Atriyal fibrilasyonda öncelikle ilaç tedavisi uygulanır. Atriyal fibrilasyon ilaçları hastanın durumuna göre değişir. Atriyal fibrilasyon tedavisinde kullanılan ilaçlar farklıdır. Ritim kontrol ilaçları yani antiaritmik ilaçlar, kalp hızını yavaşlatmak için bazı ilaçlar, beta-blokerler, kalsiyum kanal blokerleri kullanılabilir. Bunun yanında hastadan hastaya değişmekle birlikte pıhtılaşma önleyici ilaçlar verilebilir. Ayrıca hastanın yaşam tarzında değişiklikler yapması gerekebilir. Eğer ilaçla düzelme olmuyorsa minimal invaziv işlemlerle tedaviye geçilebilir.

Kalp çarpıntısı, enerji yoksunluğu, yorgunluk, sersemlik, bayılma, göğüste basınç ya da ağrı, normal aktivitelerde nefes darlığı gibi belirtileri ve özellikleri olan bir hastalıktır.

Bazı kişiler senelerce bu sorunla hiçbir olumsuzluk yaşamadan hayatına devam edebilir. Ancak atriyal fibrilasyon gelecekte bazı sorunlara neden olabilir. Kanın pıhtılaşma sorunlarına neden olabildiği için inme riski artabilir, böbrek, kalp ve bağırsaklarda hasarlara neden olabilir. Kalp yetmezliği oluşabilir. AF ölüm riskini artıran bir sorundur.

Genelde yetişkin ve sağlıklı kişilerde ortalama nabız sayısı 60 ile 100 arasında olmaktadır. Atriyal fibrilasyonda ise atriumlarda dakikada 350-600 arasında uyarı olur, karıncığa geçen iletim durumuna göre kalp atımı ise 60-200 arası olabilmektedir.

Atriyum kalp odacığıdır. Atriyal ise kalp odacığına ait bir terimdir. Kalp odacığıyla ilgilidir. Atriyum fibrilasyonu yani atriyal fibrilasyon anlamına gelmektedir. Atriyal fibrilasyon tehlikeli bir ritim bozukluğudur.

Tıpta kalp çırpınımı anlamına gelmektedir. Düzensiz kalp hareketlerine verilen addır.

Atriyal, kalp odacığı ile ilgili bir terimdir.

Atrium yani atriyum kalp odacığı (sağ ve sol kulakçık) anlamına gelmektedir. Sağ atriumda kirli kan bulunmaktadır.

Atriyal fibrilasyon (AF) tedavisi kişiye göre değişiyor. Örneğin atak şeklindeki atriyal fibrilasyon hastalarında ana yakınma olan çarpıntı şikayetlerinin oluşmasını engellemek önemlidir. Bu amaçla yapılan tedaviler ritim düzenleyici ilaçlar, şok uygulaması ve ablasyondur.

Ritm düzenleyici yaklaşımlar, ataklar nedeniyle sık şikayeti olan, ritim bozukluğunun tekrarlama olasılığı çok fazla olmayan ve özellikle ritim düzenleyici ilaç veya yaklaşımlarla ilgili ilave sorunu olmayan kişilerde tercih edilir. AF’nin sürekli veya kalıcı olduğu ritim düzenleyici yaklaşımların başarılı olmadığı veya ritim bozukluğu nedeniyle çok fazla şikayet olmadığı durumlarda ritmi düzeltilmeyip sadece kalp hızını yavaşlatan yaklaşımlar tercih edilir.

Bu amaçla kalp kulakçıkları ile karıncıkları arasındaki elektriksel bağlantıyı sağlayan düğüm üzerine etkili ilaçlarla hız makul düzeylerde tutulmaya çalışılır. İlaçların başarısız olması halinde ise bu düğüm ablasyon yöntemiyle tahrip edilerek gereğinde kalp pili tedavisi uygulanır.

AF ablasyon tedavisi bir tür minimal invaziv yöntemdir. Hastaya anjiyo benzeri kasık yoluyla işlem uygulanır. Ablasyonda temel amaç akciğer toplardamarı ile sol kulakçık arasındaki elektriksel bağlantının kesilmesine de dayanmaktadır. Bu amaç için, yakma (radyofrekans) veya balon ile dondurma işlemi kullanılmaktadır. Atriyal fibrilasyonun tedavisinde bir hedef de pıhtı atmasına bağlı felcin önlenmesidir.

