Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar güneşin her sabah gülümseyerek doğduğu, çiçeklerin mis gibi kokular yaydığı bir kasaba varmış. Bu kasabada herkesin çok sevdiği Lina adında bir bebek yaşarmış. Lina sıradan bir bebek değilmiş. Onun en özel yanı, ne zaman gülümsese etrafa minicik ışıklar saçmasıymış.

Kasabanın insanları Lina’yı çok severmiş. O gülümsediğinde herkesin içi sevinçle dolarmış. Onun ışıkları gökyüzündeki yıldızlar gibi parıldar, geceleri bile kasabaya huzur getirirmiş. Ancak bir sabah her şey değişmiş. Lina gülümsemeyi bırakmış. Küçük gözleri artık ışıldamıyor, etrafa o güzel ışıklarını saçmıyormuş. Kasabanın çiçekleri solgun, kuşlar sessiz, insanlar üzgünmüş.

Kasabanın büyükannesi Lina’nın yanına gelmiş, ona en güzel ninnileri söylemiş. Kuşlar Lina’nın penceresinin önüne konmuş, en tatlı melodilerini fısıldamış. Ama Lina yine de gülümsememiş. Kasabanın insanları gitgide endişelenmeye başlamış. Lina’nın gülümsemesi olmadan kasaba sanki eski neşesini kaybetmiş gibi hissediliyormuş.

Bu duruma en çok üzülenler ise Lina’nın en yakın arkadaşları Minik Rüzgar ve Yumuş Pati olmuş. Minik Rüzgar, gökyüzünde özgürce dolaşan, tatlı esintilerle insanları okşayan bir rüzgarmış. Yumuş Pati ise Lina’nın en sevdiği, bembeyaz tüyleri olan uysal bir kedicikmiş.

İkisi de Lina’nın neden gülümsemediğini merak etmiş. Onun ışıklarını geri getirmek için bir plan yapmışlar.


Minik Rüzgar havada birkaç tur atarak düşünmüş ve “Lina’nın gülücükleri kaybolduysa, belki de biri onları saklamıştır,” demiş.

Yumuş Pati patisini çenesine koyarak düşünerek “O zaman onları bulmalıyız! Ama gülücükler nereye gitmiş olabilir?” diye sormuş.

İkisi de gözlerini kocaman açarak birbirine bakmış. “Lina’nın gülücükleri kaybolduysa, mutlaka onları bulmalıyız!” demişler.

Böylece büyülü bir macera başlamış.

Öncelikle kasabanın en yaşlı çınarına gitmişler. Çınar ağacı her şeyi bilirmiş. Onun kökleri toprağın derinliklerine uzanır, dalları gökyüzüne kadar yükselirmiş. Minik Rüzgar nazikçe yapraklarını okşamış.

“Bilge Çınar, Lina’nın gülücükleri kayboldu. Onları nerede bulabiliriz?”

Çınar bir süre sessiz kalmış, sonra yapraklarını hafifçe sallayarak cevap vermiş.

“Lina’nın gülücükleri üzüntü rüzgarına kapılmış olabilir. Onları geri almak için Mutluluk Vadisi’ne gitmelisiniz. Ama dikkatli olun! Vadiyi bulmak için Kalp Dağı’nı aşmanız gerek.”

Minik Rüzgar ve Yumuş Pati hemen yola koyulmuş. Uzun ve zorlu bir yolculuk onları bekliyormuş.

Önce Karanlık Orman’dan geçmek zorunda kalmışlar. Ormanda ağaçlar öyle sık ve büyükmüş ki, güneş ışığı bile içeriye zor giriyormuş. Ama Minik Rüzgar hafifçe esmiş ve yaprakları aralayarak yollarını aydınlatmış. Yumuş Pati de dikkatlice yürüyerek tırnaklarını toprağa batırmadan ilerlemiş.


Ormanda ilerlerken karşılarına üzgün bir Ateş Böceği çıkmış. Kanatlarını sürükleyerek yere bakıyormuş.

Minik Rüzgar: “Neden bu kadar üzgünsün?” diye sormuş.

Ateş Böceği derin bir iç çekmiş ve “ışığım söndü. Artık kimseyi aydınlatamıyorum,” demiş.

Yumuş Pati hemen düşünmüş: “Lina’nın ışıkları da kayboldu. Belki onları bulursak senin ışığın da geri gelir!” demiş.

Ateş Böceği umutla gözlerini kocaman açmış “O halde size katılabilir miyim?” diye sormuş.

Böylece üç arkadaş yollarına birlikte devam etmiş.

Uzun bir yolculuktan sonra Kalp Dağı’na ulaşmışlar. Dağın zirvesine tırmanmak hiç kolay değilmiş. Minik Rüzgar hafif eserek dostlarını yukarı taşımış, Yumuş Pati ise dikkatlice zıplayarak ilerlemiş. Ateş Böceği, zayıf ışığıyla yollarını aydınlatmış.

Sonunda zirveye ulaştıklarında gökyüzünde uçuşan minik ışıklar görmüşler. Lina’nın gülücükleriymiş! Ama ışıklar bir gölün üzerinde süzülüyormuş ve göl büyülü bir aynaya dönüşmüş.

Gölün ortasında, Gölge Prens adıyla bilinen, hüzünle beslenen bir varlık varmış. Lina’nın ışıklarını toplamış ve onları kendi krallığında saklamış.

Minik Rüzgar cesurca öne çıkmış: “Lina’nın ışıklarını geri ver!” demiş.


Gölge Prens hayır dermişçesine iki yana sallamış. “Onları veremem. Çünkü Lina artık inanmadıkça bu ışıklar ona geri dönemez,” demiş.

Yumuş Pati gözlerini kocaman açarak: “Ne demek istiyorsun?” diye sormuş.

Gölge Prens aynaya dokunmuş ve Lina’yı göstermiş. Lina’nın yüzü mutsuzmuş.

“O, ışığını kaybettiğine inanıyor. Kendi içindeki neşeyi bulmazsa, ışıkları geri dönemez,” demiş.

Minik Rüzgar ve Yumuş Pati birbirlerine bakmış. Lina’nın mutlu olması için ona neyin iyi geleceğini düşünmüşler. Ateş Böceği kıkırdayarak, “onun en çok sevdiği şeyleri hatırlatmalıyız!” demiş.

Üçü birlikte Lina’nın yanına dönmüş. Minik Rüzgar ona en sevdiği melodiyi fısıldamış, Yumuş Pati en sevdiği oyunları oynamış, Ateş Böceği ise ona ışıl ışıl parlayan kanatlarını göstermiş.

Lina önce şaşırmış, sonra yavaşça gülümsemeye başlamış. Gülümsediği anda aynadaki ışıklar hızla kasabaya doğru akmış. Lina’nın gözleri yeniden ışıldamış, gülücükleri geri dönmüş.

Lina güldüğü anda kasaba eski neşesine kavuşmuş. Çiçekler parlamış, kuşlar şarkılar söylemiş, insanlar gülümsemiş. Minik Rüzgar, Yumuş Pati ve Ateş Böceği birbirlerine gururla bakmışlar.

Minik Rüzgar: “Lina’nın gülücükleri her zaman onun içindeydi sadece onları unuttu” demiş.

Ve Gülücük Saçan Bebek Masalı sayesinde, ne zaman mutlu olmayı unutan biri görülse, ona hep şu söz söylenirmiş: “Mutluluk bazen kaybolur gibi olur ama aslında hep içimizdedir. Sadece hatırlamamız gerekir!”

Bundan sonra Lina’nın gülücükleri hiç kaybolmamış. O gülümsedikçe ışıkları etrafa yayılmış, herkesin içini sıcacık yapmış. Ve kasaba halkı sonsuza kadar mutluluk içinde yaşamış.

Bir varmış bir yokmuş. Bir zamanlar yemyeşil ağaçların dans ettiği, rengârenk çiçeklerin mis gibi kokular yaydığı kocaman bir orman varmış. Bu ormanda tüm hayvanların çok sevdiği, cesur ve güçlü bir kaplan yaşarmış. Adı Kofu’ymuş.

Kofu, sadece güçlü olduğu için değil, aynı zamanda yüreğindeki iyilikle de tanınırmış. Ormanda biri yardıma ihtiyaç duyduğunda, herkesten önce o yardıma koşarmış. Bir kuş yuvasından düştüğünde onu nazikçe yerine koyar, kaybolan bir sincabı yuvasına götürür, nehirden karşıya geçemeyenleri sırtında taşırmış. Onun olduğu yerde herkes kendini güvende hissedermiş. Bu yüzden ormanın koruyucusu olarak bilinirmiş.

Bu güzel ormanda güneş ormanı aydınlattığında, hayvanlar neşeyle oyun oynar, kuşlar şarkılar söyler, kelebekler dans edermiş. Ama bir gün, ormanda tuhaf bir şey olmuş. Ormanın sesi kaybolmuş. Kimse nedenini bilmiyormuş ama herkes bir şeyi biliyormuş: Bu gizemi yalnızca Kofu çözebilirmiş.

Kofu, dostlarının endişeyle titreyen gözlerine bakınca bunun sıradan bir şey olmadığını anlamış. Ormanın sesi kaybolmuşsa mutlaka bir sebebi varmış. Kendi kendine, bunu çözmeliyim diye düşünmüş. Derin bir nefes almış, güçlü patileriyle yere sağlam basarak kararını vermiş.

Önce her şeyi bilen birine danışması gerekiyormuş. Ormanda en bilge kim diye düşünmüş. Tabii ki Bilge Baykuş. Yaşlı ama zeki, her şeyi gören, en küçük fısıltıları bile duyan Bilge Baykuş mutlaka bir şeyler biliyormuş.


Hemen harekete geçmiş. Geniş dalları gökyüzüne uzanan koca meşe ağacına doğru yürümüş. Ağacın kovuğunda, tüyleri gece kadar koyu, gözleri yıldızlar gibi parlayan Bilge Baykuş yaşarmış. Kofu, nazikçe patisini ağacın gövdesine dokundurmuş.

“Bilge Baykuş, seni rahatsız ettiğim için üzgünüm ama ormanda bir şeyler yolunda gitmiyor. Kuşlar şarkı söylemiyor, rüzgâr esmiyor, su şırıldamıyor. Sanki ormanın sesi çalınmış gibi” demiş.

Bir süre sessizlik olmuş. Sonra kovuğun içinden yavaşça iki parlak göz belirmiş. Bilge Baykuş, kanatlarını hafifçe açarak dalına konmuş.

“Ormanın sesi kaybolduysa, gittiği bir yer olmalı” demiş usulca. “Ve giden her şey geri getirilebilir. Ama bunu yapacak biri olmalı.”

Kofu, başını kaldırmış. İçinde bir kararlılık hissetmiş. Kimsenin söylemesine gerek yokmuş. O, bu sesi geri getirecekmiş.

Bilge Baykuş, kanatlarını hafifçe çırpıp başını yana eğmiş. Gözleri dikkatle Kofu’ya bakıyormuş.

“Ormanın sesi Gölgeler Vadisi’ne gitmiş olabilir” demiş yavaşça. “Orada yaşayan bir varlık sessizliği sever. Eğer sesler kaybolduysa, onları o almış olabilir.”

Kofu, Bilge Baykuş’un sözlerini duyunca başını kaldırmış. Gölgeler Vadisi ormanın en karanlık, en bilinmez köşelerinden biriymiş. Kimse oraya gitmezmiş. Oraya gidenlerin yolunu kaybettiği, seslerini yitirdiği söylenirmiş.

“Tüm sesleri geri getirmek için oraya gitmeliyim” demiş Kofu kararlı bir şekilde.

