Tanga giymek, doğru koşullar sağlandığında sağlıklı olabilir. Özellikle pamuklu tangalar, terlemeyi azaltarak cilt sağlığını destekler.

Ancak, bazı riskler de beraberinde getirir:

• Vajinal enfeksiyonlar: Sentetik kumaşlardan yapılan tangalar, cildin nefes almasını engelleyebilir ve bakterilerin üremesi için uygun bir ortam oluşturabilir.
• Tahriş ve kızarıklık: Çok sıkı tangalar, ciltte kendi kendine enfekte olabilecek tahrişe veya kızarıklığa neden olabilir.
• Hemoroid ve idrar yolu hastalıkları: Uzun süre tanga kullanmak, bu tür hastalıklara yakalanma riskini artırabilir.
• Bu nedenle, tanga seçerken doğal ve nefes alabilen kumaşlar tercih edilmeli ve temiz, doğru beden kullanılmalıdır. Ayrıca, tangaların sık sık değiştirilmesi önerilir

Taşikardi kendi içinde birtakım türlere ayrılır ve bunlar şöyle açıklanabilir:

Atriyal fibrilasyon: Atriyal fibrilasyon, kalbin üst odacıklarındaki (atriyum) kaotik, düzensiz elektriksel uyarıların neden olduğu hızlı bir kalp atış hızıdır. Bu sinyaller, kulakçıkların hızlı, koordine olmayan, zayıf kasılmalarına neden olur. Atriyal fibrilasyon geçici olabilir, ancak bazı epizodlar tedavi edilmedikçe sona ermez. Atriyal fibrilasyon en sık görülen taşikardi türüdür.

Atriyal çarpıntı: Atriyal çarpıntıda, kalbin kulakçıkları çok hızlı ama düzenli bir hızda atar. Hız, kulakçıkların zayıf kasılmalarına neden olur. Atriyal çarpıntı, atriyum içindeki düzensiz devrelerden kaynaklanır. Atriyal çarpıntı atakları kendiliğinden geçebilir veya tedavi gerektirebilir. Atriyal çarpıntısı olan kişilerde başka zamanlarda da sıklıkla atriyal fibrilasyon olur.

Supraventriküler taşikardi (SVT): Supraventriküler taşikardi, kalbin alt odacıklarının (ventriküller) üzerinde bir yerde başlayan anormal derecede hızlı bir kalp atışıdır. Genellikle doğumda bulunan ve örtüşen sinyaller döngüsü oluşturan kalpteki anormal devrelerden kaynaklanır.

Ventriküler taşikardi: Ventriküler taşikardi, kalbin alt odacıklarında (ventriküller) anormal elektrik sinyalleriyle başlayan hızlı bir kalp atış hızıdır. Hızlı kalp atış hızı, ventriküllerin vücuda yeterli kan pompalamak için verimli bir şekilde dolmasına ve büzülmesine izin vermez. Ventriküler taşikardi atakları kısa olabilir ve zarar vermeden sadece birkaç saniye sürebilir. Ancak birkaç saniyeden uzun süren ataklar yaşamı tehdit eden tıbbi bir acil durum haline gelebilir.

Ventriküler fibrilasyon: Ventriküler fibrilasyon, hızlı, kaotik elektriksel uyarılar, vücuda gerekli kanı pompalamak yerine alt kalp odacıklarının (ventriküller) titremesine neden olduğunda meydana gelir. Kalbe elektrik çarpması (defibrilasyon) ile kalp dakikalar içinde normal ritmine döndürülmezse bu ölümcül olabilir. Kalp krizi sırasında veya sonrasında ventriküler fibrilasyon meydana gelebilir. Ventriküler fibrilasyonu olan çoğu insanda altta yatan bir kalp hastalığı vardır veya yıldırım çarpması gibi ciddi bir travma geçirmiştir.

