kullanılmasında rol oynayarak bağışıklık sisteminden saklanma eylemi gösterebilir.

Kontrol noktası inhibitörleri ile tedavi edilen kanser türleri nelerdir?

Kontrol noktası inhibitörleri ile tedavi edilen kanser türleri arasında melanom (cilt kanseri), akciğer kanseri (küçük hücreli dışı akciğer kanseri gibi), böbrek kanseri, mesane kanseri, hodgkin lenfoması, mide kanseri, baş ve boyun kanserleri yer alır.

Kontrol noktası inhibitörleri yan etkileri nasıldır?

Kontrol noktası inhibitörleri, kanser hücreleri dışındaki normal dokulara da saldırabileceğinden bazı yan etkilere sebep olabilir. İshal, karaciğere enzimlerinde görülen artış, nefes darlığı, tiroid sorunları gibi belirtiler kontrol noktası inhibitörlerinin bir tan etkisi olarak değerlendirilebilir. Bunların yanından bağışıklık sisteminin aşırı tepki vermesine neden olarak ciddi otoimmün reaksiyonlar oluşturabilir.

Bağışıklık kontrol noktası inhibitörleri, bağışıklık sistemini teşvik ederek kanser hücrelerini yok etmeye odaklana bir tedavi yöntemidir. Fakat bu tedavi yöntemi, herkes için uygun olmayabilir. Bu tedavi süresince de sıkı bir doktor kontrolü ve takip gerekebilir.

T-hücre transfer tedavisi​

T-hücre transfer tedavisi (T-cell transfer therapy), immünoterapinin bir çeşidi olarak bilinir ve bağışıklık sisteminde yer alan T hücrelerinin kanser hücrelerine karşı savaşma yeteneğinin artmasına yardımcı olur. Bu immünoterapi çeşidinde vücutta bulunan T hücreleri laboratuvar ortamında güçlendirilerek hastaya tekrardan verilebilir. Aşırı bağışıklık tepkisine bağlı olarak kişide ateş, düşük tansiyon ve organ yetmezliği gibi yan etkiler görülebilir.

Monoklonal antikorlar​

Monoklonal antikorlar, bağışıklık sisteminin yanıtını güçlendirmek veya hedef hücreleri tanıyıp yok etmek için kullanılır. Özellikle bu yöntem romatoid artrit gibi otoimmün hastalıklarda bağışıklığın verdiği yanıtı baskılamak için yararlanılır. Monoklonal antikorlar, çeşitli hastalıkların tanısında bulunur.

Kanser aşıları​

İmmünoterapinin bir türü olan kanser aşıları, vücutta bağışıklık sisteminin güçlenmesine yardımcı olarak kanser hücreleriyle savaşmada etkili olur. Bu kanser aşıları kanseri önleyici (profilaktik) ve tedavi edici (terapötik) olmak üzere iki şekilde incelenir. Kanser aşılarının tedavi sırasında antijenleri hedef alarak bağışıklık yanıtını tetiklenmesini sağlar. Böylelikle kanser türlerindeki hastalığın ilerlemesini yavaşlatmak amaçlanır.

Bağışıklık sistemi düzenleyicileri​

Bağışıklık sistemi düzenleyicileri, immünoterapinin türü olarak bilinir. Bağışıklık sistemini güçlendirme ve baskılamak için bu yöntemden yararlanılabilir. İmmünomodülatörler yani bağışıklık sistemi düzenleyeciler, otoimmün hastalıkların veya iltihaplanmanın önüne geçmek için bağışıklık sistemini baskılama görevine sahiptir.

Kanser tedavisi sürecinde bu ilaçlar tek başına kullanılabildiği gibi, kemoterapi ve radyoterapi gibi geleneksel yöntemlerle birlikte de uygulanabilir. Bağışıklık sistemi düzenleyicileri, özellikle melanom, böbrek kanseri ve bazı hematolojik kanserlerin tedavisinde tercih edilir.

1950'li yıllardan bugüne cerrahi radyoterapi ve kemoterapi ve hedefe yönelik tedaviler üzerine kurulu kanser tedavilerine immün kontrol noktası inhibitörü olarak adlandırılan yeni nesil immünoterapiler eklendi.