Bilge Baykuş gözlerini kısmış. “Bu yolculuk kolay olmayacak” diye eklemiş. “Yalnızca gücünle değil, sabrın ve kalbinle de ilerlemelisin. Gölgeler Vadisi’nde korkularınla karşılaşabilirsin ama unutma, cesaret korkusuz olmak değildir. Korksan bile devam edebilmektir.”


Kofu, yaşlı baykuşun sözlerini aklına kazımış. Başını sallayıp ona teşekkür etmiş ve hemen yola koyulmuş.

Ormanın derinliklerine doğru ilerlerken etrafına dikkatlice bakıyormuş. Ne kadar yürürse yürüsün, etraf hâlâ sessizmiş. Rüzgâr yaprakları kımıldatmıyor, kuşlar kanat çırpmıyormuş. Sessizliğin içinde yürümek tuhafmış.

Yolunun üzerinde, kökleri toprağın derinliklerine uzanan, göğe yükselen büyük bir ağaç görmüş. Bu, ormanın en eski ağacıymış. Gövdesinde çatlaklar, dallarında ise asırlık hikâyeler saklıymış.

Tam o sırada ağaç hafifçe sallanmış ve derinden gelen bir ses duyulmuş. “Kofu, cesur kaplan. Nereye gidiyorsun?”

Kofu durup yukarı bakmış. Ağacın gövdesinde iki büyük çukur gibi duran oyukların içinden ışık süzülüyormuş. Kökleri yavaşça kıpırdamış.

“Ormanın sesini geri getirmeye gidiyorum” demiş Kofu. “Bilge Baykuş, Gölgeler Vadisi’ne gitmem gerektiğini söyledi.”

Ağaç, dallarını rüzgâr olmadan sallamış. “Gölgeler Vadisi’ne gitmek cesaret ister. Ama sadece cesaret yetmez. Yolunu bulabilmek için ışığa ihtiyacın olacak.”

Tam o anda, Kofu’nun çevresinde minik parıltılar belirmiş. Bunlar ateş böcekleriymiş. Küçük ama güçlü ışıklarını etrafa yayıyorlarmış.

Küçük bir ateş böceği kanatlarını titreştirerek Kofu’nun yanına yaklaşmış. “Biz seninle geleceğiz” demiş. “Karanlıkta yolunu kaybetmemen için sana ışık olacağız.”

Kofu gülümsemiş. “Teşekkür ederim. O zaman hep birlikte gidelim.”

Böylece Kofu, ateş böceklerinin ışığında Gölgeler Vadisi’ne doğru ilerlemeye devam etmiş.

Yol gittikçe kararmış. Ağaçlar daha sık olmuş, gökyüzü neredeyse görünmez hale gelmiş. Ama ateş böceklerinin ışığı Kofu’nun önünü aydınlatıyormuş.

Sonunda, önüne sisler içinde kaybolan büyük bir vadi çıkmış. Burada ne ağaçlar fısıldıyormuş ne de yapraklar kımıldıyormuş. Her şey hareketsizmiş.

Kofu, derin bir nefes almış. Burada olduğunu biliyorum demiş içinden. Ormanın seslerini geri almak için buradayım.

Adımlarını dikkatlice atarak vadinin içine girmiş.

İçeri girdikçe sis daha da yoğunlaşmış. Bir süre sonra, vadinin en derin köşesinde büyük, gölgeler içinde dalgalanan bir varlık belirmiş. Koyu bir duman gibi süzülüyor, etrafına sessizlik yayıyormuş.

Bu, Sessizliğin Efendisi’ymiş.

Kofu hiç korkmadan ileri çıkmış. “Ormanın seslerini geri ver” demiş.

Sessizliğin Efendisi hafifçe dalgalanmış. “Neden vereyim?” diye sormuş. “Sessizlik en güzel şeydir. Gürültü, karmaşa getirir. Ben huzuru severim.”

Kofu başını iki yana sallamış. “Hayır, sessizlik huzur değildir. Sessizlik yalnızlıktır. Sesler dostluk getirir, neşe getirir, hayat getirir. Orman sesleriyle yaşar.”


Sessizliğin Efendisi önce bir duraklamış. Çünkü daha önce hiç böyle düşünmemiş. Kendi dünyasında her şey sessizmiş ve o bunu huzur sanıyormuş.

Kofu, gözlerinin içine bakarak konuşmaya devam etmiş. “Eğer bana inanmıyorsan, sadece bir anlığına sesleri serbest bırak. Ne olacağını kendin gör.”

Sessizliğin Efendisi bir süre sessiz kalmış. Sonra yavaşça geri çekilmiş.

Bir anda, hafif bir rüzgâr esmiş. Uzaktaki nehir hafifçe şırıldamış. Bir kuş cıvıldamış. Ağaçların yaprakları kımıldamış.

Küçük bir ateş böceği kanatlarını çırpmış. “Duyuyor musun?” diye fısıldamış.

Sessizliğin Efendisi etrafına bakmış. Sesler ilk başta garip gelmiş ama sonra fark etmiş ki, bu seslerin içinde gizli bir güzellik varmış.

“Bunlar, çok güzel” demiş şaşkınlıkla.

Kofu gülümsemiş. “İşte bizim ormanımız her zaman böyleydi. Sesler olmadan her şey cansız kalır. Onları geri vermelisin.”

Sessizliğin Efendisi, ilk defa kendini yalnız hissetmemiş. Başını öne eğerek fısıltıyla konuşmuş. “Ormanın seslerini geri veriyorum” demiş.

O anda büyük bir ışık patlamış. Sisler dağılmış, vadide yankılanan sessizlik kaybolmuş. Ormanda nehirler yeniden akmaya başlamış, kuşlar şarkılarını söylemiş, rüzgâr dans etmiş.

Kofu, içini büyük bir mutlulukla dolduran bu sesleri dinlemiş. Ormanın sesi geri dönmüş.

Ateş böcekleri ışıklarını parlatmış. “Başardın” demişler sevinçle.

Kofu, vadiden çıkarken Sessizliğin Efendisi’ne dönüp gülümsemiş. “Eğer istersen, ormanda bir yerin olabilir. Sessizliği de, sesleri de paylaşabiliriz.”

Sessizliğin Efendisi ilk kez kendini bu kadar huzurlu hissetmiş.

Kofu, ışığın ve sesin içinde ormana geri dönerken tüm hayvanlar onu bekliyormuş. Sincap Lilo sevinçle zıplamış, geyikler mutlulukla boynuzlarını tokuşturmuş, kuşlar en güzel şarkılarını söylemiş.

Bilge Baykuş, gözlerini kapatıp hafifçe gülümsemiş. “Gerçek kahraman, yalnızca güçlü değil, kalbiyle de cesur olandır” demiş.

Ormandaki Cesur Kaplan masalından sonra ormanda ne sessizlik korkutucu olmuş, ne de sesler unutulmuş. Çünkü herkes seslerin, dostluğun ve yaşamın bir parçası olduğunu anlamış. Ve masalda burada bitmiş.

Bir varmış bir yokmuş. Bir zamanlar büyük bir şehirde ayakkabılarını çok seven bir çocuk yaşarmış. Adı Can’mış. Can her gün farklı ayakkabılar giyermiş, onları pırıl pırıl yapar, özenle saklarmış.

Spor ayakkabılarıyla parklarda koşar, yağmur botlarıyla su birikintilerine basar, sandaletleriyle yazın sıcak günlerinde dolaşırmış. Ama bir sabah her şey değişmiş.

O sabah Can, uykulu gözlerle yatağından kalkmış. Hava biraz serinmiş, bu yüzden dolabına yönelmiş. Ayakkabılarını almak için eğildiği anda beklenmedik bir şey olmuş.

“Aaa, sonunda bizimle konuşuyorsun!” diye ince, cıvıl cıvıl bir ses duyulmuş.

Can hızla doğrulmuş, şaşkınlıkla odasına göz gezdirmiş. Kimseyi görememiş. “Kim konuştu?” diye mırıldanmış.


Bir başka ses hemen ardından gelmiş.

“Buradayız Can, tam karşında. Biz ayakkabıların!”

Can’ın gözleri kocaman açılmış. Ayakkabıları mı konuşuyormuş? Böyle bir şey mümkün müymüş?

Korkuyla geri çekilmiş ama merakı ağır basmış. Tekrar eğilip ayakkabılarına dikkatlice bakmış. Spor ayakkabıları hafifçe kıpırdamış, yağmur botları topuklarını birbirine vurmuş, sandaletler ise minik bir kahkaha atmış.

“Gerçekten siz mi konuştunuz?” diye fısıldamış Can.

Spor ayakkabıları hemen cevap vermiş.

“Tabii ki biz! Aslında her zaman konuşuyorduk ama sen bizi duymuyordun.”

Yağmur botları eklemiş.

“Bizi duyabilmek için önce gerçekten dinlemeyi öğrenmelisin.”

Can’ın şaşkınlığı gitgide büyümüş. Ayakkabıları gerçekten konuşuyor olabilir miydi? Peki ya onlarla neler konuşabilirdi? Kafası binbir soruyla dolmuş ama içten içe biliyormuş ki bu, hayatının en büyülü macerasının başlangıcıymış.


Can önce hangi ayakkabılarıyla konuşacağına karar verememiş. Hepsinin anlatacak bir şeyi varmış gibi görünüyormuş. Spor ayakkabıları heyecanla başlamış.

“Bizimle en hızlı yarışlarını hatırlıyor musun? O gün nasıl da rüzgâr gibi koşmuştun!”

Yağmur botları hemen söze girmiş.

“Bizimle en güzel çamurlu maceralarını yaşadın. Suların içinde hoplayıp zıplamayı ne kadar sevdiğini unutmadık!”

Can gülümsemiş. Gerçekten de çok eğlendiği anlar ayakkabılarının hafızasında saklıymış gibiymiş. Ama en ilginç olanı, köşede duran eski sandaletlerin söyledikleriymiş.

“Bize iyi bak Can. Biz sıradan sandaletler değiliz. Bir sırrımız var!”

Can merakla sandaletleri eline almış. Birden, ince kayışlarından altın rengi bir ışık yayılmış. Sandaletler hafifçe titremiş ve fısıldamışlar.

“Bizi giy ve gözlerini kapa. Büyülü bir yere gideceğiz.”

Can heyecanla sandaletleri ayağına geçirmiş, derin bir nefes alıp gözlerini kapatmış. O anda ayaklarının altı hafifçe titremiş ve kendini bambaşka bir yerde bulmuş.
Can gözlerini açtığında kendisini altın rengi kumlarla kaplı, pırıl pırıl parlayan bir sahilde bulmuş. Dalgalardan ışık süzülen yıldızlar yükseliyormuş. Gökyüzü masmavi, güneş parlak ve sıcakkanlı bir rüzgâr saçlarını okşuyormuş.


Denizin içinden uzun mor saçlı, gözleri deniz gibi parlayan bir kız çıkmış. İsmi Lina’ymış.

Lina gülümsemiş.

“Merhaba Can, nihayet geldin! Seni bekliyorduk.”

Can şaşkınlıkla etrafına bakınmış.

“Beni mi bekliyordunuz? Ama neden?”

Lina heyecanla anlatmış.

“Buraya gelen herkes hayal gücünü kullanarak büyülü diyarımıza bir şeyler katıyor. Ama son zamanlarda buraya kimse gelmediği için burası solmaya başladı.”

Can etrafa bakınca fark etmiş. Kumsalda bazı yerler griye dönmüş, bazı dalgalar ışıldamıyormuş.

“Ama ben ne yapabilirim?” diye sormuş Can.

Lina göz kırpmış.


“Çok basit. Hayal et! Burada her şey hayallerle canlanıyor.”

Can önce tereddüt etmiş ama sonra gözlerini kapatıp düşünmüş.