Taşikardi, ister egzersiz sonrası fizyolojik tepki olarak isterse patolojik olsun, kalp atım hızının dakikada 100 atımdan daha yüksek olmasıdır. Kalbin çok sık attığı zamanlarda kalp kanla dolması için gereken süreye sahip değildir. Eğer kalp tüm hücrelere ihtiyaç duydukları kan ve oksijeni sağlayamıyorsa bu durum tehlikeli bir tablo ortaya çıkarabilir. Bazen birkaç saniye bazen de saatlerce sürebilen taşikardi, kalbin üst veya alt odalarında başlayabilir ve bazen hafif etki yaratabilirken kimi zaman da hayati bir tehlike oluşturabilir.

Genellikle kalp dışı nedenler olan stres, korku, panik ve heyecan duyulan durumlarda yaşanan taşikardi, bazen de kalp hastalıklarına bağlı gelişir. Bu hastalıkların başında kalp yetmezliği, kalp kapakçık hastalığı ve koroner arter hastalığı gelir. Taşikardinin ölümcül sonuçlara yol açmaması için teşhis edilip tedavi edilmesi gerekir.

Tarsal tünel sendromu tedavisinde temel hedef uygun tanı konularak, altta yatan faktörün ortadan kaldırılmasıdır. Bu amaçla tedavi planının multifaktöriyal olarak çizilmesi ve tanıya yönelik yapılacak cerrahi ve cerrahi dışı tedavilerin uygunluğu esas yol göstericidir.

Bursit, plantar fasit ve tendinit gibi diğer sinir sıkışıklığı problemleri ile karışabilen bu hastalığın tanısı; uygun muayene, görüntüleme ve sinir testi sonuçları ile deneyimli bir ortopedi hekimi tarafından konulabilir. Böylece tam anlamıyla yapılacak çok yönlü bir değerlendirme sonucunda diğer rahatsızlıklarla karıştırılmasının önüne geçilebilir.

Cerrahi dışı tedavi modellerine ve hayat tarzı değişikliklerine rağmen rahatlamayan hastalarda 3-6 aylık süre sonunda cerrahi tedavi düşünülmelidir.

Cerrahi dışı yöntemler 3-6 ay aralığında sürmektedir. Bunlardan fayda görmeyen hastalara ise cerrahi uygulanır. Cerrahi sonrası ayaktaki yara iyileşme dönemi 10-14 gün devam eder. Hastanın ayağındaki şikayetlerinin ortadan kalkması ise şikayetlerin geçmişine bağlı olarak genelde erken dönemde gerçekleşir.

Cerrahi dışı olan tedavi modelleri, ayakkabı değişikliği yapılması gibi uygulamalar 3-6 ay boyunca uygulanabilir. Cerrahi yöntemler hastaneye başvurulması önerilir.

Tarsal tünel sendromu daha çok sinir üzerine bası oluşturan ve daha çok bulgularının ve şikayetlerinin duyusal olduğu bir hastalık durumudur. Dolayısıyla tedavi edilmediği zaman hastanın ayağında ağrı ve hissizlik durumu kalıcı hale gelebilir. Bu kalıcı olan durum tedavi edilse bile geri dönüşümsüz bir hal alabilir. Yürümekte, egzersiz yapmakta veya günlük aktivitelerin gerçekleştirilmesinde zorluklar yaşanabilir.

Tarsal tünel sendromunun risk faktörleri arasında uygunsuz ayakkabı seçimi ve kullanımı, ayağa alınan travma öyküsü, ayakta şekil bozuklukları, daha önceden geçirilmiş cerrahi öykü ve sistemik hastalıklar bulunur.

Erkeklerde özel bölge temizliği için aşağıdaki adımlar izlenmelidir:

• Tuvalet temizliğine dikkat edilmelidir: Taharet kültürüne alışkın olmak ve tuvalet ihtiyacı sonrası bölgeyi yeterince temizlemek önemlidir.
• PH derecesine uygun ürünler kullanılmalıdır: Sabun, şampuan veya köpük gibi temizleyiciler seçerken bölgenin pH yapısını koruyan ürünler tercih edilmelidir.
• Bölge tahriş edilmemelidir: Temizlik sırasında aşırı ovalama yapmaktan kaçınılmalıdır.
• Günlük iç çamaşırı değişimi: Pamuklu ve hava alabilen iç çamaşırları kullanılmalıdır.
• Tüy temizliği: Bölgedeki tüyler, tüy dökücü krem, traş makinesi veya jilet gibi araçlarla düzenli olarak temizlenmelidir .
• Başkalarının eşyalarını kullanmamak: Kişisel malzemeler ve temizlik aletleri ortak kullanılmamalıdır.
• Genital bölge temizliği, hijyen ve sağlık açısından düzenli olarak yapılmalıdır. Eğer bölgede kızarıklık, kaşıntı veya anormal bir akıntı gibi belirtiler varsa bir uzmana başvurulmalıdır.