Hastalar için yeni bir umut ışığı olan immünoterapi tedavisi, bağışıklık sisteminin özel bazı bölümlerinin etkinliklerini uyarmaya veya bağışıklık tepkilerini bastıran kanser hücreleri tarafından üretilen sinyalleri önlemeye dayanmaktadır. Yapılan araştırmalar kanserde en güncel yaklaşımlardan biri olan immünoterapinin birçok kanser türünde etkili olduğunu ve kimi hastalarda tamamen iyileşme sağladığını ortaya koymaktadır.

Tarihler 2011’i gösterdiğinde cilt kanseri türü melanomun tedavisi ile başlanan ve hali hazırda geliştirme çalışmalarının sürmekte olduğu immünoterapi; yurt dışında akciğer, böbrek gibi 20’den fazla kanser çeşidinde tedavi yöntemi olarak uygulanmaktadır.

2018 yılından itibaren meme kanserinin üçlü negatif adındaki bir alt grubu için de kullanmaya başlanan immünoterapi özellikle metastatik kanserlerde etkilidir.

Japon bilim insanı Tasuku Honjo ve Amerikalı bilim insanı James P. Allison, “bağışıklık sisteminin, kanser hücrelerine etkili bir şekilde saldırmasını sağlayan immün kontrol noktası inhibitörleri” keşifleriyle 2018 Nobel Tıp ve Fizyoloji Ödülü'ne layık görüldü. Bu keşifle birlikte agresif cilt kanseri malign melanom ve akciğer kanseri başta olmak üzere birçok kanser türüne etkili immünoterapi ilaçları geliştirildi.

İmmünuterapi, hedef bağışıklık sistemini yeniden organize ederek vücudun kanseri kendi kendine yenmesini sağlamaktır. Kanser gelişirken bağışıklık sisteminin (immün sistem) kendisine yanıt vermesini, yoketmesini engelleyici birçok mekanizma kullanır. İmmünoterapide kullanılan tedaviler, bu mekanizmaları engelleyerek bağışıklı sistemini kanserli hücrelere karşı güçlendirerek etkin bir tedavi sağlar. İmmünoterapi, kemoterapi ve hedefe yönelik tedavilere göre daha etkin olup çok daha az yan etki gösterir.

İnsan vücudunda kansere karşı savaşan çok sayıda hücre bulunmaktadır. İnsanın bağışıklık sisteminde bulunan ve ‘asker hücre’ olarak adlandırılan ‘T hücreleri’ kanserli hücreleri büyük oranda yok etmektedir. Ancak kansere karşı savaşan bu hücrelerin aktivasyonu bir noktaya kadar olabilmekte, bir grup kanserli hücre bu saldırılardan kurtularak T hücresine karşı direnç göstermektedir.

Nitekim günlük yaşantımızın akışında tümör hücresine dönen vücuttaki bazı hücreler asker hücrelere ‘yabancı olmadığı’ mesajını vererek yok olmaktan kurtulup bağışıklık sistemini baskılamaktadır. İmmün aracılı tedavi olarak da bilinen immünoterapi, bu noktada devreye girer. İmmünoterapi tadavisinde amaç bağışıklık sistemi üzerindeki bu baskıyı ortadan kaldırarak insan vücudunda bulunan kanser savaşçısı hücreleri kanser dokusuna yönlendirmek ve bu şekilde hastalığı tedavi etmektir.

Kemoterapi ve hedefli tedavilerdeki en önemli sıkıntı tedavi yanıtının kalıcı olmamasıdır. İmmünoterapi tedavisi ise kemoterapi ve hedefe yönelik akıllı tedavilere göre çok daha iyi ve uzun süreli yanıtlar sağlayabilmektedir. İmmünoterapi, bu kalıcı yanıtı bağışıklık sisteminde T hücrelerinde bir hafıza oluşturarak sağlamaktadır.

Bu yöntem ile bacak uzatma tedavisi yapılarak boy uzatılmaktadır. Gövdenin uzaması mümkün değildir.

İlizarov yöntemi ile boy uzatma çocuklarda ve yetişkinlerde uygulanabilmekte ancak 60 yaşından sonra ve birtakım sistemik rahatsızlıkları olanlarda tavsiye edilmemektedir.

İlizarov yöntemi ile boy uzatma yöntemi aylara yayılacak ve kontrollü ilerlenmesi gereken bir süreçtir. Boy uzama süresi bilgisi kişiye özel olarak doktor tarafından hesaplanacak bir zamana işaret eder.

