WPW sendromu, kalpte ekstra bir elektriksel iletim yolu oluşturur. Bu yol, kalbin hızla ve düzensiz atmasına neden olur. Bu da kalp ritmini bozarak normal fonksiyonların yerine getirilmesini engeller.

WPW sendromunun tanısı, bir dizi testle konur. Bu testler, kalbin elektriksel iletimini ve ritmini incelemeye yöneliktir.

Tanı koyma sürecinde kullanılan başlıca yöntemler şunlardır:

• Elektrokardiyogram (EKG): Kalbin elektriksel aktivitelerini kaydederek anormal yolları tespit eder.
• Holtermonitörüzasyonu: Uzun süreli kalp ritmi takibi yapılmasını sağlar.
• Ekokardiyografi: Kalp yapısını ve fonksiyonlarını incelemek için kullanılır.
• Elektrofizyolojik çalışma (EPS): Kalbin elektriksel sistemini detaylı incelemek için yapılan ileri bir testtir.

Yapılacak bu testler ile WPW sendromunun varlığı belirlenebilir ve tedavi süreci başlatılabilir.

Wolf Parkinson White Sendromu ve kalp sağlığı ​

WPW sendromu, kalp sağlığını önemli ölçüde etkileyen bir durumdur. Bu sendrom, kalpteki elektriksel yolların anormal olması nedeniyle kalbin ritminin düzensizleşmesine yol açar.

Anormal kalp ritimleri, kalbin verimli bir şekilde kan pompalayamamasına neden olabilir. Bu durum, zamanla kalp yetmezliğine veya diğer ciddi kalp hastalıklarına yol açabilir.

WPW sendromu olan bireylerde şu riskler daha belirgindir:

• Kalp krizi riski: Kalbin daha hızlı atmasına yol açan Wolf Parkinson White sendromu kalp krizi riski oranını artırır.
• Ani kalp durması: Wolf Parkinson White sendromu, bazı durumlarda ani kalp durmasına yol açabilir. Bunun nedeni, kalpteki anormal elektriksel yolların hızlı ve düzensiz kalp atışlarına neden olmasıdır.

Wolf Parkinson White sendromu risk faktörleri göz önüne alındığında; tedavi edilmediği takdirde ciddi sağlık sorunlarına yol açabilir. Erken teşhis ve tedavi, bu risklerin önlenmesine yardımcı olabilir.

Wolf Parkinson White Sendromu için erken teşhisin önemi ​

Wolf Parkinson White sendromu tedavisi için erken teşhis, tedavinin başarılı olmasını sağlar. Erken tanı konan hastalarda, kalp ritmini düzenlemek ve olası komplikasyonları önlemek mümkündür.

Ancak WPW sendromu bazen belirti göstermeyebilir veya belirtiler hafif olup göz ardı edilebilir. Bu nedenle düzenli sağlık kontrolleri ve kalp rahatsızlıkları ile ilgili herhangi bir belirti gösteren kişilerin erken dönemde doktora başvurması büyük önem taşır.

Erken teşhis, tedavi sürecinin etkinliğini artırarak hastaların sağlığını koruma ve komplikasyonları önleme açısından önemli avantajlar sağlar.

• Tedavi yöntemlerinin erken başlatılması: Erken teşhis, hastalığın daha ciddi sorunlara yol açmadan tedavi edilmesini sağlar.
• Komplikasyonların önlenmesi: Erken teşhis ile kalp krizi ve ani kalp durması gibi ciddi komplikasyonların önüne geçilebilir.

Erken teşhis ile birlikte Wolf Parkinson White sendromu ve ilaç tedavisi hemen uygulanır. Bu noktada tedavi, istenen cevabı vermezse farklı tedavi yöntemleri değerlendirilir.

Wolf Parkinson White Sendromu, kalpteki elektriksel iletim yollarının anormal şekilde gelişmesi sonucu oluşur. Normalde, kalpteki elektriksel sinyaller belirli bir yol boyunca iletilir.

Ancak WPW sendromunda ekstra bir elektriksel yol bulunur. Bu ekstra yol, kalp ritmini bozar ve kalbin aşırı hızlanmasına yol açar.