Tarsal tünel sendromu risk faktörü görülen tüm bireylerde bu hastalık görülebilir

Tarsal tünelde “Tibial” adı verilen sinirin ayak altından geçen kısmı sıkışır.

Tarsal tünel sendromunu önlemenin kesin bir yönetim bulunmamaktadır. Günlük yaşam tarzı değişiklikleri ile ve risk faktörlerinin azaltılması ile bu hastalığın önlenmesinde önemlidir.

Aşırı yaralanmalardan kaçınmak için egzersizler arasında dinlenilmesi, uygun ayakkabı seçimlerinin yapılması, ayakların ve ayak bileklerinin düzenli olarak gerilmesi, travma ve darbelerden kaçınılması Tarsal tünel sendromu geliştirme riskini azaltabilir. Ama bir takım faktörler önlenebilir faktörler arasında yer almamaktadır.

Tarsal tünel sendromunun tedavisi cerrahi ve cerrahi dışı yöntemler olarak ikiye ayrılır.

1-Cerrahi olmayan tedaviler: Cerrahi dışı yöntemlerde genellikle antienflamatuar ilaçlar ve bazen antidepresan ilaçlar kullanılabilir. Ayakkabı değişimi ve bazı durumlarda kısa bacak ortezleri tedavide kullanılabilmektedir. Ancak bunların kullanımları sınırlıdır. Bununla birlikte aşağıda yapılan uygulamalar da şikayetlerin azaltılmasına deste olabilmektedir.

Dinlenme: Bir süre boyunca ayağı kullanmadan ya da fazla yormadan dinlenmek bir yandan iyileşmeyi hızlandırabilirken diğer yandan daha fazla yaralanmanın önlenmesini sağlayabilir.

Buz uygulaması: Günde birkaç kez 20 dakikaya kadar buz paketlerinin ayağa uygulanması şişliği ve ağrıyı azaltabilir.

Sıkıştırma ve yükselme: Ayak bileğinin etrafına destekleyici bir elastik bandaj ve destek katılabilir. Ayrıca ayağın kalp hizasının üstünde tutulması semptomları azaltabilir

Steroid olmayan antienflamatuar ilaçlar: İbuprofen gibi reçetesiz satılan NSAID'ler ağrı ve iltihabı azaltabilir.

Braketler, alçılar veya ateller: Kullanılabilecek alçı veya ateller, sinir iyileşmesi için ayağın sabit tutulmasını sağlayabilir.

Ortez: Kişiye özel ayakkabı ekleri (ortez) kullanılabilir. Ortez, ayağın düzgün bir kemer korumasına yardımcı olabilir. Bu pozisyon sinir sıkışmasına neden olan hareketleri azaltır.

Steroid enjeksiyonları: Ağrı ve iltihabı azaltmak için oral steroidler veya steroid enjeksiyonlar kullanılabilir.

2-Cerrahi yöntemler: Cerrahi olmayan tedavileri denedikten sonra TTS semptomları hala şiddetliyse, uzman hekim ameliyat önerebilir Cerrahi tedavinin amacı, içinden sinirin geçtiği Tarsal tünel adı verilen yapının gevşetilmesi prosedürüdür. Cerrahi dışı tedavilere 3 ile 6 ay arasında yanıt vermeyen olgularda cerrahi gevşetme düşünülmelidir. Genel anestezi altında yapılan cerrahi 35-40 dakikalık bir işlem ile ayak tabanında çok büyük olmayan bir kesi yardımıyla bölgeye ulaşılarak gerekli gevşetmelerin yapıldığı bir operasyondur. Sinirin tam gevşediği teyit edildikten sonra işleme son verilir.