“Bu kumsalın rengârenk olmasını isterdim. Dalgalardan gökkuşağı çıkmasını ve denizin ışıl ışıl olmasını!”

Bir anda sahil altın gibi parlamış, dalgaların içinden gökkuşağı yükselmiş. Lina sevinçle zıplamış.

“Başardın Can! Senin hayal gücün burayı tekrar canlandırıyor!”

Can gülerek devam etmiş.

“Peki ya uçan balıklar olsa? Deniz yıldızları ışık saçsa?”

Tam o anda denizin üstüne kanatlı balıklar sıçramış, deniz yıldızları pırıl pırıl parlamış.

Lina kahkahalarla gülmüş.

“Harikasın! İşte bu yüzden buradaydın.”


Can saatlerce büyülü sahilde oynamış, hayal gücüyle her şeyi değiştirmiş. Ama sonra Lina üzgün bir sesle konuşmuş.

“Ama şimdi gitme vakti geldi.”

Can üzülmüş ama sandaletlerine bakınca anlamış.

“Geri dönebilir miyim?” diye sormuş.

Lina gülümsemiş.

“Elbette! Ama unutma, hayal gücünü her zaman kullanabilirsin. Sadece burası için değil, gerçek dünyanda da. Eğer hayal edersen, her şey mümkün olur.”

Can sandaletlerine sıkıca sarılmış, gözlerini kapatmış ve bir rüzgâr esmiş.

Gözlerini açtığında yatağında uzanıyormuş.

“Ne maceraydı ama!” diye fısıldamış.

Ama en güzel kısmı, gözlerini açtığında odasındaki her şeyin daha farklı görünmesiymiş. Daha renkli, daha canlı, daha heyecan verici.

Çünkü Can artık biliyormuş. Hayal ederse, her şey mümkünmüş.

Ve o günden sonra Can sadece ayakkabılarına değil, etrafındaki her şeye daha dikkatle bakmaya başlamış. Çünkü her şeyin içinde bir hikâye varmış, yeter ki dinlemeyi bilsin.

Ve böylece, Can ve Büyülü Ayakkabıları Masalının sonunda Can her günü bir macera gibi yaşamaya devam etmiş.

Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar yemyeşil bahçeleri, neşeli sınıfları olan büyük bir okul varmış. Bu okulda öğrenciler oyunlar oynar, kahkahalar atar, derslerine büyük bir heyecanla girerlermiş. Ama bu okulun en ilginç özelliği, dersleri başlatan ve teneffüse çıkaran büyük, yuvarlak ve eski bir zili olmasıymış.

Bu zilin çok tuhaf bir huyu varmış. Öyle unutkanmış ki bazen çalmayı tamamen unutur, dersler saatlerce sürer, çocuklar zamanın nasıl geçtiğini anlayamazmış. Teneffüs hiç gelmez, sınıflar usul usul sessizleşirmiş. Öğrenciler bir süre sonra sıkılır, gözleri kapıya ve saate takılı kalırmış.

Ama bazen de tam tersi olurmuş. Dersin en heyecanlı yerinde, öğretmen bir konuyu anlatırken ya da öğrenciler sorulara odaklanmışken aniden çalar, herkesi yerinden sıçratırmış. Çocuklar birbirine bakar, öğretmen şaşkın bir şekilde duraksar, sınıfta kısa bir karmaşa yaşanırmış.

Başta herkes bu durumu tuhaf ama eğlenceli bulmuş, zamanla alışmışlar. Ancak bir gün beklenmedik bir şey olmuş. Zil o kadar uzun süre sessiz kalmış ki tüm okulda garip bir hava esmeye başlamış. İşte o andan itibaren her şey değişmiş.

O gün zil hiç çalmamış. Öğretmenler gelip gitmemiş, öğrenciler saatlerce yerlerinde kalmışlar. Ne bir ders başlamış ne de bir teneffüs yaşanmış. Sınıfların içinde garip bir sessizlik hâkim olmuş. Çocuklar birbirlerine bakmış, fısıltılar kulaktan kulağa yayılmış.


Ama bu sadece başlangıçmış. O günden sonra okulda tuhaf olaylar olmaya başlamış. Sınıfta hafif bir rüzgâr esiyor, tahtaya yazılan yazılar kendi kendine siliniyor, kitapların sayfaları hiç kimse dokunmadan tersine dönüyormuş. Sandalyeler hafifçe titriyor, pencereler bir açılıp bir kapanıyormuş.

Okulun en meraklı öğrencilerinden biri olan Efe, bu garipliği çözmeye karar vermiş. En yakın arkadaşları Defne, Kerem ve Zeynep ile birlikte araştırmaya başlamış. Kütüphanenin en eski defterlerini, unutulmuş dolapları, tozlu kitapları incelemişler.

Bir gün, eski bir defterin arasında soluk, yıpranmış bir metin bulmuşlar. Bu metinde, okulun zili hakkında bilinmeyen bir sır yazıyormuş.

Efsaneye göre bu zil, okulun kuruluşundan beri burada duruyormuş. Ama sadece bir zil değilmiş. Aslında zamanı yöneten gizli bir büyü taşıyormuş. Derslerin düzenli işlenmesini, teneffüslerin zamanında olmasını sağlıyormuş. Ancak bir gün unutulursa, okul büyünün etkisi altına girermiş. İşte o zaman garip olaylar yaşanmaya başlarmış.

Çocuklar şaşkınlık içinde birbirlerine bakmışlar. Peki ama şimdi ne yapmaları gerekiyormuş? Zil neden unutulmuş ve onu tekrar uyandırmanın bir yolu var mıymış?

Defne metnin devamına dikkatlice bakmış. Orada bir çözüm yazıyormuş. Zili tekrar uyandırmak için cesur birinin gece vakti sınıfta kalması, zilin tam ortasına dokunması ve ona bir soru sorması gerekiyormuş. Ama bu sıradan bir soru olmamalıymış. Gerçekten merak edilen ve cevabı aranan bir soru olmalıymış.

Efe, Defne, Kerem ve Zeynep göz göze gelmişler. O gece okulda kalıp bu sırrı çözmeye karar vermişler.

Akşam olunca herkes evine gittikten sonra gizlice sınıfta saklanmışlar. Kütüphanenin köşesinde beklemişler. Okulun içinde derin bir sessizlik varmış. Sonra hafif bir rüzgâr esmiş. Raflardaki kitaplar titremiş. Tahtadaki yazılar yavaşça kaybolmuş.

Efe derin bir nefes alarak zilin yanına gitmiş. Elini yavaşça zilin tam ortasına koymuş. Sonra fısıldayarak sormuş:

“Zaman neden bazen durur ve bazen hızla geçer?”

O anda sınıfın içi altın rengi bir ışıkla dolmuş. Zil titremeye başlamış. Önce hafifçe, sonra daha güçlü çalmış. Tüm okulun içinde yankılanan bir ses duyulmuş.

Bu ses yaşlı ama dostça bir tona sahipmiş.

“Zaman unutulduğunda durur, hatırlandığında yeniden akar. İnsanlar anları yaşarken bazen farkına varmazlar. Ama gerçekten değer verdiklerinde, zaman onların yanında olur.”

Çocuklar bu sözleri duyunca birbirlerine bakmışlar. O zamana kadar hep okulun zilini basit bir ses olarak görmüşler. Ama şimdi onun aslında zamanı hatırlatan bir işaret olduğunu anlamışlar.

Zil çalmadığında zamanın da kaybolduğunu fark etmişler. O andan sonra zil eski haline dönmüş. Dersler zamanında başlamış, teneffüsler tam zamanında olmuş. Ama en önemlisi, öğrenciler artık zamanı daha dikkatli ve değerli yaşamaya karar vermişler.

Derslerde öğretmenleri dinlemeye, teneffüslerde anın tadını çıkarmaya, arkadaşlarıyla oynarken gerçekten orada olmaya özen göstermişler.

Unutkan Zilin Sırrı Masalının sonunda artık hiç kimse zamanı unutmaz olmuş. Çünkü herkes biliyormuş ki zaman ancak onu hatırlayanlar için akarmış.

Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar geceleri gökyüzünde parlayan, ışığıyla dünyayı aydınlatan Ay Dede yaşarmış. O, yalnızca bir ışık kaynağı değilmiş; çocukların rüyalarına tatlı düşler serpiştiren, yıldızlara masallar anlatan, geceleri huzurla dolduran büyülü bir varlıkmış.

Her gece, güneş batıp dünya karanlığa büründüğünde, Ay Dede ışığını yayarak gökyüzüne yükselirmiş. Yıldızlar onun ışığıyla parlar, rüzgâr tatlı esintiler taşır, çocuklar huzurla uykuya dalarmış. Ama bir gece, beklenmedik bir şey olmuş. Ay Dede’nin ışığı bir anda sönmüş!

Gökyüzü karanlığa gömülmüş, yıldızlar sönükleşmiş. Çocuklar yatağa gitmek istememiş, odalar karanlık ve sessiz bir halde kalmış. Uyku bir türlü gelmemiş, rüyalar kaybolmuş. Gece, hiç olmadığı kadar sessiz ve yalnız hissettirmiş.

Ancak bu durumu herkesten önce fark eden, Zeynep adında cesur bir çocuk varmış.

Zeynep, her gece uyumadan önce penceresinden Ay Dede’ye bakar, ona gülümser ve iyi geceler dilermiş. Ama o gece Ay Dede’yi görememiş. Gökyüzü bomboşmuş. İçine tuhaf bir his düşmüş. Bir şeyler yanlışmış.


Kendi kendine “Ay Dede nereye gitti?” diye fısıldamış.

Zeynep, Ay Dede’yi görmeden yatağına geri dönmek istememiş. Bunu öğrenmesi gerekiyormuş. Belki de Ay Dede bir yardıma ihtiyaç duyuyordur diye düşünmüş. Ayakkabılarını giymiş, pencerenin kenarına oturmuş ve gökyüzüne doğru kollarını açmış. O anda, odasına yumuşak bir rüzgâr dolmuş.

Birdenbire, etrafını altın rengi bir ışık sarmış ve ayaklarının altına yumuşacık bir bulut gelmiş. Bulut, onu hafifçe yukarı kaldırmış ve gökyüzüne doğru yükseltmiş.

Zeynep, gözlerini büyüleyici bir dünyada açmış. Her yer mavi bir sisle kaplıymış. Altında, üzerinde yürüyebileceği kadar büyük bir bulut, etrafında ise ışıldayan minicik yıldızlar varmış.

İlk karşılaştığı, gökyüzünde uyku tozlarını dağıtan bir rüzgâr perisi olmuş. Peri, kanatlarını titretirken üzgün görünüyormuş.

“Ne oldu burada?” diye sormuş Zeynep.

Peri iç çekmiş. “Ay Dede’nin ışığı söndü. O olmadan uyku tozları işe yaramıyor. Çocuklar huzursuz, geceler sessiz. Artık kimse güzel rüyalar göremiyor.”

Zeynep, Ay Dede’yi bulmak zorunda olduğunu anlamış. “Ay Dede nerede?” diye sormuş.

Peri, küçük elleriyle ileriyi göstermiş. “Gök Adası’na gitmelisin. Ay Dede orada olabilir.”

Zeynep, teşekkür etmiş ve yoluna devam etmiş.


Yolunun üzerinde, yıldızları düzenleyen Bilge Baykuş ile karşılaşmış. Baykuş, kanatlarını hafifçe çırpmış, gözlerini kısarak Zeynep’e bakmış.

“Sen buraya nasıl geldin, küçük kız?” diye sormuş.

Zeynep cesurca cevap vermiş. “Ay Dede’nin ışığını geri getirmek için geldim. O olmadan çocuklar rüya göremiyor, uyuyamıyor.”