Wolf Parkinson White Sendromu nedenleri şunlardır:

• Genetik faktörler: Wolf Parkinson White sendromu ve genetik faktörler birbiriyle ilişkili olabilir. Ailede WPW sendromu olan bireylerin bu hastalığa sahip olma riski daha yüksektir. Genetik geçiş, hastalığın ortaya çıkmasında önemli bir faktör olabilir.
• Doğumsal anormallikler: Wolf Parkinson White Sendromu, doğuştan gelen kalp anormallikleri ile de bağlantılı olabilir. Kalpteki elektriksel yolların yanlış gelişmesi sonucu bu hastalık görülebilir.
• Yaş ve cinsiyet: WPW sendromu genellikle genç yaşlarda görülür. Erkeklerde bu hastalığa daha sık rastlanabilir.

Genetik ve doğuştan gelen faktörler, WPW sendromunun gelişmesine yol açan başlıca nedenler arasında yer alır. Ancak her WPW vakasında bu nedenler geçerli olmayabilir.

Wolf Parkinson White Sendromu kalpte anormal elektriksel yolların oluşmasıyla meydana geldiği için en belirgin semptom kalp atış hızının artmasıdır. Bununla birlikte göğüs ağrısı, nefes darlığı ve baş dönmesi de ortaya çıkabilir.

Normalde kalbin sağ atriyumundan sağ ventriküle iletilen elektriksel sinyaller, kalp kasının düzgün bir şekilde atmasına yardımcı olur.

Wolf Parkinson White Sendromu’nda ise ekstra bir elektriksel iletim yolu bulunur ve bu durum kalp atışlarını düzensizleştirerek kalp hızını artırabilir.

Wolf Parkinson White sendromu belirtileri, kişiden kişiye farklılık gösterebilir. Bazı kişilerde hiç belirti göstermeyebilirken bazı kişilerde ciddi kalp ritim bozukluklarına yol açabilir.

En yaygın Wolf Parkinson White Sendromu belirtileri şunlardır:

• Kalp çarpıntısı
• Baş dönmesi, bayılma
• Göğüs ağrısı
• Nefes darlığı

Kalp çarpıntısı​

Wolf Parkinson White sendromu kalp çarpıntısı yapan bir rahatsızlıktır. Kalp atışları aniden hızlanır ve kişi bu durumu çarpıntı olarak hisseder. Stockholm sendromu kaynaklı anksiyetenin neden olduğu psikolojik çarpıntı hissinden farklı olarak genellikle dinlenme esnasında veya aniden fiziksel aktivite sırasında ortaya çıkabilir.

Baş dönmesi ve bayılma​

Wolf Parkinson White Sendromu, kalp ritminin hızlanması sonucu kanın vücutta düzgün bir şekilde dağılmasını engelleyebilir. Bu da baş dönmesine ve bayılmalara yol açabilir. Bayılma, aniden başlayan kalp ritmi bozukluklarıyla da bağlantılıdır.

Göğüs ağrısı​

Wolf Parkinson White Sendromu, bazı kişilerde göğüs ağrısına neden olabilen bir sendromdur. Meydana gelen bu göğüs ağrısı kalbin oksijen almadığı veya yeterince kan pompalamadığı zamanlarda daha belirgin hale gelebilir.

Nefes darlığı​

Kalp atış hızının aşırı artması, vücudun oksijen ihtiyacını karşılamakta zorlanmasına yol açar. Bu da nefes darlığına sebep olabilir.

Belirtiler genellikle geçici olmakla birlikte tedavi edilmediğinde daha ciddi sağlık sorunlarına yol açabileceği için profesyonel bir sağlık hizmeti almak oldukça önemlidir.

Wolf Parkinson White Sendromu, anormal kardiyak elektriksel iletimden kaynaklanan ve genellikle doğuştan meydana gelen bir kalp kusurudur. Ayrıca genç yaşta da ortaya çıkabilen bir hastalık olan Wolf Parkinson White Sendromu’nda kalp atışın anormal bir hızlılık söz konusudur.

Wolf Parkinson White Sendromu’nun belirtileri çoğunlukla 11 ila 50 yaşları arasında ortaya çıkar ve kalp atışlarında hızlanma, baş dönmesi ve sersemlik hissi gibi belirtiler ortaya çıkar.