İlizarov ile boy uzatma işlemi ciddi bir operasyon süreci gerektirmektedir. Tıbbi anlamda gerekliliği olan durumlar haricinde yapılması önerilmemektedir.

• Kapalı ve açık kırıklarda,
• Kaynamayan kırıklarda,
• Kemik uzatma tedavisinde (boy uzatma, çocuk felci sekeli, travma sonrası kısalık ve eğrilikler-rotasyonlar, enfeksiyon sonrası büyüme kıkırdağının erken kapanmasına bağlı kısalıklar ve bacak boyu eşitsizlikleri),
• Kol ve bacak eğriliklerinin düzeltilmesinde,
• Kemik kayıplarında (genellikle tümör, travma ya da enfeksiyon sonrası oluşur)
• Tedavi görmemiş gelişimsel kalça çıkığının tedavisinde,
• Ayak deformitelerinde (PEV),
• Kemik enfeksiyonlarında (kronik osteomiyelit),
• Eklem hareket kısıtlılıklarında,
• Metabolik hastalıklara bağlı kemik eğrilik ve kısalıklarında,
• Kemik yapısal bozukluklarında uygulanmaktadır.

İlizarov metodu nasıl uygulanır?​

Konsültasyon ve ilk değerlendirme: Tedavi için başvuran hastanın detaylı hikayesi ve önceden geçirilmiş cerrahi müdahalelere ait bilgileri alınır. Ayrıntılı bir klinik muayeneyi takiben; uygun pozisyonlarda direk grafileri ve ortoröntgenografileri çekilerek hastanın kısalık, eğrilik ya da rotasyonu hesaplanır ve ameliyat öncesi tedavi planlaması yapılır. Hastaya ilizarov cihazı ya da kombine yöntem (çivi + LRS fiksatör) ile uzatmanın nasıl yapılacağı ya da düzeltmenin nasıl olacağı anlatılır.

Ameliyat sonrası tedavi ve rehabilitasyon: Kemiğin uzatılmasına genellikle ameliyat sonrası 7-10 günde başlanır. Hastaya ve patolojiye göre değişmekle birlikte genellikle günde 1 mm 4 eşit aralığa bölünerek, her 6 saatte bir 0.25 mm olarak uygulanır. Hasta ameliyat sonrası 1. ya da 2. gün fizik tedavi ekibi tarafından ayağa kaldırılır ve destekli olarak yürütülür.

Erken fizik tedavinin amacı;

• Hastayı hemen ayağa kaldırarak yatağa bağlı kalmanın getirdiği sakıncalardan kurtulmak,
• Hastanın aktif tedaviye katılımını sağlamak,
• Eklem hareket açıklığını koruyabilmek,
• Kasları gergin tutmak ve hastayı günlük faaliyetlerini 3-4 günden itibaren kendi yapar hale getirmektir.

Hastalar genellikle hastanede 1-3 gün kalırlar. Bu süre zarfında belirli sürelerde tellerin ve çivilerin bakımı destek elemanlarınca yapılır ve hastaya evde kendisinin uygulaması için gerekli eğitim verilir.

Hasta taburcu edildikten sonra da fizik tedavi uygulanmalıdır. Doktorun verdiği hareketleri ya kendisi yapabilir ya da yardım alabilir. Üç haftalık takip eden kontrollerde hareket kabiliyetinin yetersiz olduğu tespit edilen hastalarda profesyonel fizyoterapist desteği gerekebilir. Ameliyat sonrası hastaların mümkün olduğunca okul, iş gibi ortamlarında günlük aktivitelere katılması teşvik edilir.

Boy uzatma: Beyaz ırkta erkeklerde normal boyun alt sınırı 166 cm ve kadınlarda 153 cm olarak kabul edilmektedir. Normalin alt sınırında boyu olan hastalar büyümeleri tamamlanana kadar (18 yaş) tedavi edilmez.

Uzatma süresini kısaltmak için çivi üzerinden uzatma veya kendiliğinden uzayabilen çivi teknikleri tercih edilmektedir. Normalin alt sınırında boyu olan hastalarda genellikle amaç 5-7,5 cm uzama elde etmektir.