Baykuş başını sallamış. “Ay Dede, ışığını kaybetmedi. Ama kalbindeki ışığı unuttu. O, dünyadaki sevgiden ve neşeden güç alır. Ama son zamanlarda dünya hüzünle doldu, insanlar birbirine sevgilerini göstermemeye başladı. İşte bu yüzden Ay Dede zayıfladı.”

Zeynep şaşırmış. “Ama sevgi kaybolmaz. Hâlâ kalbimde sevgi ve umut var.”

Baykuş, Zeynep’e dikkatlice bakmış ve kanatlarını açarak ona parlak bir yıldız bırakmış.

“Eğer Ay Dede’yi bulursan, bu yıldızı ona götür. Belki ışığını hatırlamasına yardımcı olabilirsin.”

Zeynep, yıldızı avuçlarına almış. İçinden sıcak bir his yayılmış. Yoluna devam etmiş.

Birkaç adım attığında, gökyüzünde asılı duran büyük bir saatle karşılaşmış. Saat, melodiler fısıldıyormuş. Ama sesi çok cılızmış.

“Sen rüya melodilerini çalan saat misin?” diye sormuş Zeynep.


Saat hafifçe titremiş. “Evet, ama rüya melodileri eksildi. Ay Dede olmadan melodiler tam değil. Çocukların rüyaları tamamlanmıyor.”

Zeynep, içindeki sıcaklığı hissetmiş. “O zaman Ay Dede’nin ışığını geri getirmeliyiz!”

Saat hafifçe gülümsemiş. “Eğer onu bulursan, kalbinin ışığını ona göster. Gerisini o halleder.”

Zeynep başını sallamış ve Gök Adası’na ulaşmış. Adanın tam ortasında, Ay Dede sessizce oturuyormuş. Eskiden altın gibi parlayan yüzü solgunmuş, gözleri kederle doluymuş.

Zeynep, ona doğru yaklaşmış ve “Ay Dede! Seni her gece gökyüzünde görürdüm. Neden ışığını kaybettin?” diye sormuş.
Ay Dede derin bir nefes almış ve anlatmaya başlamış: “Dünyada sevgi ve neşe azaldı. Çocuklar birbirlerine sevgilerini göstermek yerine unutmaya başladı. Gülüşler azaldı, kalpler sessizleşti. Bu yüzden ışığım soldu.”

Zeynep, avuçlarındaki yıldızı sıkıca tutmuş. “Ama sevgi ve umut hâlâ burada! İşte bu yıldız, benim içimde taşıdığım ışığın bir parçası.”

Ay Dede, yıldızı dikkatlice almış. O an, gözlerinde ışık parlamış. Küçük bir kıvılcım gibi başlamış ama hızla büyümüş. Yüzü eski parlak haline dönmüş, gökyüzü yeniden ışıldamaya başlamış. Yıldızlar dans etmiş, rüzgâr tatlı ninniler mırıldanmış.

Çocuklar tekrar huzur içinde uykuya dalmış.

Zeynep, gökyüzüne baktığında Ay Dede’nin eskisi gibi parladığını görmüş. Gülümsediğini fark edince içini sıcacık bir mutluluk kaplamış.

Yavaşça gözlerini kapattığında, kendini yatağında bulmuş. Penceresinden dışarı baktığında Ay Dede’nin ona göz kırptığını görmüş.

Büyülü Ay Dede Masalından sonra Zeynep, her gece kalbindeki sevgiyi paylaşmayı hiç unutmamış. Çünkü sevgi, ışığın hiç sönmemesi için en güçlü sihir olmuş.

Bir varmış, bir yokmuş. Yıldızların gökyüzünde dans ettiği, ay ışığının sokakları gümüş bir örtüyle süslediği bir kasabada Defne adında bir bebek yaşarmış. Defne’nin minik elleri o kadar özelmiş ki, parmakları neye dokunsa sıcacık bir his bırakırmış.

Oyuncakları nazikçe kıpırdanır, battaniyesi onu sevgiyle sarar, rüzgâr bile yanından geçerken usulca parmaklarını okşarmış. Onun bu dokunuşu her şeye neşe katarmış. Annesi ve babası, bu küçük ama büyülü anları hayranlıkla izler, Defne’nin sihirli ellerinin dünyaya mutluluk getirdiğine inanırlarmış.

Bir sabah Defne uyanmış, kollarını gererek tatlı bir esneme yapmış. Ellerini uzatıp oyuncaklarına dokunmak istemiş ama bir gariplik hissetmiş. Oyuncakları her zamanki gibi kıpırdamamış, battaniyesi onu sarıp sarmalamamış, hafif bir melodi gibi esen rüzgâr bile saçlarını okşamamış.

Şaşkınlıkla küçük parmaklarına bakmış, onları birbirine sürtmüş, hafifçe açıp kapamış ama hiçbir şey değişmemiş. Sihri kaybolmuş gibi hissetmiş. İçini bir hüzün kaplamış. “Neler oluyor?” diye fısıldamış kendi kendine.

Gözleri dolmuş, minik parmaklarına korkuyla bakmış. “Parmaklarımın sihri kayboldu mu?” diye içinden geçirmiş. Kalbi hızla atarken annesine seslenmek istemiş ama sesi titremiş, kelimeler dudaklarında küçücük kalmış.


Annesi, Defne’nin yüzündeki endişeyi fark etmiş, hemen yanına gelip onu kucağına almış. Sıcak bir gülümsemeyle saçlarını okşamış. “Tatlım, belki de parmakların sadece küçük bir dinlenmeye ihtiyaç duyuyordur. Bazen her şeyin eskisi gibi olması için biraz zaman gerekir” demiş.

Defne annesinin güven veren sesiyle biraz rahatlamış ama içindeki merak hâlâ büyümeye devam ediyormuş. Oyuncaklarına dokunmuş, battaniyesini sıkıca sarmaya çalışmış ama her şey eskisi gibi hareketsiz ve sıradan kalmış.

Gün boyunca bu durumu anlamaya çalışmış. Ellerini sıcak suya batırmış, minik parmaklarını birbirine sürtmüş, hatta rüzgârın onları okşaması için camı açıp dışarı uzatmış ama hiçbir şey değişmemiş.

Gözleri yavaş yavaş ağırlaşırken annesi yumuşacık sesiyle ninni söylemeye başlamış. Defne, içinde hâlâ bir merak olsa da annesinin kollarında huzur bulmuş ve gözlerini yavaşça kapamış. İşte tam o anda, odasına yumuşacık bir ışık süzülmüş.

Işık dalgalar halinde yayılırken duvarlar tatlı bir parıltıyla aydınlanmış. Defne, gözkapaklarının arasından hafifçe bakınca ışığın içinden beliren zarif bir siluet görmüş. Kanatları tıpkı kelebeklerin kanatları gibi incecik ve ışıltılıymış. Hafifçe çırptığında etrafa altın tozları yayılıyor, odanın içi büyülü bir sıcaklıkla doluyormuş. Peri, nazikçe Defne’ye yaklaşmış ve ona sıcacık bir gülümsemeyle bakmış.

Peri, yumuşak bir sesle fısıldamış. “Ben Rüya Perisi’yim. Minik ellerinin sakladığı sırrı öğrenmek istiyorsan, uyku diyarına yapacağın büyülü bir yolculuk seni bekliyor.”

Defne şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırmış, kalbi heyecanla hızlanmış. “Parmaklarımın sırrını gerçekten öğrenebilir miyim? Ama bunu nasıl yapacağım?” diye sormuş, sesi hem meraklı hem de biraz çekingen çıkmış.

Peri narin elini Defne’nin alnına hafifçe dokundurmuş. O anda Defne’nin etrafını yumuşak bir ışık sarmış, içini hafiflik ve huzur kaplamış. Bir an gözlerini kırpıp açtığında, kendini pamuksu, bembeyaz bulutların üzerinde süzülürken bulmuş.

Gökyüzü derin mor ve altın sarısı ışıklarla dans ediyor, havada süzülen minik parıltılar etrafına sihirli bir dokunuş katıyormuş. Uzaklardan tatlı bir melodi duyuluyor, rüzgâr hafifçe fısıldıyormuş. Burası gerçek olamayacak kadar büyüleyici bir yermiş.

Defne, etrafına merakla bakınırken karşısında üç ihtişamlı kapı belirmiş. Her biri farklı bir ışıltıyla parlıyor, üzerlerindeki işlemeler adeta canlıymış gibi hafifçe titreşiyormuş. İlk kapının üzerinde zarif altın harflerle “Sabır Kapısı” yazıyormuş.


Defne kapıya yaklaşıp elini nazikçe uzattığında, kapı kendi kendine hafifçe aralanmış. İçeriye adım attığında büyüleyici bir manzara karşısına çıkmış. Gökyüzü sonsuz bir geceyi andırıyor ama karanlık değil, ışık doluymuş.

Binlerce minik ışık tanesi, tıpkı yıldız tohumları gibi havada nazikçe süzülüyormuş. Işıklar usulca dans ederken Defne, bu büyülü dünyanın içinde heyecanla ilerlemeye başlamış.

Rüya Perisi yumuşak bir sesle fısıldamış. “Bunlar, gökyüzünün en özel yıldız tohumları. Onları yakalamak istiyorsan sabırlı olmalı, acele etmeden beklemelisin. Ancak kalbinin ritmiyle uyum içinde hareket ettiğinde sana yaklaşacaklar.”

Defne heyecanla ellerini uzatmış, parmaklarının ucuyla ışıldayan yıldız tohumlarını yakalamaya çalışmış. Ancak ne zaman birine dokunmak istese, tohumlar hafifçe titreşip hızla uzaklaşıyormuş. Tekrar tekrar denemiş ama her seferinde ışıklar ondan kaçar gibi uzaklaşıyormuş. İçine küçük bir hayal kırıklığı çökmüş, kaşlarını hafifçe çatmış.

Sonra Rüya Perisi’nin sözlerini hatırlamış. Derin bir nefes almış, ellerini yavaşça indirmiş ve beklemeye karar vermiş. Acele etmeden, içindeki heyecanı sakinleştirerek ışıkları izlemeye başlamış. Dakikalar geçerken, yıldız tohumlarından biri hafifçe titreşmiş ve yumuşak bir ışık yayarak Defne’nin avuçlarına konmuş. Minik parmaklarının arasında sıcak bir kıvılcım hissetmiş. İşte o an, sabrın gerçek gücünü anlamış.

Rüya Perisi, Defne’nin avuçlarında parlayan yıldız tohumuna bakarak gülümsemiş. “Gördün mü? İlk sırrı keşfettin. Sabır, imkânsızı bile mümkün kılar. Minik ellerin, sabırla büyür, güçlenir ve gerçek sihrini ortaya çıkarır.”

Defne merakla ikinci kapıya doğru ilerlemiş. Kapının üzerinde zarif altın harflerle “Nezaket Kapısı” yazıyormuş. Kapıya yaklaşıp hafifçe dokunduğunda, kapı yumuşak bir ışık saçarak kendiliğinden aralanmış.

İçeri adım attığında karşısına yemyeşil, huzur dolu bir orman çıkmış. Ağaçların yaprakları tatlı bir melodiyle hışırdıyor, dallar arasında rengârenk kuşlar uçuşuyormuş. Ancak büyük bir ağacın gölgesinde, kanatlarını hafifçe sarkıtmış küçük bir kuş hareketsiz duruyormuş.

Gözleri hüzünle parlıyor, tüyleri rüzgârsız bir havada bile ürperiyormuş. Defne, yavaşça yanına yaklaşarak merakla ona bakmış.

Defne, yumuşak bir sesle eğilip sormuş. “Neyin var? Neden bu kadar üzgünsün?”