Wolf Parkinson White Sendromu’nun tedavisi, ilaç kullanımı veya ablasyon olarak bilinen bir tedavi yöntemini içerir. Nadir durumlarda kalbin normal ritmini geri yüklemek için elektrik şoku da uygulanabilir.

Wilson Hastalığında hem erkeklerde hem de kadınlarda bazı endokrin organ tutulumlarına bağlı hormonal bozukluklar görülebilir. Bu hormonal bozukluklar infertiliteye (kısırlık) yol açabilir. Gebe kalan hastalarda tekrarlayan düşükler ortaya çıkabilir.

Hastalığa bağlı karaciğer sirozu gelişen bayan hastalarda da infertilite riski ve gebe kalındığında doğumla ilgili riskler daha yüksektir. Hastalığın tedavisi için kullanılan ilaçlarlar da gebelik ve doğum sürecini olumsuz etkileyebilir. Çocuk doğurma yaşında olan veya gebe kalan hastaların takibi mutlaka bu konuda tecrübeli bir ekip tarafından yürütülmelidir.

Bakır eksikliği de vücutta sorunlara sebep olur. Aşırı yorgunluk, kırılgan kemikler, sık hastalanma, düzensiz kalp atışları, böbrek veya karaciğer hasarı bakır eksikliğinden kaynaklanabilir.

WH kronik bir hastalık olup, hastanın tedavisi ve düzenli takibi hayat boyu devam etmelidir.

Fulminan hepatite bağlı hızlı gelişen ve diğer tedavilere yanıt vermeyen karaciğer yetmezliğinde karaciğer nakli hayat kurtarıcı olabilir. Yine ilerlemiş karaciğer sirozunda veya erken evre karaciğer kanserinde klinik durumu uygun hastalarda karaciğer naklinin tedavide yeri vardır. Belirgin karaciğer hasarı bulunmaksızın esas olarak Nöropsikiyatrik hastalığın tedavisi için karaciğer nakli yapılması çok etkili değildir ve genellikle tavsiye edilmez.

WH genetik bir hastalıktır ve kimseye bulaşmaz sadece aile öyküsü olan kişilerde, genetik benzerlik nedeniyle hastalığın görülme riski artar.

Wh’nın tedavisinde bilimsel kanıtı olan bitkisel ilaç veya tedavi yöntemleri bulunmamaktadır.

WH’nın komplikasyonları karaciğer sirozu, portal hipertansiyon, karaciğer kanseri ve karaciğer yetersizliğidir. Beyin tutulumu durumunda ise progresif ilerleyici beyin hasarına bağlı Nöropsikiyatrik hastalıklar oluşur.

Wilsonda ilaç tedavileri vardır. Ciddi anlamda karaciğer hasarı durumunda karaciğer nakli yapılmalıdır.

Wilson hastalığı bakır ile ilişkilidir.

Yeşil yapraklı sebzeler, sakatatlar, kabuklu deniz ürünleri, baklagiller, fındık, bitter çikolata gibi besinlerde bakır bulunmaktadır.

Yüksek miktarda bakır içeren deniz ürünleri, tahıllar, bezelye, patates, fındık, fıstık gibi besinler Wilson hastalığında tüketilmemelidir.

Vücuttaki bakır fazlalığının yüzde 90'ı safrayla karaciğerden atılmakla beraber dışkıyla uzaklaşır.

Wilson hastalığı tedavi edilmediği zaman ölümcül tehlike oluşturabilir.

Wilson Hastalığında yüksek bakır içeren sakatat, kabuklu deniz ürünleri, kepekli tahıllar, fasulye, bezelye, patates, çikolata, fındık, fıstık ve mantar gibi gıdalardan kaçınılması gerekir. Bununla birlikte bakır içeren mutfak eşyalarının kullanılmaması, şebeke suyu taşıyan boruların da bakır içeriği açısından kontrol edilmesi gerekir.

Wilson hastalığı erken teşhis edilebilirse, tedavi edilebilir bir siroz ve beyin hastalığı sebebidir. Ancak hastalığın tamamen ortadan kaldırılması mümkün olmayıp özellikle ileri karaciğer ve/veya beyin hasarı oluşmadan başlanacak tedavi ile istenmeyen durumların önüne geçilebilir.