Bu amaçla sıklıkla pıhtı önleyici ilaçlar kullanılır. Alternatif metod ise, kalp kulakçığında pıhtının sıklıkla yerleştiği bölgenin tıkayıcı cihazlarla kapatılmasıdır. Bazı hastalar cerrahi için de uygun olur. Kapak hastalığı gibi ek cerrahi gereken AF hastalarında cerrahi yolla da ablasyon mümkündür. Atriyal fibrilasyon tedavisinde yenilikler sürmektedir.

Atriyal fibrilasyon için öncelikle hastanın detaylı öyküsü alınır. Atriyal fibrilasyon yaşayanlar genelde yoğun çarpıntıları olduğunu ve diğer şikayetlerini hekimlerine anlatırlar. En yaygın teşhis yöntemi EKG çekilmesiyle olmaktadır. Atriyal fibrilasyon EKG yöntemiyle teşhis edilebilmektedir.

EKG ile kalp ritmi ile ilgili sorunlar net olarak görülebilir. Burada bir problem saptanmaz ise hekim 24 saat ile 48 saat vücutta duracak biçimde ritim holter cihazı takılmasını önerebilir. Kalp ekokardiyografisi ile kalbin yapısal durumu ortaya konulabilir. Bunun yanında kardiyoloji uzmanı AF’yi tetikleyecek sebepleri aramak için tetkikler isteyebilir. AF tedavi edilebilir bir sorundur.

Kalp dört odadan oluşur. Kalp, iki üst oda yani kulakçık, iki alt oda yani ventrikülden oluşur. Kalbin sağ üst odacığında yani sağ kulakçıkta sinüs düğümü ismi verilen bir hücre grubu vardır. Buna kısaca kalbin doğal kalp pili denilebilir. Sinüs düğümü her kalp atışını başlatan sinyali üretir. Normalde bu sinyal iki üst kalp odasından geçer, sonra atriyoventriküler düğüm adı verilen üst ve alt odacıklar arasındaki bağlantı yolundan gider. Sinyalin hareketi ile kalbin odaları uyarılarak kasılması sağlanır ve vücuda kan pompalanır.

Atriyal fibrilasyonda üst odacıklardaki sinyaller kaotiktir. Kalpteki elektriksel aktivitelerle kulakçıkların ve sinüs düğümünün düzenli aktivitesi baskılanır ve kulakçıklar gelişigüzel hareket eder. Kulakçıklar da bu durumda etkin kasılmaz, uzun vadede kulakçıkların genişlemesine sebep olur.

Atriyal fibrilasyonun en sık nedeni yüksek tansiyondur. Uzun zamanlı hipertansiyonu olanların kalp karıncık adelesinde kalınlaşmaya bağlı genişleme olur. Kalp damar hastalıkları, romatizma gibi hastalıklar, mitral kapak darlığı gibi hastalıklar da atriyal fibrilasyonun oluşma sebebidir. Bunun yanında tiroid bezinin çok çalışması, bazı akciğer hastalıkları ve bazı ilaç türleri atriyal fibrilasyon oluşturabilmektedir. Doğuştan kalp sorunları, geçirilmiş kalp ameliyatları, viral enfeksiyonlar, zatürre veya farklı hastalıklara bağlı stres de AF sebeplerinden olabilir. Bazı atriyal fibrilasyon olan kişilerde herhangi bir kalp sorunu olmayabilir. Bazı durumlarda neden de olmayabilir.

Atriyal fibrilasyon belirtileri, bazı kişilerde görülmeyebildiği gibi, bu bireyler atriyal fibrilasyon problemleri olduğunu muayene sonrası öğrenebilirler. Bazılarında da şiddetli derecede belirtiler olabilir.

Atriyal fibrilasyon belirtilerini şöyle sıralamak mümkündür:

• Rahatsız edici düzensiz kalp atışı
• Çarpıntı hissi
• Egzersiz yapamamak ve güçten düşmek
• Tükenmişlik hissi
• Aşırı yorgun hissetme
• Nefes darlığı
• Göğüs ağrısı
• Baş dönmesi
• Sersemlik hissi
• Kaygı

Bu belirtiler birkaç dakika sürebildiği gibi, bazen birkaç saate kadar uzar. Ataklar tekrarlayabilir. Belirtiler bazen kendi kendine kaybolabilir. Bazı kişilerde de kalp ritmi kendi kendine normale dönmeyip, kalıcı hale gelebilir.