Küçük kuş başını hafifçe eğmiş, kanatlarını güçsüzce açarak içini çekmiş. “Uçarken aniden bir rüzgâr esti ve kanadıma sert bir dal çarptı. Şimdi ne kadar denesem de havalanamıyorum” demiş, sesi titrek ve umutsuzmuş.

Defne, dikkatlice küçük kuşun yanına çömelmiş. Minik parmaklarıyla nazikçe kanadını okşayıp hafifçe düzeltmiş. Kuş önce şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırmış, sonra kanatlarını yavaşça açıp kapamış. Birkaç kez yere hafifçe zıplayarak güç toplamış, ardından mutlu bir çırpınışla havalanmış.

Havada bir daire çizdikten sonra Defne’nin yanına konmuş. Gözleri ışıl ışıl parlamış. “Teşekkür ederim. Nezaket, görünmeyen ama en güçlü sihirdir. Küçük bir dokunuş bile dünyayı değiştirebilir” demiş, ardından özgürce gökyüzüne süzülmüş.

Rüya Perisi, Defne’ye sevgi dolu bir gülümsemeyle bakmış. “İkinci sırrı da keşfettin. Ellerinin asıl gücü yalnızca dokunmakta değil, sevgiyle başkalarına yardım edebilmekte saklıdır” demiş.

Defne bu sözleri düşünerek üçüncü kapıya doğru yürümüş. Kapının üzerinde parlak ama hafif soluk bir ışıkla “Hayal Gücü Kapısı” yazıyormuş. İçinde tatlı bir merak ve heyecan hissederek kapıyı aralamış.

Ancak içeri adım attığında karşısına büyüleyici değil, solgun ve cansız bir dünya çıkmış. Gökyüzü donuk bir griye bürünmüş, çiçekler eğilmiş, ağaçların dalları hareketsizmiş. Hiçbir şey hareket etmiyor, hiçbir renk parlamıyormuş.

Sanki burası, hayal gücünü kaybetmiş bir yer gibiymiş. Defne, içini kaplayan hafif bir hüzünle etrafına bakarken, bu dünyaya ne olduğunu merak etmiş.

Defne, etrafına şaşkınlıkla bakarak kaşlarını hafifçe çatmış. “Burası neden bu kadar solgun? Sanki tüm renkler ve neşe buradan silinmiş” diye sormuş, sesi hem meraklı hem de biraz hüzünlüymüş.

Rüya Perisi, yavaşça yanına süzülerek nazik bir sesle konuşmuş. “Burası, hayal gücünün kaybolduğu bir diyar. Renkler, ışık ve hareket burada artık unutulmuş. Ama senin minik ellerin, içindeki hayal gücüyle burayı yeniden canlandırabilir” demiş.

Defne derin bir nefes almış ve gözlerini kapatmış. İçinde bir kıvılcım gibi parlayan hayal gücüne odaklanmış. Renkli balonların gökyüzünde neşeyle süzüldüğünü, pamuk şekeri kadar yumuşak ve tatlı dağların yükseldiğini, gökkuşağı renklerinde ışıldayan şelalelerin coşkuyla aktığını hayal etmiş. İçinde büyüyen bu canlı görüntüler o kadar gerçek hissedilmiş ki, kalbi heyecanla çarpmış.


Yavaşça ellerini uzatmış. Parmak uçlarından dalga dalga yayılan ışık, etrafındaki dünyaya dokunur dokunmaz her şey canlanmaya başlamış. Solgun çiçekler nazikçe açılmış, gökyüzü derin bir masmaviye bürünmüş, ağaçlar yeniden yeşermiş. Hava neşeli bir melodiyle dolmuş, hafif bir esinti dans eder gibi etrafı sarıp sarmalamış.

Rüya Perisi, Defne’yi gururla izleyerek gülümsemiş. “Son sırrı da keşfettin. Minik ellerin, içindeki hayal gücüyle dünyayı değiştirebilir. Ne zaman bir şeyler solgun ve renksiz hissettirse, sadece hayal et ve dokunuşunla her şeyi yeniden canlandır” demiş.

Defne gözlerini yavaşça aralamış. Odasındaki tanıdık sıcaklık içini huzurla doldurmuş. Sabah güneşi camdan süzülerek yatağını altın rengi ışıklara boyuyor, hafif bir melodi gibi esen rüzgâr saçlarını nazikçe okşuyormuş. Ellerini battaniyesine uzattığında, o da sıcacık sarılmış, sanki ona özlemle kucak açmış gibiymiş. Oyuncakları hafifçe kıpırdamış, sanki onu selamlıyorlarmış.

Defne minik parmaklarına bakmış ve içini sıcacık bir his kaplamış. Minik Parmakların Sırrı Masalının sonunda artık sırrı biliyormuş. Sabır, nezaket ve hayal gücü. İşte onun dokunuşunu özel yapan şeyler bunlarmış. O günden sonra Defne, ellerini sadece dokunmak için değil, dünyaya güzellikler katmak, iyilik yaymak ve hayal gücüyle her şeyi renklendirmek için kullanmış.

Ve herkes onun minik ellerinin sırrını fısıltılarla anlatır olmuş.

Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar yemyeşil ağaçlarla kaplı, ışıl ışıl parlayan büyülü bir orman varmış. Bu ormanda türlü türlü hayvan yaşar, sabahları kuş cıvıltıları ormanın dört bir yanına yayılırmış. Ağaçların yüksek dallarında rengârenk tüyleriyle dikkat çeken Mavi ve Kivi adında iki küçük kuş yaşarmış.

Mavi, gökyüzünü keşfetmeyi seven, özgürlüğüne düşkün, cesur bir kuşmuş. Sabahları rüzgârı arkasına alır, ağaçların arasında süzülerek neşeyle uçarmış. Ona göre uçmak, sadece bir yerden bir yere gitmek değil, gökyüzünün sonsuzluğunu hissetmek demekmiş. O yüzden her gün göğe yükselir, ormandaki her ağacı yukarıdan izler, bulutların arasından geçerken kahkahalar atarmış.

Kivi ise rengârenk tüyleriyle göz alıcı bir kuşmuş ama bir türlü kanatlarını açıp uçamıyormuş. O da gökyüzünü merak ediyormuş ama kalbinin derinliklerinde büyük bir korku varmış. Ne zaman uçmayı denemek istese ya düşerse, ya rüzgâr onu savurursa diye endişelenirmiş. Mavi ise en yakın dostunu cesaretlendirmek için her gün ona uçmanın ne kadar güzel olduğunu anlatırmış.

“Kanatlarını aç Kivi, rüzgâr seni taşıyacak. Gökyüzü o kadar güzel ki, bir kez uçtuğunda bir daha bırakmak istemeyeceksin” dermiş.

Fakat Kivi hep başını iki yana sallarmış. “Ya düşersem, ya kanatlarım beni taşımazsa?” diye fısıldar, toprağın üstünde güvenli olduğunu düşünerek uçmayı ertelermiş.


Günler geçmiş, aylar geçmiş ama Kivi uçmayı denememiş. Ormandaki diğer kuşlar onun ne kadar güzel tüyleri olduğunu söyler ama bir türlü havalanmadığını gördüklerinde şaşırırlarmış. Mavi her sabah gökyüzüne süzülürken Kivi onu izler, içi kıpır kıpır olurmuş ama yine de cesaret edemezmiş.

Bir gün, gökyüzü aniden kararınca tüm orman derin bir sessizliğe bürünmüş. Ağaçların yaprakları sallanmaya, dallar gıcırdamaya başlamış. Hayvanlar hızla yuvalarına çekilmiş, rüzgâr uğuldayarak esmeye başlamış. Kocaman gri bulutlar gökyüzünü kaplamış ve büyük bir fırtına kopmuş.

Mavi hızla güvenli bir dala konmuş ama Kivi’nin durduğu dal çok inceymiş. Rüzgâr her saniye biraz daha güçlenirken, ince dal sallanmaya başlamış. Kivi, pençeleriyle dala sıkı sıkı tutunmaya çalışmış ama rüzgâr onu savurmaya devam ediyormuş.

Mavi endişeyle bağırmış. “Kivi! Dalın kırılmak üzere! Kanatlarını açmalısın!”

Kivi’nin kalbi hızla çarpmış. Gözleri korkuyla büyümüş. O an, dal büyük bir çatırtıyla kırılmış.

Kivi hızla aşağı düşmeye başlamış. Rüzgâr kulaklarında uğuldarken panikle çırpınmış ama ne yapacağını bilemiyormuş. İşte en korktuğu şey başına gelmişti.

Tam o anda Mavi yanına süzülerek seslenmiş. “Kanatlarını aç Kivi! Şimdi tam zamanı! Rüzgâr seni bırakmayacak!”

Kivi’nin gözleri dolmuş. İçinde bir ses ona denemesi gerektiğini söylüyormuş. Gözlerini sıkıca kapatmış, derin bir nefes almış ve yavaşça kanatlarını açmış.

Bir anda düşüşü yavaşlamış. Rüzgâr, tüylerini okşayarak onu yukarı taşımış. Önce biraz dengesiz süzülmüş ama sonra kanatlarını nasıl kullanması gerektiğini hissetmiş. Rüzgârı dinlediğinde, onunla uyum içinde hareket ettiğinde uçabildiğini fark etmiş.

Mavi sevinçle çırpınarak, “Başardın Kivi! Uçuyorsun!” diye bağırmış.


Kivi önce şaşırmış. Kendini havada tutabildiğini görünce korkusu yerini büyük bir sevince bırakmış. “Ben gerçekten uçuyorum!” demiş heyecanla.

O an gökyüzü ona hiç olmadığı kadar güzel görünmüş. Bulutlar, güneşin parıltısı, ağaçların üzerinden süzülen rüzgâr… Hepsi bir bütün olmuş. Kivi, büyük bir neşeyle kanat çırpmış. Ormanın üzerinden süzülerek geniş bir daire çizmiş.

Fırtına yavaş yavaş dinmiş. Kivi mutlu bir şekilde Mavi’nin yanına konmuş. Kalbi hala hızlı atıyormuş ama bu sefer korkudan değil, heyecandan.

Mavi ona gülümsemiş. “Her zaman söylüyordum. Korkularımız bazen cesaretimizin önüne geçer ama onları aştığımızda ne kadar güçlü olduğumuzu görürüz.”

Kivi başını sallamış. “Sen haklıydın. Bir kere denediğimde, aslında korktuğum kadar zor olmadığını fark ettim. Uçmak harika bir duyguymuş!”

O günden sonra Kivi uçmaktan hiç korkmamış. Sabahları Mavi ile birlikte havalanmış, gökyüzünün sonsuzluğunda özgürlüğü keşfetmiş. Artık yalnızca bir ağaç dalına sıkışıp kalan bir kuş değil, gökyüzünü özgürce keşfeden bir yolcuymuş.

Ormandaki diğer kuşlar Kivi’nin uçtuğunu gördüklerinde hayranlıkla izleyip onu alkışlamışlar. Kivi, cesaretiyle herkese ilham olmuş.

Mavi ve Kivi her sabah birlikte havalanarak ormanın üzerinde uçmaya devam etmişler. Gökyüzünde dostluk şarkıları söyleyerek, özgürlüğün tadını çıkarmışlar.

Ve Uçmaktan Korkan Minik Kuş Masalının sonunda, onlar artık yalnızca en iyi arkadaş değil, gökyüzünün en mutlu yolcuları olmuşlar.

NVIDIA Corp (NVDA) için borsa bilgileri​

• NVIDIA Corp, USA piyasasında bir equity.
• Fiyatı 183.31 USD şu anda önceki kapanışa göre 6.64 USD değişimle (%0.04).
• En son açılış fiyatı 175.26 USD ve gün içi hacim 208033070.
• Gün içi en yüksek 184.53 USD ve gün içi en düşük 174.65 USD.
• En son işlem zamanı Pazartesi, Eylül 22, 21:59:34 +0300.