Hastalığın tedavisinde öncelikle düşük bakır içeren özel diyetler uygulanır. Bağırsaktan bakır emilimini azaltmak için bazı ilaçlar kullanılır. Tedavinin en önemli kısmı ise vücutta birikmiş bakırı azaltan, şelatör ajanların kullanımıdır. Şelatör ajanlar böbreklerden kolayca atılabilen ilaçlardır, dolaşımdaki serbest bakıra bağlanabilme özellikleri sayesinde idrarla bakır atılımını arttırırlar.

Hastalığın tedavisinde kullanılan ilaçların etken maddeleri arasında olan Çinko, bağırsakta bakır emilimini azaltır. Birikmiş olan bakırın azaltılması için kullanılan şelatör ajanlar ise D-penisilamin veya Trientine isimli ilaçlardır. Bu ilaçlar etkili olmaları yanında, kimi ciddi yan etkilere de sahip olup mutlaka düzenli takip altında kullanılması gereken ilaçlardır. Gebelikte D-penisilamin kullanılabilir ancak stabil hastalarda hamilelik sonuna kadar sadece Çinko alınması daha güvenlidir.

Karaciğer sirozu ve buna bağlı komplikasyonlar gelişen ve klinik durumu uygun hastalarda karaciğer nakli de tedavi seçenekleri arasındadır.

WH tanısı için başlangıçta çeşitli kan ve idrar tahlilleri yapılır. Karaciğer ve beynin görüntülenmesi için ultrasonografi, Bilgisayarlı Tomografi ve Manyetik Rezonans gibi Radyolojik değerlendirmeler yapılır. WH tanısını destekler bulgular varsa karaciğerden biyopsi alınarak bakır birikimi saptanır. İleri genetik araştırmalarla hastalığa sebep olan genetik mutasyon saptanabilir.

Kan tahlillerinde başlangıçta sadece karaciğer enzimlerinde yükseklik görülebilir. Kanda hepatosit hasarı sonrası serbest veya bağlı olmayan bakır arttığından serum bakır düzeyi yüksek çıkar. Kanda seruloplazmin düzeyinin düşüklüğü tanı kriterlerinden biridir. Karaciğerden yeterince bakır atılamadığı için böbrekten bakır atılımı artar, 24 saatlik idrarda bakır atılımının yüksek çıkması yine tanı için çok değerlidir. Göz muayenesinde Kayser-Fleischer Halkası tespit edilmesi de tanıyı destekler. Son olarak karaciğerden iğne biyopsi yapılarak alınan karaciğer dokusunda da biriken bakır miktarı kantitatif olarak saptanabilir.

Karaciğer görüntülemelerinde normal karaciğerden; karaciğerde büyüme (hepatomegali) veya küçülme, dalakta büyüme (splenomegali), karaciğer ana damarında (portal) hipertansiyon bulguları, karında sıvı birikimi (asit) veya karaciğer kanserine dek değişebilen bulgular saptanabilir.

Nörolojik bulguları olan hastalarda beyin Manyetik Rezonans (MR) görüntülemesinde beyinde bakır birikimi saptanabilir.

Pratik olarak,

1) gözde Kayser-Fleischer Halkası,

2) Manyetik Rezonans görüntülemede beyinde bakır birikimi bulguları,

3) kanda seruloplazmin düşüklüğü

4) karaciğer biyopsisinde bakır birikimi kriterlerinin 4’ünden 2 tanesinin varlığı WH tanısının konulması için yeterlidir.

Wilson hastalığı, yaş grubu uyan herkeste görülebilir. Ancak bilinen aile öyküsü olanlarda risk daha fazladır. Aile öyküsü olan kişiler bir şikayeti olmasa dahi mutlaka tarama yaptırmalıdır. Bununla birlikte ailede yeni bir vaka çıkması durumunda da mutlaka aile taraması gerçekleştirilmelidir. Aile taramasına 5 yaşında başlanması tavsiye edilir.

WH’nın belirtileri tutulum görülen organa göre değişiklik gösterebilir. Tutulum en sık karaciğer, beyin, göz ve çeşitli diğer organlarda ortaya çıkar.