Her 2,5 cm'lik uzatmanın 1 ay sürdüğü kabul edilebilir. Uzatma işlemine ameliyattan 5-7. gün başlanır. 5 ila 7,5 cm'lik bir uzatma 2 - 3 aylık sürede gerçekleşir. Çivi üzerinden uzatma tekniğinde uzatma bittikten sonra ikinci bir ameliyat daha yapılır ve çivi deliklerinden kilitleme yapılır. Çivi üzerinden LRS fiksatör ile uzatmada ameliyat sonrası 2. günde koltuk değnekleri ile hasta tolere edebileceği kadar yük vererek mobilize olur.

Motorlu çivi ile uzatmalarda ise hasta uzatma süresince hiç yük vermeden tedavisini sürdürür. Bu süreçte tekerlekli sandalye kullanabilir. Uzatma sonrası çivilerin çıkarılması mutlak gerekli değildir. Hasta isterse 1.5-2 yıl sonra çıkarılabilir.

Bacak eğrilikleri (Ekstremite deformiteleri): Bacaklarda görülen doğuştan olan diz çevresi eğrilikleri genellikle “X” (genu valgus) ya da “parantez” (genu varum) görünüm ile iki formda ortaya çıkmaktadır. X bacakta eğrilik dışa doğru; parantez bacakta ise içe doğrudur.

Eğrilik nedeniyle vücutta kalça, diz ve ayak eklemlerinin yüklenme eksenleri değişmekte ve erken yaşta bu eklemlerde dejenerasyon (kireçlenme) olmaktadır. Bu operasyonlar sayesine yürüme ekseni değiştirilip kişinin sağlıklı bir şekilde basması sağlanırken hastanın eklemlerinde de dejenerasyon olmamaktadır.

Sonradan olan eğrilikler ise genellikle kırık sonrası yanlış kaynama ile olmakta ve kısalık da eşlik etmektedir. Ameliyatta bacaklara takılan eksternal fiksatör cihazı sayesinde kemiğin açısı vidalarla ayarlanarak zamanla istenilen pozisyona gelmesi sağlanmakta ve eğrilik tam olarak düzelirken uzama ile kısalık da giderilmektedir.

Hasta ameliyat sonrası 2 günden itibaren yük vererek mobilize olmaktadır. Deformite düzeltmelerde ortalama 4-5 ayda kaynama sağlanmakta ve hastanın cihazı çıkarılmaktadır.

Ekstremite (kol-bacak) uzunluk eşitsizliği: Tedavisinde 3 temel yaklaşım mevcuttur.

• Kısalık telafisi (ayakkabı altına ilave edilen yükseltmelerle); 2 cm ve altında olan kısalıklar,
• Uzun bacağın kısaltılması (Epifizyodez ve kısaltma),
• Kısa bacağın uzatılması (distraksiyon ostegenezi).

Doğuştan kısalık: Doğuştan kısalıklarda genellikle bir taraf büyüme çekirdeğinde hasar nedeni ile tek taraflı ekstremite kısalığı olur. Kısalık 3 cm ve altında ise aile ile konuşarak hastanın diğer taraf büyüme çekirdeği geçici olarak dondurulur ve 3-4 yıl içinde iki bacağın eşitlenmesi hedeflenir.

Ancak aile çocuk boyunda kısaltma istemiyor ya da kısalık 3 cm’den fazla ise kısa bacağın uzatılması (distraksiyon osteogegzi) seçilir. Bu uzatma genellikle ilkokul öncesinde hasta 3-4 yaşında iken yapılır ve 4 ay içinde tedavinin tamamlanması hedeflenir.

Tümör ve kronik osteomiyelit (kemik enfeksiyonu): Malign (kötü huylu) tümör hastalarında ve kronik kemik enfeksiyonlarında bu bölgeler yaklaşık 5-20 cm arasında enfekte ya da tümörlü kemik çıkarıp atılır ve hasta tümörsüz ve enfeksiyonsuz hale getirilir.

Kemikte oluşan boşluk için bu yöntem ile hastanın 5 cm kemiği kesilerek günde 1 mm olacak şekilde oluşan boşlukta ilerletilir ve bu boşlukta vücudun kendisinin tekrar kemik yapması istenir (biyolojik tekonstrüksiyon). Bu şekilde kemikte oluşan defekt (boşluk) tam olarak tedavi edilmiş olunur. Tedavi süresi çıkarılan kemiğin büyüklüğüne göre değişir.