Nvidia Hisseleri Neden Yükseldi?​

1. Nvidia, OpenAI’ye​

Nvidia, OpenAI ile uzun süredir devam eden iş birliğini büyütme kararı aldı ve AI veri merkezi altyapısı kurmak için OpenAI’ye 10 gigawatt’lık Nvidia sistemleri sağlamayı planladığını duyurdu. Bu anlaşma kapsamında Nvidia, OpenAI’ye ciddi miktarda "compute" gücü sunacak ki bu da doğrudan GPU, sistem vs. satış olarak şirketin gelirine yansıyacak.

2. Bu tür büyük ölçekli AI yatırımları, Nvidia’nın lider konumunu pekiştiriyor​

AI çipleri ve altyapı çözümlerine olan küresel talep yüksek. Nvidia’nın bu yönde yaptığı anlaşmalar, yatırımcılar nezdinde şirketin hem teknolojik hem de pazar hakimiyetine dair güveni artırıyor. “OpenAI'nin tercih edilen iş ortağı” rolü Nvidia için büyük bir prestij ve gelir potansiyeli anlamına geliyor.

3. Piyasa genelinde teknoloji hisselerine olan güvenin artması​

Nvidia’nın haberi, Nasdaq ve S&P 500 gibi büyük endekslerde teknoloji odaklı hisseleri yukarı çeken bir katalizör oldu. AI sektöründeki büyüme beklentileri ve bu anlaşmanın somut adımlar içermesi, yatırımcıları motive etti.

Dikkat Edilmesi Gereken Diğer Unsurlar​

Bu yatırım anlaşması “önümüzdeki dönemi” hedefli: ilk fazının 2026’nın ikinci yarısında, Vera Rubin platformu üzerinden faaliyete geçmesi bekleniyor. Yani yükselişin bir kısmı beklentiye dayanıyor.

Piyasa tepki süresi her daim beklentiden hızlı olabiliyor; duyuruların kesinleşmiş mali detayları, tedarik zinciri ve regülasyon konuları sonrası etkileyebilir.

Regülasyon ve ihraç kontrolleri gibi konular daha önce Nvidia için risk unsurları olmuştu; bunlar hâlâ göz önünde bulundurulmalı.

Bugünkü Yükseliş Değerlendirildiğinde​

Nvidia’nın hisseleri, bugün ortaya çıkan haberle birlikte güçlü bir yükseliş gösterdi çünkü:

Anlaşma hem büyüklüğü (100 milyar dolar) hem de etki alanı (10 GW’lık büyük AI altyapısı) açısından önemli.

Bu, şirketin önümüzdeki yıllarda gelir üretme kapasitesini ciddi şekilde artırabilir.

Piyasa, bu tür “AI yatırımı” haberlerini geleceğe yönelik büyüme sinyali olarak yorumluyor.

Backlink Türleri Nelerdir?
İyi bir backling profili, sitenizin arama motorlarında daha yüksek sıralara çıkmasına yardımcı olabilir.

Bazı backlink türleri ise aşağıdaki gibidir:

• DoFollow Backlinkler: Arama motorları tarafından takip edilen bağlantılar.
• NoFollow Backlinkler: Arama motorları tarafından takip edilmeyen bağlantılar.
• Kaliteli Backlinkler: Otoriter ve güvenilir sitelerden gelen kaliteli backlink kaynakları.
• Kötü Backlinkler: Düşük kaliteli veya spam içeriklerden gelen bağlantılar.
• Anahtar Kelime Bağlantıları: Belirli anahtar kelimelerle bağlanan linkler.

Backlinklerin Faydaları Nelerdir?​

İnternet sitesinin yüksek kalitede bilgi içerdiğini ve kendisine link veren siteyle alakalı olduğunun bir işareti olarak backlinkler, arama motorları için önem taşırlar. Eğer sitenize yönlendirilen bağlantılar varsa ve sayısı günden güne artıyorsa yüksek kalitede içeriğe sahipsiniz demektir.

Google aramalarında daha üst sıralarda yer almanıza da yardımcı olur. Bir siteye verilen bağlantı sayısı ne kadar fazlaysa, sitenin arama motoru sonuçlarındaki sırası da o kadar yukarıda olur. Diğer bir faydası da, markanızı büyütmesidir.

Örneğin popüler ve güçlü bir web sitesi size bağlantı veriyorsa, kendi tüketicilerine sizin markanızla kendi markasını ilişkilendirdiğinin mesajını veriyor demektir. Böylece hem marka bilinirliğinizi artırır hem de tüketicilerin markanıza olan ilgisi artar.

Sitenizin Backlinklerini Nasıl Kontrol Edebilirsiniz?​

Sitenize gelen bağlantıları kontrol etmek, web sitenizin SEO performansını anlamanıza ve geliştirmenize yardımcı olabilir.

İşte backlink sorgulama sürecini kolaylaştıracak bazı yöntemler:

• Analiz Araçları: Ücretsiz veya ücretli araçlarla sitenizin bağlantılarını izleyebilirsiniz.
• Google Webmaster Araçları: Sitenizin bağlantılarını ve hangi sitelerden geldiğini görebilirsiniz.
• Manuel Kontrol: El ile bağlantılarınızı kontrol ederek spam bağlantıları tespit edebilirsiniz.
• Rakip Analizi: Rakiplerinizin bağlantılarını inceleyerek kendi stratejilerinizi belirleyebilirsiniz.
• Backlink Raporları: Düzenli olarak rapor oluşturarak backlink kontrolü yapabilirsiniz

E-ticaret siteleri, SEO için bu önemli faktörü göz önüne alarak daha başarılı satışlara imza atabilirler. Bu süreçte ERP yazılımları ile entegre bir sisteme geçmek ise markanızın verimliliğini arttırabilir.

Backlink Neden Bu Kadar Önemlidir?
Google gibi arama motoru sonuçları arasında backlink örnekleri, yüksek sıralar elde edebilmek için en önemli araçlardandır. Aynı zamanda şirketlere, farklı şirketlerle iyi ilişkiler kurmak için fırsatlar yaratır.

Başka bir siteden bağlantıya tıklayarak sitenize gelen bir ziyaretçi, bir anda müşteriye dönüşebilir. Yazıyı okuduktan sonra bültene abone olabilir ya da call to actionlara tıklayarak form doldurabilir.

İnternet sitenize bağlantılar almanız, marka bilinirliğinizi de artırır. Böylece sektörünüzde otorite elde eder, pazar payınızı artırırsınız.

Bunu yapan şirketler, kalitesiz içeriklere ya da tehlikeli internet sitelerine bağlantı vermezler. Eğer sitenize bağlantı verirlerse, kendi tüketicilerine “ilgi göstermeye değer” mesajı vermiş olurlar.

Backlink Nasıl Alınır?
İyi ve kaliteli bağlantılar almanın yolu, sektörünüzün tanınmış kişileriyle ve büyük kuruluşlarla iyi ilişkiler kurmaktan geçer. Oldukça uzun vadeli bir süreç olarak görünse de, gelecekte ciddi başarılar elde etmek mümkündür.

Küçük şirketler için ilk olarak, sosyal medyayı etkin kullanmak ve nasıl yeni bağlantılar kurabileceğini düşünmek gerekir. Böylece kendileri gibi küçük şirketlerle ilişkiler kurup, bağlantı alabilirler. Büyük şirketler için bağlantı almak daha kolaydır. Çünkü iş ortağı oldukları şirketlerle karşılıklı destek alabilirler. Ancak süreci yönetebilmek için kaliteli içerikler almak gerekir.

Birisi size bir bağlantı vermeden önce içeriğinizi okuyacaktır. O yüzden bir içerik hazırlarken, bunu okuyacak olan ve size bağlantı verme potansiyeli olan tarafları da düşünmeniz gerekir. Eğer bir emlak yazısı hazırlıyorsanız, emlak sektöründe faaliyet gösteren şirketlerden destek almayı hedefleyebilirsiniz.

Başka sitelerden bağlantı almanın felsefesine oldukça aykırı olsa da otoritesi güçlü siteler tarafından para karşılığında bağlantı satıldığı bilinmektedir. Bu tarz sitelere backlink hizmeti ödemesini yaptıktan sonra, sizin için bir tanıtım yazısı hazırlarlar ve içerisine sitenizden ilgili bir içeriğin bağlantısını verirler. Dolayısıyla bu işlem, SEO faaliyeti yürüten şirketler için olmazsa olmaz hale geldi. Bu yüzden işlemi gerçekleştirmek için özel çalışmalar yürütülmelidir.

Bağlantı alabilmenin diğer bir yolu da, referans olabilecek yazılar hazırlamaktır. Bu doğrultuda hedeflediğiniz bir site için içerik hazırlayabilir ve daha sonra kendileriyle iletişime geçip yazıyı okumalarını isteyebilirsiniz.

Berhan Arısoy-Han Sarhoş Sözleri
Karlı dağlar kara bulut içinde
Yaylası hüzünlü yöresi bir hoş
Sevdalı yolcular umut içinde
Hayalin düğünü töresi bir hoş bir hoş

Han sarhoş hancı sarhoş
Yolda yabancı sarhoş
El çek tabip kalbimden
İçimdeki sancı sarhoş
İçimdeki sancı sarhoş

Mahzuni yıldızım aylar içinde
Bağlanmışım zülfü yaylar içinde
Yüzemez yunuslar çaylar içinde
Deniz vurgunun yaresi bir hoş bir hoş

Han sarhoş hancı sarhoş
Yolda yabancı sarhoş
El çek tabip kalbimden
İçimdeki sancı sarhoş
İçimdeki sancı sarhoş

Malatya’da 1,5 yıldır geçmeyen öksürük şikayetiyle hastaneye başvuran 50 yaşındaki Aysel Türkeş’in, yapılan tetkikler sonucunda akciğerine kaçan kabak çekirdeği nedeniyle öksürdüğü ortaya çıktı.​

Yaklaşık 1,5 yıldır öksürük şikayeti olan Aysel Türkeş, Battalgazi Devlet Hastanesi'ne başvurdu. Türkeş'i muayene eden doktor Ömer Emre Aşkın, öksürüğünün geçmediğini söyleyen hastanın astım veya KOAH olabileceği düşüncesiyle detaylı tetkikler yaptırdı. Tetkikler sonucunda Türkeş'in akciğerine yapışmış kabak çekirdeği tespit edildi. Türkeş'in akciğerindeki kabak çekirdeği, bronkoskopi işlemi ile çıkartıldı. İşlem sonrası Türkeş, sağlığına kavuştu.

"YABANCI BİR CİSİM GÖRDÜK"
Doktor Ömer Emre Aşkın, hastanın kendilerine geçmeyen öksürük şikayeti ile başvurduğunu belirterek, "Yaptığımız tetkiklerde şüpheli bir alan gördük. Bronkoskopi işlemi ile kamera ile akciğerlerine girerek yabancı bir cisim gördük. Bir operasyon ile kabak çekirdeği olarak tespit edilen maddeyi çıkararak hastamızı sağlığına kavuşturduk" dedi. Aysel Türkeş ise sağlığına kavuştuğu için mutlu olduğunu ifade etti.

Sosyal medyada yayılan iddialara açıklık getiren Sarıyer İçecek, “Görüntüler yaklaşık dört yıl öncesine ait. Güncel üretim faaliyetlerimizle ilgisi yoktur” açıklamasını yaptı. Firma, tüm üretim süreçlerinin yerli kaynaklarla ve bağımsız şekilde yürütüldüğünü vurguladı.​

Yerli kola alternatifi Sarıyer'in, boykot firma olan PepsiCo ile işbirliği yaptığı öne sürülmüştü. Sarıyer'den bu iddiaların asılsız olduğuna dair açıklama ve yalanlama geldi.