Teknik olarak hasta açısından da doktor açısından da uygulaması son derece kolay ve son derece yüz güldürücü bir yöntemdir. Cerrahi sonrasında hastalar erken dönemde hareket etmeye başlayabilir. Cilt iyileşene kadar üstüne kısmı yük verilir, cilt iyileştikten sonra tam yük verilerek yaklaşık 10 gün ile 2 hafta arası dinlenmeden sonra ağrısız bir şekilde yürümeleri sağlanır. İşe başlamak isteyen hastalar 2 haftadan sonra bunu çok rahatlıkla gerçekleştirebilir.

Tarsal tünel sendromunun tanısı için öncelikle uzman hekim tarafından fiziki muayene gerçekleştirilir. Bu fiziki muayenede yere basarken ayaktan geçen sinir üzerinde hassasiyet oluşması, ayağın düztaban olup olmadığına bakılması, ayak bileği hareketlerinin ağrılı olması, ayrıca uygulanan kompreson testinde özellikle Tarsal tünel denilen sinirin geçtiği bölgeye uygulanan basınç sonrası oluşan ağrı bu hastalığın tanısının konulmasına yardımcı olmaktadır.

Bunun dışında basarak çekilen ayak Röntgeni ve yumuşak doku problemlerini gösterebilen MR gibi görüntüleme yöntemlerinden faydalanılarak tanı konulur. Bununla birlikte EMG testi yapılır ve bu test ile bölgeyi besleyen sinir aktivitesindeki azalma tanı konulmasına yardımcı olur. Ayrıca şikayetlerin daha önceden var olması tanı konulmasında uyarıcı olmalıdır.

Tarsal tünel sendromu sinir ağrısı belirtilerine neden olur. En sık belirtisi ayakta ağrı ve hissizliktir. Bu hissizlikler ara sıra ve ayak tabanında karşımıza çıkarken, ağrı durumu yanıcı batıcı tarzda olup uzun süre ayakta durmak ve uzun süre yol yürümekten de kaynaklanabilir.

Ayrıca ayak kaslarında zayıflık da belirtiler arasında yer alır. Semptomlar her bireye bağlı olarak büyük ölçüde değişir. Bazı insanlarda semptomlar yavaş yavaş ilerlerken, bazılarında ise çok ani şekilde başlayabilir. Ağrı ve diğer semptomlar genellikle fiziksel aktivite ile şiddetlenir. Ancak durum uzun süredir devam ediyorsa, bazı insanlar geceleri veya dinlenirken bile ağrı veya karıncalanma hissedebilir.

Tarsal tünel sendromu, tibial sinirine bir şey zarar verdiğinde ortaya çıkar. Tarsal tünel sendromunun nedenleri ayağın kendisinden kaynaklanan (iç faktörler) ve çevreden (dış faktörler) kaynaklanan faktörler olmak üzere ikiye ayrılır.

İç faktörler ( intrinsing): Ayağın kendisinden kaynaklanan sebeplerdir. Bunların arasında en sık karşımıza düz ayaklar ve yüksek kemerler, gangliyon kistleri, tendon problemleri, varisli damarlar, kireçlenmeye bağlı ayakta kemik oluşumları, ayak tabanında görülen yağ bezeleri, tümörler, hipotiroidizm, diyabet veya artrit gibi sistemik hastalıklar ve sinir kılıfı kökenli daralmalar çıkar.

Dış faktörler: Gündelik kullanım için seçilen ayakkabılar, ayağa alınan travmalar ve darbeler, cerrahi sonrası skar oluşumu ve ayak anotomisindeki bozukluklar başlıca nedenleri oluşturur.

Tarsal tünel sendromu, kısaca ayakta ortaya çıkan sinir sıkışması olarak tanımlanır. Ayağın bir takım besleyici damarları ve sinirleri bulunmaktadır. Tibial sinir, ayak bileğinde bulunan sinirlerden biridir ve özellikle ayağın duyu hissini alır. Tibial sinir, ayak bileğindeki kemik ve bağlardan oluşan bir geçit olan tarsal tünelinden geçer.