Atriyal fibrilasyon (AF), kalbin üs odacıkları olan atriyumların, hızlı ve düzensiz şekilde atmasına neden olan ritim bozukluğudur. En belirgin belirtisi çarpıntı olan atriyal fibrilasyon, bayılma, halsizlik, yorgunluk ile de kendisini gösterir. Ancak çok sayıda hasta, hastalığından habersiz yaşayabilmektedir. Bu da inme ve ölüm riskini artırmaktadır.

40 yaş ve üzerindeki her 4 kişiden birinde yaşamı boyunca AF gelişme riski vardır. Bu olasılık yaşlanmayla birlikte daha da artar. Atriyal fibrilasyon, yaşam süresinin zamanla uzadığı düşünüldüğünde giderek oldukça fazla sayıda hastayı etkileyecek bir ritim bozukluğudur.

Oluşturduğu sorunlar; çarpıntı, efor kapasitesinde azalma, uzun dönemde kalp yetersizliği, sakat bırakıcı felç ve maalesef yaşam süresinde kısalmadır. Ancak, özellikle kalbinde ritim bozukluğunu ortaya çıkaracak yapısal sorunun olmadığı hastalarda AF’nin tanınması ve kişiye özgü optimal tedavinin planlanması, kısa ve uzun dönemde oluşabilecek birçok sorunun önlenmesini sağlayabilir.

Atopik dermatitte ya da herhangi bir alerji durumunda kaşıntıya neden olan etkenden uzak durulmalı, uzman kontrolünde verilen medikal tedaviye uyulmalıdır.

Atopik dermatitin devamıysa eğer erişkinlerde görülen egzamadan çok farklıdır. Hastalık yüzde 10 civarında erişkinlerde de devam edebilir. Erişkinlerde görülen egzama atopik dermatitten ayrıdır.

Laktoz dışında kanıtlanmış gıdalar olmasa da kavun, patlıcan, çilek gibi bazı gıdaların anne ve bebekte alerjik reaksiyonlara neden olduğu görülmektedir. Kendisinde alerji altyapısı olan annelerin hassasiyet duyduğu gıdalara dikkat etmesi önemlidir. Bebeğinde, çocuğunda veya kendinde tükettikten sonra kızarıklık, döküntü gibi herhangi bir alerji oluşturan gıda varsa uzak durulmalıdır.

Annelerin emzirme döneminde gaz yapan gıdalar gibi yememesi gereken besinler vardır zaten. Özellikle bu dönemde annelerin her gıdayı tüketmesi sadece alerjik reaksiyona neden olan gıdalardan çekinmesi yeterlidir. Çünkü bebeklerin bağışıklık sistemini en çok güçlendiren besin anne sütüdür. Anne sütünü düzenli alan bebek ve çocuklarda atopik dermatit görülme sıklığı daha azdır ya da geçirilen ataklarda belirtileri geçirmekte anne sütü etkilidir.

Bebek ve çocuklarda yaşanan stres ve psikolojik etkenler atopik dermatite neden olabilir. Aşı, üst solunum yolu enfeksiyonu, diş çıkarma gibi ateşli hastalıklar bebek ve çocuklarda strese neden olur. Ayrıca anne baba arasındaki uyumsuzluklar, başka çocukların ve kardeşlerin varlığından gelişen kıskançlık gibi stres faktörleri atopik dermatit hastalığını tetikleyebilmektedir.

Atopik dermatiti olan kişiler bazı besinleri tükettiğinde semptomların kötüleşmesine neden olabilir. Özellikle süt ürünleri, yumurta, glüten içeren besinler, kuruyemiş ve deniz ürünlerinden uzak durmaları önemlidir.

Atopik dermatit tedavi edilmezse vücutta görülen kızarıklıklar artar, daha da şiddetlenir. Vücutta yayılımı artabilir. Hastalık çocukları rahatsız eden boyutlara gelebileceği için, tedavinin ihmal edilmemesi çok önemlidir.