Sarıyer tarafı şu açıklamayı yaptı:
"Kamuoyuna Saygıyla Duyurulur
Sarıyer İçecek, %100 yerli ve milli bir markadır. Kurulduğumuz günden bu yana temel ilkemiz; milletimizin öz kaynaklarını, kendi insan gücümüzü ve üretim potansiyelimizi kullanarak, halkımıza güvenilir, kaliteli ve değerlerimize uygun ürünler sunmak olmuştur.
5 ayrı üretim tesisimizde tamamen yerli kaynaklarla, özverili çalışanlarımızla üretim yapıyor; ülkemizin kalkınmasına katkı sunmaya devam ediyoruz.
Son günlerde sosyal medyada gündeme gelen bir video üzerinden yapılan yorumlara açıklık getirme gereği duyulmuştur. Videoda görülen ödül plaketi, yaklaşık dört yıl önce üretim yapılan bir döneme aittir. Güncel faaliyetlerimizle bir bağı yoktur.
Yerli ve milli bir marka olarak, tüm üretim faaliyetlerimizi tamamen bağımsız bir şekilde sürdürmekteyiz.
Milli duruşumuzu bozmadan, ülkemizin potansiyelini ortaya çıkarmaya yönelik kararlı yürüyüşümüzü sürdüreceğiz. Kamuoyunun göstermiş olduğu hassasiyeti büyük bir takdirle karşılıyor, bizlere duydukları güven ve verdikleri destek için içtenlikle teşekkür ediyoruz.
Saygılarımızla, Sarıyer İçecek"

Göz Seğirmesi Neden Olur?

Hemen herkesin hayatında en az bir kez yaşadığı göz seğirmesi, genellikle zararsız olsa da rahatsız edici bir durumdur. Tıbbi adıyla “miyokimi”, göz kapağı kaslarının istemsiz kasılması sonucu ortaya çıkar. Peki göz seğirmesi neden olur ve hangi durumlarda ciddiye alınmalıdır?

Göz Seğirmesinin Yaygın Nedenleri Nelerdir?

Göz seğirmesinin ortaya çıkmasına birçok faktör etki edebilir. En sık görülen nedenler şunlardır:

• Yorgunluk: Uzun süre uykusuz kalmak göz kaslarını etkiler.
• Stres: Yoğun stres dönemlerinde göz kasları daha kolay kasılır.
• Kafein tüketimi: Kahve, çay veya enerji içeceklerinin fazla tüketimi kasılmaları tetikleyebilir.
• Göz yorgunluğu: Uzun süre bilgisayar ya da telefon ekranına bakmak kas spazmlarına yol açabilir.
• Göz kuruluğu: Özellikle kontakt lens kullananlarda kuruluk nedeniyle seğirme sık görülebilir.

Göz Seğirmesi Tehlikeli midir?

Çoğu zaman göz seğirmesi geçici ve zararsızdır. Birkaç saat ya da gün içinde kendiliğinden kaybolur. Ancak bazı durumlarda daha ciddi sağlık sorunlarının habercisi olabilir. Özellikle haftalarca süren, göz kapağını tamamen kapatacak kadar güçlü olan veya yüzün diğer bölgelerine yayılan seğirmeler mutlaka doktora gösterilmelidir.

Seğirmeyi Azaltmak İçin Neler Yapılabilir?

Göz seğirmesini hafifletmek için günlük yaşamda küçük önlemler işe yarar:

• Düzenli ve yeterli uyumak
• Stres seviyesini azaltmaya çalışmak
• Kafein tüketimini sınırlamak
• Ekran karşısında sık mola vermek
• Gözleri nemlendirmek için suni gözyaşı damlaları kullanmak

Bu basit yöntemler çoğu kişide göz seğirmesinin kısa sürede azalmasını sağlar.

Ne Zaman Doktora Gitmeli?

• Seğirme haftalarca devam ediyorsa
• Göz kapağı tamamen kapanıyorsa
• Yüzün diğer bölgelerinde kasılmalar eşlik ediyorsa
• Görme bozukluğu, şişlik ya da ağrı varsa

bu durumda bir göz doktoruna başvurmak gerekir.

Göz seğirmesi çoğunlukla geçici ve zararsız bir durumdur. Ancak uzun süre devam eden ya da şiddetlenen seğirmeler göz ardı edilmemelidir. Basit yaşam alışkanlıklarıyla önlenebilir, gerekli durumlarda ise tıbbi destek alınmalıdır.

Astigmat Neden Olur, Tedavisi Var mı?

Astigmat, gözün kornea ya da merceğinin düzgün yuvarlak değil, oval şekilli olmasıyla ortaya çıkan bir görme kusurudur. Bu durum ışığın retina üzerine eşit dağılmasını engeller ve hem yakın hem de uzak görmede bulanıklığa yol açar. Peki astigmat neden oluşur ve tedavisi mümkün müdür?

Astigmat Neden Olur?

Astigmatın temel nedeni gözün yapısal farklılığıdır. Normalde kornea ve mercek yuvarlak bir yapıya sahiptir. Ancak astigmatlı gözde bu yüzey eliptik bir şekil alır. Bu durum doğuştan olabilir ya da zamanla gelişebilir.
Astigmatın oluşma nedenleri arasında şunlar bulunur:

• Doğuştan gelen yapısal farklılıklar
• Göz yaralanmaları veya ameliyatları
• Keratokonus gibi korneayı incelten hastalıklar

Astigmatın Belirtileri Nelerdir?

Astigmatlı kişilerde şu şikayetler sık görülür:

• Hem yakın hem de uzak mesafede bulanık görme
• Gözleri kısmadan net görememe
• Uzun süre odaklanmada zorluk
• Baş ağrısı ve göz yorgunluğu
• Işıkların etrafında gölgelenme veya saçılma görme

Bu belirtiler günlük yaşamda okumayı, bilgisayar kullanmayı ve gece araç sürmeyi zorlaştırabilir.

Astigmatın Tedavisi Var mı?

Astigmat tamamen tedavi edilebilir bir görme kusurudur. Kullanılan başlıca yöntemler şunlardır:

• Gözlük: En basit ve güvenli çözümdür. Özel silindirik camlarla görme netliği sağlanır.
• Kontakt lens: Torik lensler astigmatlı gözler için özel olarak üretilir ve net görme sağlar.
• Lazer tedavisi: Uygun hastalarda kalıcı çözüm sunar. Kornea şekli düzeltilerek ışığın retinaya doğru odaklanması sağlanır.

Astigmat Tedavi Edilmezse Ne Olur?

Astigmat tedavi edilmediğinde sürekli bulanık görme ve göz yorgunluğu yaşam kalitesini düşürür. Çocuklarda ise öğrenme güçlüklerine ve göz tembelliğine yol açabilir. Bu nedenle erken teşhis ve doğru tedavi büyük önem taşır.

Astigmat, oldukça yaygın bir görme kusurudur ve doğru tedaviyle kolayca kontrol altına alınabilir. Düzenli göz muayenesi yaptırmak, bu tür sorunların erken teşhis edilmesi açısından son derece önemlidir.

Miyop ve Hipermetrop Arasındaki Fark Nedir?

Görme bozuklukları arasında en sık karşılaşılan iki durum miyop ve hipermetroptur. Her ikisi de gözün odaklama problemiyle ilgilidir, ancak etkileri ve belirtileri farklıdır. Peki bu iki görme kusuru arasındaki fark tam olarak nedir?

Miyop Nedir?

Miyop, halk arasında uzağı görememe olarak bilinir. Göz küresi normalden uzun olduğunda ya da korneanın eğimi fazla olduğunda ışık retina önünde odaklanır. Bu yüzden uzak mesafedeki nesneler bulanık, yakın mesafedekiler ise net görünür.

Miyop belirtileri şunlardır:

• Uzak mesafedeki yazıları okuyamama
• Televizyonu ya da tahtayı görmekte zorlanma
• Gözleri kısmadan net görememe
• Baş ağrısı ve göz yorgunluğu

Hipermetrop Nedir?

Hipermetrop ise yakını görememe problemidir. Göz küresi normalden kısa olduğunda ya da korneanın eğimi yetersiz olduğunda ışık retina arkasında odaklanır. Bu durumda yakın nesneler bulanık, uzak nesneler ise genellikle daha net görünür.

Hipermetrop belirtileri şunlardır:

• Kitap okurken ya da bilgisayar kullanırken zorlanma
• Yakın çalışmalarda göz yorgunluğu ve ağrı
• Uzun süre odaklanınca bulanık görme
• Çocuklarda şaşılığa eğilim

Miyop ve Hipermetrop Arasındaki Farklar Nelerdir?

• Odaklanma yönü: Miyopta ışık retina önünde, hipermetropta retina arkasında odaklanır.
• Görme sorunu: Miyopta uzak görme bulanık, hipermetropta yakın görme bulanıktır.
• Başlama yaşı: Miyop genellikle çocuklukta başlar ve ergenlikte ilerler. Hipermetrop ise doğuştan olabilir ve yaş ilerledikçe fark edilebilir.
• Tedavi yöntemleri: Her iki durumda da gözlük, kontakt lens veya lazer tedavisi kullanılabilir.

Miyop ve hipermetrop, farklı odaklanma sorunlarından kaynaklanan iki yaygın görme kusurudur. Uzak ya da yakın görmede sürekli bulanıklık yaşıyorsanız, göz muayenesi yaptırarak doğru tanı ve tedavi ile yaşam kalitenizi artırabilirsiniz.

Göz Tembelliği Belirtileri Nelerdir?

Göz tembelliği, tıbbi adıyla ambliyopi, çocukluk döneminde en sık görülen görme problemlerinden biridir. Bir gözün diğerine göre daha az gelişmesi sonucu ortaya çıkar ve erken fark edilmediğinde kalıcı görme kayıplarına yol açabilir. Peki göz tembelliği nasıl anlaşılır ve belirtileri nelerdir?

Göz Tembelliği Neden Olur?

Göz tembelliğinin en yaygın nedenleri şunlardır:

• İki göz arasında büyük kırma kusuru farkı (miyop, hipermetrop ya da astigmat)
• Göz kayması (şaşılık)
• Doğuştan katarakt gibi görmeyi engelleyen hastalıklar

Bu nedenler gözlerden birinin net görmesini engeller ve beyin, daha güçlü gözü tercih eder. Zamanla zayıf gözün görme gelişimi geri kalır.

Çocuklarda Hangi Belirtiler Görülür?

Göz tembelliği genellikle çocuklukta fark edilir. Ancak küçük yaşta çocukların şikâyetlerini ifade etmesi zor olduğu için ebeveynlerin belirtilere dikkat etmesi gerekir. En yaygın işaretler şunlardır:

• Çocuğun bir gözü diğerine göre daha az kullandığını fark etmek
• Tek taraflı göz kayması
• Bir göz kapatıldığında çocuğun huzursuz olması
• Derinlik algısında zayıflık (örneğin top yakalama oyunlarında zorlanma)
• Televizyona çok yakından bakma veya başı yana eğerek izleme alışkanlığı

Yetişkinlerde Belirtileri Nelerdir?

Göz tembelliği tedavi edilmeden yetişkinliğe ulaştığında, genellikle şu sorunlar görülür:

• Bir gözle bulanık ya da net olmayan görme
• İki göz arasında belirgin görme farkı
• Üç boyutlu görmede zayıflık
• Yoğun odaklanma gerektiren işlerde çabuk yorulma

Göz Tembelliği Ne Zaman Fark Edilmeli?