Karaciğer birikiminde görülen belirtiler​

Karaciğer tutulumu %42 civarında bildirilmiş olup daha sıklıkla çocuklarda görülmektedir. WH’na bağlı karaciğer tutulumu erken dönemde hastada herhangi bir şikayete yol açmayabilir veya erken dönemde sebebi açıklanamayan karaciğer enzim yüksekliği ile karaciğer yağlanması görülebilir. Hastalarda yorgunluk, güçsüzlük, iştahsızlık, bulantı veya karın ağrısı gibi özgül olmayan yakınmalar da görülebilir.

Karaciğerdeki hasarın aylar yıllar içerisinde daha ciddi boyutlara ulaşması ile birlikte gözlerde sarılık, inatçı kaşıntı, bacaklarda belirgin şişlik (ödem), karında sıvı birikime bağlı şişlik (asit), çeşitli kanamalar ve karaciğer yetmezliğine bağlı beyin sorunları (bilişsel fonksiyonlarda azalma, davranış değişiklikleri, sürekli uyku hali veya koma) ortaya çıkabilir. Bunlar karaciğer sirozunu düşündüren bulgulardır.

Bazı hastalara ise öncesinde bilinen WH tanısı olmadan, karaciğerde biriken bakır günler veya haftalar içerisinde, hızlı ilerleyen ağır bir hepatite yol açabilir ki bu durum fulminan hepatit olarak adlandırılır. Bu durumdaki hastalarda daha siroz gelişimi olmaksızın komaya kadar ilerleyebilen ciddi bilinç değişiklikleri görülebilir. Fulminan hepatit erken dönemde uygun tedavi edilemez ise sıklıkla ölümcül bir klinik tablodur.

WH’na bağlı karaciğer hastalığının karaciğer kanseri için de bir risk faktörü olduğu unutulmamalıdır.

Beyin birikiminde görülen belirtiler​

Nörolojik tutulum %34 civarında bildirilmiş olup daha sıklıkla 20-30’lu yaşlardaki erişkinlerde görülür. WH’da karaciğerde fazla miktarda biriken bakır, karaciğer hücrelerinde oluşan hasar nedeniyle kan dolaşıma da geçmeye başlar. Dolaşımda artan bakır karaciğerden sonra en sık olarak beyinde birikir. Beyinde bazal ganlionlarda tutuluma bağlı ellerde titreme, hareket bozuklukları, istemsiz kas spazmları, kaslarda koordinasyon ve motor kontrol bozuklukları, yutma güçlüğü gibi belirti ve bulgular ortaya çıkabilir.

WH’da hastalarının %20’sinde psikiyatrik bulgular da görülebilmektedir. Beyin korteksinde bakır birikimi sonucunda; duygu durum bozuklukları, kaygı bozuklukları, depresyon, kişilik değişimleri, anti sosyal ve agresif davranışlar, fobik bozukluklar, kompulsif bozukluklar, demans ve psikoz görülebilir.

Çocuklarda okul performansında düşme ile hipofoni denilen cılız–fısıltılı sesle konuşma hastalığın erken tanınmasında önemli bulgular olabilir. Öte yandan WH çocuğun zekasını etkileyen bir hastalık değildir.

Beyin tutulumu ile ilgili yani Nörolojik tablonun ortaya çıkması için daha önce karaciğerdeki yani Hepatolojik tablonun ortaya çıkması şart değildir. Karaciğerdeki tutulum henüz belirgin bir yakınmaya sebep olmadan beyin yakınmalarının daha önce görülebileceği unutulmamalıdır. Doğal olarak bu hastalarda karaciğer ilişkili bir yakınma olmasa bile bakır atılım bozukluğu temelde karaciğer kaynaklı olduğundan yapılan araştırmalarda karaciğer hastalığı da saptanabilir.

Göz birikiminde görülen belirtiler​

Gözde bakır birikimine bağlı kornea tabakasında Kayser-Fleischer Halkası görülebilir. Bu halka bazen gözle de görülebilse de esas olarak Göz uzmanı tarafından biyomikroskop denilen cihazla yapılan ayrıntılı göz muayenesinde değerlendirilmelidir. Bu bulgunun varlığı aynı zamanda hastalığın tanısı için değerli bir kriterdir. Ancak tanı için şart olmayıp hastaların yüzde sadece %40-60’ında saptanabilir. Yine WH dışında nadir başka karaciğer hastalıklarında da Kayser- Fleischer Halkası görülebilir.