Bu yöntem boy kısalığından kemik kayıplarına, kol-bacak ve ayak eğriliklerinin düzeltilmesine kadar birçok farklı deformitenin tedavisinde hem çocuk hem de yetişkin hastalarda başarılı bir şekilde kullanılmaktadır.

Akondroplazi (boy kısalığı, cücelik): İlizarov ve kombine yöntem, akondroplazi yani boy kısalığında (cücelik) boy uzatma ve bacak eğriliklerini aynı ameliyatla düzeltilmesi amacıyla kullanılmaktadır.

Boy uzunluğu 135 cm’nin altında olan kişilerin günlük yaşantılarında boyu normal sınırlarda olan insanların kullandığı mutfak, toplu taşıma gibi yerlere elleri ile uzanır hale gelebilmeleri için boylarının 150 cm ve üzerinde olması gerekmektedir. Bu hastaların aynı zamanda diz çevrelerinde “genu varum” adı verilen deformiteler mevcuttur.

Hastalarda aynı anda iki alt ekstremitede hem diz çevresi eğrilik düzeltici hem de boylarını uzatma ameliyatı yapılmaktadır. Akondroplazilerde boy uzatması kollardan, uyluktan ve bacak kemiklerinden yapılmaktadır. Deformite düzeltilmesi ve uzatma sonrası ortalama 5. ayda cihaz çıkarılarak hastanın tedavisi tamamlanmaktadır. Ortalama iki seansta 12-15 cm uzama elde edilmektedir.

Tek kolda ya da tek bacakta olan eğrilik ve kısalıklar:
Hastalarda doğuştan (konjenital) ya da sonradan kol ve bacaklarda eğrilik (angülasyon), kısalık ya da rotasyonel deformiteler olabilmektedir. Doğuştan olan kısalık ve eğrilikler çocuklarda ilkokul öncesi 4-5 yaşında yapılmaktadır. Çocuklarda olan eğrilik (deformite) ve kısalık tedavileri yetişkinlere göre daha kısa sürede sonlanmakta ve çocukların cihazı tolere edebilmesi yetişkinlerden daha iyi olmaktadır.

Uzatma yapılırken genellikle günde dört kez 1 mm (4x0.25 mm) olacak şekilde yapılmaktadır. Bu şekilde kemik boyu 10 günde 1 cm, bir ayda 3 cm uzatılmaktadır. Bu şekilde bir kemik boyu, kemiğin toplam boyunun %25-30’u kadar uzatılmaktadır. Bu ortalama femurda (uyluk kemiği) 8 cm’ye, tibiada (bacak kemiği) 7 cm’ye, kolda ise 5-5,5 cm’ye karşılık gelmektedir.

Bu uzatmaların sonrası distraksyon zonlarının (uzatma hatları) kaynaması ve cihazın çıkması yaklaşık 6-7 ay sürmektedir. Uzatma aşamasında hasta koltuk değneği ile basarak yürümekte, uzatma bittikten bir ay sonra koltuk değneksiz tam yük vererek yürümektedir.

Ekstremite (kol-bacak) uzunluk eşitsizliği:
Bacak-kol kısalığı birçok nedene bağlı olarak gelişebilir. Bunlar üç alt başlık altında ele alınmaktadır:

1. Doğuştan (konjenital),
2. Gelişimsel,
3. Travma, tümör ya da kemik enfeksiyonu (kronik osteomiyelit) sonucu.

İşlem öncesinde ve sonrasında güneşe çıkmak sakıncalıdır. İşlem öncesinde bronzlaşmaktan kaçınılmalıdır ve işlem yapılacak bölgenin direkt olarak güneş ışığı ile teması önlenmelidir. İşlem sonrasında ise güneş koruyucu kremlerin kullanılması gerekir. İşlemden sonra koruyucu kullanmadan güneşe çıkmak, işlem yapılan bölgede leke oluşumuna neden olur.

Evet, lazer sonrasında kalan kıllar için iğne ile gerçekleştirilen epilasyon yöntemlerine başvurulabilir. İğneli işlemler, bu aşamada oldukça uygundur. Bu işlem sayesinde kalan kıllar da temizlenmiş olur ve daha etkin sonuçlar elde edilir.