Göz tembelliğinin tedavisi en etkili şekilde 7–8 yaşına kadar yapılabilir. Bu nedenle çocukların okul öncesinde mutlaka göz muayenesinden geçirilmesi önerilir. Erken teşhis, gözün görme kapasitesini artırmak için kritik öneme sahiptir.

Göz tembelliği, erken dönemde fark edilmediğinde yaşam boyu sürebilecek görme kaybına yol açabilir. Çocuklarda göz kayması, tek gözle daha az görme ya da derinlik algısı sorunları varsa vakit kaybetmeden göz doktoruna başvurmak gerekir. Erken tanı ve doğru tedaviyle göz tembelliği büyük ölçüde düzeltilebilir.

Kontakt Lens Kullanmak Güvenli mi?

Kontakt lensler, gözlük kullanmak istemeyen ya da estetik açıdan farklı bir tercih yapmak isteyen birçok kişi için cazip bir seçenektir. Ancak pek çok insanın aklında aynı soru vardır: Kontakt lens kullanmak güvenli mi?

Kontakt Lensler Zararlı mı?

Doğru şekilde kullanıldığında kontakt lensler güvenli ve pratik bir çözümdür. Fakat hijyen kurallarına dikkat edilmezse göz sağlığını tehdit edebilir. En sık görülen riskler arasında göz enfeksiyonları, kornea tahrişi ve kuruluk yer alır. Yani lensin zararlı olup olmaması, tamamen kullanım alışkanlıklarına bağlıdır.

Enfeksiyon Riski Var mı?

Kontakt lensler doğrudan göz yüzeyiyle temas ettiği için enfeksiyon riski taşır. Eller yıkanmadan lens takmak ya da lensleri uzun süre gözde bırakmak bu riski artırır. Ayrıca tek kullanımlık lenslerin süresi dolduktan sonra tekrar kullanılması da ciddi göz problemlerine yol açabilir.

Lensler Gözde Ne Kadar Süre Kalmalı?

Her lens tipinin kullanım süresi farklıdır. Günlük lensler yalnızca bir gün kullanılmalı, aylık lensler ise önerilen süreyi aşmamalıdır. Ayrıca lenslerle uyumak kesinlikle önerilmez çünkü bu durum korneaya oksijen geçişini azaltarak enfeksiyon riskini kat kat artırır.

Kontakt Lens Kullanırken Nelere Dikkat Edilmeli?

Göz sağlığını korumak için şu noktalara dikkat edilmelidir:

• Lensleri takmadan önce eller mutlaka yıkanmalıdır.
• Lensler yalnızca önerilen süre boyunca kullanılmalıdır.
• Lens kutusu düzenli olarak temizlenmeli ve solüsyon sık sık değiştirilmelidir.
• Lenslerle uyunmamalıdır.
• Gözlerde kızarıklık, yanma ya da bulanık görme olduğunda lens hemen çıkarılmalı ve doktora başvurulmalıdır.

Kontakt Lens mi, Gözlük mü Daha Güvenli?

Gözlükler elbette göz sağlığı açısından daha risksizdir çünkü gözle doğrudan temas etmez. Ancak lensler de doğru hijyen ve düzenli kontrollerle güvenli bir şekilde kullanılabilir. Burada önemli olan kişisel tercih ve kullanım disiplinidir.

Kontakt lens kullanmak, göz sağlığına zarar veren bir durum değildir. Fakat hijyen kurallarına uyulmazsa ciddi sorunlara yol açabilir. Doğru kullanım, düzenli doktor kontrolleri ve bilinçli alışkanlıklarla lensler güvenli bir alternatiftir.

Göz Kuruluğu Neden Olur ve Nasıl Geçer?

Gözlerimiz sağlıklı bir şekilde çalışabilmek için sürekli nemli kalmaya ihtiyaç duyar. Ancak bazı durumlarda gözyaşı üretimi azalabilir ya da gözyaşı kalitesi bozulabilir. Bu da göz kuruluğu dediğimiz rahatsız edici duruma yol açar. Peki göz kuruluğu neden olur ve nasıl geçer?

Göz Kuruluğunun Başlıca Nedenleri Nelerdir?

Göz kuruluğunun birçok farklı nedeni vardır:

• Uzun süre ekran kullanımı: Bilgisayar veya telefona odaklandığımızda daha az göz kırparız. Bu da gözyaşının buharlaşmasına neden olur.
• Yaşlanma: İleri yaşlarda gözyaşı üretimi doğal olarak azalır.
• Kontakt lens kullanımı: Uzun süre lens takmak göz yüzeyini kurutabilir.
• Çevresel faktörler: Klimalı odalar, rüzgar, sigara dumanı ve kuru hava gözleri kurutur.
• Hastalıklar ve ilaçlar: Diyabet, tiroid sorunları veya bazı antidepresan ilaçlar göz kuruluğunu artırabilir.

Göz Kuruluğu Hangi Belirtilerle Ortaya Çıkar?

Göz kuruluğu yaşayan kişilerde genellikle şu şikayetler görülür:

• Yanma ve batma hissi
• Sürekli kaşınma veya rahatsızlık
• Gözlerde kızarıklık
• Bulanık görme
• Sanki gözde kum varmış gibi hissetme

Bu belirtiler günlük yaşamı zorlaştırabilir ve tedavi edilmediğinde daha ciddi sorunlara yol açabilir.

Göz Kuruluğu Nasıl Geçer?

Göz kuruluğunu hafifletmek için uygulanabilecek bazı yöntemler vardır:

• Suni gözyaşı damlaları kullanmak: Gözleri nemlendirir ve kuruluğu azaltır.
• Ekran molaları vermek: Her 20 dakikada bir gözleri dinlendirmek faydalıdır.
• Ortam nemini artırmak: Hava nemlendirici cihazlar kullanmak göz sağlığını korur.
• Kontakt lens kullanımını sınırlandırmak: Özellikle uzun saatler boyunca lens takmak kuruluğu artırır.
• Beslenmeye dikkat etmek: Omega-3 yağ asitleri bakımından zengin besinler (balık, ceviz, keten tohumu) gözyaşı kalitesini iyileştirebilir.

Ne Zaman Doktora Gitmek Gerekir?

Basit önlemler işe yaramıyorsa ve göz kuruluğu sürekli hale geldiyse bir göz doktoruna başvurmak gerekir. Çünkü kronik göz kuruluğu bazen altta yatan başka bir sağlık sorununun belirtisi olabilir.

Göz kuruluğu, günümüzde özellikle dijital cihazların yoğun kullanımı nedeniyle çok sık görülen bir problemdir. Erken önlem almak ve gözleri korumak, hem yaşam kalitesini artırır hem de olası komplikasyonları önler.

Mavi Işık Gözlere Zarar Verir mi?

Teknolojinin hayatımızda kapladığı alan gün geçtikçe artıyor. Bilgisayar, telefon, tablet ve televizyon ekranlarından yayılan mavi ışık, göz sağlığıyla ilgili en çok merak edilen konulardan biri haline geldi. Peki gerçekten mavi ışık gözlerimize zarar veriyor mu?

Mavi Işık Nedir?

Mavi ışık, görünür ışık spektrumunun kısa dalga boyuna sahip bir parçasıdır. Doğal olarak güneşten gelir, ancak günümüzde en yoğun şekilde dijital ekranlardan, LED ışıklardan ve floresanlardan maruz kalıyoruz. Özellikle uzun süreli ekran kullanımında bu ışığın etkileri merak konusu oluyor.

Mavi Işık Görme Yetisini Etkiler mi?

Uzmanlara göre mavi ışık, gözlerde yorgunluk ve rahatsızlık hissine neden olabilir. Uzun süre ekrana bakmak odaklanmayı zorlaştırır ve “dijital göz yorgunluğu” dediğimiz durum ortaya çıkar. Bununla birlikte, mavi ışığın görme keskinliğini kalıcı olarak bozduğuna dair net bir bilimsel kanıt bulunmamaktadır. Yani, kısa vadede rahatsızlık verse de doğrudan görme kaybına yol açtığı söylenemez.

Uyku Düzeni Üzerinde Etkisi Var mı?

Mavi ışığın en belirgin etkilerinden biri uyku düzeni üzerindedir. Özellikle akşam saatlerinde ekrana bakmak, melatonin hormonunun salgılanmasını engeller. Bu da uykuya geçişi zorlaştırır ve uyku kalitesini düşürür. Bu yüzden uzmanlar, yatmadan en az bir saat önce ekranlardan uzak durmayı tavsiye ediyor.

Mavi Işık Gözlükleri İşe Yarıyor mu?

Son yıllarda popüler hale gelen mavi ışık filtreli gözlükler, göz yorgunluğunu azaltmak için tercih ediliyor. Araştırmalar, bu gözlüklerin özellikle uzun süre ekran karşısında çalışan kişilerde fayda sağlayabileceğini gösteriyor. Ayrıca bilgisayar ve telefon ekranlarında bulunan “gece modu” veya “mavi ışık filtresi” özellikleri de gözler için koruyucu bir önlem olabilir.

Göz Sağlığı İçin Neler Yapılmalı?

Mavi ışıktan tamamen kaçmak mümkün olmasa da alınabilecek bazı önlemler var:

• Ekran karşısında 20-20-20 kuralını uygulayın: Her 20 dakikada bir, 20 saniye boyunca 6 metre uzağa bakın.
• Çalışma ortamınızda aydınlatmaya dikkat edin, ekran parlaklığını gözünüze uygun şekilde ayarlayın.
• Ekran süresini azaltmaya çalışın, özellikle akşam saatlerinde telefon kullanımını sınırlayın.

Mavi ışık gözlere kısa vadede yorgunluk, rahatsızlık ve uyku düzeninde bozulma gibi etkiler yapabilir. Ancak görme kaybı ya da kalıcı bir hasar oluşturduğuna dair kesin bir kanıt yoktur. Doğru önlemlerle mavi ışığın olumsuz etkilerini en aza indirmek mümkündür.

Argun' Alıntı:

Merhabalar @hamza527. Argun.TC - Sosyal İçerik Platformu, ailemize katıldığınız için teşekkür ediyoruz.
Hoşgeldiniz.

Genişletmek için tıkla ...

Teşekkürler

Gulsumnur has published a news story:

Hayvancılara müjde! Destek ödemelerinin tarihi belli oldu.

Ekli dosyayı görüntüle 4128Hayvan Üreticileri ve Yetiştiricileri Birliği'nin görüşmeleri neticesinde destek ödemelerinin 24 Eylül Çarşamba günü yapılacağı duyuruldu.​

Hayvan Üreticileri ve Yetiştiricileri Birliği’nde “doğrudan gelir desteği” konusunda yetkilendirilmiş olan Nezif Tekyaprak, Maliye Bakanı Özdemir Berova, Tarım ve Doğal Kaynaklar Bakanı Hüseyin Çavuş ile yaptığı görüşmelerin ardından açıklama yaptı...

Genişletmek için tıkla ...

Read the full story here...

Gulsumnur has published a news story:

Erzincan'da yüksek kesimlere yılın ilk karı yağdı.

Ekli dosyayı görüntüle 4129
Erzincan’daki Keşiş Dağı’nın zirvesi Esence ve Munzur Dağlarının yüksek kesimleri mevsimin ilk karıyla beyaza büründü. Meteoroloji, Marmara, Karadeniz ve Doğu Anadolu’da sağanak ve fırtına uyarıları yaparken 13 il için sarı kodlu alarm verdi.

Yurt genelinde hava sıcaklıkları mevsim normallerinin altına geriledi. Erzincan’da 11 dereceye kadar düşen sıcaklık, hafta sonu itibarıyla doğuda 0 dereceye yaklaşacak.

Bölgedeki soğuk...

Genişletmek için tıkla ...

Read the full story here...