Diğer organlarda görülen belirtiler​

WH’nın diğer organlarda tutulum yapması da bazı belirtileri ortaya çıkarabilir. Bunların arasında kırmızı kan hücrelerinin yıkımına bağlı hemoliz, böbrek bulguları, eklem bulguları, kemik erimesi, kalp tutulumu, Endokrinolojik bozukluklar ve pankreas tutulumu da görülebilir.

Wilson hastalığı, otomozal resesif geçişli kalıtsal bir hastalıktır. Hastalığın ortaya çıkması için anne ve babanın her ikisinde de hastalığı taşıyan genetik mutasyonun olması gereklidir. Bu durumda doğacak çocuklar %25 olasılıkla sağlıklı, % 50 olasılıkla taşıyıcı ve%25 olasılıkla da maalesef hasta olacaktır.

Hastalığın kaynağı, 13.kromozomdaki ATP7B geninde yer alan mutasyonlardır. ATP7B geni, vücudumuzda karaciğer hücrelerinde bakır atılımından sorumlu protein olan ATPaz2 proteinini kodlar. ATP7B geninde 250’den fazla mutasyon çeşidi bildirilmiş olup bu mutasyonların yaklaşık yarısı; ATPaz2 proteinindeki aminoasit dizilimini değiştirerek, proteinin 3 boyutlu yapısını ve stabilitesini bozarak onun düzgün çalışmasını engeller. ATPaz2 transport proteini, aposerüloplazmine (serülopazminin öncülü) 6 adet bakır atomu bağlanmasını sağlayarak onu serüloplazmine dönüşür. Serüloplazmin kanda bakırı taşıyan ana proteindir.

WH’da yeterince aposerüplopazmin dönüşümü olmadığı için kanda serülopazmin seviyesi düşük çıkar. ATPaz2 fazla bakırı karaciğer hücreleri olan hepatositlerin içerisindeki veziküllerde depolayarak eksositozla safra kanaliküllerine ve buradan da safra yoluyla vücuttan dışarı atılmasını sağlar. ATPaz2 aktivitesi eksikliğinde ise fazla bakır safrayla atılamaz ve karaciğer hücresi içerisinde birikmeye başlar. Bakırın karaciğer hücrelerinde birikimi, hücre içinde serbest radikallerin oluşumuna neden olur. Serbest radikaller hücrelere zararlı olup zamanla hücrenin harabiyetine yol açar.

Süregiden ve ilerleyen karaciğer hasarı kronik hepatite, fulminan hepatite ve uzun yıllar içerisinde karaciğer sirozuna ilerler. Hepatosit hasarı sonucu dökülen serbest bakır; hücrelerarası mesafeye ve buradan da dolaşıma geçerek kan yoluyla diğer organlar taşınır, beyin ve çeşitli diğer organlarda birikerek buralarda da hasara yol açar

Bakır diyetimizle birlikte vücudumuza aldığımız bir eser elementtir. Yediğimiz ve içtiğimizle birlikte günlük 1-2 mg bakır alırız ancak vücudumuzun günlük ihtiyacı 0.75 mg kadardır. Diyetle alınan bakır ince bağırsaklarda emilip, kan dolaşımı ile karaciğere taşınır. Fazla bakırın %90’ı karaciğerden safrayla birlikte atılır ve dışkı ile vücuttan uzaklaştırılır. İdrar yoluyla bakır atılımı ise sadece %10 kadardır. Karaciğerden atılım yetersiz kaldığında idrardan bakır atılımı artar ancak bu, fazla bakırı vücuttan uzaklaştırılabilmesine yetmez.

Bakır vücutta bağ dokusunun çalışması, hücrelerde serbest radikallerin temizlenmesi, elektron transferi, pigment üretimi ve beyinde sinir iletimi gibi yaşamsal birçok işlev için gereklidir. Öte yandan bakırın fazlası da vücut için zararlı olup vücuttan uzaklaştırılması gereklidir. İşte karaciğerde gerçekleşen atılım mekanizmasını işler halde tutan proteinlerin yapılmasını veya çalışmasını bozan genetik mutasyonlar Wilson Hastalığına sebep olur.