Atopik dermatit atağı geçiren bir çocuk atağı medikal tedavi ilen 5 günde atlatabilecekken, tedavi almadan atağı çok daha uzun sürede atlatabilecektir. O geçen süreden sonra yeni bir atak da gelirse bu sefer çocuk uzun bir süre atopik dermatit şikayetlerini yaşamak durumunda kalır. Tedavi edilmeyen ve üst üste geçirilen ataklar nedeniyle daha sonra geçirilen atakların şiddeti artar.

Dermatit, kaşıntı, kızarıklık ve döküntüye neden olan cilt iltihabıdır. Ciltte oval veya dairesel şekilli kırmızı, içi sıvı dolu, pullu ve kaşıntılı yamalar halinde ortaya çıkarlar. Hafif ila şiddetli formlarda görülebilen dermatit tedavi edilebilir bir rahatsızlıktır.

Atopik dermatit tedavisi 2 şekilde planlanır. Birincisi hastanın şiddetli akut bir atak geçirdiği dönemde gerçekleştirilir. Bu dönemde sürekli kullanması gereken nemlendirici tarzında ilaçlar vardır. Çünkü atopik dermatit olan çocukların ciltleri hassas ve kurudur. Bu nedenle akut dönemde dermatoloji uzmanı tarafından verilen kortizonlu kremler ve antihistaminik şuruplar devreye girer. Bu ilaçların kullanımı çok önemlidir. Ailelerin kortizonlu kremlerden tereddüt etmemelidir. Uzman tarafından belirli dozlarda verilen kortizon kullanımının çocuklara bir zararı yoktur.

Atopik dermatit atağı atlatıldıktan sonra idame tedavi sürecinde sürekli vücudu nemli tutacak hastalığa özel nemlendiriciler kullanılır.

Atopik dermatit görüldüğü durumda öncelikle var olan etkenlerden bebeğin ya da çocuğun uzaklaştırılması gerekir Bu her etken için geçerli olmayabilir. Örneğin yünlü ürünler, kedi köpek varlığı, kimyasal teması gibi faktörlerden kolaylıkla bebek ya da çocuk uzaklaştırılabilir. Ama enfeksiyon, antibiyotik kullanımı gibi durumların önüne geçilemez.

Atopik dermatit görüdüğü durumda şu yöntemlerden de yararlanılabilir:

Nemlendirici kremlerden yararlanın​

Atopik dermatit bahar aylarında çayır ve ağaç polenleri nedeniyle artabilir. Tedavide deri nemlendiricileri antihistanimikler, lokal kortizonlu kremler, nemlendirici banyolar sık kullanılır ve atopik dermatit ataklarını rahatlatır.

Stres yönetimi yapın​

Stres, atopik dermatit belirtilerini tetikleyerek daha da kötüleştirebilir. Stres yönetimi ile semptomların kontrol altına alınmasını sağlamak mümkündür.

Tetikleyicilerden kaçının​

Atopik dermatite neden olan faktörlerden kaçınmak önemlidir. Bu faktörler arasında alerjenler (toz akarları, hayvan tüyleri, polen), aşırı sıcak veya soğuk hava, terleme, aşırı temizlik ürünleri ve parfümler bulunur.

İlkbahar ve sonbaharda mevsim değişikliği nedeniyle yine bebeklerde ve çocuklarda atopik dermatit nedeniyle döküntüler olur. Bu belirtiler görüldüğü zaman yine ailelerin daha önceden kullandığı krem ve şurupları kullanmaları yeterlidir.

Atopik dermatite neden olan çevresel birçok faktör vardır. En çok karşılaşılan toz, toprak ve polen teması çocuklarda alerjik alt yapı da varsa atopik dermatite neden olabilir. Laktoz gibi alerjik reaksiyona neden olabilen gıdalar atopik dermatit nedenleri arasında yer almaktadır. Çocuklarda özellikle görülen her türlü enfeksiyondan sonra atopik dermatit artmaktadır.

Antibiyotik ve ilaç kullanımlarında hatta aşı olduktan sonra atopik dermatit görülme sıklığında artış olur. Kimyasal maddelerle evde yapılan temizlik sonrasında bebek ve çocuklarda atopik dermatit alevlenir. Bebeğin ya da çocukların kimyasala teması olmasa da temizlik esnasında havada gözle görülmeyen molekülleri soluması bile atopik dermatitin artmasına yeterlidir.