Bazı sebeplerden dolayı bu tünellerde daralma meydana gelmesi bu sinirlerin bası altında kalmasına neden olarak bazı şikayetlerin ortaya çıkmasına sebep olabilir. Tarsal tünel sendromu (TTS), hasarlı veya sıkıştırılmış bir tibial sinir olduğunda ortaya çıkan bir durumdur. Tarsal tünel sendromu her yaştan insanı etkileyebilir.

Parafon, kas gevşetici olarak kullanılan bir ilaçtır. Ağrıyı ileten sinir impulslarını bloke ederek çalışır.

Kullanım alanları:

• Dinlenme ve fizik tedavi ile birlikte kas-iskelet sistemi rahatsızlıklarının tedavisi.
• Ağrı veya yaralanma gibi durumlar.

Parafon'un yan etkileri arasında mide bulantısı, baş dönmesi, uyuşukluk gibi durumlar bulunabilir.

Kullanım öncesi mutlaka bir doktora danışılmalıdır, çünkü hamilelik ve emzirme döneminde kullanımı önerilmez

Şizoaffektif bozukluk depresyon, şizofreni ve mani semptomlarını aynı anda veya dönüşümlü olarak görülmesi halidir. Bu, şizoaffektif bozuklukları şizofreni ile duygusal psikozlar arasında bir yere yerleştirir ve semptomları öncelikle bu iki alanın örtüşen alanından kaynaklanır.

Şizoaffektif bozukluğun erken evredeki en yaygın semptomları; yorgun, kayıtsız, karamsar ve hafif agresif temel ruh halini içerebilir. Neşeli, teslimiyetçi ve depresif ruh hali değişimleri de yaygındır. Ek olarak, kaygılı-fobik hastalık belirtileri ortaya çıkabilir. Ayrıca sıklıkla hafıza ve konsantrasyon bozuklukları ya da artan unutkanlık, performansta düşüş ve huzursuzluk ve sinirsel gerginlikler görülebilir.

Psikoterapi hastaların davranışlarını küçük adımlarla değiştirmelerine yardımcı olabilir, böylece başkalarıyla tekrar bağlantı kurmaya başlayabilir ve yavaş yavaş onları tatmin edici bulabilirler. Terapide genellikle oldukça basit tedavi hedefleri seçilir - odak genellikle mevcut sorunları ve stres faktörlerini değiştirmeye odaklıdır. Psikoterapinin yanında ilaçlar desteği de kişinin işlevselliğine bağlı tercih edilebilir.

Şizoid kişilik bozukluğu olan kişilerde yakınlık arzusu yoktur, bunun yerine yakın ilişkilere kayıtsızlık hakimdir. Şizoid kişilik bozukluğu, temel olarak yakın sosyal temasları neredeyse imkansız hale getirir. Bu bireyler yalnız vakit geçirmeyi tercih ederler ve genellikle sosyal olarak izole ve yalnızdırlar. Dolayısıyla bu kişilerin yakın arkadaşları yoktur. Bu kişilik bozukluğu, çoğu zaman hastaların duygusal olarak soğuk görünmesine neden olur. Daha çok insanlarla etkileşim içermeyen etkinlikleri tercih ederler.

Kişilik bozukluklarında olduğu gibi, biyolojik, psikolojik ve çevresel faktörlerin bir kombinasyonunun neden olduğu varsayılmaktadır. Ebeveynlerin duygusal ihmali, istismarı veya çocuklukta dönemi koşulları bozukluğun gelişmesini tetikleyebilmektedir.

Şizoid kişilik bozukluğu erken erişkinlikte başlayan ve değişik bağlamlarda ortaya çıkan, toplumsal ilişkilerden kopma ve kişilerarası ortamda duygularını kısıtlı gösterme durumudur. Buna eşlik eden;

• Ailenin bir üyesi olmak da içinde olmak üzere, ne yakın ilişkilere girmek ister, ne de yakın ilişkilerden hoşlanır
• Neredeyse her zaman tek başına etkinlikte bulunmayı yeğler
• Alsa bile, çok az etkinlikten zevk alır
• Birinci derece akrabaları dışında yakın arkadaşları ya da sırdaşları yoktur.
• Başkalarının övgülerine ya da yergilerine aldırmaz
• Duygusal olarak soğuktur, kopuktur ya da tekdüze duygulanımı vardır.