Eskiden çok kullanılan ancak günümüzde tercih edilmeyen yünlü ürünler hassasiyeti olan çocuklarda atopik dermatitin artmasına neden olur. Kedi, köpek gibi hayvan tüyleri yine hastalığın yükselmesini tetiklemektedir.

Alerjik astımı olan çocukları etkileyen etkenler yine atopik dermatit görülen çocukları da etkileyebilmektedir. Çünkü atopi denilen grupta yabancı madde çocuğun vücuduna girince, kanda var olan hücreleri aktifleştirir ve o hücreler o yabancı maddeye karşı reaksiyon verir. O reaksiyon da vücutta nerede tutunuyorsa belirtilerini yine o bölgede gösterir. Bebeklik çağında ve çocukluk döneminden sonra, erişkin döneme geldikçe atopik dermatitin yerleşimleri de farklı yerlerde olabilmektedir.

Atopik dermatit hastalığına çevresel faktörler ya da genetik olarak yatkınlık neden olur. Özellikle alerjik astım ve alerjik rinit gibi bir genetik alt yapı hastalığı olan çocuklarda bu hastalığın görülme oranı yüksektir. Çevreden gelen faktörler de eklenince atopik dermatit ortaya çıkabilir

Atopik dermatit nedenleri şöyle sıralanabilir:

Genetik yatkınlık​

Atopik dermatit, genetik yatkınlık olarak görülen yani aile geçmişinde alerjik rinit, astım, egzama gibi problemlerin bulunmasından kaynaklı olarak ortaya çıkabilen bir hastalıktır. Hem anne hem de babadan çocuklara atopik dermatit geçebilir.

Çevresel Faktörler​

Atopik dermatit, çevreden gelebilecek faktörlere karşı da etkilenebilir. Havanın soğuk ya da sıcak olması, temizlik ürünleriyle temasta bulunmak, polenler, evdeki toz akarları, gıda alerjenleri atopik dermatite neden olan çevresel faktörler arasında yer alır.

Cilt bariyeri, dış etkenlerin yani mikroplar, alerjenlerin cilde girmesini engelleyen bir yapıya sahiptir. Atopik dermatiti olan kişilerin cilt bariyeri genellikle zayıf olduğundan alerjenlerin cilde nüfuz etmesi durumunda ciltte reaksiyonlara neden olabilir.

Bağışıklık sistemi​

Bağışıklık sistemi, vücuda dışardan alınan yabancı maddelere yani alerjenlere karşı tepki verebilir. Atopik dermatit olan kişiler dışardan alerjen bir madde ile temas ettiğinde farklı tepkiler verebilir. Ciltte iltihaplanma, şiddetli kaşıntı, döküntü gibi belirtiler bu tepkilerin göstergesidir.

Atopik dermatit, ciltte kaşıntı, kuruluk, ağrı, çatlama ve iltihap şeklindeki belirtilerle ortaya çıkar. Özellikle deride meydana gelen kaşıntı enfeksiyona sebebiyet verebilir. Bebeklerde atopik dermatit belirtileri, kızarıklık, tahriş, kuruluk, pütür pütür benzeri görüntüler ve lekeye benzeyen hatta beyaz, siyah, kahverengi gibi alaca alaca şekiller şeklinde yüz ve yanak bölgesinde olur. Atopik dermatit belirtileri en çok yüz ve yanak bölgesinde görülse de saç dibinden, ayak tabanına kadar vücudun her bölgesinde oluşabilir.

Atopik dermatit belirtileri şu şekildedir:

• Kuru deri yüzde solukluk
• Şiddetli ve tekrarlayan kaşıntılar, avuç içi kaşıntısı
• Avuç içi, ayak tabanındaki çizgilerin çok yoğun oluşu
• Gözaltı morluğu ve çizgilenmeleri
• Düşük saç çizgisi
• Parlak tırnaklar dudak kenarında çatlaklar
• Boyunda katlanmalar
• Deri renk değişiklikleri

Bebeklik çağından başlayarak 13-14 yaşına kadar atopik dermatit görülebilir. Çocuklar büyüdükçe belirtilerin azalması beklenir. Ergenlik yaşına kadar atopik dermatitin yüzde 80-90’ı sona ermektedir. Ama bebeklik çağından başlayıp erişkinliğe kadar devam eden atopik dermatit vakaları da mevcuttur.